Hokej Piłka nożna Siatkówka
[TEKST KIBICA] Z kącika statystyka #8, czyli Czwarte Międzysekcyjne Mistrzostwa GKS-u Katowice na półmetku
Niedzielny mecz hokeistów z Orlikiem Opole zakończył rywalizację katowickich drużyn w minionym roku. Jesteśmy zatem w połowie ligowego sezonu 2018/19 i możemy porównać dokonania wszystkich drużyn wielosekcyjnego GKS-u grających systemem jesień/wiosna.
Przyjętą metodą na porównanie różnych poziomów ligowych, dyscyplin i sekcji jest obliczenie dla każdej drużyny jej skuteczności, czyli stosunku zdobytych punktów do ogółu możliwych do zdobycia punktów we wszystkich oficjalnych spotkaniach. Następnie uzyskaną wartość dzielimy przez liczbę określającą ligowy poziom rozgrywek danej drużyny.
Piłkarze jesienią rozegrali 23 spotkania, mogli zatem zdobyć 69 punktów, ale ugrali tylko 21 (18 w lidze i 3 w Pucharze Polski). Ich skuteczność wyniosła 30,4 procent. Grają na drugim poziomie ligowym, więc aktualnie daje im to 15,2 punktów.
Piłkarki w Ekstralidze i PP rozegrały 18 spotkań oraz dopisały jedno zwycięstwo walkowerem. Na 57 możliwych do zdobycia punktów uzyskały 29, co stanowi 50,9 procent. Grają na najwyższym szczeblu ligowym, więc dzielenie przez jeden nic nie zmienia, posiadają 50,9 punktów.
Siatkarze przed startem PlusLigi zagrali w czterech turniejach. Nie były to do końca sparingi, bo jednak o coś walczono, dlatego zostały zaliczone do meczów oficjalnych. Łącznie rozegrali 22 spotkania, zdobyli 34 punkty na 66 możliwych, skuteczność 51,2 procent i tyle samo punktów.
Hokeiści w PHL, Pucharze Kontynentalnym i Pucharze Polski wyszli na lód 36 razy. Do wzięcia było 108 punktów, zgarnęli 89, ich skuteczność i punktacja wynosi 82,4.
Juniorzy starsi rozegrali 15 spotkań w pierwszej lidze wojewódzkiej, zdobyli 38 punktów na 45 możliwych, co oznacza najwyższą ze wszystkich drużyn skuteczność 84,4 procent. Walczą o awans do CLJ, czyli grają na drugim poziomie rozgrywek młodzieżowych, posiadają zatem 42,2 punkty.
Ostatnią drużyną walczącą o mistrzostwo GKS-u są reaktywowane rezerwy seniorów. W A klasie i okręgowym Pucharze Polski rozegrały również 15 spotkań, a zdobyte 34 punkty oznaczają niezłą skuteczność 75,6 procent. To jednak zaledwie siódmy poziom ligowy co przelicza się na 10,8 punktów.
Tabela po rundzie jesiennej trójkolorowych mistrzostw
1. Hokeiści – 82,4 pkt
2. Siatkarze – 51,2
3. Piłkarki – 50,9
4. Piłkarze juniorzy – 42,2
5. Piłkarze seniorzy – 15,2
6. Piłkarze rezerwy – 10,8
Wartość punktowa zależy od skuteczności, a więc może zarówno rosnąć, jak i spadać, jednak sytuacja na szczycie wygląda na rozstrzygniętą. Zapowiada się natomiast zacięta walka o drugie miejsce między siatkarzami a piłkarkami. Juniorom grającym szczebel niżej raczej trudno będzie włączyć się do tej rywalizacji, ale teoretycznie jest to możliwe. Piłkarzy seniorów przed dnem ratuje tylko to, że przywrócona do gry została drużyna rezerw.
Wyniki poprzednich sezonów
Do pierwszej międzydrużynowej rywalizacji doszło w sezonie 2015/16, kiedy to w ramach budowy wielosekcyjnego klubu do piłkarzy GieKSy dołączyły piłkarki i siatkarze. Żadna drużyna nie grała jeszcze w najwyższej klasie rozgrywkowej. Efektownego wyczynu dokonały wówczas piłkarki. Wygrały wszystko w lidze i barażach, ale ich stuprocentową skuteczność trzeba podzielić przez cztery. Siatkarze również awansowali do wyższej ligi i ostatecznie to ich drużyna zdobyła złoty medal pierwszych mistrzostw GKS-u. Drugie miejsce i zielony medal wywalczyła piłkarska drużyna juniorów, a na najniższym stopniu podium z czarnym medalem stanęli seniorzy.
Sezon 2015/16 – końcowa kolejność
kolejno: drużyna – mecze/zdobyte punkty/procentowa skuteczność – końcowe punkty
1. Siatkarze – 40/90/75 – 37,5
2. Piłkarze juniorzy – 30/54/60 – 30
3. Piłkarze seniorzy – 37/58/52,3 – 26,1
4. Piłkarki – 22/66/100 – 25
5. Piłkarze rezerwy – 31/46/49,5 – 9,9
Sezon 2016/17 – drugie mistrzostwa GKS-u. Do rywalizacji od razu z najwyższego szczebla dołączyli hokeiści i zdobyli pierwsze złoto. Siatkarze tym razem musieli się zadowolić zielonym medalem. Trzecie miejsce przypadło piłkarkom, pomimo że grały w niższej lidze niż następni panowie piłkarze.
1. Hokeiści – 40/59/49,2 – 49,2
2. Siatkarze – 38/49/43 – 43
3. Piłkarki – 26/72/92,3 – 30,8
4. Piłkarze seniorzy – 35/54/51,4 – 25,7
5. Piłkarze juniorzy – 30/40/44,4 – 22,2
6. Piłkarze rezerwy – 38/37/32,5 – 6,5
Sezon 2017/18 – kolejność na podium bez zmian, choć rywalizacja o drugie miejsce toczyła się do samego końca. Wyjątkową stabilność wykazali siatkarze i piłkarze seniorzy, którzy uzyskali identyczną skuteczność jak rok wcześniej. Z rywalizacji ubyła rozwiązana piłkarska drużyna rezerw, ale w mistrzostwach pojawiły się na jeden sezon rezerwy siatkarzy.
1. Hokeiści – 53/103/61,3 – 61,3
2. Siatkarze – 38/49/43 – 43
3. Piłkarki – 21/53/84,1 – 42,1
4. Piłkarze juniorzy – 35/52/57,8 – 28,9
5. Piłkarze seniorzy – 35/54/51,4 – 25,7
6. Siatkarze rezerwy – 24/19/26,4 – 8,8
Klasyfikacja medalowa po trzech mistrzostwach
kolejno drużyna i medale złote-zielone-czarne*
1. Hokeiści 2-0-0
2. Siatkarze 1-2-0
3. Piłkarze juniorzy 0-1-0
4. Piłkarki 0-0-2
5. Piłkarze seniorzy 0-0-1
Dlaczego w mistrzostwach brak szachistów? Problem w tym, że trudno dopasować ich odmienny system rozgrywek i terminów do pozostałych drużyn GKS-u. Mistrzostwa Polski w szachach odbywają się w jednym roku kalendarzowym między majem a listopadem w ramach 10-drużynowej Ekstraligi. System kołowy jak w typowej lidze, ale bez rewanżów. Dziewięć rund podzielonych jest na trzy zjazdy po trzy rundy. Każdy 3-dniowy zjazd odbywa się w innym mieście. W ubiegłym roku nasi szachiści wygrali wszystkie dziewięć meczów, a więc osiągnęli stuprocentową skuteczność. Po raz trzeci z rzędu zdobyli mistrzostwo Polski, możemy zatem przyznać im stały tytuł Drużynowego Arcymistrza GKS-u Katowice.
*) w klubie trwa dyskusja czy zielone medale lepiej wykonać ze szmaragdu czy wystarczy malachit. Czarne medale to jak zwykle antracyt 🙂
Tosiek
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.
Najnowsze komentarze