Hokej Piłka nożna Siatkówka
[TEKST KIBICA] Z kącika statystyka #8, czyli Czwarte Międzysekcyjne Mistrzostwa GKS-u Katowice na półmetku
Niedzielny mecz hokeistów z Orlikiem Opole zakończył rywalizację katowickich drużyn w minionym roku. Jesteśmy zatem w połowie ligowego sezonu 2018/19 i możemy porównać dokonania wszystkich drużyn wielosekcyjnego GKS-u grających systemem jesień/wiosna.
Przyjętą metodą na porównanie różnych poziomów ligowych, dyscyplin i sekcji jest obliczenie dla każdej drużyny jej skuteczności, czyli stosunku zdobytych punktów do ogółu możliwych do zdobycia punktów we wszystkich oficjalnych spotkaniach. Następnie uzyskaną wartość dzielimy przez liczbę określającą ligowy poziom rozgrywek danej drużyny.
Piłkarze jesienią rozegrali 23 spotkania, mogli zatem zdobyć 69 punktów, ale ugrali tylko 21 (18 w lidze i 3 w Pucharze Polski). Ich skuteczność wyniosła 30,4 procent. Grają na drugim poziomie ligowym, więc aktualnie daje im to 15,2 punktów.
Piłkarki w Ekstralidze i PP rozegrały 18 spotkań oraz dopisały jedno zwycięstwo walkowerem. Na 57 możliwych do zdobycia punktów uzyskały 29, co stanowi 50,9 procent. Grają na najwyższym szczeblu ligowym, więc dzielenie przez jeden nic nie zmienia, posiadają 50,9 punktów.
Siatkarze przed startem PlusLigi zagrali w czterech turniejach. Nie były to do końca sparingi, bo jednak o coś walczono, dlatego zostały zaliczone do meczów oficjalnych. Łącznie rozegrali 22 spotkania, zdobyli 34 punkty na 66 możliwych, skuteczność 51,2 procent i tyle samo punktów.
Hokeiści w PHL, Pucharze Kontynentalnym i Pucharze Polski wyszli na lód 36 razy. Do wzięcia było 108 punktów, zgarnęli 89, ich skuteczność i punktacja wynosi 82,4.
Juniorzy starsi rozegrali 15 spotkań w pierwszej lidze wojewódzkiej, zdobyli 38 punktów na 45 możliwych, co oznacza najwyższą ze wszystkich drużyn skuteczność 84,4 procent. Walczą o awans do CLJ, czyli grają na drugim poziomie rozgrywek młodzieżowych, posiadają zatem 42,2 punkty.
Ostatnią drużyną walczącą o mistrzostwo GKS-u są reaktywowane rezerwy seniorów. W A klasie i okręgowym Pucharze Polski rozegrały również 15 spotkań, a zdobyte 34 punkty oznaczają niezłą skuteczność 75,6 procent. To jednak zaledwie siódmy poziom ligowy co przelicza się na 10,8 punktów.
Tabela po rundzie jesiennej trójkolorowych mistrzostw
1. Hokeiści – 82,4 pkt
2. Siatkarze – 51,2
3. Piłkarki – 50,9
4. Piłkarze juniorzy – 42,2
5. Piłkarze seniorzy – 15,2
6. Piłkarze rezerwy – 10,8
Wartość punktowa zależy od skuteczności, a więc może zarówno rosnąć, jak i spadać, jednak sytuacja na szczycie wygląda na rozstrzygniętą. Zapowiada się natomiast zacięta walka o drugie miejsce między siatkarzami a piłkarkami. Juniorom grającym szczebel niżej raczej trudno będzie włączyć się do tej rywalizacji, ale teoretycznie jest to możliwe. Piłkarzy seniorów przed dnem ratuje tylko to, że przywrócona do gry została drużyna rezerw.
