Hokej
[RELACJA] Porażka z gospodarzami. Jutro zagramy o brąz
Po porażce 4:2 z Arlanem Kokczetaw w drugim dniu turnieju finałowego Pucharu Kontynentalnego TAURON KH GKS Katowice zmierzył się z gospodarzem wydarzenia Belfast Giants. Już po 2 minutach meczu otrzymaliśmy pierwszą okazję do gry w przewadze, ponieważ zaatakowany bez krążka został Marek Strzyżowski. Pod sam koniec przewagi powinniśmy strzelić gola, ponieważ niemal pustą bramkę przed sobą miał Devecka, ale za długo zwlekał z oddaniem strzału i Beskorowany w fantastycznym stylu złapał krążek. Szybko mogło się to zemścić, ale napastnika Giants parkanem zatrzymał Lindskoug. W 8 minucie Urbanowicz spowodował upadek przeciwnika za bramką Beskorowanego i trafił na ławkę kar. Gospodarze nie stworzyli większego zagrożenia, ale tuż po opuszczeniu boksu przez Urbanowicza trafił do niego Tomasik. Bliski pokonania Lindskouga był Baun, ale jego strzał zatrzymał się a poprzeczce. Jeszcze w trakcie kary Tomasika siły się wyrównały, bo faulu dopuścił się zawodnik Giants. Obie drużyny były bardzo niedokładne w swoich poczynaniach. Nieco więcej błędów popełniali katowiczanie, ale nasi rywale nie umieli tego wykorzystać. W 18 minucie Murphy lekko posłał krążek w stronę bramki, ten poodbijał się od zawodników będących przed bramkarzem i wpadł obok słupka do siatki. Po tercji, o której ciężko powiedzieć cokolwiek pozytywnego, przegrywaliśmy 1:0.
Już po 14 sekundach drugiej tercji doprowadziliśmy do remisu. Łopuski dograł do Rohtli, a ten strzelił między parkanami Beskorowanego. W 25 minucie mogliśmy wyjść na prowadzenie, ale Wronka minimalnie minął się z krążkiem odbitym przez bramkarza. Minutę później karę otrzymał Urbanowicz. Podczas bronienia osłabienia Higgins został ukarany za atak na bramkarza i siły na lodzie się wyrównały. Po chwili straciliśmy krążek we własnej tercji, a Wanacki rzucił na bandę Bauna, za co otrzymał karę 2+10. W 32 minucie McFaull z niebieskiej uderzył niecelnie, ale po odbiciu się od bandy wrócił przed bramkę, gdzie najlepiej odnalazł się Murphy i zdobył swoją drugą bramkę. Choć drużyny nie popełniały już aż tylu błędów, jak w pierwszej tercji, to gra wciąż była nieco szarpana. W 37 minucie karę otrzymał Vandermeer. Kolejny raz w tym spotkaniu przewaga nie została wykorzystana. Na 9 sekund przed końcem tercji Laakkonen znalazł się sam przed Beskorowanym, wyczekał go i umieścił krążek pod poprzeczką. Po 40 minutach był remis 2:2.
Tym razem po zaledwie kilkunastu sekundach trzeciej tercji to Giantsi zdobyli bramkę. Laakkonen stracił krążek w tercji neutralnej, a praktycznie nieatakowany Leonard przymierzył w okienko. W 44 minucie karę za atak łokciem dostał Cakajik. Poza jednym zamieszaniem pod bramką Giants nie stworzyli zagrożenia. W 50 minucie Leonard, który dał Belfastowi prowadzenie, otrzymał wątpliwą karę za spowodowanie upadku Strzyżowskiego. Po raz kolejny nie stworzyliśmy sensownej akcji w przewadze. W 55 minucie Wanacki poza akcją trafił jednego z rywali wysoko uniesionym kijem w twarz i otrzymał karę 2+2. Na 2 minuty i 18 sekund przed końcem meczu karę otrzymał Cakajik, co oznaczało, że niemal do końca meczu będziemy grać w osłabieniu, o ile Belfast nie strzeli gola, a przez ponad minutę graliśmy w podwójnym osłabieniu. Wanacki już szykował się do opuszczenia boksu, kiedy Johner przekierował strzał Roacha i krążek wpadł w okienko bramki. Jeszcze przed wznowieniem gry odesłany do szatni został trener Tom Coolen. Drugi mecz w finale Pucharu Kontynentalnego również przegraliśmy 4:2. Jutrzejszy mecz z HK Homel zadecyduje o tym, kto zdobędzie brązowy medal. Białorusini również przegrali oba dotychczasowe mecze – 5:0 z Giants i 8:2 z Arlanem. Z kolei mecz Belfast Giants-Arlan Kokczetaw zadecyduje o zwycięzcy turnieju.
Belfast Giants – TAURON KH GKS Katowice 4:2(1:0, 1:2, 2:0)
1:0 Darcy Murphy (Curtis Leonard, David Rutherford) 17:07
1:1 Jesse Rohtla (Mikołaj Łopuski, Jesse Jyrkkio) 20:14
2:1 Darcy Murphy (David Rutherford, Kendall McFaull) 31:14
2:2 Janne Laakkonen (Jesse Rohtla, Dusan Devecka) 39:51
3:2 Curtis Leonard (Blair Riley) 40:15
4:2 Dustin Johner (Joshua Roach, Patrick Dwyer) 58:52 5/3
Belfast Giants: Beskorowany (Murphy) – Roach, Leonard, Johner, Shields, Hook – McFaull, Raine, Higgins, Dwyer, Baun – Vandermeer, Garside, Rutherford, Riley, Murphy – Swindlehurst, Boxill, Bishop, Ferland.
TAURON KH GKS Katowice: Lindskoug (Kieler) – Jyrkkio, Tuhkanen, Rohtla, Łopuski, Laakkonen – Devecka, Cakajik, Fraszko, Malasiński, Wronka – Krawczyk, Wanacki, Starzyński, Strzyżowski, Urbanowicz – Skokan, Tomasik, Krężołek, Sawicki, Rybak.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze