Siatkówka
ZAKSA Kędzierzyn-Koźle – obronić tytuł mistrza Polski
GieKSa kolejne spotkanie rozegra w Kędzierzynie, a więc z największym faworytem do wygrania PlusLigi.
ZAKSA w poprzednim sezonie zdominowała rywalizację na ligowym podwórku, a następnie mogła znów cieszyć się tytułem mistrza Polski. W obecnej kampanii cel kędzierzynian jest taki sam, ale chyba nawet najwięksi optymiści, nie mogli przewidzieć jeszcze większej dominacji w lidze. Na obecnym etapie rozgrywek ZAKSA poniosła zaledwie dwie porażki, pierwsza u siebie z Resovią (1:3) miała miejsce w… 18 kolejce, a druga była ostatnio z ONICO (2:3) na wyjeździe. Daje to kędzierzynianom sporą przewagę 10 punktów nad wiceliderem z Bełchatowa. Imponujący bilans! Po informacji o częściowym odmłodzeniu kadry kędzierzynian, były pewne obawy co do możliwości tego zespołu w sezonie 2017/18. Jak widać po wynikach, nie było się czego bać, o czym świadczy forma siatkarzy ZAKSY oraz indywidualne statystyki.
Benjamin Toniutti to bez wątpienia najlepszy rozgrywający PlusLigi, który w klasyfikacji tych graczy ma aż 60,48% skuteczności rozegrania. Oprócz rozegrania więcej niż solidnie prezentuje się również w polu zagrywki oraz na siatce. To gracz światowej klasy i niema co do tego żadnych wątpliwości. Zmiennikiem Francuza jest dobrze nam znany Marco Falaschi, który po wyleczeniu kontuzji jest już do dyspozycji Andrei Gardiniego, więc ściągniętego awaryjnie przez sezonem Krzysztofa Bieńkowskiego postanowiono wypożyczyć do Łuczniczki Bydgoszcz.
Najwięcej obaw kibice mistrzów Polski, mieli po odejściu na pozycji atakującego Dawida Konarskiego. Po początkowym okresie aklimatyzacji w Polsce Maurice’a Torresa, z biegiem czasu jego gra wyglądała coraz lepiej i na dzień dzisiejszy Portorykańczyk jest najlepiej zagrywającym zawodnikiem zespołu (24 asy) oraz drugim graczem pod względem ilości bloków punktowych (aż 36). Torres jest obecnie na drugim miejscu w klasyfikacji na najlepszego atakującego ligi oraz ósmy w rankingu atakujących i szósty w rankingu punktujących i jeszcze na miejscu 18 wśród blokujących! Czyż można mieć lepszą laurkę w pierwszym sezonie tego gracza w PlusLidze?!
Na środku siatki królują niepodzielnie Mateusz Bieniek i Łukasz Wiśniewski, którzy zdobyli odpowiednio 194 i 166 punktów. Obaj dobrze serwują, a na siatce stanowią mur trudny do sforsowania. Wiśniewski ma na koncie aż 38 bloków (najwięcej w drużynie) i jest w tym momencie szóstym zawodnikiem w klasyfikacji na najlepszego środkowego oraz na pozycji 15 wśród blokujących. Bieniek natomiast ma też sporo punktowych bloków (31) co daje mu 27 lokatę w tej klasyfikacji. Zmiennikiem tych graczy jest Krzysztof Rejno, który jak już dostawał szansę gry, to raczej nie zawodził.
Druga gwiazda kędzierzynian to oczywiście Sam Deroo. Belg jest również siatkarzem klasowym i obecnie drugim zawodnikiem w klasyfikacji na najlepszego przyjmującego ligi. Deroo bardzo dobrze zagrywa i blokuje na siatce (32 bloki to trzeci wynik w drużynie) oraz zajmuje 23 lokatę wśród blokujących. Stara się go wspierać Rafał Buszek, ale nie jest to jakiś wybitny sezon tego doświadczonego gracza, choć na pewno jest on siatkarzem więcej niż solidnym. Dobrze pokazywał się również zmiennik Rafał Szymura, który w niedalekiej przyszłości może stać się ważną postacią tego zespołu.
Nie sposób pominąć postaci Pawła Zatorskiego. Reprezentant Polski jest najlepszy wśród przyjmujących (57,22% skuteczności w tym elemencie) oraz na drugim miejscu w klasyfikacji na najlepszego libero ligi. Zatorski jest nieocenionym siatkarzem na tej pozycji i warto mieć kogoś takiego w drużynie.
Aktualna kadra ZAKSY Kędzierzyn-Koźle
rozgrywający: Benjamin Toniutti (Francja – numer 6), Marco Falaschi (Włochy – numer 5)
atakujący: Maurice Torres (Portoryko – numer 11), Sławomir Jungiewicz (numer 8)
środkowi: Mateusz Bieniek (10), Łukasz Wiśniewski (9), Krzysztof Rejno (4), Aleksander Maziarz (17)
przyjmujący: Rafał Buszek (7), Sam Deroo (Belgia – 15), Rafał Szymura (3), Kamil Semeniuk (13), Krzysztof Zapłacki (12)
libero: Paweł Zatorski (numer 1), Korneliusz Banach (numer 18)
trener: Andrea Gardini (Włochy)
asystent trenera: Michał Chadała
trener przygotowania fizycznego: Piotr Pietrzak
fizjoterapeuta: Remigiusz Koteluk, Paweł Brandt
statystyk: Ivo Wagner
ZAKSA Spółka Akcyjna
barwy: niebiesko-biało-czerwone
data założenia: 1947 (sekcja siatkarska Chemika), 1994 (niezależny klub)
adres: ul. Mostowa 1A, 47-223 Kędzierzyn-Koźle
hala: HWS Azoty, ul. Mostowa 1 (oś. Azoty) 47-223 Kędzierzyn-Koźle
maskotka: kozioł Zaksiołek
Prezes Zarządu: Sebastian Świderski
Przewodniczący Rady Nadzorczej: Rafał Olejnik
Wiceprzewodniczący: Marcin Miemiec
Sekretarz – Paweł Polański
Członek – Kamil Bortniczuk
Członek – Jadwiga Cichoń
Członek – Zenon Maślona
Członek – Waldemar Wspaniały
ŁĄCZNE STATYSTYKI MECZOWE ZAKSY Kędzierzyn-Koźle
Ilość rozegranych setów – GKS 87 – 87: Quiroga, 81: Komenda, 80: Butryn,
ZAKSA 86 – Zatorski 86, Torres 86, Toniutti 86, Bieniek 77, Deroo 69, Wiśniewski 65, Buszek 61, Jungiewicz 47, Szymura 44, Rejno 37, Semeniuk 25, Falaschi 4, Bieńkowski 0, Zapłacki 0, Maziarz 0, Banach 0,
Ilość zdobytych punktów – GKS 1355: Butryn 327, Quiroga 286, Kohut 168,
ZAKSA 1472 – Torres 360, Deroo 304, Bieniek 194, Buszek 169, Wiśniewski 166, Szymura 107, Rejno 71, Toniutti 52, Semeniuk 44, Jungiewicz 5,
Ilość zdobytych punktów w fazie zagrywki – GKS 463: Butryn 113, Quiroga 88, Kohut 56,
ZAKSA 588 – Deroo 134, Torres 125, Bieniek 75, Wiśniewski 67, Buszek 61, Szymura 46, Toniutti 40, Rejno 25, Semeniuk 12, Jungiewicz 3,
Ilość punktów zdobytych po przyjęciu zagrywki – GKS 892: Butryn 214, Quiroga 198, Kohut 112,
ZAKSA 884 – Torres 235, Deroo 170, Bieniek 119, Buszek 108, Wiśniewski 99, Szymura 61, Rejno 46, Semeniuk 32, Toniutti 12, Jungiewicz 2,
Bilans punktów zdobytych do straconych – GKS 505: Butryn 159, Quiroga 127, Kohut 98,
ZAKSA 775 – Torres 189, Deroo 182, Bieniek 118, Wiśniewski 114, Buszek 56, Szymura 46, Rejno 44, Toniutti 29, Semeniuk 15, Jungiewicz 0, Falaschi -1, Zatorski -17,
Ilość zagrywek – GKS 1923: Quiroga 335, Butryn 275, Pietraszko 267,
ZAKSA 2061 – Toniutti 361, Torres 350, Bieniek 294, Deroo 253, Wiśniewski 239, Buszek 231, Rejno 142, Szymura 129, Semeniuk 55, Jungiewicz 5, Falaschi 2,
Ilość błędów na zagrywce – GKS 402: Pietraszko 67, Butryn 66, Kohut 58,
ZAKSA 319 – Torres 70, Bieniek 50, Wiśniewski 42, Buszek 41, Deroo 40, Szymura 19, Rejno 19, Toniutti 18, Semeniuk 15, Jungiewicz 4, Falaschi 1,
Ilość asów serwisowych – GKS 121: Quiroga 29, Butryn 24, Pietraszko 20,
ZAKSA 129 – Torres 24, Deroo 19, Toniutti 17, Wiśniewski 17, Bieniek 16, Buszek 14, Rejno 8, Szymura 7, Semeniuk 7,
Ilość przyjęć – GKS 1630: Quiroga 577, Kapelus 384, Mariański 353,
ZAKSA 1434 – Deroo 380, Zatorski 367, Buszek 303, Szymura 250, Semeniuk 82, Bieniek 19, Wiśniewski 12, Rejno 10, Toniutti 9, Torres 2,
Ilość błędów w przyjęciu – GKS 130: Quiroga 38, Kapelus 31, Mariański 29,
ZAKSA 98 – Deroo 30, Buszek 26, Zatorski 17, Szymura 11, Semeniuk 8, Bieniek 3, Torres 2, Wiśniewski 1,
Przyjęcie negatywne – GKS 340: Quiroga 115, Kapelus 87, Mariański 64,
ZAKSA 333 – Zatorski 81, Deroo 81, Buszek 71, Szymura 70, Semeniuk 18, Toniutti 6, Bieniek 3, Rejno 2, Wiśniewski 1,
Przyjęcie perfekcyjne – GKS 415: Quiroga 145, Mariański 110, Kapelus 90,
ZAKSA 374 – Deroo 115, Zatorski 107, Buszek 67, Szymura 54, Semeniuk 17, Wiśniewski 6, Bieniek 5, Rejno 2, Toniutti 1,
Procent przyjęcia perfekcyjnego – GKS 25%: Witczak 100%, Butryn 50%, Stelmach 33%, Kalembka 33%,
ZAKSA 26% – Wiśniewski 50%, Deroo 30%, Zatorski 29%, Bieniek 26%, Szymura 22%, Buszek 22%, Semeniuk 21%, Rejno 20%, Toniutti 11%, Torres 0%,
Ilość ataków – GKS 2259: Butryn 593, Quiroga 559, Kapelus 337,
ZAKSA 2146 – Torres 543, Deroo 496, Buszek 316, Bieniek 240, Szymura 186, Wiśniewski 169, Rejno 87, Semeniuk 66, Toniutti 39, Jungiewicz 4,
Ilość błędów w ataku – GKS 147: Butryn 54, Quiroga 41, Kapelus 14,
ZAKSA 134 – Torres 41, Deroo 26, Buszek 20, Szymura 19, Bieniek 13, Wiśniewski 5, Rejno 4, Semeniuk 3, Toniutti 2, Jungiewicz 1,
Ilość ataków zablokowanych – GKS 171: Butryn 48, Quiroga 32, Kapelus 31,
ZAKSA 146 – Torres 58, Buszek 26, Deroo 26, Szymura 12, Bieniek 10, Rejno 4, Wiśniewski 4, Toniutti 3, Semeniuk 3,
Ilość zdobytych punktów w ataku – GKS 1071: Butryn 283, Quiroga 241, Kapelus 137,
ZAKSA 1139 – Torres 300, Deroo 253, Bieniek 147, Buszek 139, Wiśniewski 111, Szymura 92, Rejno 47, Semeniuk 32, Toniutti 16, Jungiewicz 2,
Procent punktów w stosunku do wszystkich ataków – GKS 47%: Fijałek 100%, Stelmach 100%, Kalembka 63%,
ZAKSA 53% – Wiśniewski 66%, Bieniek 61%, Torres 55%, Rejno 54%, Deroo 51%, Jungiewicz 50%, Szymura 49%, Semeniuk 48%, Buszek 44%, Toniutti 41%,
Ilość bloków punktowych – GKS 163: Pietraszko 32, Kohut 31, Komenda 25,
ZAKSA 204 – Wiśniewski 38, Torres 36, Deroo 32, Bieniek 31, Toniutti 19, Rejno 16, Buszek 16, Szymura 8, Semeniuk 5, Jungiewicz 3,
Ilość błędów dotknięcia siatki – GKS 21: Butryn 4, Quiroga 4, Kohut 4,
ZAKSA 13 – Torres 5, Toniutti 2, Wiśniewski 2, Semeniuk 2, Szymura 1, Rejno 1,
Ilość tie-breaków (wygrany do przegranego) – GKS (3-1) – ZAKSA (2-1);
MVP meczów – GKS 11: Komenda 4, Butryn 3,
ZAKSA 21 – Toniutti 5, Deroo 5, Torres 4, Zatorski 2, Bieniek 2, Wiśniewski 1, Szymura 1, Semeniuk 1,
Felietony Piłka nożna
Plusy i minusy po Lechii
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Piłka nożna Wywiady
Okiem rywala: damy radę nawet bez prądu
W niedzielne popołudnie GKS Katowice wybiegnie na boisko w Radomiu, gdzie uskrzydleni czwartkowym zwycięstwem gospodarze będą chcieli podtrzymać zwycięską passę. O nadziejach związanych zarówno z najbliższym meczem, jak i dalszą częścią sezonu, najmocniejszych punktach „Zielonych”, trenerze Feio i pozasportowych „przygodach” w meczach z Arką i Koroną porozmawialiśmy z Bartłomiejem Jędrzejczakiem z futbolowarebelia.com i podgolebnikiem.pl
W ostatnich dniach my emocjonowaliśmy się Pucharem Polski. Radomiak już jakiś czas temu pożegnał się z tymi rozgrywkami, mimo to jak oceniasz rozstrzygnięcia, do których doszło na boisku i w czasie losowania półfinałów?
Radomiak odpadł z Pucharu już w pierwszej rundzie, z tego powodu szybko przestałem się interesować tymi rozgrywkami. Dla was półfinał to na pewno duża rzecz. Wylosowano ciekawe pary, bo Zawisza będzie się mierzył z Górnikiem, a wy zagracie małe derby województwa w Częstochowie. Dla niezaangażowanych kibiców ciekawostką jest obecność na tym etapie 3-ligowca, choć tutaj Górnik jest zdecydowanym faworytem. Z kolei GKS jest niewygodnym rywalem dla Rakowa, więc ta rywalizacja będzie ciekawsza. Gdybym miał typować, to postawiłbym na śląski finał Górnika z GKS-em.
Wracając jednak do Ekstraklasy, w tym sezonie można powiedzieć, że nie ma środka tabeli – albo bijesz się o puchary, albo „walczysz o spadek”. W której grupie jest dziś Radomiak?
Przed każdym sezonem naszym podstawowym celem jest jak najszybsze zapewnienie sobie utrzymania. Znamy swoje miejsce w szeregu i wiemy, że nie jesteśmy ligowym krezusem pod względem finansów. Apetyt rośnie jednak w miarę jedzenia – jeśli w miarę regularnie punktujesz, to w pewnym momencie pojawia się chęć gry o coś więcej. Z drugiej strony liga się wyrównała i na przestrzeni 2-3 spotkań położenie zespołu może się radykalnie zmienić – będąc w czołówce nagle można zamieszać się w grę o utrzymanie. To utrzymanie Radomiaka jest więc celem minimum, a wszystko ponad będzie dodatkowym bonusem. Patrząc na ambicje włodarzy klubu i trenera Feio, a także indywidualną jakość sportową zawodników, mam nadzieję na szybkie utrzymanie, a wykorzystując sytuację w lidze możemy się zakręcić w okolicach strefy pucharowej. To jest takie ciche marzenie – moje, ale i pewnie każdego sympatyka Zielonych.
W ostatnim czasie w Radomiu tych punktów jednak brakowało, bo przez cztery kolejki nie potrafiliście wygrać. Przełamanie nastąpiło po nadrobieniu zaległości z Arką. Gdybyśmy tylko na jej tle mieli oceniać potencjał naszych zespołów, to w niedzielę bylibyście zdecydowanym faworytem.
W czwartek zadecydował bardzo dobry początek – prowadzenie 2:0 po ośmiu minutach ustawiło przebieg meczu pod dyktando Radomiaka. Z kolei Arka kreowała więcej po przerwie i w pewnym momencie wydawało się, że może wrócić do meczu, jednak dobra postawa Filipa Majchrowicza, który zrehabilitował się za błędy w poprzednich meczach, pozwoliła nam utrzymać, a następnie podwyższyć prowadzenie. Arka zdobyła wprawdzie bramkę kontaktową, a w pewnym momencie potrójna interwencja naszego bramkarza do spółki z Jankiem Grzesikiem uchroniła nas od straty drugiego gola. Gdyby ten padł, to moim zdaniem Radomiak by nie wygrał. Na szczęście dla nas gol Romário Baró z rzutu wolnego ostatecznie rozstrzygnął mecz na naszą korzyść.
Jesienią przed meczem z GieKSą do pełni formy wracał Capita Capemba – lider zespołu, strzelec jednego z goli w ostatnim meczu z Arką. W niedzielę zabraknie go z innego powodu: na ostatniej prostej jest jego transfer za ocean. Jaki będzie Radomiak bez niego?
Capita jest dla Radomiaka bardzo ważną postacią i jakość całego zespołu z nim w składzie idzie zdecydowanie do góry. Trzeba jednak mieć świadomość, że jego odejście było planowane od dłuższego czasu, więc nie jesteśmy tym ruchem zaskoczeni. Elves Baldé i Salifou Soumah to jego naturalni następcy, choć tego pierwszego w niedzielę zabraknie z powodu zawieszenia po wydarzeniach po meczu z Koroną Kielce. Szkoda, bo dał się wam już poznać jesienią zdobywając pierwszego gola. O Soumahu wiemy niewiele – dołączył do nas już po starcie rundy i czekamy, co pokaże na boisku. Wracając jednak do Capity uważam, że Ekstraklasa sporo traci na odejściu takich zawodników jak on. Mimo że liga rośnie, powstają piękne stadiony i coraz lepiej prezentujemy się w pucharach, to jeszcze nie jesteśmy w stanie konkurować z silniejszymi klubami o wyróżniających się zawodników. Oglądać Capitę na boisku było czystą przyjemnością, ale mam nadzieję, że uda się sprawnie i bezboleśnie zapełnić lukę po nim.
Wspomniałeś o meczu z Koroną zakończonym skandalem, który przełożył się m.in. na karę Baldé, ale i zawieszenie Gonçalo Feio na pięć meczów. Jak twoimi oczami wyglądały tamte wydarzenia?
Wiele negatywnych okoliczności nałożyło się na siebie przy okazji tego nieszczęsnego meczu z Koroną. Po pierwsze, błąd Filipa Majchrowicza przy rozegraniu piłki dał bramkę gościom, kolejny błąd przy stałym fragmencie gry i drugie trafienie. Z kolei Radomiak mimo mnóstwa sytuacji nie był w stanie zdobyć gola – albo zawodziła skuteczność, albo na wysokości zadania stawał Dziekoński. Słaba postawa sportowa Radomiaka przełożyła się na frustrację, zarówno na murawie, jak i na trybunach. Doszło do skandalicznych incydentów, które nie mają prawa dziać się na żadnym stadionie. Atmosfera była nerwowa, bo wiemy jakie stosunki panują między kibicami Korony i Radomiaka. Temperaturę dodatkowo podniosła decyzja Komisji Ligi o niewpuszczeniu kibiców gości. Atmosfera od początku była nerwowa, a porażka na własnym stadionie nie ostudziła emocji. Nie ulega jednak wątpliwości, że nigdy nie powinno dochodzić do wydarzeń, których świadkami byliśmy po meczu, a które zaowocowały surowymi karami.
A jak trener radzi sobie na „pracy zdalnej”?
Kara dla Gonçalo Feio jest surowa przede wszystkim ze względu jego przeszłość i łatkę, jaką mu przyklejono. On z tym mocno walczy, starając się przekonać wszystkich, że się zmienił. Osobiście nie znałem go wcześniej, natomiast gdyby nie doniesienia medialne, znając go teraz nigdy bym nie powiedział, że jest osobą konfliktową. Na co dzień jest otwartym i serdecznym gościem. W meczu z Koroną rzucił w stronę sędziów uwagę w stylu „zapłacili wam”, którą Komisja Ligi uznała za oskarżenia korupcyjne i surowo go ukarała. Tymczasem w tej samej kolejce trener Wisły Mariusz Misiura stwierdził, że wszystko jest ustawione pod Legię i Widzew, a nie spotkała go za to żadna kara. Trener Feio radzi sobie dobrze, bo w czasie meczów jest stale na łączach z asystentem Emanuelem Ribeiro. W Niecieczy miałem okazję siedzieć na trybunach obok niego i mimo że nic nie rozumiałem, bo panowie rozmawiali po portugalsku, to byłem pod wrażeniem, bo Gonçalo Feio mówił praktycznie bez przerwy i miałem odczucie, że słucham nie trenera, ale komentatora sportowego. W meczu z GKS-em jeszcze nie będzie go na ławce, ale jak sam podkreśla, perspektywa trybun też jest ciekawa i patrzy na mecz nieco inaczej niż z poziomu murawy.
Radomiak jest jedną z ekip, która zdecydowanie lepiej prezentuje się u siebie niż na wyjeździe. Co takiego jest przy Struga 63, co aż tak wam pomaga?
Kiedy w 2023 roku oddano do użytku nowy stadion Radomiaka, wówczas składający się z dwóch trybun, nie był naszym szczególnym atutem. Natomiast w tym sezonie, kiedy od listopada funkcjonują już cztery trybuny i po wielu latach oczekiwań wreszcie pojawiają się kibice gości, to atmosfera jest zupełnie inna. Doping jest fantastyczny – bywałem na wielu stadionach Ekstraklasy i w porównaniu do innych nie mamy się czego wstydzić. To na pewno motywuje piłkarzy i wpływa na ich dyspozycję. W tym sezonie tylko Jagiellonia i niestety Korona wygrały przy Struga. Zazwyczaj jednak jesteśmy bardzo mocni u siebie – wystarczy przypomnieć zwycięstwa 4:0 z Górnikiem, 5:1 z Pogonią, 3:0 z Cracovią i ostatnie 3:1 z Arką. Nikt nie ma łatwo w Radomiu i w niedzielę musicie się liczyć z ciężką przeprawą.
