Piłka nożna
Zmiany w systemie rozgrywek coraz bliżej
W nadchodzącym tygodniu dojdzie do spotkania przedstawicieli Polskiego Związku Piłki Nożnej i Ekstraklasy S.A., na którym ma zostać przedyskutowany format rozgrywek ligowych oraz Pucharu Polski w najbliższych sezonach.
Działania władz piłkarskich związane są ze zbliżającym się przetargiem na prawa do transmisji Ekstraklasy w latach 2019-2022. Wstępnie mówi się o kwotach w okolicach 300 milionów za jeden rok. Na pewno Ekstraklasa nie wróci do formatu z dzieleniem punktów. Rozważane jest pozostawienie najwyższej klasy rozgrywkowej w obecnej formule, czyli 37 kolejek oraz podział na dwie grupy (mistrzowską i spadkową). Większą przychylnością cieszy się jednak propozycja poszerzenia Ekstraklasy do osiemnastu drużyn i grania trzydziestu czterech kolejek ligowych bez żadnego podziału na grupy. Zwolennikiem tej opcji jest m.in. prezes PZPN Zbigniew Boniek.
Jeśli wygra opcja 18-zespołowej Ekstraklasy, to następny sezon ligowy (2018/19) będzie przejściowy. Z Ekstraklasy spadłyby wtedy tylko jeden zespół, a z pierwszej ligi awans wywalczyłyby aż trzy drużyny. W grę wchodzi także baraż pomiędzy przedostatnią drużyną Ekstraklasy i czwartą pierwszej ligi, ale te rozwiązanie nie ma aż tak wielu zwolenników. W kolejnym sezonie (2019/20), już po sprzedaży praw telewizyjnych, z 18-zespołowej Ekstraklasy spadałyby trzy drużyny, a bezpośredni awans z pierwszej ligi wywalczyłyby dwa pierwsze kluby. O trzecie miejsce biłyby się kluby w systemie angielskim, czyli najpierw odbyłyby się baraże pomiędzy drużynami z miejsc 3 i 6 oraz 4 i 5, a następnie między zwycięzcami doszłoby do finału, z którego lepsza drużyna zyskałaby promocję do Ekstraklasy. Oba etapy barażowe (półfinały i finał) rozgrywane byłyby w systemie jednego meczu na boisku wyżej sklasyfikowanej drużyny w sezonie „zasadniczym”. Istnieje jeszcze niewielka szansa na to, że finał takich zmagań byłby rozgrywany na Stadionie Śląskim, ale jest to mało prawdopodobna opcja (głównie ze względów logistycznych i organizacyjnych). Z pierwszej ligi do drugiej spadłyby trzy drużyny i nie byłoby już baraży. Awans z drugiej ligi byłby zarezerwowany dla dwóch najlepszych drużyn, a o trzecie miejsce biłyby się kluby w systemie takim samym, jak pierwszoligowcy o Ekstraklasę.
Przeciwnicy rozszerzenia Ekstraklasy podają za argument, że nie ma wielu klubów w pierwszej lidze, które są gotowe na grę w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. Zaostrzone mają zostać reguły przyznawania licencji ze względu na infrastrukturę, aby nie dochodziło do takich przypadków, jak obecnie z Sandecją, która nie ma stadionu spełniającego ekstraklasowe wymogi i skazana jest na grę w Niecieczy. Ostatni raz Ekstraklasa grała w systemie 18 drużyn i 34 kolejek w sezonie 1996/97, a więc 21 lat temu.
Jakby na marginesie głównych rozmów o formacie ligowym, ma się odbyć także dyskusja o Pucharze Polski. Praktycznie przesądzona jest likwidacja dwumeczu na etapie ćwierćfinałów i półfinałów. Zmianie ulec mają także dni i godziny rozgrywania spotkań w Ekstraklasie, ale po szczegóły zapraszamy do tekstu z „Przeglądu Sportowego” (kliknij tutaj), który w większości pokrywa się z naszymi informacjami.
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
kejta
11 lutego 2018 at 17:29
Nawet jakby 5 druzyn mialo awansowac to Gieksa i tak bedzie 6
Ruda
12 lutego 2018 at 22:58
Może to i dla Gieksy było by dobre o ile będą w pierwszej trójce w co bardzo wątpię.