Kibice
Arka Gdynia: Kibicowski opis rywala
Dla wielu czas wielkiej Arki już dawno minął, ekipa która w latach 90 aspirowała do miana najlepszej w kraju dziś jest już tylko solidnym średniakiem. Przyczyn „upadku” kibicowskiego Arkowców bym się jednak nigdzie nie doszukiwał, bo według mnie taki upadek nie nastąpił, to Arka kiedyś znakomicie wykorzystywała swój potencjał nieco wyprzedzając swoje czasy, dziś na scenie kibicowskiej wyprzedziło ją po prostu kilka ekip które w latach dziewięćdziesiątych przechodziło kryzys bądź też niedostatecznie wykorzystywały swoje atuty. Mimo wszystko Arka wciąż jest całkiem dobrą ekipą na którą wyjazd z pewnością był by jednym z hitów rundy tym bardziej, że mecz z nami „hitem rundy” jest dla samych Arkowców, niestety wyjazd się nie odbędzie, ale kilka słów o gospodarzach warto napisać.
Ruch kibicowski na Arce rozpoczął się w latach siedemdziesiątych gdy ta swe mecze rozgrywała na stadionie przy ulicy Ejsmonda, a kibice zajmowali miejsca na osławionej już górce, tamtejszy stadion przez lata jednak stawał się coraz bardziej archaiczny, nie przystosowany do realiów polskiej piłki, to zmusiło Arkę do kilkuletniej tułaczki, najpierw przez kilka lat grano na obiektach Gdyńskiego Mosiru, później krótka przeprowadzka na narodowy stadion rugby by chyba już ostatecznie zakończyć swą podróż na nowo wybudowany stadion miejski, stadion który niegdyś był domem innego gdyńskiego klubu Bałtyku. O stadionie rozpisywać się nie będę, napomnę jednak, że i dziś młyn Arkowców mieści się na „górce” bo tak zwykli oni nazywać trybunę gdzie znajduje się ich młyn.
Arka jak i jej największy wróg Lechia posiadają wiele fan clubów w okolicznych miejscowościach, zauważalny jest w ich przypadku jednak trend że miasta na zachód od Trójmiasta (czyli bliżej Gdyni) kibicują Arce, te na Zachód – Lechii. Oczywiście zdarzają się wyjątki jak z których najciekawszym jest Tczew, miasto podzielone na ekipy, znajdujące się w 2 obozach, pierwszy to Arka wraz fan clubująca jej Wisła Tczew i Lechia wraz z miejscową Unią, tak przynajmniej było do roku 2009 gdy Unię i Wisłę połączono w klub nadając mu nazwę Gryf i za datę powstania uznając rok 2009 haniebnie zaprzepaszczając blisko 90 historię każdego z klubów! Jeśli chodzi o sytuację „na mieście” to górą jest Arka zorganizowana w „TPAG”, jest to ciekawa grupa, jeszcze nie dawno w swoim mieście zabraniała noszenia barw jednego ze zgodowiczów – Lecha Poznań który to ułożył się z ŁKS, tczewianie mając własne kontakty z Widzewem odseparowali się od Lechitów, co było powodem znacznych tarć w triadzie.
Do pozostałych fan clubów Arki które warto wymienić należą takie miasta jak Rumia, Kościerzyna Kartuzy, Władysławowo, Rumia, Reda, Wejherowo. O tym ostatnim mieście warto wspomnieć także z innego powodu, w latach 90 istniał tam i nasz fan club, co prawda nigdy nie znaczący nic na mieście, ale sama obecność kilku naszych kibiców w oddalonym od Katowic o 500km mieście zasługuje na uznanie, dziś trudno już mówić w wypadku Wejherowa o jakimkolwiek FC, jednakże są tam osoby które GieKSie kibicują do dziś.
Przejdźmy do zgód Gdynian, a poza wymienionym wcześniej Lechem jest ich całkiem sporo pierwsza z nich to Koszalińską Gwardia, dwie zgody na dolnym Śląsku – Górnik Wałbrzych i trwająca ponad 30 lat z Zagłębie Lubin, do tego oczywiście Triada czyli Lech-Cracovia –Arka, poza tym jeszcze Bytomska Polonia i Ostrowieckie KSZO. Za najsłabszą z tych zgód uważa się tą z Wałbrzyskim Górnikiem, jednakże gdy ten grał w Gdyni swój mecz z Bałtykiem spora grupa Gdynian zadbała by to gospodarze na meczu się pojawili.
Jeśli chodzi o nasze mecze z Arką to ostatnimi czasy było ich kilka, w sezonie 2003/4 graliśmy w Gdyni w pucharze Polski, natomiast w sezonie 2007/8 przyszło nam w Gdyni rozgrywać spotkanie ligowe, oba spotkania jak i nasza na nich prezentacja do dziś w Gdyni są bardzo dobrze wspominane, nie inaczej zresztą jest w wypadku obecności Arki u nas, spora liczba Arkowców w sezonie 2007/8 którzy po meczu udali się także na mecz Ruch-Lech na „Śląskim” a na Bukowej wspomaganych tego dnia przez sporą liczbę Bytomian naprawdę zapadła w pamięci. I to by było na tyle, bo z redaktorskiego obowiązku co prawda wypada wspomnieć o 2 ostatnich meczach z poprzedniego sezonu, ale nie ma się co rozpisywać bo najpierw Arkowcy nie pojawili się u nas ze względu na zamknięty sektor gości, następnie my przyłączyliśmy się do ich bojkotu i nie pojawiliśmy się w Gdyni.
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do galerii z Krynicy, gdzie GieKSa mierzyła się z Zagłębiem Sosnowiec w ramach Pucharu Polski. Niestety, kolejny raz odpadaliśmy w półfinale.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Najnowsze komentarze