Piłka nożna
Noty i opisy po Stali
Jesteśmy po debiucie trenera Dariusza Dudka. Mecz w Mielcu okazał się niestety żenujący. Możemy się silić poprawnością polityczną i pisać, że był po prostu „słaby”. Ale nie był. To była pogarda dla dyscypliny, jaką jest piłka nożna. Pogarda ze strony tych, dla których jest to zawodowa droga życiowa. Przykre, że musimy to opisywać.
Mariusz Pawełek – 4
Powrót do składu. Powrót bardzo nieudany. Bo o ile możemy go chwalić za dwie dobre interwencje w ciągu dwóch minut po strzałach rywali z dystansu w pierwszej połowie, to kilka razy w sposób niezrozumiały tak źle się ustawiał, że mogliśmy stracić gola. Najpierw w pierwszej połowie, gdy stał na wysokości słupka, a rywal próbował strzelić do de facto… pustej bramki, za drugim razem po przerwie, gdy wyszedł bezsensownie na 10. metr i tylko nieudolność próbującego go lobować rywala zadecydowała o tym, że trafił on (rywal) prosto w ręce golkipera.
Adrian Frańczak – 4
Bardzo słaby występ zawodnika. W ofensywie zero. W defensywie możemy sobie zadać pytanie, gdzie był przy pierwszej bramce. Hasał gdzieś w środku. Aha, bo pewnie graliśmy wtedy piątką w obronie, prawda?
Wojciech Lisowski – 1
Pisałem już wcześniej wielokrotnie, że ten człowiek minął się z powołaniem. Nie nadaje się na piłkarza, nie nadaje się na obrońcę. Swoim kuriozalnym, nonszalanckim i najzwyczajniej w świecie olewackim zachowaniem doprowadził do tego, że GKS stracił drugą bramkę. Trenerze Dudek – chcesz mieć gwarancję kolejnych traconych bramek? Stawiaj na Lisowskiego.
Jakub Wawrzyniak – 3
Ten niby doświadczony reprezentant tak się popisał, że hej. Pierwsza bramka – do pewnego momentu gonił Tomasiewicza, ale nie wiedzieć czemu odpuścił i ten znalazł się sam przed pustą bramką. Na konto Wawrzyniaka. Dodatkowo w pierwszej połowie tak rozgrywał, że rywal prawie wyszedł sam na sam. Słabizna naszego nowego kapitana.
Tymoteusz Puchacz – 4
Totalnie przeciętny i bezbarwny występ. Zmęczony chłopak po Holandii.
David Anon – 4,5
Jedyny, który w ofensywie coś tam próbował i widać, że ma człowiek coś z techniki. Ale efektów z tego nie było żadnych. I zawalił gola – jednak odpuszczając dośrodkowującego Prokića. Mimo wszystko, jeśli znajdzie się jeden mądry, który wykorzysta jego potencjał, to już będzie dobrze…
Kamil Kurowski – 4
Miota się chłopak, jakby miał akumulator na… brzuchu. Jakiś nerwowy, chaotyczny, niespokojny. Sam mecz – przeciętny. Nie jest to destruktor z prawdziwego zdarzenia. Za delikatny.
Dominik Bronisławski – 2
Z niewielu meczów, ten był najsłabszy. Zawodnikowi nie wychodziło nic, zagrywał źle, podejmował złe decyzje, ogólnie wpisał się w trend żenujących występów. Rozumiemy słabszy dzień młodego jednego czy drugiego, ale sorry Dominik, ten mecz to był koszmar. Popraw się.
Grzegorz Piesio – 2
Transferowa pomyłka. Już wiemy dlaczego trafił do GKS. Po prostu ktoś mądrzejszy w Arce stwierdził, że ten grajek jest za słaby, a ktoś głupszy w Katowicach przyjął go z otwartymi rękami. Coś tam na początku dawał (nie liczby). Ale teraz jest kompletnie bezużyteczny.
Adrian Błąd – 2
Zapamiętamy go jedynie z wszystkich spartaczonych stałych fragmentów (skąd w ogóle wzięło się przekonanie, że on to potrafi?) oraz z przywalenia w pleksi z ławki rezerwowych po zejściu. Szkoda, że tego przywalenia nie miał na boisku.
Bartosz Śpiączka – 1
Nigdy nie mieliśmy tak beznadziejnego napastnika. Nie śmiem nawet marzyć o sytuacjach bramkowych, bo przecież do tego ma lata świetlne. Ale nawet do wszystkich długich piłek on nawet nie potrafi zbliżyć się na pięć metrów. Gdy zastawia się (rzadko), to nie przejmuje. Jest tak bezużyteczny jak piłka do nogi przy wycinaniu drzew. Jak ten człowiek mógł grać w ekstraklasie?
Damian Michalik (grał od 59. minuty) – 2
Awansował z drużyny, która spadła z pierwszej ligi do drużyny „walczącej wiecznie o awans”. Chyba jednak bliżej mu do spadku. Mit o jego umiejętnościach i technice pryska. W GKS nic nie pokazał, kolejny bezproduktywny.
Daniel Rumin (grał od 69. minuty) – niesklas.
Wszedł na ostatnie 20 minut i nie dał kompletnie nic.
Kacper Tabiś (grał od 75. minuty) – niesklas.
Coś próbował. Bez efektu. Nie miał partnerów do sensownego grania.
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Muszę sobie na mecze GieKSy brać jakieś wiaderko ze środkami uspokajającymi. Bo nie strzymię inaczej. Te mecze mnie tak dużo kosztują, że siwych włosów na głowie przybywa. Mecz z Motorem, w kontekście poprzednich, kosztował mnie energetycznie i nerwowo tak mocno, że po końcowym gwizdku czułem bardziej ulgę niż jakąś euforię po zwycięstwie. I w sumie mogę się zastanowić – dlaczego, skoro GieKSa tak cisnęła w drugiej połowie.
No właśnie chyba dlatego, że znów włączyła mi się obawa o to, że nie utrzymamy wyniku i wypuścimy – pewne wydawałoby się po pierwszej połowie – zwycięstwo. Chyba byłbym spokojniejszy, gdyby… mecz był spokojniejszy i bardziej wyrównany. Że raz my, raz oni, a dużo gry odbywałoby się w środku boiska. A tak z każdą niewykorzystaną sytuacją GieKSy po przerwie narastał we mnie niepokój, że w jakiś głupi sposób damy sobie wcisnąć coś w końcówce. Tym bardziej, że nasze okazje były coraz lepsze, takie – że trudno było uwierzyć, że ta cholerna piłka nie chce do siatki wpaść. No i Motor swoje wypady w pewnych fazach meczu robił i kotłowało się pod naszą bramką.
Ogólnie uważam, że to był kapitalny mecz GieKSy. W ofensywie znakomity. Pierwsza połowa to wręcz był koncert. Udokumentowany trzema bramkami i to jakimi – pierwszy gol to wiadomo, świetny strzał Markovića po stałym fragmencie, ale dwie kolejne bramki to było rozklepanie obrony rywala. Niemal jak w grze komputerowej. Przy golu na 2:1 od momentu przejęcia piłki w szybkim rozegraniu wzięło udział 7 (siedmiu!) zawodników. Nie mówimy tu o stoperach grających między sobą. Mówimy o każdym konkretnym dotknięciu, które rozwija akcję – aż do bramki. Marković, Wasyl, Milewski, Rasak, Szkurin, Czerwiński, Nowak, zaliczali asysty drugiego, trzeciego, czwartego itd. stopnia, tak, że Bartek – który zrobił kapitalny ruch do piłki – mógł tylko przystawić stopę. Drugi gol to akcja: Kudła, Jędrych, Klemenz, Szkurin, Marković, Czerwiński, Jirka, Wasielewski i Eman strzela do pustej bramki. W obu sytuacjach na przetransportowanie piłki przez tylu zawodników, nasz zespół potrzebował po 21 sekund. To jest absolutne mistrzostwo i do bólu wykorzystanie ofensywnego potencjału każdego, kogo tylko się da. Po prostu znakomite.
Małą rysą na pierwszej połowie była bramka Czubaka. W innej sytuacji Dawid Kudła kapitalnie wybronił sytuację sam na sam. Wydawało się, że możemy być spokojni. Ale oddajmy też Czubakowi, że tak uderzyć spoza światła bramki to też duży kunszt.
Niestety w defensywie GieKSa znów zagrała GieKSę, czyli w głupi sposób straciła gola i to znów zaraz po przerwie. Trener porównał to wznowienie naszego bramkarza do tego, co zrobił Kamil Grabara ze Szwecją. Podobnie jak wtedy, bramka padła nie od razu – coś tam Polsce udało się odbudować. Ale zamęt jaki powstał, miał swoje konsekwencje kilkadziesiąt sekund później. Tutaj Dawid Kudła nie tylko się pospieszył – przede wszystkim źle wyrzucił piłkę, po nie poturlał jej po ziemi, tylko podał do Alana takimi koziołkami. Przy pressingu rywala Alanowi udało się opanować co prawdą tę piłkę, ale widać już było, że ten zamęt się pojawił. Potem był bardzo duży błąd Damiana Rasaka, wejście w pole karne, a tam już zamieszanie i gol.
I nie mieliśmy już dwubramkowej przewagi, tylko jednobramkową. Znów wynik był na styk. GieKSa chyba zreflektowała się, że nie ma co schodzić zbyt nisko i dawać Motorowi grać. Dlatego przez sporą część drugiej połowy Katowiczanie przycisnęli tak niesamowicie mocno, grali tak agresywnym pressingiem na połowie przeciwnika, że co chwilę na 30-40. metrze odbierali rywalowi piłki, a w skrajnym przypadku nawet… tuż przed polem bramkowym. Mieliśmy swoje sytuacje, wejścia w pole karne, strzały, sytuacje sam na sam – i nic. Sama gra – pomijając wykończenie – była doskonała. No ale właśnie – tak jak pisałem niedawno – na koniec liczą się bramki. Tych w drugiej połowie nie było i musieliśmy drżeć o wynik do samego końca.
Oczywiście można mieć pretensje o ten brak skuteczności, ale to, że GieKSa znów doszła do tylu sytuacji jest naprawdę optymistyczne i zadowalające. Gdyby skuteczność była na poziomie sprzed przerwy, Motor dostałby szóstkę. A przecież nie można powiedzieć, żeby lublinianie grali jakiś szczególnie zły mecz.
Ale dociągnęliśmy. Ostatecznie nie daliśmy Motorowi wbić drugiego gola. Zaliczka z pierwszej połowy wystarczyła do zwycięstwa. To też trzeba umieć. GKS bardzo zasłużenie to spotkanie wygrał.
To co mnie cieszy, to fakt, że GKS poszedł za falą tych poprzednich meczów. Ta intensywność w grze, agresja, to w dużej mierze klucz do sukcesu. Oczywiście podparte jest to dobrą taktyką i techniką. Naprawdę pięknie momentami gramy piłką. A niektórzy zawodnicy zaskakują. Sebastian Milewski wiadomo jak dobry jest na wiosnę, ale to jedno „zawrócenie”, które zrobił zostawiając za sobą dwóch przeciwników to był majstersztyk. Bartek Nowak znów dał liczbę, tym razem nie asystę, a gola. A Eman? Eman, co Ty robisz? Ten zawodnik jeszcze tak chwilę pogra i poleci na Mundial. Niech tam Haaland szepnie trenerowi Norwegów na ucho coś o swoim kumplu. Ależ by to była historia. No cóż, pomarzyć zawsze można. Wtedy na Mundialu wszyscy bylibyśmy Norwegami.
Nie wiem, co mu się stało. Wcześniej przecież nawet nie miał miejsca, a jak wchodził to nic nie dawał. Teraz w trzech meczach ma pięć bramek i asystę. W końcu też trafił na Nowej Bukowej i kibice mogli głośno wykrzyczeć jego nazwisko. A nieco zestresowany zawodnik pouczony przez Alana mógł krzyknąć do Blaszoka „Kto wygrał mecz?”.
Nie chcę opisywać każdego zawodnika, ale bardzo spodobała mi się postawa Marcela Wędrychowskiego po wejściu. Dał to, czego od niego oczekiwaliśmy. Jego szybkość i żwawość była jak znalazł do utrzymania piłki z dala od naszej bramki w końcówce meczu. Bardzo dobre wejście. No i mimo tego błędu Dawida Kudły chcę powiedzieć, że ta interwencja w końcówce pierwszej połowy była mega ważna, a w drugiej też kilkukrotnie pewnie wyłapywał piłki po strzałach czy dośrodkowaniach piłkarzy Motoru.
Wygraliśmy i zdominowaliśmy przeciwnika naprawdę trudnego i niewdzięcznego. Lublinianie nie przegrali wcześniej siedmiu meczów i tracili bardzo mało bramek. Motor spokojnie powinien się utrzymać i być może będzie w górnej połowie tabeli. Mateusz Stolarski robi dobrą robotę.
W ogóle te mecze z Motorem są bardzo obfite w bramki. Oprócz spotkania z Bukowej zakończonego wynikiem 0:0, potem mieliśmy – porażkę 2:3 i zwycięstwo 5:2 w Lublinie, no i teraz 3:2 dla nas na Nowej Bukowej. Bardzo emocjonujące spotkania.
Za chwilę wejdziemy w decydującą fazę sezonu. Do końca pozostaje pięć kolejek. Pięć kolejek, w których można bardzo dużo ugrać.
W poprzednim sezonie w tym momencie, czyli po 29 meczach, GKS miał o jeden punkt mniej. Można więc powiedzieć, że regularność jest zachowana. I także rozkręcanie się na wiosnę. Śmieszne jest to, że rok temu właśnie za chwilę byliśmy matematycznie utrzymani, co teraz nie jest jeszcze pewne, a z drugiej strony o obecnie bardzo realnych pucharach wtedy nikt nie myślał, bo czołówka ligi już dawno odjechała. Niezły paradoks.
No ale właśnie, o co walczy GieKSa? Statystycznie i matematycznie nie ma ani jednego powodu, żeby nie twierdzić, że nie są to puchary. A co z tego wyjdzie, czas pokaże. Czy GKS będzie w stanie utrzymać ten poziom punktowania (7 punktów w ostatnich 3 meczach). Przecież przegraliśmy w Krakowie, co zdarzyć się nie musiało (no, może poza logiką ligi), ale gdybyśmy tam wygrali lub utrzymali z Lechem, to jeszcze byśmy się bili o mistrza. Co przecież formalnie też nie jest wykluczone i nie zdziwiłbym się…
Marzyć więc możemy, choć nie ma co się podniecać. Sposób funkcjonowania tej drużyny i jej rozwój daje duży spokój. Oczywiście okupiony wspomnianymi siwymi włosami w trakcie samych meczów. Ale trend jest bardzo, bardzo dobry. Więc niech zespół robi dokładnie to samo, co dotychczas, tylko… troszkę poprawi defensywę. Wtedy naprawdę na koniec sezonu będziemy szczęśliwi.
Komentatorzy w Canal Plus – Piotr Laboga i Kamil Kosowski – znów wczoraj rozpływali się nad tym meczem. GieKSa zyskuje sympatię w całej Polsce, właśnie z tego sposobu gry, z tej radości dla oka, a jednocześnie efektywności. Nie da się tej drużyny nie lubić, choć czasem irytuje niemożebnie. I taką drużynę chcę.
Po meczu GKS Katowice z Motorem Lublin odbyła się tradycyjna konferencja prasowa, podczas której wypowiedzieli się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i Mateusz Stolarski. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis audio całej konferencji.
Mateusz Stolarski (trener Motoru Lublin):
Na pewno trzeba oddać GieKSie, że po pierwszych naszych 7-8 minutach meczu na dobrym poziomie, potem oni przejęli inicjatywę. Zasłużenie wyszli na prowadzenie. My szybko odpowiedzieliśmy bramką i to mnie cieszy, że po stracie znowu byliśmy w stanie odpowiedzieć. Potem dalej przewaga GKS, udokumentowana drugą bramką. My znowu mamy sytuację, żeby odpowiedzieć na 2:2, w sytuacji, w której znalazł się Czubi, to była tak zwana setka na odrobienie strat. Nie wykorzystaliśmy tego i następnie GieKSa strzeliła podobną bramkę, co drugą, czyli wstrzeliła piłkę w pole karne i stamtąd domknęła sytuację. Podsumowując, nie była to nasza najlepsza połowa, jeżeli straciliśmy w niej trzy bramki. Zareagowałem dwoma zmianami plus odprawą w przerwie, o tym, co możemy poprawić i uważam, że byliśmy blisko odrobienia strat. Bo 15-20 minut było jednymi z najlepszych w naszym wykonaniu w tej rundzie, udokumentowane jedną bramką. Potem po tych 20 minutach GieKSa oczywiście doszła do głosu, mając swoje sytuacje. My próbowaliśmy pojedynczymi akcjami odpowiadać, ale nie byliśmy w stanie. Mecz bardzo dobry dla kibica, padło dużo bramek. Niestety przerywa on naszą serię siedmiu meczów bez porażki. Natomiast uważam, że reakcja na to, co się stało w pierwszej połowie uważam za bardzo dobrą. Oczywiście w końcówce GieKSa też miała swoje sytuacje. My już postawiliśmy wszystko na jedną kartę, goniliśmy wynik i asekuracja była słabsza z naszej strony. Gratulacje dla zespołu GKS Katowice, zwycięstwo u siebie, jesteście bardzo mocni, ten stadion – widać, że odkąd się przeprowadziliście mocno wam służy i życzę wam wszystkiego dobrego w kolejnych spotkaniach.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Bardzo energetyczny mecz – kolejny. Jednocześnie trzeba sobie szczerze założyć, że w piłce nożnej ważne są błyski, jak napisał jeden z moich przyjaciół. Te błyski, jakby podsumować to to, że w ciągu ośmiu dni strzelamy dziesięć bramek. To znaczy, że się bardzo dużo dzieje. Ktoś powie, że dużo tracimy, ale taka jest też piłka. Drużyna bardzo dobrze znosi całe trudy rozgrywek, bo to są bardzo emocjonujące rozgrywki i dla piłkarzy na pewno też. Jeżeli gramy w krótkim odstępie czasu takie spotkania, to niekiedy mental i siła psychiczna jest wystawiona na dużą próbę.
Dlatego jestem pod wrażeniem i chcę pogratulować drużynie tego, w jaki sposób działa, funkcjonuje i walczy o każdy mecz, o każdą piłkę.
Należy do tego dodać nasz sposób taktyczny, w jaki gramy, co przynosi bardzo dobre efekty. Jesteśmy intensywni, powtarzalni, graliśmy dzisiaj momentami świetny mecz, oczywiście nie przeszkodziło nam to popełnić kilku błędów. A rywal był zacny i wielkie słowa uznania dla trenera Motoru, bo Motor jest bardzo wymagającym rywalem. Dzisiaj strzeliliśmy im trzy bramki, a oni przecież w ostatnich siedmiu meczach stracili cztery. To też świadczy, że idziemy w dobrym kierunku.
Piłka nożna1 godzinę temu
Okiem rywala: od pół roku w kryzysie
Piłka nożna kobiet13 godzin temu
Skrócić dystans do podium
Piłka nożna21 godzin temu
Ligowy ancymon
Piłka nożna kobiet3 dni temu
Hmirova prowadzi zespół do finału
Klub3 dni temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony3 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony2 tygodnie temu
Mecza
20 października 2018 at 09:13
Jak Błąd jest wystawiany to gramy w 9. Tak nie pomyliłem się. Gdybyśmy od razu wyszli w 10 bez Błąda zespół by wiedział że gramy w 10 i nie kierował do niego piłek a tak dostaje piłki i wszystkie psuje. Śpiączka? Zgadzam się że bardzo słaby ale jeśli drużyna kopie górą albo niedokładnie to nawet Lewandowski u nas byłby tak samo oceniany. Z taką grą zespołu żaden napastnik nie ma prawa być dobrze oceniony i obojętnie kto z przodu będzie grał, może być nawet Dziółka.
Matiiii
20 października 2018 at 10:04
Lisowski to jest dramat ale nie oszukujemy się nie ma kompletnie pomysłu ani w obronie ani w ataku nie mamy żadnych argumentów z przodu nikt nie zaryzykuje nie pójdzie jeden na jeden poprostu dramat. W mojej opinii Lisowski Śpiączka tych zawodników powinniśmy wysłać do rezerw bo kompletnie się nie nadaja. Może warto zmienić ustawienie w końcu bo nie mamy zawodników żeby tak grać. To ustawienie jest błędne zawodnicy motaja się po boisku nie wiedząc za bardzo co robić i na deser zostawiam sobie Piesia to taka kopia Foszmanczyka ociężały himeryczny niedokładny i zero walki. To są nasze bolączki niestety trzeba się pozbyć trzech czterech zawodników bo to przez nich tracimy bramki ale i również nie strzelamy. Dajmy sobie spokój z zawodnikami którzy mają za nic walkę
Kolo
20 października 2018 at 10:57
Matiiii, powiem Ci, że Piesio to dla mnie bardziej taki Lebedyński. Niby coś tam początkowo dobrze się zastawiał, coś podawał i wszyscy myśleli że to jest grajek. Okazało się, że drewno totalne, nie mówiąc o tym że w liczbach to praktycznie zero.