Wyniki poprzednich sezonów
Do pierwszej międzydrużynowej rywalizacji doszło w sezonie 2015/16, kiedy to w ramach budowy wielosekcyjnego klubu do piłkarzy GieKSy dołączyły piłkarki i siatkarze. Żadna drużyna nie grała jeszcze w najwyższej klasie rozgrywkowej. Efektownego wyczynu dokonały wówczas piłkarki. Wygrały wszystko w lidze i barażach, ale ich stuprocentową skuteczność trzeba podzielić przez cztery. Siatkarze również awansowali do wyższej ligi i ostatecznie to ich drużyna zdobyła złoty medal pierwszych mistrzostw GKS-u. Drugie miejsce i zielony medal wywalczyła piłkarska drużyna juniorów, a na najniższym stopniu podium z czarnym medalem stanęli seniorzy.
Sezon 2015/16 – końcowa kolejność
kolejno: drużyna – mecze/zdobyte punkty/procentowa skuteczność – końcowe punkty
1. Siatkarze – 40/90/75 – 37,5
2. Piłkarze juniorzy – 30/54/60 – 30
3. Piłkarze seniorzy – 37/58/52,3 – 26,1
4. Piłkarki – 22/66/100 – 25
5. Piłkarze rezerwy – 31/46/49,5 – 9,9
Sezon 2016/17 – drugie mistrzostwa GKS-u. Do rywalizacji od razu z najwyższego szczebla dołączyli hokeiści i zdobyli pierwsze złoto. Siatkarze tym razem musieli się zadowolić zielonym medalem. Trzecie miejsce przypadło piłkarkom, pomimo że grały w niższej lidze niż następni panowie piłkarze.
1. Hokeiści – 40/59/49,2 – 49,2
2. Siatkarze – 38/49/43 – 43
3. Piłkarki – 26/72/92,3 – 30,8
4. Piłkarze seniorzy – 35/54/51,4 – 25,7
5. Piłkarze juniorzy – 30/40/44,4 – 22,2
6. Piłkarze rezerwy – 38/37/32,5 – 6,5
Sezon 2017/18 – kolejność na podium bez zmian, choć rywalizacja o drugie miejsce toczyła się do samego końca. Wyjątkową stabilność wykazali siatkarze i piłkarze seniorzy, którzy uzyskali identyczną skuteczność jak rok wcześniej. Z rywalizacji ubyła rozwiązana piłkarska drużyna rezerw, ale w mistrzostwach pojawiły się na jeden sezon rezerwy siatkarzy.
1. Hokeiści – 53/103/61,3 – 61,3
2. Siatkarze – 38/49/43 – 43
3. Piłkarki – 21/53/84,1 – 42,1
4. Piłkarze juniorzy – 35/52/57,8 – 28,9
5. Piłkarze seniorzy – 35/54/51,4 – 25,7
6. Siatkarze rezerwy – 24/19/26,4 – 8,8
Klasyfikacja medalowa po trzech mistrzostwach
kolejno drużyna i medale złote-zielone-czarne*
1. Hokeiści 2-0-0
2. Siatkarze 1-2-0
3. Piłkarze juniorzy 0-1-0
4. Piłkarki 0-0-2
5. Piłkarze seniorzy 0-0-1
Dlaczego w mistrzostwach brak szachistów? Problem w tym, że trudno dopasować ich odmienny system rozgrywek i terminów do pozostałych drużyn GKS-u. Mistrzostwa Polski w szachach odbywają się w jednym roku kalendarzowym między majem a listopadem w ramach 10-drużynowej Ekstraligi. System kołowy jak w typowej lidze, ale bez rewanżów. Dziewięć rund podzielonych jest na trzy zjazdy po trzy rundy. Każdy 3-dniowy zjazd odbywa się w innym mieście. W ubiegłym roku nasi szachiści wygrali wszystkie dziewięć meczów, a więc osiągnęli stuprocentową skuteczność. Po raz trzeci z rzędu zdobyli mistrzostwo Polski, możemy zatem przyznać im stały tytuł Drużynowego Arcymistrza GKS-u Katowice.
*) w klubie trwa dyskusja czy zielone medale lepiej wykonać ze szmaragdu czy wystarczy malachit. Czarne medale to jak zwykle antracyt 🙂
Tosiek
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze