Piłka nożna
Noty i opisy za Dolcan
Piłkarze GKS rozegrali niezły mecz w Ząbkach. Niestety wynik nie jest korzystny dla naszego zespołu. Zawodnicy zagrali na umiarkowanie zbliżonym poziomie – nikt nie zagrał katastrofalnie, nikt też znacząco się nie wybił – dlatego też noty są podobne.
Witold Sabela – 5,5
Średni mecz naszego bramkarza. Przy bramkach raczej nie zawinił, być może przy pierwszej mógł się lepiej zachować. Jeden poważny kiks, gdy po strzale z dystansu piłka prześliznęła mu się przez ręce i wylądowała tuż przy słupku na rzucie rożnym. Dlaczego w doliczonym czasie gry nie pobiegł w pole karne, podczas gdy już w tej rundzie kilka razy to robił, a sam doświadczył na swojej skórze, co to jest gol strzelony przez bramkarza rywali?
Michal Farkas – 6,5
Pewna gra w obronie i dobre akcje ofensywne. Jeden niezły kąśliwy strzał z dystansu, po drugim Kowalczyk strzelił gola (niestety ze spalonego). Farkas w tej chwili jest jedną z najjaśniejszych postaci w naszej drużynie.
Mateusz Kamiński – 6
Zwłaszcza w pierwszej połowie dużo dobrych interwencji, czyścił jak należy. Przy pierwszej bramce nie zdążył wślizgiem do zagrywanej do przeciwnika piłki. Ponadto jednak niezły występ zawodnika.
Adrian Napierała – 5,5
Przydarzyło się kilka błędów, ale obyło się bez kiksów. Na minus niewykorzystana bardzo dobra sytuacja w pierwszej połowie po rzucie rożnym. Przeciętny występ.
Bartłomiej Chwalibogowski – 6
Ogólnie był to jeden z lepszych meczów Bartłomieja ostatnio, jednak znów jego błąd (na spółkę z Kowalczykiem) zadecydował o utracie bramki. Nie można dać z taką łatwością wedrzeć się przeciwnikowi pomiędzy dwóch naszych zawodników. W defensywie słabiutko, w ofensywie dobrze, co podnosi mu notę, ale po raz enty piszemy i mówimy, że wystawianie go na obronie to krzywda dla zawodnika.
Alan Czerwiński – 5,5
Znów widoczny, znów szukający gry i znów bez większych efektów (choć pamiętamy o dwóch asystach ze Stomilem). Ala musi dobrze przepracować okres przygotowawczy, bo widać, że ma talent, ale brakuje mu jeszcze doświadczenia i większej odpowiedzialności za akcje ofensywne. Nie wykorzystał znakomitej okazji na zdobycie gola (wspaniała interwencja bramkarza Dolcanu, ale też zły strzał).
Grzegorz Fonfara – 5
Dużo więcej spodziewamy się po zawodniku z takich doświadczeniem w ekstraklasie. Co prawda pomagając obrońcom często robi za piątego defensora, jednak czasem zbyt długo chce się utrzymać przy piłce. Mimo wszystko oczekujemy też otwierających podań, takich jakie pokazywał w pierwszych meczach. Tym razem tego nie było, raczej niecelne długie podania. Nie pokrył zawodnika Dolcanu przy pierwszej bramce.
Rafał Kujawa – 6
Zawodnik defensywno-ofensywny ostatnio wykonuje bardzo dobrą pracę w środku boiska. Nie unika odpowiedzialności, w tym spotkaniu również kilka razy dobrze rozprowadzał ataki. Gra Kujawy w ostatnich meczach może się podobać.
Przemysław Pitry – 5,5
Jeden ze słabszych meczów Pitrego ostatnio. Nie było strzałów z dystansu, nie było w ogóle dobrych uderzeń. Także i w środku boiska nie widzieliśmy tego „dzielenia i rządzenia”, do którego nas w tej rundzie przyzwyczaił.
Arkadiusz Kowalczyk – 6
Jeden z najaktywniejszych naszych zawodników. Kilka razy znalazł się w dobrych sytuacjach – strzelił gola ze spalonego, miał też bardzo dobrą okazję po podaniu Rakelsa, ale zrobił o jeden zwód za dużo. Gonił zawodnika Dolcanu przy pierwszym golu, ale nagle po prostu odpuścił i padł gol. Plus za pogoń, minus za odpuszczenie.
Deniss Rakels – 6,5
Mimo, że nie strzelił gola warto docenić jego pracę. Kilka razy podawał tak, że jego koledzy powinni strzelić gola. Sam też miał kilka dość klarownych sytuacji, ale zbiegał nieco na zbyt ostry kąt i ciężko było już z tego zaliczyć trafienie.
Kamil Cholerzyński (grał od 53. minuty) – 5,5
Zawodnik wszedł nieoczekiwanie za kontuzjowanego Napierałę i spisał się nieźle na środku obrony, choć nie ustrzegł się błędów. Miał też okazje na zdobycie gola.
Rafał Sadowski (grał od 80. minuty) – niesklas.
Grał zaledwie 10 minut, ale jak na ten czas spisał się dobrze. Już w pierwszej akcji rozpoczął akcję, w której Rakels ostatecznie znalazł się w bardzo dobrej sytuacji. Potem wywalczył „krótki rzut rożny”, po szybkim zwodzie na boku boiska. Nieco brakuje mu siły fizycznej, ale dobrze że w ogóle zagrał.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 83. minuty) – niesklas.
Nic praktycznie nie można powiedzieć o występie tego zawodnika. Wszedł i nic nie wniósł.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
Najnowsze komentarze