Dołącz do nas

Piłka nożna

Rywal pod lupą: Rafał Misztal

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Najbardziej doświadczony i jeden z zawodników z najdłuższym stażem w ekipie Pogoni Siedlce. Tak pokrótce można scharakteryzować podstawowego golkipera naszych środowych rywali – Rafała Misztala, który w przeszłości stawał już wielokrotnie naprzeciw GieKSie.

4770 minut ligowych minut

Rafał Misztal w Pogoni Siedlce występuje nieprzerwanie od 2015 roku. W tym czasie zdołał już uzbierać grubo ponad 100 spotkań w barwach klubu z Mazowsza, z czego lwią część zanotował w pierwszej lidze. Na początku swojej przygody w Pogoni zaliczył nawet kapitalną serię występów ligowych z rzędu. Od 1 sierpnia 2015 do 11 listopada 2016 rozegrał 53 mecze w pełnym wymiarze czasowym. Jeśli dodamy do tego, że w tym czasie zachował aż 22 czyste konta, to jego bardzo długa seria występów w pierwszej jedenastce była w pełni uzasadniona.

Ekstraklasowy pech

Misztal, pomimo iż większość swojej kariery spędził na boiskach pierwszej ligi, to w przeszłości znajdował się również w kadrach klubów na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce. W 2006 roku trafił do GKS-u Bełchatów prowadzonego wówczas przez Oresta Lenczyka. Jego rywalami do gry w bramce był doświadczony Piotr Lech i Łukasz Sapela – wychowanek bełchatowskiego klubu. Szanse na debiut Misztala w Ekstraklasie były raczej niewielkie, a na domiar złego w trakcie sezonu doznał zerwania więzadeł krzyżowych w kolanie. Dwa mecze w Pucharze Ekstraklasy, były jedynymi w tamtej kampanii dla 23-letniego bramkarza. GKS Bełchatów zdobył wicemistrzostwo Polski, walcząc do ostatniej kolejki o końcowy triumf w lidze z Zagłębiem Lubin, a Misztal mimo pechowego roku mógł wpisać do swojego CV pierwszy poważny sukces.

Misztal po zakończonej rekonwalescencji w dalszym ciągu z małymi szansami na grę w Bełchatowie zdecydował się na wypożyczenie do Widzewa Łódź. Zwolennikiem jego talentu był ówczesny trener łodzian – Marek Zub. Co ciekawe, zupełnie odmiennego zdania był trener bramkarzy Józef Młynarczyk, o czym także wspominał później sam Misztal:

”Z bramkarzami zajęcia prowadził Józef Młynarczyk i muszę przyznać, że nie należałem do jego ulubieńców. Nie był orędownikiem mojego dołączenia do zespołu, zresztą jego piłkarskim synem był Kuba Hładowczak. Nie pograłem sobie za wiele, bo przyplątało mi się jeszcze złamanie ręki”.

Co gorsza, poza niechęcią do jego osoby trenera Młynarczyka i kontuzją, która wyłączyła go na jakiś czas z gry, w klubie zdecydowano się zmienić trenera. W miejsce Marka Zuba pojawił się nietuzinkowy Janusz Wójcik i szansa na debiut Misztala w Ekstraklasie w barwach Widzewa zmalała praktycznie do zera. Widzew z ligi spadł, a Rafał Misztal wrócił do Bełchatowa.

Tam na ławce trenerskiej GKS-u nie było już Oresta Lenczyka, którego zastąpił Paweł Janas. Były szkoleniowiec reprezentacji Polski widział Misztala tylko jako drugiego bramkarza, stawiając konsekwentnie na Krzysztofa Kozika. Brak regularnej gry i ciągłe oczekiwanie na upragniony debiut w Ekstraklasie sprawiło, że Rafał Misztal, chcąc odbudować swoją formę, zmuszony był odejść do klubu z niższej ligi. Bramkarzowi do dziś nie udało mu się zaliczyć chociaż jednego meczu na poziomie Ekstraklasy i nie ukrywa, że jest tym faktem mocno rozczarowany:

”Przez 3 lata moja kariera rozkładała się pomiędzy ławką, gabinetami lekarskimi i trybunami. W związku z tym zostałem zmuszony do zejścia pod ziemię, trafiłem do I ligi do Dolcanu i tak moja przygoda dalej się toczyła. Nie jeden chciałby grać na zapleczu ekstraklasy, więc szanuję to, co mam. W podświadomości siedzi jednak myśl, że brakuje mi przynajmniej debiutanckiego występu na najwyższym szczeblu”.

Braterska rywalizacja

To, co nie powiodło się Rafałowi, udało się jego trzy lata młodszemu bratu Piotrowi, który także jest bramkarzem. W rodzinnej rywalizacji ten drugi w przeciwieństwie do brata może się pochwalić jednym jedynym występem w Ekstraklasie w barwach Korony Kielce. Na boisku natomiast stawali naprzeciw sobie czterokrotnie i górą w tych starciach jest Rafał, któremu udało się wygrać z bratem dwa razy, a tylko raz zremisować i przegrać.

Misztal przeciwko GieKSie

Historia rywalizacji Rafała Misztala z GKS-em Katowice jest naprawdę bogata. GieKSa obok Górnika Łęczna jest jednym z klubów, z którymi bramkarz Pogoni Siedlce mierzył się najczęściej w swojej karierze. Środowe spotkanie będzie już jedenastym. Jak dotąd górą w tych starciach jest GKS, co można uznać za dobry prognostyk przed arcyważnym środowym spotkaniem.

Historia wszystkich spotkań:
2008/09
Dolcan Ząbki – GKS Katowice 0:1 (grał 90 minut)

2009/10
GKS Katowice – Dolcan Ząbki 0:0 (grał 90 minut)
Dolcan Ząbki – GKS Katowice 3:2 (grał 90 minut)

2010/11
GKS Katowice – Dolcan Ząbki 1:1 (grał 90 minut)

2015/16
Pogoń Siedlce – GKS Katowice 2:0 (grał 90 minut)
GKS Katowice – Pogoń Siedlce 1:0 (grał 90 minut)

2016/17
GKS Katowice – Pogoń Siedlce 1:0 (grał 90 minut)
Pogoń Siedlce – GKS Katowice 0:1 (grał 90 minut)

2017/18
Pogoń Siedlce – GKS Katowice 1:1 (grał 90 minut + żółta kartka)

2019/20
GKS Katowice – Pogoń Siedlce 2:1 (grał 90 minut)

Bilans: 2 zwycięstwa, 3 remisy i 5 porażek – (900 minut, 2 czyste konta, żółta kartka)

Kliknij, by skomentować
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

Odpowiedz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Galeria Piłka nożna

My im nie dali wygrać

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna

LIVE: Remis cenniejszy niż złoto

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki: 
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna

Rafał Strączek: To duża sprawa

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.

Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.

Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak:
Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.

Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek:
To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.

Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak:
Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.

Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.

Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek:
Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.

Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.

Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.

W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak:
Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.

Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek:
Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.

Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak:
To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.

Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.

Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.

Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga