Piłka nożna
Cerimagić, Kędziora, Plizga i Goncerz żegnają się z GieKSą
Dzisiaj na stadionie GKS Katowice odbyła się konferencja prasowa, podczas której dyrektor sportowy – Tadeusz Bartnik – poinformował o pożegnaniu się z czwórką zawodników.
Informacja, która mam do przekazania, nie jest informacja miłą – rozpoczął dyrektor Bartnik. – Chcielibyśmy zawsze spotykać się w jak najlepszej atmosferze, chwalić się i cieszyć się z sukcesów, ale nie zawsze te sukcesy odnosimy i czasami dochodzi do takiej sytuacji, w której musimy podjąć decyzje bardzo trudne. Zdecydowaliśmy wspólnie ze sztabem szkoleniowym, że pożegnamy się z kilkoma zawodnikami. Na tej liście znalazły się cztery osoby. Trzy – którym kończą się kontrakty z dniem 30 czerwca – z tymi osobami klub na pewno nie przedłuży umów, a osobami tymi są Armin Cerimagić, Wojciech Kędziora i Dawid Plizga. Co do jednej osoby, to ma ona ważny kontrakt do 30 czerwca 2019, ale jest to osoba niezwykle istotna z punktu widzenia historii GKS Katowice, osoba, która wpisała się w historię tego klubu – Grzegorz Goncerz. Ci zawodnicy zostali poproszeni o wykorzystanie okresu wypoczynkowego, który mają zagwarantowany w swoich umowach kontraktowych, tak więc nie będą się przygotowywali z drużyną do trzech ostatnich meczów, które mają ogromną stawkę. Będziemy przygotowywać się w węższym gronie, czyli zawodników, którzy maja kontrakty, być może zostanie to uzupełnione zawodnikami z drugiej drużyny, ale w tym zakresie komunikat zostanie przekazany jutro.
Dyrektor zapytany o powody takiej decyzji, odpowiedział:
Ci zawodnicy nie wpisują się w koncepcję drużyny na zasadach, które przewiduje trener Paszulewicz. Z tymi zawodnikami umowy nie byłyby przedłużone i ta informacja dotarłaby do zawodników po zakończeniu sezonu. Przyspieszyliśmy podanie tej informacji tak, aby dać bodziec zespołowi i aby zawodnicy byli świadomi, że wszyscy walczą o swoją przyszłość w GKS Katowice, a my jako osoby zarządzające pionem sportowym nie powstrzymamy się przed podjęciem najtrudniejszych decyzji dotyczących osób o największych nazwiskach.
Jak wspomniał dyrektor, trzem zawodnikom kontrakty kończą się w czerwcu, jednak Grzegorzowi Goncerzowi umowa wygasa dopiero za rok.
Dzisiaj została przekazana jedna informacja, do rozmów na temat szczegółów rozwiązania kontraktu z Grzesiem Goncerzem zasiądziemy w najbliższym czasie – będziemy szukać porozumienia, żeby satysfakcjonowało wszystkich. Mamy nadzieję, że w dobrej i sportowej atmosferze znajdziemy porozumienie.
Zapytaliśmy trenera o inne nazwiska, które według kibiców powinny zostać pożegnane – na przykład Zejdler czy Foszmańczyk.
Nie jesteśmy od tego, by spełniać czyjekolwiek życzenia i żądania. Każdego zawodnika analizujemy pod kątem przydatności do drużyny i to jest podstawowe kryterium. Mamy do rozegrania trzy spotkania, w związku z tym musimy mieć świadomość, że musimy kimś te trzy mecze rozegrać. Trener uznał, że zawodnicy, którzy znaleźli się na liście, nie byliby brani pod uwagę w końcowych momentach sezonu. Pozostali będą brani pod uwagę i będą mogli pokazać swoją przydatność.
Dyrektor Bartnik wypowiedział się także na temat ewentualności wymiany większej części kadry latem.
Mam nadzieję, że unikniemy takiej konieczności. Przez pół roku dokonaliśmy zmian, które miały charakter kardynalny, czyli zmieniający funkcjonowanie klubu. To jest najważniejsze kryterium, a największe dobro, które nas interesuje – to GKS Katowice, a nie poszczególne interesy danego zawodnika.
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Muszę sobie na mecze GieKSy brać jakieś wiaderko ze środkami uspokajającymi. Bo nie strzymię inaczej. Te mecze mnie tak dużo kosztują, że siwych włosów na głowie przybywa. Mecz z Motorem, w kontekście poprzednich, kosztował mnie energetycznie i nerwowo tak mocno, że po końcowym gwizdku czułem bardziej ulgę niż jakąś euforię po zwycięstwie. I w sumie mogę się zastanowić – dlaczego, skoro GieKSa tak cisnęła w drugiej połowie.
No właśnie chyba dlatego, że znów włączyła mi się obawa o to, że nie utrzymamy wyniku i wypuścimy – pewne wydawałoby się po pierwszej połowie – zwycięstwo. Chyba byłbym spokojniejszy, gdyby… mecz był spokojniejszy i bardziej wyrównany. Że raz my, raz oni, a dużo gry odbywałoby się w środku boiska. A tak z każdą niewykorzystaną sytuacją GieKSy po przerwie narastał we mnie niepokój, że w jakiś głupi sposób damy sobie wcisnąć coś w końcówce. Tym bardziej, że nasze okazje były coraz lepsze, takie – że trudno było uwierzyć, że ta cholerna piłka nie chce do siatki wpaść. No i Motor swoje wypady w pewnych fazach meczu robił i kotłowało się pod naszą bramką.
Ogólnie uważam, że to był kapitalny mecz GieKSy. W ofensywie znakomity. Pierwsza połowa to wręcz był koncert. Udokumentowany trzema bramkami i to jakimi – pierwszy gol to wiadomo, świetny strzał Markovića po stałym fragmencie, ale dwie kolejne bramki to było rozklepanie obrony rywala. Niemal jak w grze komputerowej. Przy golu na 2:1 od momentu przejęcia piłki w szybkim rozegraniu wzięło udział 7 (siedmiu!) zawodników. Nie mówimy tu o stoperach grających między sobą. Mówimy o każdym konkretnym dotknięciu, które rozwija akcję – aż do bramki. Marković, Wasyl, Milewski, Rasak, Szkurin, Czerwiński, Nowak, zaliczali asysty drugiego, trzeciego, czwartego itd. stopnia, tak, że Bartek – który zrobił kapitalny ruch do piłki – mógł tylko przystawić stopę. Drugi gol to akcja: Kudła, Jędrych, Klemenz, Szkurin, Marković, Czerwiński, Jirka, Wasielewski i Eman strzela do pustej bramki. W obu sytuacjach na przetransportowanie piłki przez tylu zawodników, nasz zespół potrzebował po 21 sekund. To jest absolutne mistrzostwo i do bólu wykorzystanie ofensywnego potencjału każdego, kogo tylko się da. Po prostu znakomite.
Małą rysą na pierwszej połowie była bramka Czubaka. W innej sytuacji Dawid Kudła kapitalnie wybronił sytuację sam na sam. Wydawało się, że możemy być spokojni. Ale oddajmy też Czubakowi, że tak uderzyć spoza światła bramki to też duży kunszt.
Niestety w defensywie GieKSa znów zagrała GieKSę, czyli w głupi sposób straciła gola i to znów zaraz po przerwie. Trener porównał to wznowienie naszego bramkarza do tego, co zrobił Kamil Grabara ze Szwecją. Podobnie jak wtedy, bramka padła nie od razu – coś tam Polsce udało się odbudować. Ale zamęt jaki powstał, miał swoje konsekwencje kilkadziesiąt sekund później. Tutaj Dawid Kudła nie tylko się pospieszył – przede wszystkim źle wyrzucił piłkę, po nie poturlał jej po ziemi, tylko podał do Alana takimi koziołkami. Przy pressingu rywala Alanowi udało się opanować co prawdą tę piłkę, ale widać już było, że ten zamęt się pojawił. Potem był bardzo duży błąd Damiana Rasaka, wejście w pole karne, a tam już zamieszanie i gol.
I nie mieliśmy już dwubramkowej przewagi, tylko jednobramkową. Znów wynik był na styk. GieKSa chyba zreflektowała się, że nie ma co schodzić zbyt nisko i dawać Motorowi grać. Dlatego przez sporą część drugiej połowy Katowiczanie przycisnęli tak niesamowicie mocno, grali tak agresywnym pressingiem na połowie przeciwnika, że co chwilę na 30-40. metrze odbierali rywalowi piłki, a w skrajnym przypadku nawet… tuż przed polem bramkowym. Mieliśmy swoje sytuacje, wejścia w pole karne, strzały, sytuacje sam na sam – i nic. Sama gra – pomijając wykończenie – była doskonała. No ale właśnie – tak jak pisałem niedawno – na koniec liczą się bramki. Tych w drugiej połowie nie było i musieliśmy drżeć o wynik do samego końca.
Oczywiście można mieć pretensje o ten brak skuteczności, ale to, że GieKSa znów doszła do tylu sytuacji jest naprawdę optymistyczne i zadowalające. Gdyby skuteczność była na poziomie sprzed przerwy, Motor dostałby szóstkę. A przecież nie można powiedzieć, żeby lublinianie grali jakiś szczególnie zły mecz.
Ale dociągnęliśmy. Ostatecznie nie daliśmy Motorowi wbić drugiego gola. Zaliczka z pierwszej połowy wystarczyła do zwycięstwa. To też trzeba umieć. GKS bardzo zasłużenie to spotkanie wygrał.
To co mnie cieszy, to fakt, że GKS poszedł za falą tych poprzednich meczów. Ta intensywność w grze, agresja, to w dużej mierze klucz do sukcesu. Oczywiście podparte jest to dobrą taktyką i techniką. Naprawdę pięknie momentami gramy piłką. A niektórzy zawodnicy zaskakują. Sebastian Milewski wiadomo jak dobry jest na wiosnę, ale to jedno „zawrócenie”, które zrobił zostawiając za sobą dwóch przeciwników to był majstersztyk. Bartek Nowak znów dał liczbę, tym razem nie asystę, a gola. A Eman? Eman, co Ty robisz? Ten zawodnik jeszcze tak chwilę pogra i poleci na Mundial. Niech tam Haaland szepnie trenerowi Norwegów na ucho coś o swoim kumplu. Ależ by to była historia. No cóż, pomarzyć zawsze można. Wtedy na Mundialu wszyscy bylibyśmy Norwegami.
Nie wiem, co mu się stało. Wcześniej przecież nawet nie miał miejsca, a jak wchodził to nic nie dawał. Teraz w trzech meczach ma pięć bramek i asystę. W końcu też trafił na Nowej Bukowej i kibice mogli głośno wykrzyczeć jego nazwisko. A nieco zestresowany zawodnik pouczony przez Alana mógł krzyknąć do Blaszoka „Kto wygrał mecz?”.
Nie chcę opisywać każdego zawodnika, ale bardzo spodobała mi się postawa Marcela Wędrychowskiego po wejściu. Dał to, czego od niego oczekiwaliśmy. Jego szybkość i żwawość była jak znalazł do utrzymania piłki z dala od naszej bramki w końcówce meczu. Bardzo dobre wejście. No i mimo tego błędu Dawida Kudły chcę powiedzieć, że ta interwencja w końcówce pierwszej połowy była mega ważna, a w drugiej też kilkukrotnie pewnie wyłapywał piłki po strzałach czy dośrodkowaniach piłkarzy Motoru.
Wygraliśmy i zdominowaliśmy przeciwnika naprawdę trudnego i niewdzięcznego. Lublinianie nie przegrali wcześniej siedmiu meczów i tracili bardzo mało bramek. Motor spokojnie powinien się utrzymać i być może będzie w górnej połowie tabeli. Mateusz Stolarski robi dobrą robotę.
W ogóle te mecze z Motorem są bardzo obfite w bramki. Oprócz spotkania z Bukowej zakończonego wynikiem 0:0, potem mieliśmy – porażkę 2:3 i zwycięstwo 5:2 w Lublinie, no i teraz 3:2 dla nas na Nowej Bukowej. Bardzo emocjonujące spotkania.
Za chwilę wejdziemy w decydującą fazę sezonu. Do końca pozostaje pięć kolejek. Pięć kolejek, w których można bardzo dużo ugrać.
W poprzednim sezonie w tym momencie, czyli po 29 meczach, GKS miał o jeden punkt mniej. Można więc powiedzieć, że regularność jest zachowana. I także rozkręcanie się na wiosnę. Śmieszne jest to, że rok temu właśnie za chwilę byliśmy matematycznie utrzymani, co teraz nie jest jeszcze pewne, a z drugiej strony o obecnie bardzo realnych pucharach wtedy nikt nie myślał, bo czołówka ligi już dawno odjechała. Niezły paradoks.
No ale właśnie, o co walczy GieKSa? Statystycznie i matematycznie nie ma ani jednego powodu, żeby nie twierdzić, że nie są to puchary. A co z tego wyjdzie, czas pokaże. Czy GKS będzie w stanie utrzymać ten poziom punktowania (7 punktów w ostatnich 3 meczach). Przecież przegraliśmy w Krakowie, co zdarzyć się nie musiało (no, może poza logiką ligi), ale gdybyśmy tam wygrali lub utrzymali z Lechem, to jeszcze byśmy się bili o mistrza. Co przecież formalnie też nie jest wykluczone i nie zdziwiłbym się…
Marzyć więc możemy, choć nie ma co się podniecać. Sposób funkcjonowania tej drużyny i jej rozwój daje duży spokój. Oczywiście okupiony wspomnianymi siwymi włosami w trakcie samych meczów. Ale trend jest bardzo, bardzo dobry. Więc niech zespół robi dokładnie to samo, co dotychczas, tylko… troszkę poprawi defensywę. Wtedy naprawdę na koniec sezonu będziemy szczęśliwi.
Komentatorzy w Canal Plus – Piotr Laboga i Kamil Kosowski – znów wczoraj rozpływali się nad tym meczem. GieKSa zyskuje sympatię w całej Polsce, właśnie z tego sposobu gry, z tej radości dla oka, a jednocześnie efektywności. Nie da się tej drużyny nie lubić, choć czasem irytuje niemożebnie. I taką drużynę chcę.
Po meczu GKS Katowice z Motorem Lublin odbyła się tradycyjna konferencja prasowa, podczas której wypowiedzieli się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i Mateusz Stolarski. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis audio całej konferencji.
Mateusz Stolarski (trener Motoru Lublin):
Na pewno trzeba oddać GieKSie, że po pierwszych naszych 7-8 minutach meczu na dobrym poziomie, potem oni przejęli inicjatywę. Zasłużenie wyszli na prowadzenie. My szybko odpowiedzieliśmy bramką i to mnie cieszy, że po stracie znowu byliśmy w stanie odpowiedzieć. Potem dalej przewaga GKS, udokumentowana drugą bramką. My znowu mamy sytuację, żeby odpowiedzieć na 2:2, w sytuacji, w której znalazł się Czubi, to była tak zwana setka na odrobienie strat. Nie wykorzystaliśmy tego i następnie GieKSa strzeliła podobną bramkę, co drugą, czyli wstrzeliła piłkę w pole karne i stamtąd domknęła sytuację. Podsumowując, nie była to nasza najlepsza połowa, jeżeli straciliśmy w niej trzy bramki. Zareagowałem dwoma zmianami plus odprawą w przerwie, o tym, co możemy poprawić i uważam, że byliśmy blisko odrobienia strat. Bo 15-20 minut było jednymi z najlepszych w naszym wykonaniu w tej rundzie, udokumentowane jedną bramką. Potem po tych 20 minutach GieKSa oczywiście doszła do głosu, mając swoje sytuacje. My próbowaliśmy pojedynczymi akcjami odpowiadać, ale nie byliśmy w stanie. Mecz bardzo dobry dla kibica, padło dużo bramek. Niestety przerywa on naszą serię siedmiu meczów bez porażki. Natomiast uważam, że reakcja na to, co się stało w pierwszej połowie uważam za bardzo dobrą. Oczywiście w końcówce GieKSa też miała swoje sytuacje. My już postawiliśmy wszystko na jedną kartę, goniliśmy wynik i asekuracja była słabsza z naszej strony. Gratulacje dla zespołu GKS Katowice, zwycięstwo u siebie, jesteście bardzo mocni, ten stadion – widać, że odkąd się przeprowadziliście mocno wam służy i życzę wam wszystkiego dobrego w kolejnych spotkaniach.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Bardzo energetyczny mecz – kolejny. Jednocześnie trzeba sobie szczerze założyć, że w piłce nożnej ważne są błyski, jak napisał jeden z moich przyjaciół. Te błyski, jakby podsumować to to, że w ciągu ośmiu dni strzelamy dziesięć bramek. To znaczy, że się bardzo dużo dzieje. Ktoś powie, że dużo tracimy, ale taka jest też piłka. Drużyna bardzo dobrze znosi całe trudy rozgrywek, bo to są bardzo emocjonujące rozgrywki i dla piłkarzy na pewno też. Jeżeli gramy w krótkim odstępie czasu takie spotkania, to niekiedy mental i siła psychiczna jest wystawiona na dużą próbę.
Dlatego jestem pod wrażeniem i chcę pogratulować drużynie tego, w jaki sposób działa, funkcjonuje i walczy o każdy mecz, o każdą piłkę.
Należy do tego dodać nasz sposób taktyczny, w jaki gramy, co przynosi bardzo dobre efekty. Jesteśmy intensywni, powtarzalni, graliśmy dzisiaj momentami świetny mecz, oczywiście nie przeszkodziło nam to popełnić kilku błędów. A rywal był zacny i wielkie słowa uznania dla trenera Motoru, bo Motor jest bardzo wymagającym rywalem. Dzisiaj strzeliliśmy im trzy bramki, a oni przecież w ostatnich siedmiu meczach stracili cztery. To też świadczy, że idziemy w dobrym kierunku.
Piłka nożna2 godziny temu
Misja Korona
Piłka nożna4 godziny temu
Najlepsze rarytasy
Felietony5 godzin temu
Przybliżenie lub oddalenie
Piłka nożna8 godzin temu
Okiem rywala: od pół roku w kryzysie
Piłka nożna kobiet21 godzin temu
Skrócić dystans do podium
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony3 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony2 tygodnie temu
Miro
15 maja 2018 at 15:09
zaraz zaraz w tej grupie jest tylko jeden specjalista od zakładów u buka, dwaj nadal są w drużynie. To nawet i dobrze…najważniejsze żeby kasa się zgadzała!
Prezes1964
15 maja 2018 at 15:27
Foszmanczyk , Zejdler , Franczak , Słaby , Kalinkowski i ewentualnie Volas
Mariusz
15 maja 2018 at 15:35
Kędziorze, Plizdze i tak po sezonie kontakty się kończą.
Żadna to sensacja, że klub się z nimi pożegna.
Ceramigic to nieudany transfer, Jedyny pozytyw to pożegnanie się z Goncerzem, który już dawno powinien zostać odstrzelony.
Kolejnymi piłkarzami powinni być Foszmańczyk – hamulcowy z poprzedniego sezonu oraz Mokwa, który się po prostu nie nadaje do niczego.
Prezes1964
15 maja 2018 at 15:36
@Miro, wiec podaj te pozostałe nazwiska – w przeciwnym razie albo wymyślasz albo korzystasz z owej wiedzy
Mariusz
15 maja 2018 at 15:36
Po sezonie Volas, Słaby, Kalinkowski. Zejder do rezerw.
PołudnioweK-ce
15 maja 2018 at 15:59
No prosze zapadły jakieś decyzje.Ktoś powie „lepiej późno niż wcale”, a ja napisze czy aby nie za późno..Kędziora (wiek), Plizga (pomimo że nasz wychowanek) i Cerimagić bez formy więc pełna zgoda..Goncerz również bez tego co miał kiedyś, ale z racji wielu lat w GieKSie dla mnie to coś na zasadzie pokazówki dla reszty że zabawe tutaj kończymy..może da to efekt, kto wie?..w następnym „odstrzale” jak dla mnie Midzierski, Słaby, Foszmańczyk, Kalinkowski, Zejdler (chyba że w ostnich meczach pokaże jakiś błysk geniuszu w co wątpię) i Volas (więcej od niego by ugrali pewnie Marchewka czy Żak z Rozwoju).
GKS
15 maja 2018 at 17:18
Foszmanczyk zejdler kalinkowski midzierski i słaby wypierdalac!!!
19Scorpion64
15 maja 2018 at 17:53
JA sie nie bede rozpisywal zaduzo takze widze ze zostajemy bez napastnika… czytalem ze brozek by pogral jeszcze hehhe 🙂 to za darmo a na powaznie… trzeba cos szukac… fakt jest jeden kedziora co odpierdolil to odpierdolil i mial dawno wypierdalac ale praktycznie 4 mecze w tyl co gral to strzelal… i nagle wpuscili volasa i goncerza… ktorzy albo wogole nie grali albo dopiero 1-2 mecze……..takze pozostaje szukac
Macgyver
15 maja 2018 at 18:02
Jeszcze pożegnać Kamińskiego za taktyczny faul i żółtko z Podbeskidziem co konsekwencjom było nie zagranie z Ruchem. Moim zdaniem celowa zagrywka.
artur
15 maja 2018 at 18:03
Ależ gra pozorów, na szybko coś wymyślają bo wiedzą, że awansu nie będzie ale żeby kibice myśleli, że coś robią. Nie wierzę im.
tombotleg
15 maja 2018 at 18:24
Artur nie smuć, szambo u nas wybiło i trzeba coś z tym zrobić, niema czekania do końca sezonu albo dłużej jak w innych latach, ja tam już w awans nie wierzę, ale trzeba szybko montować ekipę na następny sezon, wierzę że Paszulewicz i Bartnik to konkretni ludzie z wizją budowy silnej GieKSy.
Bce
15 maja 2018 at 18:50
Plizga jemu dałbym szanse wogóle nie grał. Skoro Gonzo miał szans od choinki i troche. Awansu nie ma!!! Paszul montuj ekipe już na przyszły sezon. Nie ma sentymetów nareszcie ktoś jebnął w ten kurwi dołek. Reszta raus!!!
Bce
15 maja 2018 at 18:55
Jeszcze jedno brać tu naszych z regionu młodzików i ich ogrywać. Dogadać się z Rozwojem, Banikiem, Górnikiem i Szombrami. Tam pewno mają też młodzików co dobrze rokują. Ochronka się skończyła. Zejdler i Kamyk uważajcie w chu… gracie albo wy…
wiesiek
15 maja 2018 at 19:12
Widze że co nie którym znów odbija i planują awansować za rok. Idzcie do lekarza leczyć sie na głowe.
Dziadek
15 maja 2018 at 20:06
Szopka by uspokoić tłuszczę. Lud się burzy to trzeba rzucić kogoś na pożarcie. Czyli kolejny trik by zarobić na biletach na dwóch ostatnich meczach u siebie. Nowa nadzieja 6 albo 8. Tyle już tych odcinków było. Teraz jeszcze śmieszniej bo wyrzucamy tych co odchodzą. Ale grunt że działa, bo na B1 mają krótką pamięć. Ambicja jest, więc murowany kandydat, pomimo podpisanej umowy z Rozwojem i likwidacji rezerw, nadal ogrywa emerytów i rencistów. A Małeckiego z juniorów już Górnik ściąga do siebie, bo na Gieksę był chyba zbyt mało elastyczny w szatni. Piłkarski poker trwa…
Robson
15 maja 2018 at 21:14
A za co Dawid ?