Od początku rundy wiele się mówi o kiepskim stanie murawy na większości stadionów Ekstraklasy. Jak będzie u was?
W porównaniu z czwartkowym meczem z Arką nie spodziewam się, aby stan murawy diametralnie się polepszył. Jest to problem wielu klubów, choć wiem, że wy możecie się pochwalić świetnie przygotowaną nawierzchnią i podobnie jest w Gliwicach. Gdzie indziej widać jednak trudy ciężkiej zimy – w Radomiu też nie jest idealnie, ale mogło być gorzej. W krótkim odstępie czasu gramy u siebie trzy mecze ligowe, a za chwilę będziemy gościć kadrę U-21 podczas meczu z Armenią. Nie wiem jak murawa to przetrzyma, ale mam nadzieję że z biegiem czasu będzie coraz lepiej. Nie można odmówić osobom zaangażowanym w utrzymanie boiska, że robią wszystko, co w ich mocy, aby w obecnych warunkach jak najlepiej przygotować boisko do gry. Radomiak jest zespołem technicznym, który lubi mieć piłkę przy nodze, więc boisko dobrej jakości jest naszym sprzymierzeńcem.
Kto będzie w niedzielę najlepszym piłkarzem z Radomia i dlaczego Bartek Nowak?
Bartek to piłkarz o olbrzymiej jakości piłkarskiej, mózg i serce GKS-u. Trener Górak powtarzał w wywiadach, że Nowak świetnie rozumie jego pomysł na grę i pomaga innym piłkarzom w realizowaniu go na boisku. Oby jak najwięcej zawodników, którzy do tego stopnia wyróżniają się na tle całej ligi. Bartek jest przecież Radomianinem, więc ten mecz może być dla niego inny niż wszystkie, bo przyjeżdża w rodzinne strony. Mimo to mam cichą nadzieję, że w niedzielę najlepszy piłkarz z Radomia zagra jednak w zielonej koszulce.
W ubiegłym sezonie to właśnie Radomiak witał nas w Ekstraklasie, jeszcze na starej Bukowej. Nie było to najmilsze powitanie.
Do tej pory nie miałem okazji zobaczyć waszego nowego stadionu, ale cieszę się, że tuż po waszym awansie mogłem zobaczyć mecz z wysokości trybun starego obiektu. Dość szybko na prowadzenie wyprowadził nas Rocha, dwukrotnie pokonując Kudłę i byłem wręcz zdumiony, jak duża jest różnica klas między naszymi zespołami. GKS zderzył się z Radomiakiem, który sezon wcześniej utrzymał się rzutem na taśmę, więc nie spodziewałem się takiej przewagi. W drugiej połowie obraz gry się zmienił, a Mateusz Marzec zdobył nawet gola po ładnym woleju i koniec końców GKS był bliski, aby tego meczu nie przegrać.
Jak oceniasz zmianę w postawie GKS-u, która od tamtego meczu zaszła na przestrzeni kolejnego 1,5 roku?
GKS był początkowo postrzegany jako typowy beniaminek, który jednak z pozycji underdoga punktował nadspodziewanie dobrze. Nie nazwałbym was czarnym koniem, ale przez cały sezon z powodzeniem utrzymywaliście się blisko środka tabeli. Podobnie radził sobie Motor, ale GKS był dla mnie większym zaskoczeniem. Pamiętam też nasz mecz rewanżowy, ostatni w 2024 roku, zakończony remisem 1:1 i to Radomiak musiał gonić wynik. Trener Górak mówił wtedy, że przyjmuje ówczesny dorobek GieKSy z całym dobrodziejstwem inwentarza. Z zadowoleniem śledziłem wasze dalsze losy, bo GKS to duża firma i dobrze, że zadomowiła się w Ekstraklasie. Początek nowego sezonu GKS miał jednak trudny i pamiętam, jak przed naszym meczem analizowałem tabelę. Pojedynek z Radomiakiem był dla was kluczowy i uważałem, że jeśli nie odbijecie się na nas, to mocno zakopiecie się w dolnych rejonach tabeli. Na szczęście dla was udało się odbić, zresztą po świetnym meczu. Macie dobrze skomponowany zespół: Rafał Strączek wygryzł ze składu Dawida Kudłę i radzi sobie bardzo dobre, solidna obrona na czele z Arkadiuszem Jędrychem, wspomniany wcześniej Nowak i – jak się z czasem okazało – jest też życie po Sebastianie Bergierze. W naszym ostatnim meczu z dobrej strony pokazał się też Marcin Wasielewski.
