Felietony Piłka nożna
[FELIETON] Dramatu ciąg dalszy, jednak litery z Alfabetu dalej się losują
„Organizacja Stal Mielec” – takie polskie, piłkarskie porzekadło jest już z nami wiele lat, a po tej kolejce można powiedzieć tak o grze drużyny wiecznie, uśmiechniętego trenera Dudka. Automatyczny język na moim komputerze podczas pisania, cały czas podpowiada jakieś bluzgi i przekleństwa, ale walczę z tym i postaram się uniknąć „łaciny”, na ile będę mógł.
D jak Dramat, czyli dramat, dramat i jeszcze raz dramat!
Jakikolwiek trener by tu nie przyszedł, jakąkolwiek taktyką byśmy nie grali, ktokolwiek byłby kierownikiem drużyny to… nie ma szans z tym zlepkiem piłkarzy na sukces (czytaj: utrzymanie w lidze, pierwszej k…a lidze).
Gdybyśmy wstawili do naszego składu czterech Leo Messi, czterech Cristiano Ronaldo, dwóch Mbappe i no dobra, niech będzie Neuer na torze, wtedy mamy taktycznie naszą drużynę z Bukowej. Dlaczego? Bo w ostatnim meczu było: zero pressingu, Stal wjeżdżała na naszą połowę jak do swojego garażu E-klasą; zero gry bez piłki no bo ja mam dostać piłkę do nogi, gdzie stoję, a nie żebym musiał się ruszać po boisku; zero strzałów celnych, bo nikt nie może mnie naciskać, bo wtedy mi piłka odskakuje i tak dalej, i tym podobne! Motyla noga!!!
Zobaczmy, kto jechał z nami jak z dziką świnią w piątkowy wieczór na boisku hegemona (?!) tej ligi:
Oczekuję od sympatycznego trenera, że wpuści w następnym meczu młodzież. Tabiś, Rumin, Puchacz, Łyszczarz (reprezentant Polski poza 18-stką w ostatnim meczu!!!) muszą być w pierwszym składzie! Jak mam przepierniczyć mecz bez strzału na bramkę to uboleję nad tym po MŁODYM zespole, a nie po starych Śpiączkach śpiących, doświadczonych, piłkarzopodobnych osobach.
S jak Szybki rzut na tabelę, czyli masochizm pełną parą.
Można pójść w Warszawie późnym wieczorem na Pragę Północ w garniturze, pod krawatem, można także pójść w szaliku GieKSy na Chorzów Stary i zastanawiać się: „czy ja jestem do cholery normalny, czy mnie matczyna miłość opuściła?!”. Jednak te dwa zdarzenia nijak się mają do próby obejrzenia aktualnej tabeli 1. Ligi i spojrzenia, na jakim miejscu znajduje się drużyna pod szyldem GKS Katowice. W pierwszych dwóch przypadkach mamy jakąś szansę na przeżycie, natomiast w trzecim sami wbijamy sobie nóż pod żebra, aby trafić główną tętnicę i upewnić się, że zdechniemy w maksymalnie 3 minuty.
Zobaczmy jakie potęgi nas wyprzedzają:
ŁKS Łódź – beniaminek (!!!), 24 punkty. W składzie są między innymi: Rafał Kujawa i Bartłomiej Kalinkowski. Trenerem jest Kaziu Moskal. No dobra idą na fali awansu z 2. Ligi, ale tam poza Radionowem, Boguszem, Rozwandowiczem nie ma żadnych „poważnych” nazwisk…
Puszcza Niepołomice – 12.000 mieszkańców według GUS (2016 rok). Kurwa! Osiedle Witosa ma około 20.000 głów. Drużyna ta ma obecnie 20 punktów. Najbardziej znane nazwisko… Dawid Ryndak. Kurtyna!
Warta Poznań – klub po przejściach, poważnych przejściach. Zmiana właścicieli, zagrożenia związane ze strajkami piłkarzy oraz z możliwością niewyjechania na mecze mistrzowskie poprzez brak funduszy w kasie klubowej. Obecnie 5 (PIĘĆ!!) punktów więcej niż kopacze z Bukowej.
No ja p…le płakać się chce. Patrząc na naszych najemników z nazwiskami, z historią w ekstraklasie, z cholera wie czym, to możemy oczekiwać umierania za ten klub? Wymagam, jeszcze raz to napiszę, MŁODZIEŻY w naszej pierwszej jedenastce. Piłka nożna to naprawdę prosta gra. Grajmy bez kombinacji, grajmy zawodnikami, którzy chcą coś udowodnić i tymi, którzy są na dorobku – bo patrząc na to z boku, „gwiazdy” opuściły naszą trójkolorową galaktykę dawno temu.
A jak Alkohol, czyli Chmiel z Flaszką dają trzy punkty Sandecji.
U nas Śpiączka i Błąd. Nazwiska trafnie oddają formę zawodników i całej drużyny. W Sandecji wyżej wymienieni w podtytule zawodnicy. I wręcz przeciwnie do ich nazwisk, bo grają dobrze, dają zwycięstwo spadkowiczowi z Ekstraklasy oraz zajmują zasłużenie pozycję wicelidera tej ligi.
Gdy przypominam sobie naszą dyspozycję z początku rundy, gdzie mogliśmy wygrać z Nowym Sączem przy odrobinie szczęścia i skuteczności, to krew mnie zalewa, gdy patrzę na tabelę. Zresztą to dotyczy kilku innych jeszcze zespołów, z którymi mieliśmy ogromną przewagę (Tychy, Głogów), ale nie potrafiliśmy dobić rywala jak klasowy pięściarz, tylko czekaliśmy, aż on znajdzie drugi oddech i załatwi nas podstępnym ciosem na wątrobę.
Co do klubu z południa Polski to dalej jednak uważam, że ich pozycja jest jednak niespodzianką. Nie mają potężnych nazwisk, ale posiadają grupę piłkarzy solidnych, którzy grają ze sobą nie pierwszy sezon. Taka polityka tylko może przynieść oczekiwane efekty. Mnie martwi tylko to, że u nas po zimowych obozach znów będą nerwowe ruchy i szukanie na siłę zbawców fatalnej sytuacji. Dajmy zgrać się tej drużynie, licząc na lepsze wyniki w przyszłym roku.
Mecz Jagiellonia Białystok – GKS Katowice, który miał się odbyć w środę 4 lutego o 20:30 został odwołany na wniosek obu zainteresowanych klubów.
Pierwotnie spotkanie miało się odbyć w niedzielę 23 listopada, ale wówczas zostało odwołane ze względu na zalegającą na boisku warstwę świeżo napadanego śniegu.
„W Białymstoku panują i przez kilka najbliższych dni prognozowane są silne mrozy, sięgające w poniedziałek i wtorek nawet –25°C, a dodatkowo w dniu meczu możliwe są opady śniegu. To najgorsze przewidywane warunki, jeszcze bardziej niekorzystne niż panujące w weekend. Obecnie na terenie województwa podlaskiego obowiązuje ostrzeżenie drugiego stopnia IMiGW w związku z silnymi mrozami. Niestety, zapowiada się, w najbliższą środę warunki na Podlasiu będą nadal bardzo złe. Ponieważ GKS Katowice już raz nie ze swojej winy nie mógł rozegrać spotkania w terminie, a Jagiellonia Białystok potwierdziła, iż przychyli się do wniosku GKS, Departament Logistyki Rozgrywek, mając na uwadze zgodne stanowisko klubów, wyznaczy nowy termin zawodów. Mecz będzie rozegrany w pierwszym możliwym terminie, a jego data zależy od wyników obydwu klubów w rozgrywkach Ligi Konferencji UEFA i Pucharu Polski” – powiedział na łamach strony ekstraklasa.org Marcin Stefański, dyrektor operacyjny Ekstraklasy SA.
Nowy termin przekładanego już dwa razy meczu poznamy wkrótce.
Po przerwie zimowej wznowione zostaną rozgrywki Pucharu Polski. GieKSa otworzy rundę ćwierćfinałową meczem przy Nowej Bukowej we wtorek 3 marca o godzinie 20:45.
Nasza poprzednia potyczka z Widzewem zakończyła się wyjazdową porażką 0:3.
STS Puchar Polski – 1/4 finału
wtorek, 3 marca 2026
20:45 GKS Katowice – Widzew Łódź
środa, 4 marca 2026
17:30 Zawisza Bydgoszcz – Chojniczanka Chojnice
20:30 Lech Poznań – Górnik Zabrze
czwartek, 5 marca 2026
13:30 Avia Świdnik – Raków Częstochowa
Przypominamy, że za tydzień, 8 lutego o godzinie 17:30 również rozegrany zostanie domowy mecz z Widzewem w ramach rozgrywek Ekstraklasy.
Po meczu w Lubinie można było odnieść wrażenie, że GieKSa wreszcie weszła w tryb „kontrola, spokój, trzy punkty”. Z planem, konsekwencją i bardzo dojrzałym podejściem do spotkania. Wyjazd na stadion Zagłębia od lat był dla Katowiczan terenem wyjątkowo niewygodnym.
Zapraszam na plusy i minusy po meczu w Lubinie.
Plusy:
+ Wejście w mecz i pressing od pierwszej minuty
Pierwsza akcja ustawiła całe spotkanie. Kapitalny odbiór Milewskiego, szybkie rozegranie, spryt Nowaka i prowadzenie. To był modelowy przykład tego, jak GKS chciał grać w Lubinie. Wysoki pressing, agresja, odbiór na połowie rywala. Zagłębie zostało tym kompletnie zaskoczone.
+ Organizacja i spokój w defensywie
Jeśli ktoś przed meczem martwił się o napór gospodarzy, to po pierwszej połowie mógł spać spokojnie. Stałe fragmenty, wrzutki, zamieszanie – wszystko było kasowane. Klemenz, Jędrych, Milewski każdy wiedział, gdzie ma być. Strączek praktycznie nie musiał wyciągać „setek”. To był bardzo dojrzały występ całej formacji defensywnej.
+ Bartosz Nowak – lider na boisku
Gol, asysta, kreatywność, ciągłe szukanie gry. Nowak znów pokazał, dlaczego jest kluczową postacią tego zespołu. Brał odpowiedzialność, próbował nieszablonowych rozwiązań, potrafił przyspieszyć akcję jednym kontaktem. Bez niego ten mecz wyglądałby zupełnie inaczej.
+ Stałe fragmenty – wreszcie broń
Rzut rożny i główka Jędrycha na 2:0 to moment, który mentalnie „zamknął” mecz. Wcześniej GKS często marnował takie sytuacje. Tym razem było konkretnie, precyzyjnie i skutecznie. A przy wyniku 2:0 Zagłębiu zaczęło wyraźnie brakować wiary.
+ Dojrzałość zespołu
To nie był mecz efektowny. To był mecz mądry. GKS wiedział, kiedy przyspieszyć, kiedy zwolnić, kiedy wybić piłkę, a kiedy ją przytrzymać. Nie było głupich strat, niepotrzebnych szarż, nerwowości.
Minusy:
– Niewykorzystane momenty na podwyższenie wyniku
Galán, Kowalczyk, Nowak – było kilka sytuacji, w których można było „zabić” mecz wcześniej. Zbyt lekki strzał, złe podanie, minimalnie niecelne uderzenie. Przy bardziej wymagającym rywalu takie okazje mogą się zemścić.
– Krótkie fragmenty nerwowości po przerwie
W okolicach 55–65. minuty pojawiło się trochę chaosu w rozegraniu. Niedokładności, straty, problemy z wyjściem spod pressingu. Zagłębie nie potrafiło tego wykorzystać, ale to sygnał ostrzegawczy na przyszłość.
Podsumowanie:
To był jeden z najbardziej „dorosłych” meczów GieKSy w ostatnich miesiącach. Bez romantyzmu, bez chaosu, za to z chłodną głową i realizacją planu od A do Z. Szybki gol, kontrola gry, cios po przerwie i spokojne dowiezienie wyniku do końca.
Wygrana na wyjeździe z niepokonanym dotąd u siebie Zagłębiem ma ogromną wagę – sportową, mentalną i symboliczną. Przełamana została wieloletnia niemoc w Lubinie.
To spotkanie nie było piękne. Było skuteczne. A w obecnej sytuacji tabeli właśnie takich meczów GKS potrzebuje najbardziej. Jeśli ta drużyna będzie grała z podobną dyscypliną, koncentracją i odpowiedzialnością wiosna może być naprawdę spokojna. A może nawet… lepsza, niż wielu się dziś spodziewa.
GieKSiarz
mzG
23 października 2018 at 11:12
Tym sierotom trzeba by było przebić opony żeby zaczęli w końcu trenować… banda jebanych nieudaczników.
Mecza
23 października 2018 at 12:48
Przypomniała mi się pewna sytuacja z głupiej młodości. Do technikum chodziłem na Sportowej w Chorzowie i w ostatniej klasie powiedziałem sobie że przyjdę kiedyś w szaliku GKS i tak przeszedłem Batory w dwie strony 🙂
jan
24 października 2018 at 09:35
no po Garbarnii pierwszy raz widziałem Dudka bez uśmieszku