Ja pierdziele póki będzie Paszulewicz gówno z tego będzie.
Paszulewicz w pierwszej kolejności won właśnie za niewystawianie Plizgi nie danie mu szansy w derbach a to jedyny nasz wychowanek znający wagę derbów ze smrodami, za kretyńskie decyzje raz zawodnik nie jest w 16 stce meczorej nagle wychodzi w pierwszym składzie i inne typu postawienie w derbach na nic nie wartego obcokrajowca nie mającego pojęcia o wadze spotkania. Z pozostałymi decyzjami prócz Plizgi się zgadzam choć na pewno trochę Gonza żal za lata spędzone w GieKSie i akurat on coś przynajmniej próbował w ostatnich meczach ale ok jak coś robić pod publikę to robić z tym że dla mnie to poklepywanie nieudacznego trenera po plecach zamiast poszukać kogoś kto potrafi grać offensywnie.
PołudnioweK-ce
15 maja 2018 at 22:22
Troche po głębszym przemysleniu dzisiejszej sytuacji w jakiej znajduje się Nasz klub ( chociaż czasami dochodze do pewnej autorefleksji po ch.j sie tym tak przejmuje skoro i tak nie mam na to wpływu) myśle że odstrzał Plizgi i Goncerza nijak się ma do słów trenera na początku pracy u Nas..mówił „o ludziach którzy będą chcieli umierać za GieKSe”..wychowanek i zawodnik który jest na te czasy legendą nie chcieli?..myśle że chodzi o to że po prostu mieli oni tutaj dużo wpływu wpływów z w/w powodów..co absolutnie nie może dziwić..Paszul chce mieć wpływ sam na wszystko ułożyć sobie po swojemu na co cały zarząd dał mu pomarańczowe a za chwile da zielone światło, bo w końcu w razie czego będzie na niego..karty są w pana rękach trenerze, więc pan je tasuj i rozdawaj
kejta
15 maja 2018 at 22:50
I w taki oto sposob awans zapewnia nam Volas i Prokic hahaha Strzal w kolano, do dzisiaj smial sie z nas caly slask a teraz smieje cala Polska bo co to za druzyna ktora walczy o awans i na 3 mecze do konca pozbawia sie napastnika
Tymron
15 maja 2018 at 22:56
Dziadek 100 % prawdy. Byle coś się dzieje a kibice dadzą się nabrać że klub robi wszystko aby awansować. Chociaż nawet z kontekstu wypowiedzi Bartnika można wyciągnąć ze już szykujemy się na kolejny sfałszowany sezon w 1 lidze.
Lokaty
15 maja 2018 at 23:56
Wypirdzielic wszystkich po kolei nieudacznikow..
Tom
16 maja 2018 at 00:02
A midsierski franczak tez drewno
stefano
16 maja 2018 at 07:28
Decyzja , dobra , tylko widać ze za pózna i nie wiadomo czemu głownych aktorów żenady ze smierdziuchami nie pozbyto się .
Jeśli trener w swojej koncepcji dalej widzi Foszczmanczyka , Kalinkowskiego , Midzierskiego , Zejdlera itp. to dalej nic z tego nie będzie.
Brynów
16 maja 2018 at 10:12
Miro to gorol więc go nie słuchać!!!!
1964 żory
16 maja 2018 at 12:52
Wszyscy won przecież ta czwórka nieudaczników to tylko kozły ofiarne.
grillmaster
16 maja 2018 at 23:01
No to został nam jedyny „zajebiście dobry” napastnik Volas. Goncerz przynajmniej się starał w meczu z ruchem.