Siatkówka
Asseco Resovia Rzeszów – odzyskać miejsce na podium
Następny mecz katowiczanie rozegrają w Spodku, w siatkarskiej Barbórce rywalem będzie Resovia Rzeszów.
Ekipa znad Wisłoka ma za sobą nieudany sezon 2016/2017. Rzeszowianie, chociaż stawiali sobie wysokie cele, zakończyli rozgrywki poza podium. Reakcją na fatalne poczynania drużyny była zmiana szkoleniowca. Roberto Serniotti przez ostatnie dwa sezony z powodzeniem prowadził Berlin Recycling Volleys, a po zakończeniu współpracy z klubem, podpisał dwuletni kontrakt z Asseco Resovią i już na początku całkowicie przebudował skład. Połączył młodość z doświadczeniem. Nie wyszło to rzeszowianom na dobre, ponieważ po dwunastu rozegranych kolejkach i aż pięciu porażkach, po przegranym meczu w Warszawie, „głową” za tak słaby wynik zapłacił trener Serniotti. Włocha zastąpił, nowy-stary szkoleniowiec czyli Andrzej Kowal. Czy ta powrotna zmiana przyniesie spodziewane skutki? O tym przekonamy się już niebawem w… Spodku!
Na pozycji rozgrywającego w drużynie Resovii nastąpiła fundamentalna zmiana w postaci odejścia podstawowego gracza reprezentacji Polski, Fabiana Drzyzgi, który swoją karierę postanowił kontynuować zagranicą. I to raczej nie powinno dziwić, natomiast kierunek tego wyjazdu, jest mocno zaskakujący – liga grecka i Olympiakos Pireus! Czy to ma być szczyt marzeń i możliwości tego siatkarza? Pozostał w drużynie rezerwowy zawodnik, Czech Lukas Tichacek, a na miejsce numer jeden w zespole został sprowadzony, a właściwie to wrócił, bo jest wychowankiem rzeszowian – Michał Kędzierski. Gracz ten poprzedni sezon spędził w ekipie Czarnych Radom, będąc tam podstawowym zawodnikiem i spisywał się na tyle dobrze, że postanowiono dać mu szansę w Resovii.
W ataku pożegnano Kanadyjczyka, Gavina Schmitta, który i tak przez większą część sezonu leczył dwie poważne kontuzje. Teraz Schmitt przeniósł się z Rzeszowa do ligi japońskiej i gra w drużynie mistrzów kraju – Toray Arrows. Został w ekipie rzeszowskiej rezerwowy Jochen Schoeps – Niemiec podobnie jak Kanadyjczyk, był po poważnym urazie i wciąż nie wrócił do formy z przed kontuzji. Nową twarzą w zespole został dobrze znanym w naszym kraju, były reprezentant Polski, Jakub Jarosz. Ten doświadczony 30-letni siatkarz ostatni sezon spędził w… Katarze w klubie El Jaish, zdobywając srebrny medal mistrzostw krajowych, a wcześniej zagrał również dwa sezony w lidze włoskiej w Andreoli Latina. Na polskich parkietach kibice oglądali Jarosza w drużynach z Wrocławia, Częstochowy, Kędzierzyna, Bełchatowa, Gdańska oraz Bydgoszczy. Do największych jego sukcesów należy zdobycie mistrzostwa Polski w 2009 roku ze Skrą Bełchatów (plus Puchar Polski) oraz wicemistrzostwa w 2011 roku z ZAKSĄ Kędzierzyn-Koźle. Jakub Jarosz był oczywiście etatowym reprezentantem Polski, zdobywając złoto i brąz w mistrzostwach Europy (2009 i 2011), srebro w Pucharze Świata (2011) oraz złoto i brąz w Lidze Światowej (2012 i 2011).
Ze środkowych pożegnano raczej niespodziewanie podstawowego reprezentanta Polski, Piotra Nowakowskiego, Który przeniósł się do Trefla Gdańsk. W jego miejsce wrócił do zespołu Łukasz Perłowski, grający ostatnio w Espadonie Szczecin, gdzie nie był jakąś wybijającą się postacią. Zostali w Rzeszowie, nowy kadrowicz Bartłomiej Lemański i stary kadrowicz Marcin Możdżonek oraz rezerwowy Dawid Dryja.
Na przyjęciu w drużynie rzeszowskiej nastąpiły największe zmiany. Ostał się tylko Francuz, Thibault Rossard, który i tak w większości poprzedni sezon zagrał jako atakujący ze względu na urazy Schmitta i Schoepsa. Pożegnano za to aż czterech obcokrajowców. Największa strata to odejście podstawowych graczy, czyli Marko Ivovicia oraz Johna Gordona Perrina. Serbski siatkarz przeniósł się do Brazylii i gra w klubie Funvic Taubate, natomiast Kanadyjczyk skorzystał z oferty z Chin i występuje teraz w drużynie Beijing Volleyball. Niema również w ekipie rzeszowskiej poprzednich zmienników, czyli Frederica Wintersa oraz Thomasa Jaeschke. Kanadyjczyk przeszedł do ligi… portugalskiej, do Benfiki Lizbona, natomiast Amerykanin wyjechał do Włoch, do ekipy Calzedonia Werona. Obok Rossarda podstawowym przyjmującym został teraz młody-zdolny Aleksander Śliwka, który pokazał się z bardzo dobrej strony w AZS-ie Olsztyn. W sezonie 2013/14 został uznany jako MVP Młodej Ligi, to jest być może przyszłość reprezentacji Polski. Skład na tej pozycji uzupełniają, Dominik Depowski, który wrócił z wypożyczenia do Espadonu oraz nowa postać w PlusLidze Elviss Krastins. Siatkarz ten urodził się na Łotwie, jednak z siatkówką związał się w Finlandii. Pierwszym klubem Elvissa Krastinsa był fiński Perungan Poikien Rovaniemi, gdzie prowadził go jego ojciec. Później obaj przenieśli się do Vammalan Lentopallo. Tam Krastins spędził sześć lat. W lidze fińskiej przyjmujący odniósł największe sukcesy: dwukrotnie wygrał rozgrywki ligowe, dwa razy zdobył srebro, a dwa razy stał na najniższym stopniu podium. Ostatnio bronił barw belgijskiego TopVolley Callant Antwerpia. Jest oczywiście etatowym reprezentantem Finlandii.
Resovia wymieniła również jednego z libero. Raczej niespodziewanie rozstano się z Damianem Wojtaszkiem, który gra obecnie w ONICO Warszawa. Za niego sprowadzono bardzo doświadczonego, bo 34-letniego Pawła Ruska, grającego w poprzedniej kampanii w Cuprum Lubin. Został w Rzeszowie zmiennik Mateusz Masłowski, a całą kadrę uzupełniają młodzi, obiecujący zawodnicy grający wcześniej w Młodej Lidze.
Czy taki skład osobowy może wprowadzić ponownie rzeszowian na podium mistrzostw Polski? Wyniki obecnego sezonu każą temu przeczyć, bilans 7 wygranych przy 5 porażkach i zaledwie ósme miejsce w tabeli pokazuje, że ciężko może być Resovii znaleźć się nawet w pierwszej szóstce. A taki rezultat byłby zapewne prawdziwą katastrofą sportową w Rzeszowie.
Aktualna kadra Asseco Resovii Rzeszów
rozgrywający: Lukas Tichacek (Czechy – numer 5), Michał Kędzierski (numer 1), Marcin Cebula (numer 16)
atakujący: Jakub Jarosz (numer 7), Jochen Schoeps (Niemcy – numer 10), Maciej Jakubek (numer 15)
środkowi: Bartłomiej Lemański (3), Marcin Możdżonek (17), Dawid Dryja (18), Łukasz Perłowski (12)
przyjmujący: Thibault Rossard (Francja – 9), Aleksander Śliwka (11), Dominik Depowski (6), Elviss Krastins (Finlandia – 8), Mikołaj Olejnik (20), Dominik Paszek (19)
libero: Paweł Rusek (numer 2), Mateusz Masłowski (numer 13)
trener: Andrzej Kowal
asystent trenera: Lucio Oro (Brazylia)
trener przygotowania fizycznego: Sebastiano Chittolini (Włochy)
fizjoterapeuta: Jacek Rusin i Mateusz Przystaś
statystyk: Kamil Sołoducha i Sergiusz Ruszel
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Po remisie z Jagiellonią w strefie mieszanej porozmawialiśmy z Bartoszem Nowakiem, strzelcem pierwszej bramki dla GieKSy.
Remis, który nie usatysfakcjonuje żadnej drużyny, czy właśnie punkt, który na koniec może przynieść oczekiwaną radość?
Bartosz Nowak: Ja już nie wiem. Graliśmy tak, jakbyśmy chcieli to wygrać do końca, tak samo, jak Jaga. Mecz był mocno bliski. Były wślizgi, bramki, ładne akcje, kiksy, więc myślę, że to fajny mecz dla kibica. Może nie do oglądania przez tę aurę, ale zagorzały fan potrafi taki mecz docenić. Ostatni mecz przed nami, gramy w nim jak zawsze o zwycięstwo. Tylko ono może nam dać spełnić te marzenia, o których przed sezonem jeszcze nie myśleliśmy. Fajnie, gramy dalej.
Można było paść z sił, mecz się rozgrywał od pola karnego do pola karnego. Dla kibica na pewno ciekawe, a dla piłkarza?
Jakbyśmy mieli pograć jeszcze 10 minut, to też byśmy dali radę. W takim momencie sezonu, gdzie już grasz o realne cele… Tak przed sezonem, w pierwszej rundzie, gdy każdy pyta „O co gracie?” to tak naprawdę nikt nie wie, bo sezon jest szalony, nigdy nie wiesz, jak to będzie wyglądało. Trzeba się skupiać na tym najbliższym meczu, a teraz ten mecz jest ostatni, najważniejszy, on daje realne miejsce na koniec sezonu.
Myślałeś zimą, że ostatni mecz może być tak istotny dla GKS-u Katowice?
Wiedzieliśmy, że na pewno będzie istotny, widząc, co się dzieje w tej tabeli. Każdy mecz daje wahania pozycji. Cieszy to, że w tym roku utrzymujemy stabilną formę, stabilnie gramy. Wiadomo, czasem są mecze bardzo dobre, czasem takie okej, ale dążymy do gry po swojemu i nie mamy się co bać żadnego przeciwnika. Jasne, trzeba podchodzić z szacunkiem, że przyjeżdża do nas jedna z najmocniejszych drużyn, najlepiej grających w piłkę, ale nie pękliśmy. To jest budujące, nie mamy co chować głowy w piasek. Nie będziemy się cieszyć z tego remisu, ale nie mamy zamiaru też płakać, bo szanujemy rywala.
Z perspektywy trybun ta sytuacja z rzutem karnym była taką jedną z kilkudziesięciu w trakcie spotkania.
Ja nie wiem, już od dłuższego czasu nie chcę się na ten temat wypowiadać, bo nie wiem, kiedy jest faul, kiedy jest ręka. Wydawało mi się, że trafiłem najpierw piłkę, potem gdzieś był kontakt. Sędzia główny i VAR to widzieli, ja jeszcze nie widziałem powtórki. Sędzia podyktował rzut karny i szkoda, bo brakło nam tej jednej bramki.
Bartosz Nowak przypomniał się dzisiaj w kontekście reprezentacji.
Nie, jesteśmy przed urlopami, jeszcze czeka nas ostatni mecz. Nawet nie wiem, kiedy gra reprezentacja. Wszystkie ręce na pokład na najważniejszy mecz tego sezonu.
Dzisiaj pole gry bardziej przypominało lodowisko niż piłkarską murawę, przeszkadzało ci to?
E, dobre boisko było. Szybko piłka latała, szybki mecz był. Jasne, że jak biegniesz szybko, to murawa jest nawilżona i łatwo się poślizgnąć. W takich warunkach moglibyśmy zawsze grać, bo mecz jest szybki.
Najnowsze komentarze