Piłka nożna
Oceny i opisy zawodników po Flocie
Przedstawiamy oceny i opisy każdego z piłkarzy z meczu z Flotą. W zasadzie ten mecz można by określić formacjami: bardzo dobry bramkarz, poprawna obrona, bezproduktywna pomoc i atak. Dlatego też łatwiej byłoby mówić ogólnie o formacjach, zamiast o piłkarzach, ale zostańmy przy formule indywidualnej.
Witold Sabela – 7
Po błędzie z Radzionkowem, tym razem do naszego bramkarza nie można mieć najmniejszych pretensji. Bronił pewnie, zaliczył też interwencję meczu, kapitalnie broniąc na linii strzał Marka Niewiady. U naszego golkipera widać spokój – nie podpala się niepotrzebnie. Na minus – częste wykopy do przodu – niecelne, ale z drugiej strony, to charakteryzowało połowę naszej drużyny.
Kamil Cholerzyński – 6
Piłkarz co prawda gra bez fajerwerków, ale nie widać jakiegoś zagubienia czy wielkich błędów na prawej stronie obrony. Dodatkowo Kamil co jakiś czas decyduję się na akcję indywidualną, w której potrafi minąć dwóch rywali. Często na trzecim straci piłkę, ale widać pewne symptomy, że z zawodnika może być duży pożytek i to niekoniecznie na obronie…
Jacek Kowalczyk – 6
Poprawnie, stoper GieKSy nie popełnił większych błędów w defensywie. Dodatkowo wydaje się, że to on strzelił bramkę, która nie została uznana. Abstrahując od spalonego (był lub nie) po raz kolejny kapitan GKS znalazł się dobrze przy stałym fragmencie gry. Mecz zakończył przedwcześnie po zderzeniu się głowami z rywalem.
Adrian Napierała – 6
Zagrał już nieco lepiej niż z Radzionkowem, raczej w groźnych sytuacjach ekspediował piłkę daleko, nie wdając się w niepotrzebne dryblingi czy nadmierne przetrzymywanie piłki. Kilka razy próbował wyprowadzić piłkę z naszej połowy.
Damian Kaciczak – 4
Zdecydowanie nie radził sobie na lewej obronie. Owszem zdarzyły się udane interwencje, ale kilka razy albo zaspał, albo zaliczył stratę, co prokurowało groźną sytuację. Najpierw trener Floty (przed meczem) zapewne zauważył, że to właśnie tą stroną można stworzyć groźne sytuacje i gospodarze skrzętnie z tego korzystali. Potem zauważył to trener Górak i w przerwie zmienił zawodnika.
Mateusz Zachara – 5
Jest to jeden z zawodników, któremu widać, że bardzo zależy. Krąży to od prawej pomocy do lewej (jeśli się wymieni), widać też, że chce wspomagać Rakelsa. Brak jednak większej koncepcji na to wsparcie, dlatego nie ma jak na razie wielkiej efektywności z gry tego piłkarza. Żółtą kartkę otrzymał niesłusznie za niby utrudnianie wybicia piłki z autu.
Tomasz Hołota – 6
Podobnie jak Cholerzyński potrafi minąć kilku zawodników, bierze na siebie odpowiedzialność, ale ciągle brakuje efektów w postaci groźnych sytuacji i bramek. Na duży plus udzielanie się Hołoty w defensywie, 2-3 razy zachował się jak rasowy obrońca, wybijając piłkę w niebezpiecznej sytuacji.
Piotr Gierczak – 5
Jest to piłkarz, który 1-2 razy na mecz potrafi zagrać świetną, niekonwencjonalną piłkę, ale w innych momentach jest bezradny, rozkłada ręce i wycofuje do stoperów. Od tak doświadczonego zawodnika wymagamy wiele więcej, jeśli chodzi o kreowanie gry. W spotkaniu z Flotą zaliczył bardzo dobre zagranie do Rakelsa, który wyszedł sam na sam z bramkarzem. Gierczak dość szczęśliwie zakończył to spotkanie, bo mając na koncie żółtą kartkę, sfaulował ponownie – sędzia zastosował prawo korzyści i gdyby nie fakt, że od tego czasu graliśmy nieprzerwanie 2-3 minuty, to pomocnik zostałby ukarany drugim żółtkiem.
Damian Chmiel – 5
Zawodnik wrócił po pauzie kartkowej. Zaangażowany w grę, podobnie jak Zachara próbował wspomagać Rakelsa, bez większego powodzenia. Merytorycznie – przeciętny występ. Dobre dośrodkowanie, po którym padła nieuznana bramka, jednak też słaby strzał z wolnego z bardzo dobrej sytuacji.
Bartłomiej Chwalibogowski – 5
Piłkarz cichy i spokojny, wykonuje na boisku czarną robotę. Tym razem niespecjalnie widoczny, choć miał kilka dobrych minut we współpracy z Bartoszem Sobotką. Zdarza mu się nie wracać po akcji ofensywnej naszej drużyny.
Deniss Rakels – 5
Dodajmy, biedny Deniss Rakels. Odcięty zupełnie od podań, długie, prostopadłe piłki z obrony czy pomocy prawie nigdy do niego nie dochodzą, co wywołuje frustrację. Nawet jeśli Łotysz cofnie się nieco po piłkę, to ma szansę rozgrywać ją zaledwie z jednym partnerem, co kończy się najczęściej stratą. Na minus – niewykorzystana bardzo dobra sytuacja w drugiej połowie. Poza tym piłkarza nie można krytykować, bo sam na boisku nie jest w stanie nic zrobić.
Bartosz Sobotka – 7
Zrobił różnicę na lewej stronie. Kilka razy podłączył się do akcji ofensywnej, a także 2 razy świetnie dorzucił w pole karne. Na minus kilka wspomnianych długich piłek do przodu, straconych. Ogólnie jednak naprawdę dobry występ w drugiej połowie i najprawdopodobniej wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie.
Kamil Szymura – niesklas.
Wszedł na boisko za kontuzjowanego Kowalczyka, został wpuszczony dość nieoczekiwanie, ale spisał się bardzo dobrze.
Patryk Stefański- niesklas.
Grał bardziej jako pomocnik niż napastnik i nie wyróżnił się niczym.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze