Piłka nożna
Noty i opisy za Sandecję
Mecz z Sandecją rozkręcał się dość długo. Nasi zawodnicy byli dość ospali przez dłuższe fragmenty spotkania, ale kiedy trzeba było, przyspieszyli. To był poprawny mecz, solidny, bez fajerwerków, ale najważniejsze, że zwycięski. Trudno wybrać w tym momencie zawodnika meczu, ale jeśli chodzi o czystą efektywność, na najwyższą notę znów zasłużył nasz bramkarz.
Łukasz Budziłek – 7,5
Golkiper GKS przez większość meczu nie miał okazji do wykazania się, a tu nagle w końcówce w ciągu jednej minuty dwukrotnie zatrudnili go rywale. Popisał się dwiema kapitalnymi interwencjami, dzięki czemu udało się zachować czyste konto. Właśnie to musi mieć bramkarz – żeby nawet po 80 minutach względnej bezczynności zaliczyć kapitalne interwencje, dlatego nota musi być tak wysoka.
Alan Czerwiński – 7
Zawodnik zastąpił Dominika Sadzawickiego na prawej obronie. Spisał się tym razem dobrze na tej pozycji, a także często udzielał się w akcjach ofensywnych, notował dobre podania i walczył. Brał udział w początkowych fazach akcji bramkowych. Dobry mecz!
Mateusz Kamiński – 7
Skuteczny w obronie, dobra gra w destrukcji, udzielał się także ofensywnie zwłaszcza w drugiej połowie. Sandecja sobie nie pograła w ofensywie, spora w tym zasługa pewnej gry stopera.
Adrian Napierała – 6,5
Mecz zakończył wcześniej z powodu kontuzji. Do tego czasu spisywał się solidnie, ale bez fajerwerków. Mankamentem zbyt duża ilość długich piłek do przodu, podczas gdy można by akcję rozegrać spokojnie. Solidny mecz, bez większych błędów.
Bartłomiej Chwalibogowski – 5,5
Zawodnik grał średnio, ale w końcówce przy strzałach Sandecji za mało agresywnie blokował rywali. Próby włączania się do akcji ofensywnych, kilka niezłych dośrodkowań, ale bez większych efektów. Dobre podanie w pierwszej połowie do Zielińskiego, po którym nasz zawodnik znalazł się w dobrej pozycji.
Tomasz Wróbel – 6,5
Zawodnik aktywny i ambitny, miał swój udział w akcjach bramkowych, najpierw dobrze wypuścił Gancarczyka, po czym był rzut karny, przy drugim golu dośrodkował w pole karne i Zieliński po zgraniu Pitrego trafił do siatki. Mimo to czegoś jeszcze pomocnikowi brakuje, stać go na więcej.
Sławomir Duda – 5
To nie jest ten zawodnik z początku poprzedniej rundy. Zdarzają mu się straty w środku boiska, stara się grać bardzo bezpiecznie, do najbliższego. Wspomaga obrońców cofając się do ich linii. Jakiś taki mecz bez ikry.
Kamil Cholerzyński – 5
Przeciętny mecz. Najpierw w pomocy, potem na środku obrony. Wespół z Chwalibogowskim nie blokowali uderzeń piłkarzy Sandecji w końcówce. Podobnie jak Duda, bez jakiegoś błysku. A przecież potrafi.
Przemysław Pitry – 6
Średni mecz zawodnika, z dobrymi momentami. Miał kilka sytuacji, uderzenie głową po dośrodkowaniu Czerwińskiego, jakiś strzał z dystansu czy nietrafienie w piłkę na początku meczu. Za to dobre zachowanie przy golu Zielińskiego, odegranie mu piłki (próba przewrotki?). Nie było ani szczególnie dobrze, ale nie było też źle. Na pewno trochę lepiej niż w większości meczów na wiosnę.
Janusz Gancarczyk – 6,5
Zawsze widoczny, zawsze aktywny, często jednak bez wymiernych efektów. Tym razem taki efekt był – dobre wyjście do prostopadłej piłki i wywalczenie rzutu karnego, a potem pewna egzekucja. Z drugiej strony bardzo złe podanie do Kowalczyka w drugiej połowie w sytuacji 2 na 1. Średnio, ale z golem.
Michał Zieliński – 6,5
Kilka sytuacji – najpierw zły strzał po podaniu Chwalibogowskiego, potem bardzo dobre uderzenie, gdy sędzia odgwizdał spalonego. W końcu gol, a z tego go wszyscy będą rozliczać. Chociaż to potknięcie przy jednej z akcji, gdy nasi zawodnicy mogli wyjść 2 na 1… Ogólnie lepiej niż w Świnoujściu.
Rafał Figiel (grał od 67. minuty) – niesklas.
Bardzo dobra zmiana. Zawodnik wszedł na boisko, grał agresywnym pressingiem, wywalczył kilka piłek, celnie podawał. Zgłosił tym meczem aspiracje do podstawowej jedenastki. Dobra robota!
Arkadiusz Kowalczyk (grał od 74. minuty) – niesklas.
Zmienił Michała Zielińskiego i… niewiele zmienił. Zaliczył jeden dobry strzał z dystansu – po rykoszecie był rzut rożny. Był na dobrej pozycji w akcji Gancarczyka, ale ten podał mu niecelnie.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 81. minuty) – niesklas.
Kilka razy był przy piłce w końcówce na lewej stronie, ale bez większych efektów. Super walka w jednej akcji w narożniku boiska, kiedy to i dosłownie, i w przenośni jeździł na d…
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze