Felietony
Wspomnienia z Ząbek
Na meczach z Dolcanem w Ząbkach byłem już pięć razy. Jako że gramy z rywalem z Mazowsza już od siedmiu sezonów – jest co wspominać, choć pewnych wspomnień wolałbym nie mieć. Natomiast generalnie można dać podtytuł do tego artykułu:
Spóźnienia w cenie
Dwa razy jadąc na spotkanie w Ząbkach miałem tę przyjemność, że trafiałem tam w jakiejś 20-25 minucie meczu. Za pierwszym razem w meczu, który GKS przegrał 2:3. Pech polegał na tym, że w tej dwudziestej którejś minucie to było już 2:1 dla gospodarzy. Przez to nie widziałem, jak chyba najgorszy mecz w GKS rozegrał Jacek Gorczyca, który puścić dwie koszmarne bramki, w tym jedną z 40 metrów. Bramki te zobaczyłem dopiero po jakimś czasie. Jako że wówczas filmowałem mecze dla trenera, trochę głupio było nie mieć tych trzech bramek. Dlatego umówiłem się z miejscowym kamerzystą, że mi prześle płytkę i tak też zrobił. Nie wiedząc jak mu się odwdzięczyć, wysłałem mu płytkę z jesiennego meczu z Dolcanem na Bukowej 🙂 szczerze mówiąc nie wiem po co 🙂
Drugi przypadek spóźnienia miał miejsce w naszym pierwszym komentatorskim sezonie. Wówczas nieprawdopodobny korek w Raszynie spowolnił nas tak bardzo, że mając bardzo dużo zapasu weszliśmy na ujemne jego wartości. Na szczęście tym razem żadna bramka nas nie ominęła, a mecz w ogóle zakończył się wynikiem 0:0.
Blisko spóźnienia było też za czasów Wojciecha Stawowego. Tym razem jednak po drodze nawaliło nam auto i musieliśmy łapać po drodze inne samochody jadące na mecz. Do Ząbek dotarliśmy na raty, ja jechałem m.in. z Janem Furtokiem i Piotrem Stachem. To był jedyny zwycięski mecz GKS, na niesamowitym błocie pokonaliśmy Dolcan 1:0 po golu Chwalibogowskiego.
W poprzednim sezonie pojechaliśmy z Robercikiem we dwóch pociągiem. To była ciekawa wycieczka. Najpierw do Warszawy Wschodniej, potem przejście na Wileńską i stamtąd kolejnym pociągiem właśnie do Ząbek. Po zakończeniu meczu mieliśmy okazję posilić się w osiedlowej budzie z bardzo smacznymi zapiekankami i bułkami z… kotletem mielonym. Powrót mieliśmy tą samą trasą, a zwłaszcza przejście przez patologiczną Pragę było ciekawym przeżyciem.
Raz niestety na mecz do Ząbek nie dotarłem. Kilka godzin przed meczem pojechaliśmy bowiem do Andrzeja Suprona do Sulejówka czy którejś z innych podwarszawskich miejscowości. Niestety bardzo źle się wówczas poczułem i zamiast na stadionie wylądowałem w szpitalu. Pamiętam, że kilka dni później zadzwonił do mnie ówczesny trener Adam Nawałka:
– Jak samopoczucie? – pytał kurtuazyjnie.
Po mojej raczej ogólnej odpowiedzi, że jest już trochę lepiej przeszedł do rzeczy:
– Będzie płytka?
Profesjonalista pełną gęba. Tym razem w nagrywaniu ktoś mnie musiał zastąpić.
Wspomniany wcześniej mecz przegrany 2:3 jest szczególny z jeszcze jednego powodu. To był przełożony mecz z Dolcanem za ten, który miał się odbyć 10 kwietnia 2010. Wówczas nie miałem być na tym spotkaniu, gdyż byłem we Włoszech. Jak pamiętamy z powodu katastrofy pod Smoleńskiem wszystkie wydarzenia sportowe zostały odwołane…
Galeria Piłka nożna
My im nie dali wygrać
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
Piłka nożna
LIVE: Remis cenniejszy niż złoto
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Piłka nożna
Rafał Strączek: To duża sprawa
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.


Najnowsze komentarze