Piłka nożna
Analiza graficzna bramek z soboty
GKS Katowice stracił bramkę w wyniku przegranego pojedynku 1 na 1. Rzut karny to na 80% bramka, więc tutaj nie można nikogo winić, ale zatrważające było zachowanie niektórych naszych zawodników. Gol zdobyty to świetna indywidualna akcja Tomasza Wróbla i mądre zachowanie Janusza Gancarczyka.
0:1 Janik (37)
Długa piłka Uwakwe na lewe skrzydło.
Piłkę przejmuje Janik, naprzeciw niego Czerwiński.
Janik rusza w stronę naszego prawego obrońcy.
Zawodnik gości markuje mijanie lewą stroną.
Ale szybko robi zwód na prawo i cofnięta noga Czerwińskiego go zahacza.
Sędzia dyktuje rzut karny.
Zazwyczaj samo wykonanie jedenastki jest w naszym opisie formalnością. Tym razem jednak wydarzyło się tu wiele ciekawych rzeczy, choć właściwiej byłoby powiedzieć, że nie wydarzyło się. Zwróćmy uwagę na zawodników GKS stojących przed polem karnym – Kamińskiego, Czerwińskiego, Dudę i Wróbla. Wróbel zastawia Uwakwe, reszta stoi przed polem karnym. Do piłki podchodzi Janik.
Uderza na bramkę Budziłka. W momencie strzału Duda już w polu karnym biegnie zapobiec ewentualnej dobitce. Co prawda nie jest to zgodne z przepisami, ale na całym świecie sędziowie przymykają na to oko, więc chodzi o to, żeby być sprytniejszym od rywala, zresztą jeden z nich również jest już w szesnastce. Kamiński, podparty o kolana stoi i patrzy, Czerwiński również jedynie obserwuje. Wróbel pilnuje Uwakwe.
Budziłek broni rzut karny. Czerwiński i Kamiński wyglądają tak, jakby spisali tę sytuację na straty.
Piłka odbija się od ziemi. Jedynie Duda jest zainteresowany przeszkadzaniem. Z drugiej strony Jurkowski goni rywala, który mu uciekł, ale też jest zaangażowany. Kamiński i Czerwiński dopiero teraz reflektują się, że może da się coś zrobić.
Dopiero teraz wkraczają do akcji, ale jak widzimy jest to moment, w którym Janik dobija do pustej bramki. Duda nie zdążył, ale przynajmniej postarał się. Jego koledzy zupełnie biernie podeszli do całej sprawy.
Puszcza prowadzi 1:0. Gol był praktycznie nie do uniknięcia, ale nasi zawodnicy nawet nie zachowali pozorów, że chcą uniknąć straty bramki.
1:1 Gancarczyk (80)
Po podaniu Chwalibogowskiego piłke przejmuje Wróbel.
Biegnie raczej w poprzek boiska niż do przodu, przez chwilę ma sporo miejsca.
Świetnie wdziera się między dwóch rywali.
Na prawej stronie pokazuje mu się Gancarczyk. Wróbel ma jeszcze możliwość prostopadłego zagrania do Pitrego.
Decyduje się jednak na podanie do Garnka.
Gancarczyk ma dwie opcje, albo decydować się na strzał, albo zagrywać do Pitrego. Wydaje się, że w większości takich sytuacji piłkarze wybierają dośrodkowanie.
Zawodnik mija rywala szybkim zwodem.
I decyduje się na strzał.
Piłka mija „koło ucha” Sobieszczyka, uderzenie jest w krótki róg.
I GKS doprowadza do wyrównania.
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze