Piłka nożna
[RELACJA] Woźniak i spółka meldują wykonanie zadania!
Poniedziałkowy mecz ze Stalą był dla GieKSy wielką szansą na wykonanie ostatniego kroku w kierunku awansu na zaplecze ekstraklasy. Wygrana w tym meczu gwarantowała awans, więc napięcie na boisku i trybunach było ogromne.
Z powodu absencji Kozłowskiego, na szpicy zagrał od początku Arkadiusz Woźniak. Trener Górak postawił na sprawdzonych zawodników, którzy w ostatnich meczach spisywali się poprawnie. Spotkanie było relacjonowane przez TVP Sport, przez co rozpoczęło się o nietypowej godzinie, 20:25. GieKSa ruszyła na rywala od pierwszego gwizdka z impetem, trybuny z każdą akcją były coraz głośniejsze. Można powiedzieć, że razem strzeliliśmy tego pierwszego gola. Długą piłkę za plecy otrzymał Woźniak i dograł z boku po ziemi wzdłuż linii, gdzie bramkarza uprzedził Błąd i dał nam prowadzenie. Radość nie trwała długo, ponieważ Stal trzy minuty później zdobyła efektownego gola z rzutu wolnego. Mecz się mocno wyrównał, a bliżej zdobycia kolejnej bramki byli goście, jednak świetnie interweniował Królczyk. Nic nie zapowiadało tego, że w iście barcelońskim stylu GKS Katowice rozklepie rywala i zdobędzie tak efektowną bramkę do szatni. Za rozegranie odpowiedzialny był Pavlas z Figielem, a wykończył akcję Arkadiusz Woźniak. Czuć było na stadionie podczas przerwy, że jesteśmy blisko celu.
Bez zmian na drugą połowę ruszyli podopieczni trenera Góraka. Dosłownie ruszyli, bo już w 50. minucie Jaroszek wypuścił Woźniaka z prawej strony, a ten w polu karnym po pokonaniu dystansu uderzył i to wystarczyło, bo bramkarz popełnił błąd. Trybuny eksplodowały również sześć minut później, w towarzystwie pięknej oprawy na Blaszoku, ponownie Arkadiusz Woźniak trafia strzałem głową obok bezradnego Bieszczada. Takiej atmosfery Bukowa dawno nie widziała. Do końca meczu goście próbowali, ale GKS świetnie bronił. GieKSa melduje wykonanie zadania!
7.06.2021, Katowice
GKS Katowice – Stal Rzeszów 4:1 (2:1)
Bramki: Błąd (6), Woźniak (44), Woźniak (49), Woźniak (55) – Rejman (9).
GKS Katowice: Królczyk – Wojciechowski (74. Grychtolik), Jędrych, Janiszewski, Pavlas – Kościelniak (83. Szwedzik), Figiel, Jaroszek (74. Gałecki), Błąd (67. Urynowicz), Sanocki – Woźniak (74. Kurbiel).
Stal Rzeszów: Bieszczad – Kostkowski, Reiman (81. Szczepanek), Sylwestrzak (46. Marczuk), Kotwica, Kłos (81. Sławek), Góra, Olejarka, Głowacki, Wolski (67. Mustafajew), Michalik (67. Maciejewski).
Żółte Kartki: Jaroszek – Olejarka, Sylwestrzak, Kostkowski.
Arbiter: Karol Arys (Szczecin).
Widzów: 1918.
Raków Częstochowa chce wrócić do swoich sukcesów z początku lat 20 XXI wieku w Pucharze Polski. W trzech kolejnych sezonach Medaliki grały w finale rozgrywek, dwukrotnie zdobywając Puchar Polski (w 2021 i 2022 roku).
Obecny sezon jest bardzo „obfity” dla RKSu. Drużyna brała udział w rozgrywkach Ligi Konferencji, Ekstraklasy i oczywiście w Pucharze Polski. W europejskich rozgrywkach (razem z eliminacjami) zespół rozegrał 14 spotkań (bilans: 9-2-3, bramki: 22-9) i odpadł w 1/8 finału po dwóch porażkach z Fiorentiną. W rodzimej lidze Raków po 27 rundach zajmuje 6. lokatę (tuż nad GiekSą, z tą samą liczbą punktów co nasza drużyna). Zespół wygrał w 11 meczach, zremisował w 6 i przegrał w 10, bramki: 36-34. W STS Pucharze Polski Medaliki trzy mecze wygrały: kolejno z Cracovią 3:0 (u siebie), na wyjazdach ze Śląskiem 2:1 i Avią Świdnik 2:1 (po dogrywce). Wyniki osiągane w lidze na wiosnę są słabsze od oczekiwanych – w 9 meczach drużyna zdobyła 10 punktów (bilans: 2-4-3, bramki: 10-11) i za ten okres zespół zajmuje 12. miejsce w tabeli. Z kolei w spotkaniach ligowych rozgrywanych u siebie Raków w 13 meczach zdobył 19 punktów (bilans: 5-4-4, bramki: 14-12). Na wiosnę Medaliki po dwa spotkania wygrały (z Termalicą 1:0 i Pogonią 2:0) i dwa zremisowały (z Radomiakiem 0:0 i Widzewem 1:1). Ostatnią ligową porażkę w Częstochowie RKS poniósł 14 grudnia, w meczu z Zagłębiem (0:1).
W grudniu ubiegłego roku Marka Papszuna zastąpił na stanowisku trenera 38-letni Łukasz Tomczyk. Tomczyk wcześniej prowadził samodzielnie Victorię Częstochowa, był asystentem trenera w Resovii, następnie trenerem analitykiem w GieKSie (od października 2022 roku do czerwca 2023). Po GieKSie związał się z Polonią Bytom, w której przez 3 miesiące ponownie był trenerem analitykiem, aby z końcem września 2023 roku zostać trenerem. W 2024 roku awansował z Polonią na zaplecze Ekstraklasy.
Trener Tomczyk może mieć ból głowy przed meczem z GieKSą: w drużynie Rakowa na pewno nie zobaczymy na boisku Władysława Koczerchina, Ericka Otieno, Tomasza Pieńko oraz Frana Tudor, którzy od dłuższego czasu leczą kontuzje. 25 minut przed zakończeniem ostatniego meczu ligowego został zmieniony bramkarz Kacper Trelowski, który zgłaszał kontuzję i raczej nie zagra w czwartek. Nie wiadomo też czy zagra Adriano Amorim, który przed ostatnim meczem nabawił się kontuzji.
We wszystkich rozgrywkach najwięcej goli zdobył Jonatan Braut Brunes – 21, następny na tej liście jest Lamine Diaby-Fadiga – 13.
W drużynie Medalików występuje były zawodnik GieKSy – Oskar Repka. Repka wystąpił w 42 z 44 spotkaniach Rakowa (nikt nie wystąpił w Rakowie w większej liczbie spotkań) i strzelił 4 bramki.
Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.
Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.
I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…
Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.
Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.
Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.
Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.
Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.
Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.
Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.
Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.
Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.
Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.
I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!
Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.
Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.
Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.
Wesołych Świąt!
PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.
Piąty finał z rzędu. Dwa mistrzostwa Polski – tyle samo co teraz GKS Tychy, których jednak w tym okresie dwukrotnie zabrakło w finale. Dwa finały przegrane w dopiero w siódmym meczu. Nikt nie powinien mieć wątpliwości, że za ostatnie 5 lat to drużyna Jacka Płachty była najlepszą drużyną w Polsce, a jednak coraz ciężej o optymizm, gdy mowa o hokejowej GieKSie.
Po dwóch mistrzostwach Polski, gdzie w obu przypadkach w finale byliśmy wręcz perfekcyjni pod każdym względem, przyszła porażka z Unią w dogrywce meczu nr 7 – tak minimalna, jak tylko może być, a przecież już po piątym meczu byliśmy o krok od kolejnego złota. Rok temu z kolei już po 4 meczach Tyszanie w każdym kolejnym mogli odnieść ostateczny triumf i choć pogoń za wynikiem, a nawet wyjście na prowadzenie na początku decydującego starcia dały nam mnóstwo emocji, to był to jednak kolejny krok w tył względem poprzedniego sezonu, a jak wyglądał finał w tym roku – każdy wie.
Nikt w tej lidze nie lubi GKS-u Katowice… i ma to swoje dobre strony. Brak sympatii ze strony kibiców Tychów, Sosnowca czy Oświęcimia jest oczywisty i jest to odwzajemnione i te animozje dodają emocji, a to dla emocji śledzimy sport. Idzie za tym jednak coś więcej – oprócz zdobycia mistrzostwa Polski, pobocznym celem każdej z tych drużyn jest pokonanie GKS-u. Poza krakowską Cracovią, gdzie nie zapowiada się, by w najbliższych latach mieli wrócić do walki o najwyższe cele, Katowice to zdecydowanie największe i najbardziej rozpoznawalne miasto ligi i każde mniejsze miasto tym bardziej chce udowodnić swoją wyższość na lodzie. Naszą reakcją na to jest… wyznaczenie top-4 jako celu na sezon. W lidze, gdzie są 4 drużyny mające pieniądze, by móc realistycznie walczyć o coś więcej, niż przetrwanie.
