Piłka nożna
Noty i opisy po Niecieczy
Nie było tak źle jak z Olimpią, w zasadzie było dużo lepiej, ale też nie na tyle, aby wygrać spotkanie z Niecieczą. Trener dokonał trzech zmian w składzie – „zmiennicy” spisali się nieźle, a ci którzy pozostali też zaprezentowali nieco lepszy poziom. Oto jak zagrali piłkarze GKS w meczu z rywalem z Niecieczy.
Łukasz Budziłek – 5,5
W pierwszej połowie wybronił sytuację sam na sam, ale ponadto w tym meczu nie miał specjalnie okazji się wykazać. Przy golu bez szans. Zdarzyły się momenty niepewne, jak wybicie zamiast górą to po ziemi, a także w końcówce lekko nonszalancka podcinka nad rywalem, co spowodowało, że kolega z drużyny miał problem z opanowaniem piłki. Średni występ, bez większych błędów.
Aleksander Januszkiewicz – 6
Debiut zawodnika w GKS. Jak na pierwszy mecz, było nieźle. Kilka dobrych interwencji, także odważnie próbował udzielać się w akcjach ofensywnych. Nie ustrzegł się też błędów, zwłaszcza w drugiej połowie, co wynikało chyba już ze zmęczenia. W końcówce w linii pomocy. Przyzwoity debiut.
Mateusz Kamiński – 5,5
Pechowiec, trzecia samobójcza bramka w rundzie. Kiedyś strzelił identyczną w meczu z Widzewem. Nie ma co się czepiać, zawodnik ma pecha. Poza tym średnie spotkanie, nie ustrzegł się błędów, ale nie były one kardynalne.
Adrian Jurkowski – 5
Momentami zagubienie tego zawodnika jest zastanawiające. Szczytem było, gdy we własnym polu karnym przepuszczał piłkę do partnera, niczym… przy akcji pod bramką przeciwnika, jak to robią napastnicy. O mało, a nastąpiłaby kosztowna w skutkach strata. Widoczne problemy z wyprowadzaniem piłki, momentami pojawia się w tym temacie dziwna niemoc i niepewność. Średnia gra w destrukcji, błędy się pojawiały, dziwne zachowanie poprzedzające utratę bramki – zawodnik jako stoper poszedł odebrać piłkę rywalowi na 30. metrze od jego bramki i w efekcie zabrakło go w defensywie.
Rafał Pietrzak – 6
Starał się – zwłaszcza w pierwszej połowie – grał ambitnie, szybko i dość agresywnie w ofensywie. W drugiej, próby były już mniej udane. Niemniej takiej żwawej gry oczekujemy. Gdzieś zabrakło go przy straconej bramce, bo rywal na szybkości właśnie z jego skrzydła dośrodkował w pole karne.
Rafał Figiel – 6,5
Dobry początek meczu, nieźle bite rzuty rożne, w końcu bardzo dobra centra na głowę Goncerza. Starał się jak mógł, nie zawsze wychodziło, ale było widać, że jest w tym sens. W drugiej połowie nieźle z Pitrym i Goncerzem grali na szybkości w ofensywie, ale brakowało dokładności. Szkoda sytuacji 2 na 2, kiedy dostał podanie od Goncerza – zbyt mocne – i wygonił się na boczny sektor boiska. Optymistyczny mecz na przyszłość.
Kamil Cholerzyński – 6
Również miał kilka niezłych momentów w tym meczu, próbował pójść w pole karne, zdziałać coś w ofensywie. W destrukcji nie było źle. Na pewno lepszy mecz niż wiele w tym sezonie. Bardzo dobrze wypuścił Goncerza na sytuację sam na sam.
Sławomir Duda – 5,5
Średni występ zawodnika, nie popełnił większych błedów, ale też nie można powiedzieć, że było nadzwyczajnie.
Przemysław Pitry – 6
Zaliczył kilka dobrych momentów w tym meczu, właśnie tak jak tego oczekujemy, rozprowadzanie piłek na boki czy dobra gra w środku. W drugiej połowie dobra współpraca z Goncerzem i Figielem w ofensywie. Niestety za dużo momentów, kiedy zawodnik „mota się” w niepotrzebne dryblingi zamiast podać czy uderzyć. A miał naprawdę kilka sytuacji, kiedy mógł spróbować z dystansu. Super akcja, po której wyszedł sam na sam i fatalnie strzelił prosto w bramkarza.
Krzysztof Wołkowicz – 5,5
Tym razem poprawny mecz zawodnika, starał sie na skrzydle i kilka akcji miał niezłych. Brakowało może wykończenia czy ostatniego podania, ale był to dość solidny mecz – bez fajerwerków.
Grzegorz Goncerz – 6,5
Strzelec bramki, dobra walka, widać, że ofensywa mu bardziej służy niż destrukcja. Szkoda zmarnowanej setki w pierwszej połowie. Mógł też dokładniej podać do Figiela w sytuacji 2 na 2. Pozytywnie.
Bartłomiej Chwalibogowski (grał od 67. minuty) – niesklas.
Grał w pomocy i w obronie, z jedną udana akcję przeprowadził, ale generalnie zagrożenia z jego strony nie było.
Grzegorz Fonfara (grał od 75. minuty) – niesklas.
Nawet nieźle w końcówce wypatrzył Zielińskiego, ale ponadto było średnio.
Michał Zieliński (grał od 83. minuty) – niesklas.
Miał kilka minut na pokazanie się i naprawdę była ku temu okazja. Zamotał się jednak kilka razy, a w dogodnej sytuacji strzelił w boczną siatkę. Zabrakło opanowania.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Atest
22 maja 2014 at 15:26
Zielińskiemu nie brakło opanowania ,jemu brakło umiejętności.To zasadnicza róznica.