To właśnie on, do spółki z Nowakiem, przesądził o ostatecznym zwycięstwie z Radomiakiem przy Nowej Bukowej. Pamiętam ten pojedynek jako mecz pięknych goli i jeszcze lepszych parad bramkarzy. A jak ty wspominasz tamto spotkanie?
Mecz był rozgrywany w ramach Superpiątku jako świetna reklama Ekstraklasy. Z drugiej strony, oprócz pięknych goli były też kontrowersje, m.in. decyzja o nieuznaniu trzeciego gola Radomiaka. Jeśli dobrze pamiętam, w Lidze+ Ekstra uznano ją za błędną. Nasze mecze zwykle obfitują w gole, więc nie obraziłbym się, gdyby podobnie było w niedzielę. Radomiak u siebie jest drużyną usposobioną ofensywnie, więc w starciu z GKS-em, który jest uskrzydlony ostatnimi dobrymi wynikami, nie powinno być nudy i jestem przekonany, że w niedzielę przy Struga będzie się działo.
Którego z zawodników Radomiaka powinniśmy się obawiać najbardziej?
GKS musi uważać na Janka Grzesika i Rafała Wolskiego. Mam też nadzieję, że bardzo ładna bramka Romário Baró w meczu z Arką doda mu więcej pewności siebie. Jest też Vasco Lopes, który potrafi wypracować przewagę dryblingiem. Silnym punktem zespołu są grający z przodu Maurides i Abdoul Tapsoba. Nie będzie Capity, ale siłą Radomiaka jest to, że zespół wygląda coraz lepiej jako drużyna. Jeżeli mamy swój dzień, to jesteśmy groźni dla każdego w Ekstraklasie.
Jak twoim zdaniem będzie przebiegał niedzielny mecz i jakim wynikiem się zakończy?
Radomiak grający u siebie nie cofa się i nie czeka na kontry. Spodziewam się, że od początku ruszymy do ataku niesieni żywiołowym dopingiem. GKS być może zaczeka na to, co zaproponują gospodarze, natomiast w tej lidze trudno jest cokolwiek przewidzieć – jedna niespodziewana sytuacja może całkowicie wywrócić plan na mecz. Oczekuję dobrego widowiska i wielu goli, bo naprzeciw siebie stają bardzo dobre piłkarsko drużyny. Nigdy nie byłem dobry w typowanie wyników, ale biorąc pod uwagę formę Radomiaka u siebie stawiam na 2:1 dla gospodarzy.
Z rozbawieniem obserwowałem twitterowe zaczepki na oficjalnych kontach Radomiaka i Arki, nawiązujące do niedawnej awarii oświetlenia w Radomiu. W niedzielę prądu nie zabraknie?
To wstydliwa sytuacja dla Radomiaka, który jednak nie do końca miał na nią wpływ. Odbiór był jednak taki, a nie inny. Żałowaliśmy, że mecz z Arką nie odbył się w pierwotnym terminie, a szczególnie szkoda było kibiców z Gdyni, którzy na darmo przejechali przez pół Polski. Kolejne mecze w Radomiu przebiegły już jednak bez przeszkód i podobnie będzie w niedzielę. Ale dobrze, że gramy w miarę wcześnie, więc w razie czego damy sobie radę nawet bez prądu.
Piłka nożna
Górak: To nasz bardzo szczęśliwy dzień
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.


Najnowsze komentarze