Zapraszamy do zapoznania się z Waszymi notami za wygrany 2:0 domowy mecz z Pogonią Szczecin. Przypominamy, że wszystkie oceny zostały podane w skali szkolnej. MVP został Adam Zrel’ak, zdobywając 2/3 waszych wszystkich głosów.

Rafał Strączek (5) – Zdecydowanie poprawił swoje wyjścia do dośrodkowań względem poprzednich spotkań. Poza tym nie dał się zaskoczyć żadną akcją Pogoni. W tym meczu też z dużej ilości roboty wyręczali go obrońcy, blokując strzały.

Alan Czerwiński (4-) – Większość zadań ograniczała się do pilnowania swojej pozycji w polu karnym, co w zasadzie mu dobrze wyszło. Przytomnie zaasekurował bramkarza przy strzale Biegańskiego w poprzeczkę, za to na początku drugiej połowy dopilnował, żeby kibice GieKSy nie mieli zbyt niskiego ciśnienia. Czasem człowieka nachodzi wielka ochota strzelenia z trzydziestego metra i to jest jak najbardziej zrozumiałe, jednak co do zasady lepiej przemyśleć to dwa razy.

Arkadiusz Jędrych (5-) – Po ponownym obejrzeniu nie miałem pomysłu co przy nim napisać i to największy komplement, jaki można napisać o obrońcy po takim meczu. De facto bezbłędnie zagrane spotkanie w aspektach defensywnych.

Lukas Klemenz (4+) – Razem z Alanem powinien zafundować potrzebującym kibicom ciśnieniomierz, jednak poza tym pinballem wszystko wyglądało dobrze. Bardzo pewny punkt defensywy.

Marten Kuusk (bez oceny) – Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia!

Mateusz Kowalczyk (4) – To jego przejęcie bezpośrednio wykreowało akcję skutkującą ostatnią bramką meczu. Przez połowę nie odpuszczał ani na chwilę w środku pola, na drugą połowę nie wyszedł z powodu problemów z mięśniami uda. Życzymy powrotu do zdrowia!

Jesse Bosch (4+) – Pokazał prawie tylko defensywne walory, chociaż raz poszedł jak dzik w szyszki, jednak nie udało mu się pokonać bramkarza. Raz całkiem komicznie obciął się w polu karnym. Przez większość czasu był jednak ciężki do przejścia, a na samym początku drugiej połowy uratował kolegów z formacji obronnej, perfekcyjnie zbierając piłkę wślizgiem. Przez cały mecz pracował na rekord wybitych piłek.

Borja Galan (5-) – Pięknie znalazł Adama Zrel’aka w polu karnym. Jak sam przyznał w wywiadzie, wie, że napastnik z numerem 99 jest zawsze gotowy na dośrodkowania. Poza tym specyfika spotkania nie pozwoliła mu na szalenie w ataku, a z zadań obronnych spisywał się co najmniej przyzwoicie.

Eman Markovic (3+) – Przeszedł tuż obok meczu, tylko momentami do niego zaglądając. Daje dużo mniej w pressingu niż druga dziesiątka i napastnik.

Bartosz Nowak (5) – Dostał prezent od obrońców Pogoni, którzy chyba woleli rozwiązywać różne równania z jego liczbą na plecach, niż próbować popsuć mu pozycję do strzału. Większość akcji idzie przez niego i to jest jak najbardziej uzasadnione.

Adam Zrel’ak (5+, MVP) – Wykorzystał nieuwagę Mariana Hujy przy pierwszej bramce. W drugiej sytuacji bramkowej wybrał lepiej ustawionego z dwójki partnerów. Kiedy miał na to okazje, stojąc tyłem do bramki rywala, zgarniał wszystkie piłki i obsługiwał innych partnerów.

Grzegorz Rogala (3+) – Na wahadle wygląda o wiele lepiej, niż na półbocznym stoperze, chociaż i tak ciągle widać brak ogrania. Momentami gubił pozycję, jednak dzięki motoryce nie wychodziły z tego grube gafy. Nad strzałami chyba sam wie, że musi także popracować.

Kacper Łukasiak (4-) – Chyba powinien zostać podyktowany rzut karnym po faulu na nim. Zaliczył kilka dobrych doskoków, jak i prób odbioru. Na minus losowa strata w środku pola, po której Pogoń mogła stworzyć sobie więcej, niż faktycznie stworzyła.

Ilja Szkurin (3) – Należy chyba zainteresować się dietą Białorusina, gdyż pada przy każdym możliwym kontakcie. Nie dał prawie żadnych walorów z przodu.

Marcel Wędrychowski (3) – Z przodu zagrał jak na siebie przeciętnie, ale też forma spotkania nie dała okazji rozwinąć skrzydeł. Dobrze, że sędzia odgwizdał faul w wyjściu z obrony, gdyż inaczej zaliczyłby kolejną groźną stratę blisko przed swoim polem karnym.

Alan Bród (bez oceny) – Miał za zadanie nie pozwolić Portowcom stworzyć żadnej okazji do końca spotkania i z tego wywiązał się bardzo dobrze. Brakło czasu na pokazanie czegoś więcej na niestandardowej dla niego pozycji.