Oberschlesien
20 października 2018 at 11:11
panie trenerze Dudek ,jestes pan sympatyczny chlop i mily czlowiek ,ale jak mozna w Gieksie kapitanem zrobic takiego ciula z legii??????Czys pan oszalal???EMeryt wypluty ,nie wiadomo co robiacy w Gieksie,pewnie dorabiajacy tylko do emerytury ,po 4 meczach w skladzie zostaje kapitanem slaskiej druzyny??????? PRZCIEZ to przez lata bylo posmiewisko w calej polsce jak legla przyjezdzala,a pan taka chodzaca cipe kapitanem robisz ,to potem nie dziwota ze jaki kapitan tak i druzyna sie prezentuje..
pablo eskobar
20 października 2018 at 11:31
qurwa ja sie pytam co oni robia na tych treningach jak oni nieumieja akcij bramkowej zrobic przeciez to tak wyglada jakby ich dzielilo ze 3 klasy rozgrywkowe jak mozna trenowac praktycznie codziennie i nieumiec grac zero pomyslu na gre padaka totalna mlodzi mieli grac a siedza na lawie a spiaczki i reszty to zal patrzec na nich kopia sie po czolach qurwa
PanGoroli
20 października 2018 at 12:01
Rozlicza się za efekty, nie za chęci, czy piekna gadkę. Jaki jest obecny poziom sportowy, to nie trzeba geniusza, by stwierdzić, że żadny. Kto odpowiada za poziom sportowy? Kto zwolnił fachowca i sprowadził Dyzmę, który zniszczył sekcję? Kto trzymal go zbyt długo i oceniał jego pobyt, jako sukcesy? Ale nic, w kolejnym podkaście głaskajcie się dalej z Bartnikiem i opierdalajcie kibiców, ze widzą, ze król jest nagi.
Boję się tego meczu z Garbarnią. Dla mnie Garbarnia jest faworytem następnego meczu. Spełniają się najgorsze scenariusze, o których pisałem wczesniej. Teraz jedyna nadzieja w tym, że nie ma już szkodnika i że Dudek zdąży zbudować drużynę, która będzie w stamie wyprzedzić w tej lidze 3 zespoły.
Mecza
20 października 2018 at 13:44
Wysłuchałem rozmowę pomeczową z kapitanem „wydaje się że w pierwszej połowie prowadziliśmy grę” Ręce opadają, powinni zabronić używać słów o prowadzeniu gry. Raz nie było żadnej gry a dwa nawet jeśli posiadanie piłki większe jakie to ma znaczenie.
GieKSiorz
20 października 2018 at 14:29
po 2 oddanych frajersko awansach,czas na karę 2 liga,taka prawda, glaskajcie nieudolny zarząd, prezydenta miasta,kopidolow, śpiewajcie nic się nie stało, chwalcie na forum jak pięknie grali itd.trup wypadł z szafy,nasza GieKSa umarła pod względem sportowym, kibicowskim , każdym.mi się wydaje ktoś to robi celowo, będzie gadka że stadionu nie trzeba, mniej kasy its,a boję się że polecimy z czasem jeszcze niżej i tylko siata i hokej zostaną tak jak prezydentowi zależało,to nie jest moja GieKSa na którą chodziłem od bajtla,to jakiś kurwidolek,gorolski folwark, pośmiewisko,ja dziękuję nie chce brać w tym udziału
Irishman
20 października 2018 at 14:44
Niestety prawda jest dramatycznie brutalna – rok temu gdy trener Mandrysz robił jednocześnie za I trenera, dyrektora sportowego i skauta wyniki mieliśmy takie sobie ale nie tak D R A M A T Y C Z N E !!!
