Piłka nożna
Noty i opisy za Flotę
Spotkanie z Flotą Świnoujście należy ocenić jako słabe w wykonaniu GKS. Brakowało nie tylko efektywności, ale czasem pojawiało się zwalnianie akcji, zbyt długie rozgrywanie piłki, nawet w doliczonym czasie gry nasi zawodnicy zamiast się spieszyć, celebrowali. Do tego doszły błędy w defensywie – nie tak rażące, jak w Suwałkach, ale po jednym z nich padł gol. Oto jak spisali się poszczególni zawodnicy GKS w meczu z Flotą.
Łukasz Budziłek – 6,5
Nie miał co prawda tylu okazji do obrony jak z Wigrami, ale spisał się dobrze. W jednej sytuacji, gdy rywal był sam na sam wyczuł strzelca, choć strzał był anemiczny. Wygrał także pojedynek biegowy z Nwaogu. Trochę miał zamieszane w głowie (jak wszyscy) po dalekich wrzutach z autu Jasińskiego, ale generalnie nie ma się o co przyczepić, no może poza jednym kiepskim wybiciem – na aut.
Dominik Sadzawicki – 4,5
Przy bramce dał się wkręcić w ziemię Opałaczowi. Kilka razy też zabrakło go na swojej stronie, gdy piłka wędrowała w jego sektor boiska. W końcówce zbyt powolne wznawiane/rozgrywanie akcji, gdy praktycznie już zbliżał się koniec meczu. Jak na razie nasz obrońca nie grzeszy formą.
Mateusz Kamiński – 5,5
Średnie zawody stopera, nie miał wielkich interwencji, ale też nic wielkiego nie zawalił. Przy straconej bramce ruszył do przodu z pressingiem na rywala, bez powodzenia. Dobry strzał z prawie 40 metrów, mocny, ale w środek bramki.
Adrian Napierała – 5,5
Już lepiej niż z Wigrami, ale tylko średnio. Adrian gra na pograniczu faulu i w jednej sytuacji miał szczęście, że nie dostał żółtej kartki. Mimo, że bez kiksów, to brakuje nam takiego klasycznego „czyszczenia”, które nieraz oglądaliśmy.
Bartłomiej Chwalibogowski – 6
Lepsze momenty w tym meczu przeplatał złymi. Kilka razy dobrze blokował dośrodkowania i akcje rywali, ale też zdarzały mu się błędy. Za dużo chimeryczności, ale przynajmniej momentami pokazał coś dobrego.
Janusz Gancarczyk – 5
Bardzo trudno ocenić tego zawodnika. Dwa razy kapitalnie wszedł między dwóch zawodników rywala i na szybkości przeprowadził groźną akcję – raz oddał niecelny strzał, za drugim stracił piłkę w pojedynku z kolejnym rywalem. W ogóle czasami zamiast odegrać futbolówkę potrafił „zakiwać się na śmierć”. Przeciętnie.
Kamil Cholerzyński -4
Zupełnie niewidoczny. Kamil nic nie wniósł w poczynania naszej drużyny. Co prawda linia pomocy była przetrzebiona, ale zawodnik jest na tyle doświadczony, że powinien wziąć ciężar gry na siebie. Nie udało mu się to w żadnym wypadku.
Tomasz Wróbel – 5
Piłkarz chyba najbardziej waleczny i… to by było na tyle. Coś próbował rozegrać akcje, zwłaszcza z Gancarczykiem, ale brakowało efektywności. O ile zalążki akcji gdzieś tam się udawały, to pod polem karnym nie było z jego strony zagrożenia. Za to dużo udzielał się w destrukcji, gonił przeciwników i to można mu zapisać na plus. Czekamy jednak na dużo więcej.
Przemysław Pitry – 5,5
To był zawodnik, który był najbliższy zdobycia bramki. Po pierwsze kapitalny strzał z 40 metrów tuż obok bramki, po drugie zamieszanie w polu bramkowym, w którym robił wszystko, żeby zdobyć gola, ale został zablokowany. To z pozytywów. Niestety piłkarz miał niezrozumiałą tendencję do zwalniania gry w tym meczu. Często zamiast szybciej zdecydować się na podanie, przytrzymywał piłkę w środku boiska, podprowadzał, czekał. Za wolno.
Krzysztof Wołkowicz – 4,5
Przeciętny występ, raz dobre dośrodkowanie do Pitrego, po którym mógł paść gol. Ponadto kiepsko i dodatkowo zejścia do środka, próby minięcia rywali w momencie, gdy trzeba oddać piłkę czy poszukać dośrodkowania. Potrzeba więcej decyzyjności.
Michał Zieliński – 4
Słabiutko. Zawodnik praktycznie bez sytuacji bramkowej, zagubiony, odcięty od podań. Cofa się po piłkę do środka boiska lub na skrzydło, chce pomagać, ale niewiele z tego jest.
Rafał Pietrzak (grał od 68. minuty) – niesklas.
Wszedł w drugiej połowie, najpierw chwilę na pomocy, potem w obronie. Coś próbował, m.in. swoich dobrych dośrodkowań, ale bez efektów.
Rafał Figiel (grał od 77. minuty) – niesklas.
Miał kwadrans na pokazanie się i poprawienie gry zespołu, ale była to głęboka woda. Ambicję miał dużą, na tyle dużą, że właśnie z jej powodu zarobił żółtą kartkę.
Arkadiusz Kowalczyk (grał od 80. minuty) – niesklas.
Wszedł na boisko w końcówce meczu, niby na atak, ale więcej widzieliśmy go w pomocy, gdzie starał się walczyć, ale grał za krótko.
W ramach zaległego meczu z 35. kolejki Tauron Hokej Ligi zmierzyliśmy się na wyjeździe z drużyną ECB Zagłębie Sosnowiec. Tak jak w piątkowym meczu również i dziś musieliśmy przełknąć gorycz porażki.
Początek należał do gospdarzy, którzy w pierwszych minutach sprawdzili dyspozycję Kielera. Nasz bramkarz skapitulował w 4. minucie po strzale z bliskiej odległości Chmielewskiego. Kolejne minuty nie przyniosły wiele emocji. W połowie tercji precyzyjnym uderzeniem pod poprzeczkę do wyrównania doprowadził Monto. Tuż po wznowieniu gry po przerwie reklamowej wyszliśmy z dwójkową akcją Bepierszcz-Pasiut, jednak strzał naszego kapitana bez problemu obronił Halonen. Sosnowiczanie spokojnie czekali na swoje okazje i dwie z nich zamienili na kolejne trafienia. Najpierw strzałem w okienko gola zdobył Alanen, a niespełna trzy minuty później Sozanski ze stoickim spokojem „położył” Kielera i z bliskiej odległości umieścił krążek w bramce.
W drugiej tercji obie drużyny grały kilkukrotnie w liczebnych przewagach, których nie potrafiły zamienić na gola. W 22. minucie Fraszko strzelił nad poprzeczką. Po drugiej stronie aktywny był Jokinen, ale jego uderzenia obronił Kieler. W 32. minucie strzał Dupuya z bliskiej odległości obronił Halonen. Pod koniec tercji mocniej zaatakowali Katowiczanie, którzy mimo gry w pełnych składach, zamnknęli miejscowych we własnej tercji. Niestety nie udało nam się tej przewagi zamienić na gola, a co więcej na 44 sekundy przed syreną kończącą drugą tercję Sosnowiczanie wyprowadzili kontrę 2 na 1, którą na gola zamienił Chmielewski.
W trzeciej tercji niewiele się działo w tym spotkaniu. W 46. minucie grający w osłabieniu gospodarze zdobyli szóstą bramkę, a jej autorem był Hamalainen, który wykorzystał sytuację sam na sam z Kielerem. Cztery minuty później drugą bramkę dla GieKSy zdobył Monto. W 58. minucie meczu Biłas w sytuacji sam na sam pokonał naszego bramkarza i tym samym ustalił wynik meczu.
ECB Zagłębie Sosnowiec – GKS Katowice 6:2 (3:1, 1:0, 2:1)
1:0 Aron Chmielewski (Miike Roine) 6:27
1:1 Joona Monta (Bartosz Fraszko, Travis Verveda) 10:01, 5/4
2:1 Jere-Matias Alanen (Joni Piiponen) 13:59
3:1 Matthew Sozanski (Vaino Sirkia, Sebastian Brynkus) 16:52
4:1 Aron Chmielewski (Adrian Gromadzki, Matthew Sozanski) 39:16
5:1 Aleksi Hamalainen (Vaino Sirkia) 45:09
5:2 Joona Monto 49:16
6:2 Karol Biłas (Eric Kaczyński, Adrian Gromadzki) 57:02
ECB Zagłębie Sosnowiec: Halonen (Miarka) – Sozanski, Ciura, Jokinen, Hamalainen, Piiponen – Naróg, Wanacki, Chmielewski, Roine, Gromadzki – Biłas, Bjorkung, Sirkia, Alanen, Brynkus – Krawczyk, Kotlorz, Bernacki, Kaczyński, Sołtys.
GKS Katowice: Kieler (Eliasson) – Runesson, Lundegard, Bepierszcz, Pasiut, Fraszko – Varttinen, Verveda, Dupuy, Anderson, Wronka – Chodor, Hoffman, McNulty, Monto, Hofman Jonasz – Maciaś, Hornik, Michalski, Dawid, Koivusaari.
W poniedziałkowe popołudnie w GieKSa Fanstore odbyło się spotkanie przedstawicieli mediów z trenerem, Rafałem Górakiem, kapitanem Arkadiuszem Jędrychem oraz prezesem Sławomirem Witkiem. W nowym punkcie porozmawialiśmy z prezesem katowickiego klubu o jego funkcjonowaniu, a także o ostatnich miesiącach we wszystkich sekcjach i oczekiwaniach na nadchodzącą rundę wiosenną Ekstraklasy.
Jakie są oczekiwania na wiosnę? Kibicom po ostatnich latach wzrosły apetyty i niektórzy oceniają krytycznie minioną rundę, choć różnice punktowe w lidze są minimalne.
Sławomir Witek: Jestem umysłem ścisłym – dla mnie nie miejsce jest najważniejsze, tylko liczba punktów. Dlatego patrzę nie pesymistycznie, a optymistycznie na wiosenną rundę. Mecze i rozgrywki będą bardzo ciekawe, bo każdy może zostać mistrzem i każdy może spaść. My liczymy, przy naszym potencjale, świetnej pracy trenera i sztabu oraz spełnieniu wszystkich warunków założonych przed tą rundą na to, że zostaniemy w Ekstraklasie, a może jeszcze sprawimy kibicom miłą niespodziankę.
We wszystkich sekcjach GieKSa jest w czołówce albo w walce wokół niej. Jeśli mimo tego słychać negatywne opinie, to chyba dobrze świadczy o klubie?
Też byśmy chcieli zdobywać tylko mistrzostwa, ale z drugiej strony sport byłby wtedy nudny, musi być dawka emocji. Oczywiście się cieszę, że walczymy o najwyższe miejsca w kilku sekcjach: piłkarze, piłkarki, hokeiści, siatkarze, a także bilardziści i szachiści – to jest naszym celem. Mamy stworzyć warunki do tego, żeby sportowcy mogli osiągać swoje sufity i to właśnie robimy. Jesteśmy klubem stabilnym, z dobrą infrastrukturą, płynnością finansową, nie narzekamy na nic, co mogłoby przeszkadzać w procesie treningowym i szkoleniowym. Mając takie warunki i osoby w sztabach dobierające zawodników pod sukces, możemy być w miarę pewni dobrych miejsc.
Jesteśmy faktycznie nudnym klubem, jeśli chodzi o zakulisowe informacje prasowe.
Ja też myślę, że tak jest (śmiech). Zawsze powtarzam, że jeśli miałem pod sobą różnego rodzaju podwładnych, którzy byli dyrektorami różnych placówek, najbardziej cieszyłem się z tych, od których nie docierały żadne złe informacje. Taki sam przykład daje GieKSa. Jeśli nie ma o czym pisać w tym kontekście, to nie ma skandali, czyli jest dobrze.
Klub miejski ma ograniczony budżet, a głośno jest chociażby wokół Bartosza Nowaka. Trzeba jakoś decyzje podejmować, to duże wyzwanie dla prezesa?
Cieszę się, że w tych czasach większościowym właścicielem jest miasto, bo odczuwamy jego wyraźną opiekę i stabilizację. Ta stabilizacja pomaga w rozmowach ze sponsorami, a także są rozmowy o znalezieniu w przyszłości udziałowca. Lepszą sytuacją dla nas jest, jeśli możemy poddać się każdemu audytowi i wykazać, że nie mamy żadnych zaległości i jesteśmy stabilni finansowo. Sponsorzy wtedy wykazują większą chęć przyjścia do klubu niż w momencie, gdy przyszłość nie jest tak pewna.
