Felietony
Wspomnienia z Ząbek
Na meczach z Dolcanem w Ząbkach byłem już pięć razy. Jako że gramy z rywalem z Mazowsza już od siedmiu sezonów – jest co wspominać, choć pewnych wspomnień wolałbym nie mieć. Natomiast generalnie można dać podtytuł do tego artykułu:
Spóźnienia w cenie
Dwa razy jadąc na spotkanie w Ząbkach miałem tę przyjemność, że trafiałem tam w jakiejś 20-25 minucie meczu. Za pierwszym razem w meczu, który GKS przegrał 2:3. Pech polegał na tym, że w tej dwudziestej którejś minucie to było już 2:1 dla gospodarzy. Przez to nie widziałem, jak chyba najgorszy mecz w GKS rozegrał Jacek Gorczyca, który puścić dwie koszmarne bramki, w tym jedną z 40 metrów. Bramki te zobaczyłem dopiero po jakimś czasie. Jako że wówczas filmowałem mecze dla trenera, trochę głupio było nie mieć tych trzech bramek. Dlatego umówiłem się z miejscowym kamerzystą, że mi prześle płytkę i tak też zrobił. Nie wiedząc jak mu się odwdzięczyć, wysłałem mu płytkę z jesiennego meczu z Dolcanem na Bukowej 🙂 szczerze mówiąc nie wiem po co 🙂
Drugi przypadek spóźnienia miał miejsce w naszym pierwszym komentatorskim sezonie. Wówczas nieprawdopodobny korek w Raszynie spowolnił nas tak bardzo, że mając bardzo dużo zapasu weszliśmy na ujemne jego wartości. Na szczęście tym razem żadna bramka nas nie ominęła, a mecz w ogóle zakończył się wynikiem 0:0.
Blisko spóźnienia było też za czasów Wojciecha Stawowego. Tym razem jednak po drodze nawaliło nam auto i musieliśmy łapać po drodze inne samochody jadące na mecz. Do Ząbek dotarliśmy na raty, ja jechałem m.in. z Janem Furtokiem i Piotrem Stachem. To był jedyny zwycięski mecz GKS, na niesamowitym błocie pokonaliśmy Dolcan 1:0 po golu Chwalibogowskiego.
W poprzednim sezonie pojechaliśmy z Robercikiem we dwóch pociągiem. To była ciekawa wycieczka. Najpierw do Warszawy Wschodniej, potem przejście na Wileńską i stamtąd kolejnym pociągiem właśnie do Ząbek. Po zakończeniu meczu mieliśmy okazję posilić się w osiedlowej budzie z bardzo smacznymi zapiekankami i bułkami z… kotletem mielonym. Powrót mieliśmy tą samą trasą, a zwłaszcza przejście przez patologiczną Pragę było ciekawym przeżyciem.
Raz niestety na mecz do Ząbek nie dotarłem. Kilka godzin przed meczem pojechaliśmy bowiem do Andrzeja Suprona do Sulejówka czy którejś z innych podwarszawskich miejscowości. Niestety bardzo źle się wówczas poczułem i zamiast na stadionie wylądowałem w szpitalu. Pamiętam, że kilka dni później zadzwonił do mnie ówczesny trener Adam Nawałka:
– Jak samopoczucie? – pytał kurtuazyjnie.
Po mojej raczej ogólnej odpowiedzi, że jest już trochę lepiej przeszedł do rzeczy:
– Będzie płytka?
Profesjonalista pełną gęba. Tym razem w nagrywaniu ktoś mnie musiał zastąpić.
Wspomniany wcześniej mecz przegrany 2:3 jest szczególny z jeszcze jednego powodu. To był przełożony mecz z Dolcanem za ten, który miał się odbyć 10 kwietnia 2010. Wówczas nie miałem być na tym spotkaniu, gdyż byłem we Włoszech. Jak pamiętamy z powodu katastrofy pod Smoleńskiem wszystkie wydarzenia sportowe zostały odwołane…
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Po remisie z Jagiellonią w strefie mieszanej porozmawialiśmy z Bartoszem Nowakiem, strzelcem pierwszej bramki dla GieKSy.
Remis, który nie usatysfakcjonuje żadnej drużyny, czy właśnie punkt, który na koniec może przynieść oczekiwaną radość?
Bartosz Nowak: Ja już nie wiem. Graliśmy tak, jakbyśmy chcieli to wygrać do końca, tak samo, jak Jaga. Mecz był mocno bliski. Były wślizgi, bramki, ładne akcje, kiksy, więc myślę, że to fajny mecz dla kibica. Może nie do oglądania przez tę aurę, ale zagorzały fan potrafi taki mecz docenić. Ostatni mecz przed nami, gramy w nim jak zawsze o zwycięstwo. Tylko ono może nam dać spełnić te marzenia, o których przed sezonem jeszcze nie myśleliśmy. Fajnie, gramy dalej.
Można było paść z sił, mecz się rozgrywał od pola karnego do pola karnego. Dla kibica na pewno ciekawe, a dla piłkarza?
Jakbyśmy mieli pograć jeszcze 10 minut, to też byśmy dali radę. W takim momencie sezonu, gdzie już grasz o realne cele… Tak przed sezonem, w pierwszej rundzie, gdy każdy pyta „O co gracie?” to tak naprawdę nikt nie wie, bo sezon jest szalony, nigdy nie wiesz, jak to będzie wyglądało. Trzeba się skupiać na tym najbliższym meczu, a teraz ten mecz jest ostatni, najważniejszy, on daje realne miejsce na koniec sezonu.
Myślałeś zimą, że ostatni mecz może być tak istotny dla GKS-u Katowice?
Wiedzieliśmy, że na pewno będzie istotny, widząc, co się dzieje w tej tabeli. Każdy mecz daje wahania pozycji. Cieszy to, że w tym roku utrzymujemy stabilną formę, stabilnie gramy. Wiadomo, czasem są mecze bardzo dobre, czasem takie okej, ale dążymy do gry po swojemu i nie mamy się co bać żadnego przeciwnika. Jasne, trzeba podchodzić z szacunkiem, że przyjeżdża do nas jedna z najmocniejszych drużyn, najlepiej grających w piłkę, ale nie pękliśmy. To jest budujące, nie mamy co chować głowy w piasek. Nie będziemy się cieszyć z tego remisu, ale nie mamy zamiaru też płakać, bo szanujemy rywala.
Z perspektywy trybun ta sytuacja z rzutem karnym była taką jedną z kilkudziesięciu w trakcie spotkania.
Ja nie wiem, już od dłuższego czasu nie chcę się na ten temat wypowiadać, bo nie wiem, kiedy jest faul, kiedy jest ręka. Wydawało mi się, że trafiłem najpierw piłkę, potem gdzieś był kontakt. Sędzia główny i VAR to widzieli, ja jeszcze nie widziałem powtórki. Sędzia podyktował rzut karny i szkoda, bo brakło nam tej jednej bramki.
Bartosz Nowak przypomniał się dzisiaj w kontekście reprezentacji.
Nie, jesteśmy przed urlopami, jeszcze czeka nas ostatni mecz. Nawet nie wiem, kiedy gra reprezentacja. Wszystkie ręce na pokład na najważniejszy mecz tego sezonu.
Dzisiaj pole gry bardziej przypominało lodowisko niż piłkarską murawę, przeszkadzało ci to?
E, dobre boisko było. Szybko piłka latała, szybki mecz był. Jasne, że jak biegniesz szybko, to murawa jest nawilżona i łatwo się poślizgnąć. W takich warunkach moglibyśmy zawsze grać, bo mecz jest szybki.
Najnowsze komentarze