Felietony Piłka nożna
Ekstraklasa nie taka straszna
Stało się! Tydzień temu doczekaliśmy się pierwszego po dziewiętnastu latach meczu w Ekstraklasie, a wczoraj przyszło nam się cieszyć z pierwszej o niemal dwóch dekad wygranej GieKSy na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce. Co więcej – wygrana była w pełni zasłużona.
Tak jak pisałem przed meczem ze Stalą, że spotkanie z Radomiakiem pokazało, że w tej lidze da się grać, tak teraz możemy być tego w stu procentach pewni. Zespół, który w poprzednim sezonie wygrywał z Legią czy choćby jeszcze w maju z kroczącą do mistrzostwa Polski Jagiellonią, nie był w stanie się przeciwstawić piłkarzom Rafała Góraka.
I choć na pewno nie był to mecz wybitny w naszym wykonaniu, to zdecydowanie poprawie uległa gra defensywna. Nie było praktycznie jednej sytuacji (no, jedna może była), w której gospodarze poważniej zagrozili bramce Dawida Kudły. Nasz golkiper wielokrotnie wyłapywał dośrodkowania, jedyny raz popełnił błąd, kiedy źle obliczył tor lotu piłki. Poza tym pewniak.
Z przodu co prawda nie stworzyliśmy sobie dużej liczby sytuacji, ale kilka zagrożeń było, jak choćby Borja Galan, który chyba niepotrzebnie przekładał sobie jeszcze piłkę na drugą nogę. Czy zgrywanie Arkadiusza Jędrycha do Lukasa Klemenza wzdłuż linii bramkowej. Można było się pokusić o drugą bramkę. Swoją drogą, wykonanie karnego przez kapitana – perfekcyjne.
Swoje szanse od pierwszej minuty dostali Adam Zrelak i Bartosz Nowak. Póki co obaj jeszcze nie zachwycili, ale dajmy im czas. Na ten moment trener szuka zawodników do pierwszej jedenastki i podstawowy skład dopiero się klaruje. Może być tak, że zawodnicy-pewniacy wkrótce zasiądą na łąwce, bo na boisku jest tylko jedenaście miejsc.
Z bardzo dobrej strony pokazuje się Borja Galan, który mecz okupił niesamowicie zakrwawioną głową po zderzeniu z Mateuszem Kowalczykiem, który też mocno ucierpiał. Hiszpan pracuje solidnie na pierwszy skład.
Trzy punkty po dwóch meczach, czyli powiedzmy – nieźle. Teoretycznie można było wygrać z Radomiakiem i przegrać w Mielcu – nikt nie miałby większych pretensji. Widać też, że raczej nie będziemy drużyną remisów jak Piast Gliwice. Chociaż jakby pamięcią sięgnąć to GieKSa notowała serie remisów – w którymś sezonie w ekstraklasie za Bogusława Kaczmarka czy nawet w pierwszej lidze w jednym z sezonów Rafała Góraka – może nie były to same remisy, ale zdecydowana większość.
Dobrze więc, grajmy. Grajmy w każdym meczu o trzy punkty, a co przyniesie boisko – czas pokaże. W następnej kolejce na Bukową przyjeżdża niedawny Mistrz Polski – Raków Częstochowa. I choć w sezonie, w którym Raków wywalczył awans do ekstraklasy, zespół Marka Papszuna dwukrotnie pokonał katowiczan, to sezon wcześniej to GieKSa dwukrotnie była górą. Historycznie więc patrząc na ostatnie lata, nie stoimy na straconej pozycji.
A Raków – parafrazując trenera Engela – to już nie jest ten Raków…
Przede wszystkim dlatego, że nie ma Bartosza Nowaka, najskuteczniejszego strzelca częstochowian z mistrzowskiego sezonu.
Galeria Piłka nożna
My im nie dali wygrać
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
Piłka nożna
LIVE: Remis cenniejszy niż złoto
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Piłka nożna
Rafał Strączek: To duża sprawa
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.


Najnowsze komentarze