Czy spodziewał się pan, że Bartosz Nowak zostanie ligowcem roku?
Bardzo na to liczyłem, znam Bartka – to jest Pan Piłkarz. Nawet rywalizując z takimi nazwiskami jak Grosicki, zasługiwał na wyróżnienie. Odrzucając emocje, powiedziałbym, że absolutnie Bartek zapracował sobie na tę nagrodę.
Wielosekcyjność klubu dokłada dużo pracy w okienku zimowym? Rozmawialiśmy z przedstawicielem Superbetu i dla sponsorów jest to atrakcyjne. Jak to wygląda z perspektywy prezesa klubu?
Oj, tak (śmiech). Nie mam kompletnie czasu na urlop. W tej przerwie, gdy koledzy prezesi z jednosekcyjnych klubów odpoczywają i biorą urlopy, to u mnie się toczą rozgrywki w hokeju czy siatkówce i ta przerwa na obozy piłkarzy i piłkarek wcale nie oznaczała dla mnie tego, że odpocznę.
Jest pan zadowolony z lokalizacji nowego sklepu?
Jak to w handlu – zawsze jest jakieś ryzyko, i to ryzyko podjąłem. Mając doświadczenie z prowadzenia własnej działalności gospodarczej, wiedziałem, że jeżeli nie podejmiemy ryzyka, to nigdy się nie dowiemy, czy się uda. Oczywiście wszystko zostało przemyślane – od metrażu po miejsce. Rozmawialiśmy z Galerią Katowicką na temat warunków, na jakich zostanie postawiony nasz sklep. Jak dotąd jestem zadowolony, ale to jest oczywiście dopiero początek i cały czas to analizujemy. Otwieraliśmy sklep na Mikołaja i grudzień był rewelacyjny. Teraz badamy okres przejściowy do czasu rozpoczęcia rundy, a potem zobaczymy jak wyjdzie pełna runda. Na pewno jest lepiej niż w dawnej lokalizacji, mimo większych kosztów.
Czy na starej Bukowej i Arenie Katowice będą stałe punkty sprzedażowe, czy będą otwierane tylko na okazje spotkań?
Jeśli będzie taka potrzeba, to na Nowej Bukowej jesteśmy przygotowani na taką możliwość. Mamy dwa ładnie obrandowane kontenery, kto był na stadionie, ten widział. Są nowoczesne, z założonym ogrzewaniem, oświetleniem i internetem. Mogą one służyć jako sklep stacjonarny, jeśli tylko będzie takie zapotrzebowanie. Chcemy otwierać ten sklep nie tylko na mecze, ale także na wszystkie eventy. Jeśli uznamy, że jest sens otwierania tych sklepów na co dzień, to tak będzie. Natomiast na starej Bukowej na razie nie planujemy sklepu stacjonarnego.
Po przerwie zimowej wznowione zostaną rozgrywki Pucharu Polski. GieKSa otworzy rundę ćwierćfinałową meczem przy Nowej Bukowej we wtorek 3 marca o godzinie 20:45.
Nasza poprzednia potyczka z Widzewem zakończyła się wyjazdową porażką 0:3.
STS Puchar Polski – 1/4 finału
wtorek, 3 marca 2026
20:45 GKS Katowice – Widzew Łódź
środa, 4 marca 2026
17:30 Zawisza Bydgoszcz – Chojniczanka Chojnice
20:30 Lech Poznań – Górnik Zabrze
czwartek, 5 marca 2026
13:30 Avia Świdnik – Raków Częstochowa
Przypominamy, że za tydzień, 8 lutego o godzinie 17:30 również rozegrany zostanie domowy mecz z Widzewem w ramach rozgrywek Ekstraklasy.
Irishman
29 lipca 2013 at 20:03
4,5 dla Sadzawickiego to chyba tak….po znajomości 😉 😉 ;). 4,5 to przecież prawie przeciętnie. Moim zdaniem maks 3-3,5
Z drugiej strony Gancarczyk był naszym najgroźniejszym piłkarzem w ofensywie. Można dyskutować, czy grał „egoistycznie” czy po prostu nie miał z kim pograć. Jak dla mnie 6.