Do świetnych interwencji i bardzo skutecznej gry Łukasza Budziłka przyzwyczailiśmy się już wiosną. Przypomnijmy – golkiper puścił zaledwie 11 bramek w 17 meczach w poprzednim sezonie. Wszyscy zdawaliśmy sobie sprawę, że GieKSie trafił się nieprzeciętny torman, jednak zastanawialiśmy się, czy wysoką formę utrzyma także na początku obecnego sezonu. To, że będzie to nr 1 – to było pewne. I tak rzeczywiście było przez całą rundę, z krótkim „odpoczynkiem”, o czym zaraz napiszemy.

Kto wie, czy najlepszego występu Budziłek nie zaliczył już na samym wstępie. W meczu Pucharu Polski w Suwałkach raz po raz ratował nasz zespół przed utratą bramki. Wszelkie katastrofalne błędy obrony – które niestety miały miejsce – bramkarz ratował skutecznymi interwencjami, nawet w sytuacjach sam na sam. Miał też dużo szczęścia, tak potrzebnego bramkarzowi – gdy piłka trafiała w słupek. Na sam koniec zaliczył jeszcze… asystę, bardzo dobrym wykopem uruchamiając Arkadiusza Kowalczyka, który strzelił bramkę. W meczu z Sandecją pokazał się z innej strony, która powinni prezentować bramkarze. Czyli bycie bezrobotnym przez cały mecz, ale zachowanie gotowości przez pełne 90 minut. W końcówce spotkania Budziłek dwukrotnie w ciągu jednej minuty popisywał się świetnymi interwencjami, dzięki czemu zakończył z czystym kontem. Poważny błąd przydarzył się golkiperowi w meczu Pucharu Polski z Podbeskidziem. Wówczas po dośrodkowaniu Adama Deji bramkarz źle obliczył tor lotu piłki i dał się wyprzedzić główkującemu Błażejowi Telichowskiemu. Gol do złudzenia przypomniał kiks Andrzeja Woźniaka na Wembley w 1996 roku. Na szczęście ta interwencja nie zaważyła na wyniku i GKS awansował. Trzy dni później Budziłek, jak i cały zespół, przeżył koszmar w Bełchatowie. Po prawdzie jednak nasz bramkarz nie zawinił przy straconych bramkach, które obciążały praktycznie we wszystkich przypadkach konta obrońców. Sam golkiper obronił w tym meczu rzut karny, który sam… sprokurował.

Wkrótce na Bukowej GKS rozegrał bardzo słaby – choć zwycięski – mecz z Miedzią. To spotkanie należy oceniać w kategoriach – Budziłek dał szansę wygrać GieKSie mecz. Kilka sytuacji stworzonych przez legniczan nie kończyło się golami właśnie ze względu na interwencje Łukasza. Pod koniec katowiczanie strzelili bramkę z rzutu karnego.

Bramkarz na pewno nie wspomina miło debiutu Kazimierza Moskala w GKS, czyli meczu z Łęczną. Już na początku skapitulował po strzale jednego z rywali, a jeszcze w pierwszej połowie za wyjście poza pole karne i faul na Szałachowskim otrzymał czerwoną kartkę. Na żywo wyglądało to na ostre, a wręcz brutalne zagranie. Jak się jednak okazało – oglądając telewizyjne powtórki – nic takiego nie miało miejsca. Owszem – Budził zagrał niebezpiecznie, wysoko podniesioną nogą, ale o czymkolwiek więcej nie było mowy, a płacze „Szałacha” o urwanej nodze można było między bajki włożyć. Nasz zawodnik powinien dostać żółtą kartkę, a Łęczna mieć rzut wolny pośredni. Sędzia jednak zadecydował inaczej i całą drugą połowę bramkarz oglądał z wysokości trybun, a także musiał pauzować jeden mecz – z ROW Rybnik.

Powrócił na boisko w spotkaniu z Arką i znów zachował czyste konto, notując dwie bardzo dobre interwencje na linii po strzałach głową rywali. W meczu z Puszczą natomiast – wydawało się, że będzie miał niewiele pracy, a jednak musiał wielokrotnie interweniować – po atomowych strzałach rywali niby w środek bramki, ale wcale nie łatwych. Gola puścił po dobitce obronionego rzutu karnego. Było blisko dobrej interwencji.

GKS odpadł z Pucharu Polski z Zawiszą. Pamiętna petarda Petasza była jedynym golem w meczu. Budziłek mógł się lepiej przy tym golu zachować, ale też nie można go obarczać całkowitą winą za utratę tej bramki. Raczej należy pochwalić strzelca. Wkrótce katowiczanie rozegrali najlepsze spotkanie – z Olimpią Grudziądz. GKS wygrał 4:0, ale Budziłek też pomógł, bo zaliczył kilka dobrych interwencji. Podobnie było w spotkaniu z Niecieczą, gdzie przy stanie 2:1 dla GKS wybronił sytuację sam na sam, a był to okres, kiedy rywal bardzo mocno naciskał. Analogicznie – ale już większy ciężar gatunkowy interwencji – miała miejsce parada przy strzale Japończyka Kato przy stanie 1:0 dla Stomilu w meczu na Bukowej. Olsztynianie mogli prowadzić już dwoma golami, a tymczasem „utrzymali” jednobramkowe prowadzenie, a potem Grzegorz Gocnerz dwa razy ukłuł bramkarza gości.

Jednym z najsłabszych spotkań był derbowy pojedynek z Tychami. Co prawda Budziłek jakoś nie zawinił specjalnie przy bramkach, ale być może mógł się lepiej zachować, zwłaszcza przy trzeciej. Zdecydowanie nie wybronił tego spotkania, ale też ma prawo do słabszego występu. Czyste konto zachował w meczu z Wisłą Płock, a na koniec z Flotą puścił bramkę z najbliższej odległości (zadecydowały błędy obrońców w kryciu).

Budziłek to dzisiaj bramkarz, którym interesuje się ekstraklasa, a obserwuje nawet sztab szkoleniowy reprezentacji Polski (obecność Jarosława Tkocza na meczu z Flotą). Nie jest to przypadek, bo po bardzo dobrej rundzie wiosennej golkiper zaliczył nie mniej udaną jesień. Jego bilans 7 czystych kont w 20 meczach, co może nie jest wynikiem mega-imponującym, ale dobrym. Puścił 19 bramek, czyli niemal 1 na mecz, ale na ten obraz wpływa „piątka” w Bełchatowie. Poza tym zaledwie raz (!) puścił więcej niż jednego gola – było to w spotkaniu z Tychami. Ta statystyka już na pewno jest godna uwagi.

Nie liczby jednak, a sama postawa Budziłka wpływa na to, że już jest jednym z najlepszych bramkarzy w Polsce. Potrafi grać na linii, potrafi też wyjść daleko poza pole karne, czym ratuje – jak w meczu z Podbeskidziem – GKS od utraty bramek. Zdarzają się czasem mniej pewne interwencje, ale nie mają one konsekwencji. Wypada sobie życzyć tylko, aby bramkarz został w Katowicach na wiosnę, a potem – oby – na ekstraklasę.

Swój epizod miał w tym sezonie rezerwowy Rafał Dobroliński. Po czerwonej kartce dla Budziłka w Łęcznej zajął miejsce między słupkami i spisał się poprawnie. W drugiej połowie co prawda w ciągu kilku minut puścił dwa gole, ale nie można było mieć większych pretensji. Podobnie w meczu z ROW Rybnik, stracony gol był kunsztem Idrissy Cisse. Ponadto Dobroliński bronił dobrze i pomógł GieKSie w odniesieniu zwycięstwa.