Piłka nożna
Noty i oceny za mecz z Kolejarzem
Piłkarze GKS w końcu niemal w komplecie nie dali nam powodów do krytyki. Solidny mecz z Kolejarzem powoduje, że postawę naszych zawodników należy docenić. Nie było to wielkie spotkanie w wykonaniu GKS, natomiast spokój i konsekwencja, z jaką udało się zdobyć trzy punkty wymaga pochwały.
Witold Sabela – 6,5
Zawodnik zachował czyste konto po raz pierwszy w tym sezonie. Tradycyjnie miał do obrony masę strzałów z dystansu. Wyszedł z tego obronną ręką, ale w 2-3 sytuacjach piłka mu nieco zatańczyła na rękawicach zanim pewnie ją złapał. Jeśli chodzi o groźne sytuacje z bliska, to rywale nie zatrudniali go zbyt często. To jednak kolejny dobry występ golkipera.
Michal Farkas – 6
Tym razem nie mamy o co się przyczepić do obrońcy. Solidny występ, bez fajerwerków. Próby także gry ofensywnej z Bartłomiejem Chwalibogowskim. Jeśli Słowak będzie grał tak jak wczoraj, będzie dobrze.
Mateusz Kamiński – 7
Współpraca z Adrianem Napierałą i wykluczenie z gry Macieja Kowalczyka okazała się kluczem do zachowania czystego konta. Dobre interwencje zaowocowały tym, że rywale nie pograli sobie za bardzo z przodu, a jedyne zagrożenie miało miejsce po strzałach z dystansu.
Adrian Napierała – 7
Ten mecz pokazuje, że nasza formacja obronna ma spory potencjał. Adrian dobrze dyrygował kolegami, a także zaliczył kilka interwencji chroniących zespół przed groźną sytuacją strzelecką dla gości. A zapędzenie się w jednej akcji na skrzydło i dośrodkowanie to było dodatkowo coś więcej, niż oczekujemy. Występ na duży plus.
Bartosz Sobotka – 6
Co jakiś czas zawodnik zapędza się do ofensywy, ale raczej skupia się na akcjach defensywnych. Poprawny występ bez jakichś szczególnych atrakcji.
Bartłomiej Chwalibogowski – 6,5
Kapitalny strzał z dystansu w pierwszej połowie o mało nie skończył się bramką. Próby krótkiej gry z Farkasem na prawej stronie. Generalnie poprawny występ, bez fajerwerków, ale wywalczył rzut rożny, po którym padła bramka, której sam został asystentem.
Kamil Cholerzyński – 7
Momentami nie poznawaliśmy Kufla. Kilka bardzo dobrych akcji i podań w środku boiska. Pół asysty, kiedy zagrał do Fonfary (który potem odegrał do Rakelsa i był rzut karny). Dodatkowo dwa razy był bardzo bliski strzelenia gola po rzutach rożnych – raz obronił Forenc, a raz pomocnik minimalnie chybił po sprytnym strzale. Mecz godny pochwały.
Grzegorz Fonfara – 6,5
Ponowny debiut Grzegorza w GKS można rozpatrywać dwojako. Zaliczył kilka naprawdę świetnych podań do Rakelsa – prostopadłych piłek rodem z ekstraklasy – a jedno z nich zakończyło się rzutem karnym. Notę obniża sporo niedokładności i niecelnych zagrań, ale to zrzucamy tylko i wyłącznie na karb braku treningów i meczów. Jeśli w każdym meczu piłkarz będzie trzy razy otwierał drogę do bramki partnerom, to czego chcieć więcej.
Przemysław Pitry – 7,5
Wiele prób z dystansu, mniej lub bardziej udanych. Bardzo chciał w tym meczu strzelać gole i dwa razy ta sztuka mu się udała – raz po strzale głową, drugi po skutecznie egzekwowanym rzucie karnym. Na strzały z daleka powinien mieć (i ma) pełne przyzwolenie, pamiętając chociażby pięknego gola ze sparingu z Podbeskidziem. Zapewnił GieKSie trzy punkty.
Krzysztof Wołkowicz – 6
Nie można od piłkarza wymagać super gry przez cały sezon, jako młodzieżowiec ma prawo do lepszych i gorszych występów. Wczorajszy mecz był średni w wykonaniu Wołka, zaliczył jeden dobry strzał, po którym Forenc musiał się wyciągnąć jak długi.
Deniss Rakels – 6,5
Niezły mecz, brakowało tylko wykończenia po podaniach Fonfary. Dobrze się jednak zastawia w polu karnym, dał się też sfaulować i GKS miał rzut karny. Piłkarz pożyteczny, brakuje jedynie goli.
Dominik Kruczek (grał od 70. minuty) – niesklas.
Niestety zawodnik nie znajduje się w wysokiej dyspozycji. Po wejściu na boisku sporo strat i niecelnych podań. Jedna dobra próba niekonwencjonalnego zagrania prostopadłego, ale za mocna.
Rafał Kujawa (grał od 73. minuty) – niesklas.
Wszedł na boisko i już w pierwszym kontakcie z piłką mógł strzelić gola. Piłkarz bardzo ruchliwy, widać mu było, że mu zależy. W końcowej fazie meczu GKS nie był już zainteresowany strzeleniem trzeciej bramki i na tym tle trzeba debiut Kujawy ocenić pozytywnie.
Alan Czerwiński (grał od 84. minuty) – niesklas.
Niby obrońca, ale z zacięciami mocno ofensywnymi. Mógł strzelić gola, ale nieczysto uderzył piłkę głową. Świetna alternatywna dla naszych bocznych pomocników.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Piotr
2 września 2012 at 16:41
A gdzie Wołkowicz?
mózG
2 września 2012 at 18:58
Między Pitrym a Rakelsem(?)
Piłkarz bardzo ruchliwy, widać mu było, że mu zależy. (podwójne „mu”)
Dla Pitrego wyższa ocena, w końcu strzelił 2 bramki Panowie.
Skoro Sabela za przepuszczenie 2 goli (w poprzednim spotkaniu) dostaje 7,5 to tutaj 8ka byłaby „w sam raz”. 🙂
1964
2 września 2012 at 21:25
do Piotr
Wołkowicz jest 5 od dołu:)
Fjodor
3 września 2012 at 00:57
Shellu, nie żebym był upierdliwy, ale jaka jest różnica między notą a oceną? Bo chyba nie chodzi o noty dyplomatyczne czy protestacyjne:) „Noty i opisy” chyba miało być 🙂 Po Łęcznej było tak samo, czyżby „kopiuj-wklej”? :):):)
Fjodor
3 września 2012 at 01:00
A Kamyk raczej wyłączył z gry Kowalczyka, wykluczenie raczej sugeruje, że ten drugi dostał czerwo dzięki Kamykowi 🙂 Dobrze, już się kończę przypierdalać, dobranoc 🙂