Końcowy wynik to jednak nie wszystko, czego kibice potrzebują – potrzebujemy czuć, że klub ,,gdzieś” zmierza, potrzebujemy również małych powodów do ekscytacji, a także potrzebujemy, by ludzie pracujący w klubie pokazali nam, że to oni się lepiej znają na hokeju i ,,zamknęli nam mordę”. Tak jak mordę zamyka nam sekcja piłkarska, tak jak 3 lata temu zrobił to Teemu Pulkkinen, tak tym razem dosłownie każda obawa kibiców znalazła potwierdzenie. Każdy czuł, że siedmiu obrońców to za mało, każdy widział, że brakuje nam ofensywnie usposobionego defensora, każdy wiedział, że mamy problem z przewagami i naprawdę ciężko uwierzyć, że ludzie, którzy dali nam dwa mistrzostwa Polski mieliby się z tym nie zgodzić. Gdzie więc była na to reakcja?
Jedną z najważniejszych cech naszych mistrzowskich ekip był głód. Oczywiście było też wtedy grono doświadczonych Polaków, a nawet przewinęło się też kilku doświadczonych obcokrajowców i nie chcę brzmieć, jakbym myślał, że teraz ktoś nie chciał zdobyć mistrzostwa, bo nie wątpię, że wszyscy chcieli, ale czegoś w porównaniu do ekipy sprzed 3 i 4 lat ewidentnie brakowało. Sami zboczyliśmy z drogi, która działała. W Tychach pałeczkę po doświadczonym Komorskim przejmują Łyszczarczyk czy Paś, którzy spokojnie mają pewnie z 7-8 lat grania przed sobą. U nas wydaje się zawiodło przekazanie pałeczki w obronie po pożegnaniu się z Kruczkiem czy Wajdą, a teraz czeka nas to w ofensywie. Są oczywiście bracia Hofman, gdzie oglądanie ich rozwoju było jednym z przyjemniejszych elementów tego sezonu i głęboko wierzę, że będą liderami na lata nie tylko GKS-u, ale i reprezentacji… ale co jeśli okaże się, że jednak są to gracze jedynie na 3 formację i 20 punktów w sezonie? Te przekazanie pałeczki zdecydowanie nie jest tu tak płynne i naturalne, a przecież tyle lat pracy jednego trenera i dyrektora w połączeniu ze stabilnym finansowaniem z miasta to powinny być wręcz idealne warunki do takiej długofalowej pracy.
Praktycznie co roku przykro kibicom GieKSy czyta się o nowych kontraktach, transferach i negocjacjach już nawet w trakcie play-offów, gdzie my na pierwsze wieści czekamy zazwyczaj aż skończą się hokejowe mistrzostwa świata. I niby zawsze ostatecznie jakoś to nadrabialiśmy, bo 5 razy z rzędu w finale nie byliśmy przypadkowo, ale nie wierzę, że na tym czekaniu nie tracimy, a teraz już z całą pewnością można powiedzieć, że zeszłoroczna przerwa między sezonami była w naszym wykonaniu po prostu słaba. Nie ma w tym gronie żadnego zawodnika, którego będzie warto wspominać po latach. Kibice potrzebują zawodników z charakterystycznymi cechami – jeszcze długo będziemy pamiętać szaleństwo w oczach i uśmiechu Erikssona, umiejętność wejścia na wyższy poziom w kluczowych momentach Lehtonena, huknięcie Hudsona, technikę Koponena czy ,,nienormalność” Murray’a, a jak pokazują wyniki – nie tylko kibice potrzebują takich zawodników, ale klub też. Hokej nie jest sportem dla normalnych. Gdy 3 lata temu przyszedłem na pierwszy przedsezonowy sparing – od pierwszego kontaktu z krążkiem było widać, że Koponen to Pan Hokeista. Nie chcę wytykać palcem hokeistów, bo myślę, że oni są najmniej temu winni, ale aktualnie większość naszej kadry to hokeiści po prostu przyzwoici… i tyle. Przyzwoitością nie wygrywa się mistrzostwa.
Nie wiem, co by się musiało stać, bym o kimkolwiek, kto miał swoją zasługę w zdobyciu dwóch mistrzostw Polski myślał za kilka lat w sposób negatywny, począwszy od dyrektora sportowego, przez trenera i na zawodnikach kończąc. Ilu błędów by nie popełniono w tym sezonie i ilu potencjalnie nie popełni się jeszcze w przyszłości – za ten pierwszy wielki sukces GKS-u, jaki miałem okazję doświadczyć w życiu, trener Płachta może mieć w Katowicach własną ulicę, a odwieszenie łyżew na kołek przez Grzegorza Pasiuta powinno być jednoznaczne z powieszeniem numeru 18 w Satelicie, a może i nawet na to samo zasługują Bartosz Fraszko czy ,,Nasz Warszawiak” Mateusz Bepierszcz. Czy aktualnie nasze finanse pozwalają na stworzenie równorzędnej rywalizacji z Tychami, ale czego by tu wcześniej nie osiągnięto – teraz także potrzebuję widzieć, że klub ma obrany właściwy kierunek i do tego kierunku dąży. Może trzeba jasno powiedzieć, że jeśli właściciel nie chce kroku do przodu, bo przy świetnej postawie piłkarzy już nie potrzebuje ,,tematu zastępczego”, to wykonujemy krok w tył i odmładzamy skład?
Zdobytymi mistrzostwami klub poniekąd wydał na siebie ,,wyrok” – zupełnie inaczej cieszyło srebro drużyny Toma Coolena, gdy zaledwie 2 lata wcześniej nie było hokeja w Katowicach, a 3 lata wcześniej bohaterem kibiców w Satelicie był Maros Goga. Teraz już wszyscy wiemy, jak to jest być na szczycie – i chcemy tego znów, jednak tak jak pisałem wyżej, końcowy wynik to nie jedyny sposób na usatysfakcjonowanie kibiców, tymczasem w tym sezonie mimo wszystko tylko on się zgadza, bo jednak finał to jest w pewnym stopniu sukces, ale czy z obecnie obranym kursem ten finał będzie także za rok?
Hokej14 godzin temu
Tygodniowy przegląd mediów: Znamy półfinalistów zaplecza PlusLigi
Kibice18 godzin temu
GieKSiarski doping z Poznania
Galeria21 godzin temu
Kibicowska galeria z wyjazdu do Poznania
Piłka nożna23 godziny temu
Post scriptum do Rakowa i Lecha
Piłka nożna1 dzień temu
Oceny za szalony mecz w Poznaniu
Piłka nożna1 tydzień temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony1 tydzień temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Piłka nożna2 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Felietony4 tygodnie temu
Rafał
7 czerwca 2021 at 22:32
I TAK POWINIEN GRAĆ GKS CAŁY CZAS W TYM SEZONIE i w NASTEPNYM.
GRATULACJE!!!!!!
PANOWIE MAMY AWANS!!!!
GRATULACJE!!!!!!!
ja
7 czerwca 2021 at 22:42
GRATULACJE PANOWIE TAKA GIEKSE CHCE SIE OGLĄDAĆ
teraz wakacje i brać się do roboty żeby rozwalić pierwsze lige
psz
7 czerwca 2021 at 22:48
Brawo!!! W końcu wychodzimy z ligi, w której w ogóle nie powinniśmy się znaleźć! Gratulacje i do przodu! 🙂
Roh
7 czerwca 2021 at 23:06
I kaj som teraz ci zwolennicy teorii spiskowych ck godali i braku zgody miasta na awans. Powinno byc wom wstyd. Nawet niy wiycie jak takimi wpisami tymu klubowi szkodzicie.
Momy awans, teraz sie cieszy.y ale jest duzo do zrobiynia, potrzeba duzo zmian.
3kolory
7 czerwca 2021 at 23:10
Dziękujemy ????????⬛
tomassi
7 czerwca 2021 at 23:25
chwilo trwaj…..
Forza GIEKSA
Marcin Krupa
8 czerwca 2021 at 00:24
Mówiłem wam kurwa ze macie zakaz awansować !
Gieksiorz
8 czerwca 2021 at 01:09
Jo sie przyznaja, krytyka była, ale po tylu”dziwnych”sezonach zech nie wierzył, różne myśli były,w końcu po tylu latach jakis pozytyw.Gratulacje!!! miło jestem zaskoczony, trzeba dużo poprawić,mom nadzieja że pójdzie to wszystko w dobrą stronę
Gieksiorz
8 czerwca 2021 at 02:49
Jeszcze jedno,chodzi żeby dział marketingu, WSZYSCY co mają Gieksa w sercu, działali,przekonywali ludzi do Gieksy, plakaty na mieście,tak jak kiedyś autobusy z dzielnic na szpil,przekonywanie tych co się zrazili żeby jeździć jak najliczniej na Gieksa, wiadomo póki co limity, ale jak się to ciulstwo skończy żeby było Nas jak najwięcej
Kato
8 czerwca 2021 at 09:10
Wracamy!!!
No i termin 2letni wykonany.
BRAWO!!!
Na szczęście nie utkniemy w tej 2lidze.
BRAWO!!!
Gdy szał minie czekają ważne decyzje bo teraz musi być już wszystko gotowe na tip top od nowego sezonu w 1lidze.
Platini
8 czerwca 2021 at 10:34
Już na Bukowej rzuciłem że to chyba pierwszy hat trick od czasów Goncerza… I z tego co sprawdziłem (wydaje mi się że dokładnie , jak by się komuś chciało to też może poszukać)ostatnim który właśnie coś takiego zrobił w oficjalnym meczu jest właśnie Pan Grzegorz… Było to w sierpniu 2015roku…. Strzelił wtedy 4 gole.To tylko pokazuję jak smutny jest los kibica GieKSy …prawie 6lat.
Lukasz Z.
8 czerwca 2021 at 11:08
Brawo Panowie!!! To że byliście najlepsi w tej lidze to jedno, ale udowodnić to w trakcie sezonu to nie takie proste. Świetnym przykładem jest Radomiak który przez wiele sezonów będąc cały czas w czołówce nie potrafił się wyrwać z tej ligi a teraz po 2 latach w pierwszej lidze jest o krok od bezpośredniego awansu do ekstraklasy! To da się zrobić tymi ludźmi których już mamy, wystarczą tylko konkretne jakościowo wzmocnienia i jedziemy dalej. Ten sezon pokazał, że stabilizacja to klucz do sukcesu, żadnych rewolucji nam nie potrzeba! Brawo dla prezesa Szczerbowskiego ,że wytrzymał gdy drużyna miała fatalną serię i nie wywalił trenera. Brawo dla trenera, za nosa do piłkarzy i wspaniały finisz tego sezonu! I dla Was Panowie Piłkarze za radość,którą nam wczoraj i przez większość sezonu dawaliście!!!
GieKSiorz
8 czerwca 2021 at 11:49
PANIE KRUPA TERAZ CZEKAMY NA KONKRETY!!!NOWY STADION DLA KATOWIC!!!MIASTO WOJEWODZKIE TAKIE JAK KATOWICE POTRZEBUJE STADIONU I DOBREGO KLUBU PILKARSKIEGO!!!PROMOCJA MIASTA PRZEZ SPORT TAK TO SIE ROBI W INNYCH MIASTACH.ZATEM PANIE PREZYDENCIE,PANIE I PANOWIE RADNI DO DZIELA!!!
GieKSiorz
8 czerwca 2021 at 11:57
DLA SZTABU,PILKARZY GRATULACJE I BARDZO DZIEKUJE!!!!POSYPUJE GLOWE POPIOLEM,BO TEZ NIE SZCZEDZILEM SLOW KRYTYKI,NIE WIERZYLEM PO TYLU „DZIWNYCH”SEZONACH,PRZEPRASZAM ZA CZASEM BARDZO GORZKIE SLOWA.JEST TO W KONCU POZYTYW PO TYLU LATACH,ALE WIADOMO ZE APETYT JEST WIEKSZY,DLATEGO DZIEKI ZA TEN AWANS,ALE OD DZIS MYSLMY WSZYSCY MIASTO,ZARZAD,SZTAB,ZAWODNICY I MY KIBICE JAK TO WYKORZYSTAC ZEBY POSZLO TO DALEJ W LEPSZYM KIERUNKU,POD WZGLEDEM STADIONU,SPORTOWYM JAK I FREKWENCJI NA MECZACH
Marecki
8 czerwca 2021 at 12:06
Brawo
potf
8 czerwca 2021 at 19:43
Piękny GieKSiarski wieczór zgotowała nam wczoraj ekipa trenera Góraka. Brawa dla nich! Wprawdzie to awans tylko do 1 ligi, ale nie ma co ukrywać, że dziś smakuje on bardzo dobrze. Brawa dla kibicowskiej braci za spektakl na trybunach! GKS!!!