119 dni – tyle trwa przerwa w rozgrywkach pierwszej ligi w tym sezonie. To praktycznie czteromiesięczny okres roztrenowania, wakacji, potem żmudnych przygotowań. Ale to już koniec, bo jutro o godzinie 18.00 na murawę stadionu przy Bukowej wybiegną jedenastki GKS Katowice i Ruchu Radzionków!

Inauguracja zawsze jest pierwszym momentem, który daje odpowiedź, czy zespół dobrze przepracował zimę i czy można być optymistą na dalszą część sezonu. Oczywiście, to tylko skrawek informacji, który można szybko obrócić stwierdzeniem „pierwsze koty za płoty” lub „jedna jaskółka wiosny nie czyni” – jednak wszyscy dobrze wiemy, że wyciąganie wniosków na temat GKS Katowice na podstawie sparingów do niczego dobrego nie prowadzi – ba, często bywało tak, że wyniki i gra w lidze były odwrotnie proporcjonalne do tych z gier kontrolnych.

Wyciągać wnioski na temat sparingów GKS jest tym bardziej trudno, że katowiczanie grali… różnie. Potrafili rozegrać bardzo dobry sparing z Tychami (1:0), jak i trzy dni wcześniej – fatalny z Zagłębiem Sosnowiec (0:0). W ostatnim meczu z Szombierkami Bytom, nasz zespół grał dobrze w ataku, miał przygniatającą przewagę, ale stracił dwa gole. I bądź tu człowieku mądry.

Kibice w Katowicach nie wyobrażają sobie innego rozwiązania niż zwycięstwo z Cidrami. Zespół rywala został bowiem bardzo osłabiony przede wszystkim odejścia par braci: Maków i Gielów. To powoduje, że trener Artur Skowronek musi szukać rozwiązań. Pomóc mu w tym mają doświadczeni Piotr Rocki (ulubieniec katowickiej publiczności) i Mariusz Muszalik, który ostatnio grał w Olimpii Elbląg. Dla Muszalika będzie to krótka podróż sentymentalna, w końcu pierwsze kroki w ekstraklasie stawiał właśnie na Bukowej. Natomiast wygląda na to, że goście przyjadą do Katowic z bardzo młodą i niedoświadczoną defensywą, z której prawie wszyscy zawodnicy to piłkarze urodzeni po 1989 roku!

GKS wzmocnił się w przerwie zimowej kilkoma nazwiskami. Przybył doświadczony Piotr Gierczak, który ma uspokoić grę w środku. Z przodu namieszać może coś Patryk Stefański, może w jakimś przypadku na boisku pojawi się Marcin Pietroń. W każdym razie w środku pomocy szkoleniowiec ma kłopot bogactwa (przynajmniej liczebnie), z którego musi jakoś wybrnąć i wybrać optymalny skład. Do jego dyspozycji w tym meczu nie będzie pauzujący za kartki Damian Chmiel. Na nieszczęście do końca sezonu wypadł też Grzegorz Goncerz, co komplikuje nieco plany trenerowi, choć na początku Gonzo na pewno byłby co najwyżej zmiennikiem Mateusza Zachary.

W poprzedniej rundzie GieKSa w meczu z Radzionkowem zaliczyła jeden z największych „powrotów” w ostatnich latach. Grając przeciętnie, w dziesiątkę i przegrywając dwiema bramkami, udało się doprowadzić do remisu. To pokazało, że nawet z beznadziejnej sytuacji da się wyjść, a była szansa nawet na wygraną. Dwie bramki w Radzionkowie strzelił Przemysław Pitry.

Co by nie mówić – piłkarze są w tej chwili ludźmi, którzy mogą poprawić nastroje wśród kibiców. Frustracja i nerwy sympatyków GieKSy w ostatnich miesiącach były związane z fatalną sytuacją organizacyjną i finansową klubu, ale siła tych nerwów spowodowana była również faktem, że mieliśmy sezon ogórkowy i nie mogło zdarzyć się nic, co podbuduje morale. Teraz przynajmniej dobre wyniki mogą dać nam trochę radości, pozwolić na chwilę zapomnieć o problemach, dlatego też każdy mecz – a w szczególności ten pierwszy – jest tak ważny.

GKS Katowice ma także zaledwie dwa punkty przewagi nad strefą spadkową, a do rozegrania zostało tylko 14 kolejek. Będzie to specyficzna, bo krótka runda i nie można pozwolić sobie na potknięcia, bo w pewnym momencie będzie można się obudzić z ręką w nocniku, czyli głęboko pod kreską. Trzeba więc punktować od pierwszego meczu. GKS nigdy z Ruchem Radzionków nie przegrał, wypadałoby tę pozytywną passę utrzymać, jak i przełamać inną – trzech meczów bez zwycięstwa z Cidrami.

GKS Katowice – Ruch Radzionków, sobota 17 marca 2012, godz. 18.00