Poza tym ŻADEN ze sprowadzonych przez niego zawodników nie był tak beznadziejnie słaby jak np. Śpiączka!
Ludzie! No kurde mieliśmy pretensje do duetu Kamiński-Midzierski. No ale problem jest w tym, że to byli profesorowie i to habilitowani w porównaniu do duetu Lisowski-Wawrzyniak!!! A jakby porównać Kędziorę do Śpiączki to różnica jest jeszcze większa!
Ale spokojnie ja jeszcze poczekam na to co będzie dalej. To był pierwszy mecz Dudka. My widzimy i oceniamy tych zawodników od dawna, a on niestety musi dać im wszystkim szansę, aby być wobec nich fair. Ale mam nadzieje, że będzie szybko wyciągał wnioski. Bo jeśli nie, to będziemy w głębokiej du…ie!
Mecza
20 października 2018 at 15:40
Najgorsze jest to że jak Śpiączka przychodził to nawet średniozorientowani w piłce ludzie pisali po co on nam jest potrzebny ale dyrektor zna się lepiej.
Miro
20 października 2018 at 16:28
Dudek spuści GKS do drugiej ligi…jest przecież trenerem od awansów, a to jest awans o szczebel niżej. To wy żelowany prostak z pełną gamą głupkowatych uśmiechów. Z niego fachowiec jak ze mnie kominiarz. Nawet poprawnie wysłowić się po polsku nie umie…opowiada jakieś farmazony…nadaje się do kabaretu FACECI W RURKACH a nie na trenera!
Solski
20 października 2018 at 17:16
@Miro Wrzuć na luz. Jak można oceniać trenera po 4 dniach jego pracy? Daj mu popracować i spokojnie wprowadzić swoją filozofię gry. Wczoraj było beznadziejnie, bezjajecznie i ogólnie do dupy. Mam nadzieję, że był to ostatni mecz takich grajków jak Śpiączka, Piesio, Lisowski. Śpiączce powinni wypożyczenie z automatu skrócić – jest taka klauzula zapisana? Jeżeli ne, to niech Bartnik z własnej kasy płaci darmozjadowi. Zresztą sam jest darmozjadem
Miro
20 października 2018 at 18:41
a odmienione Zagłębie Sosnowiec tymi samymi piłkarzami co dowodził nimi Dudek wygrało w dobrym stylu, a zarazem zdecydowanie z Miedzią. Morał z bajki jest taki iż Dudek do cieć w rurkach, lansiarz na wybiegu z czystymi bokserkami, ciepłe kluchy, lelum polelum, a nie facet z jajami, zresztą czy facet z jajami chodzi w rurkach!
GREG
20 października 2018 at 18:46
Co za debile się tu wypowiadaja co mial Dudek odeazu 5-0 wygrac w dobrym stylu pewbie tylko do tego trzeba pilkarzy a nie drewna mam nadzieje ze wyjebia Bartnika przyjdą w rondzie zimowej jakieś normalne wzmocnienia bo to ze klub finansowo jest na Plus to czapka z głowy Ale na piłkarzy trzeba sypać kasę A nie brac odpady albo fax czas I się modlić ze coś z nich będzie
1964
21 października 2018 at 11:16
Śpiączka śpi! Młody Rumin ława. Może pora sprawdzić 17 letniego Rusza z rezerw który strzela bramkę za bramką.
ZS1906
21 października 2018 at 13:26
No i Dudek robi to co potrafi , czyli nic.Dobrze że od nas poszedł. A Katowice spadek hahahaha INO Zagłębie Sosnowiec!!!
Wrodam
21 października 2018 at 14:21
Jest parę młodych osób na sklecenie tego składu dokoptowac do tego chłopaków z rezerw zostawić Wawrzyniaka tak niestety.
I zacząć ich uczyć taktyki zwyczajowej gry w piłkę nożną może coś ruszy.
Pytanie brzmi.
Jak wkłady do koszulek mają skonstruowane kontrakty?
fridek76
21 października 2018 at 15:01
Miro wciepnij na luz dej Dutkowi porobic trocha a nie wyskakujesz na niego.
PanGoroli
21 października 2018 at 15:47
ten Miro, to chyba gorol, tak mi się zdaje