Felietony Piłka nożna
Drugi sezon w Ekstraklasie
Zapraszamy Was do lektury tekstu Tomka, który opisał swoje wrażenia po okienku transferowym oraz meczu z Rakowem. To – tak samo jak wczorajszy felieton GieKSiarza – efekt ciągłego szukania przez nas osób, który byłyby chętne do pisania na naszej stronie. Taki nieustający nabór do redakcji. Jeśli chciałbyś/chciałabyś, aby Twój tekst pojawił się na GieKSa.pl lub chciałbyś/chciałabyś zaangażować się w życie redakcji (naprawdę – czasem wystarczy 30 minut tygodniowo), to zapraszamy do kontaktu na mailu gieksainfo[at]gmail.com. Ale nie przedłużając – zapraszamy do analizy Tomka.
Za nami pierwszy sezon GieKSy w Ekstraklasie. Drużyna pokazała się z naprawdę dobrej strony, co poskutkowało zainteresowaniem przez inne kluby poszczególnymi zawodnikami katowickiej drużyny. Trudno było oczekiwać, że uda się utrzymać wszystkich wybijających się piłkarzy. Z tych topowych odeszli Sebastian Bergier i Oskar Repka. Zastąpić Oskara to będzie największe wyzwanie dla trenera, ponieważ on idealnie pasował do koncepcji zespołu, którą buduje Rafał Górak. Z drużyną pożegnali się też inni piłkarze. Osobiście szkoda mi odejścia Mateusza Maka, ale to raczej ze względów sentymentalnych. Wietrzenie kadry to naturalny proces. Obawiałem po awansie, że trener za bardzo przyzwyczai się do talii kart, którymi wywalczył awans, ale na szczęście to były tylko… moje obawy.
Nowe twarze w zespole
Maciej Rosołek
Po odejściu Bergiera i permanentnych kłopotach zdrowotnych Zrelaka gorącym tematem wśród kibiców jest to, kto przejmie w Katowicach rolę armaty. Ja twierdzę, że… właśnie ten piłkarz. Jeżeli dostanie kredyt zaufania i będzie grał jako główne żądło, możemy mieć z niego pociechę. Piłkarsko wygląda naprawdę okej – jedyne czego brakuje na dzisiaj to liczb. Tu wszystko się broni – piłkarz pozyskany za darmo, rozwojowy, obyty w Ekstraklasie, a skreślony przez poprzednie kluby. W żadnym nie był poważnie rozważany jako klasyczna 9. Ma więc Rosołek coś do udowodnienia i trafił na idealny klub, w którym może pokazać, że ten Rosołek jest z prawdziwego koguta. Na jego nieszczęście zaczynaliśmy od meczu z Rakowem, a to bardzo silna ekipa. Drużyna znana z nudnej, siermiężnej, defensywnej piłki. Trudno dochodzi się do sytuacji w takim spotkaniu, co było widać na przykładzie całego zespołu. Rosołek został zmieniony w 66. minucie i nie pokazał za wiele. Nie można jednak nikogo skreślać już na samym początku. Poczekajmy, co pokaże w dalszej fazie rozgrywek.
Jakub Łukowski
Kibice Gieksy mają z nim niezbyt miłe wspomnienia po meczu na starej Bukowej z Widzewem, bo to właśnie on wyleczył nas z trzech punktów. Dla mnie transfer nieoczywisty, bo linia pomocy jest u nas solidnie obsadzona. Jego atutem jest wszechstronność – może grać z każdej strony oraz jako ofensywny pomocnik. W Kielcach go kochali, a później znienawidzili za transfer do Widzewa, gdzie kariery nie zrobił. Z Rakowem zameldował się na boisku pod koniec spotkania i trudno go ocenić za ten epizod.
Aleksander Buksa
Młodszy brat Adama. Na razie do klasy brata sporo jeszcze mu brakuje. Traktuję go jako uzupełnienie składu, natomiast to on miał najlepszą sytuację na strzelenie gola dla nas w tym meczu. Nie udało się, ale bardziej zapamiętam go z tego meczu niż Rosołka.
Aleksander Paluszek
Obrona to formacja, która aż prosiła się o wzmocnienia i dostała ich na dzisiaj najmniej. Każda formacja, wyłączając bramkarzy, została wzmocniona bardziej. Aleksander to środkowy obrońca, a na tej pozycji mamy naszą ostoję – kapitana drużyny Arkadiusza Jędrycha. Czas pokaże, czy jest inny pomysł na tego piłkarza, czy będzie tylko zmiennikiem. Nie wyobrażam sobie, aby kapitan siedział na ławie. Z Rakowem nie zagrał, więc trudno powiedzieć coś więcej na obecną chwilę.
Kacper Łukasiak
Bardzo ciekawy jestem roli, w jakiej będzie funkcjonował w zespole. Kacper to nie jest profil Repki, a w środku jest Kowalczyk i Nowak. Widać w nim spory potencjał. Kolejny rozwojowy piłkarz, który ma coś do udowodnienia, ale w pierwszym meczu widać było niezrozumienie stylu gry GieKSy – kilka głupich strat i brak pomysłu na grę. Zmieniony w 66. minucie na Wędrychowskiego.
Marcel Wędrychowski
Profilem piłkarskim zbliżony do Łukowskiego – naprawdę ciasno się robi w drugiej linii; ktoś będzie musiał usiąść na ławce. Dla mnie Marcel za Raków zdecydowanie na plus – po wejściu na murawę za Łukasiaka widać było, że bardziej czuje grę i jest na świeżości.
Podsumowanie
Okienko transferowe jeszcze otwarte i sam trener mówi o tym, że coś jeszcze szykują, ale transfery lubią ciszę. Niedawno dołączył do nas kolejny pomocnik – Filip Rejczyk. Na ten moment trudno się spodziewać, żeby był brany pod uwagę przy ustalaniu pierwszego składu, więc na razie nadaję mu status „młodego i zdolnego”.
Przed nami kampania drugiego sezonu. Nie jesteśmy krezusami finansowymi – transfer Kowalczyka za milion euro to był dla nas spory wydatek, a reszta zawodników pozyskanych za darmo (tanio), to przemyślane posunięcia. Osobiście wolałbym, żeby kosztem kolejnego pomocnika wzmocnić linię obrony. Mam przeczucie, że większość przybyłych wzbije się u nas na wyższy poziom. Na ten moment myślę, że osoby odpowiedzialne za transfery naprawdę nie próżnowały i zakontraktowały kilku ciekawych piłkarzy. Teraz trzeba coś z tego ulepić. GKS Katowice to projekt, który trzeba budować cierpliwie. Zaczęliśmy z wysokiego C, bo Raków, w moim odczuciu, będzie mistrzem tej kampanii. Następny przystanek to Zagłębie Lubin i tu już ta gra musi wyglądać lepiej.
Pozostaje kibicować: Naprzód GieKSiarze!
Tomek
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze