Piłka nożna
Bramkarz gości daje remis Olimpii
3.11.2012 Katowice, ul. Bukowa 1
GKS Katowice – Olimpia Grudziądz 1:1 (1:0)
Bramki: Fonfara (39) – Wróbel (90)
GKS: Sabela – Czerwiński (90. Wołkowicz), Napierała, Kamiński, Chwalibogowski – Farkas, Cholerzyński, Fonfara, Pitry, Pietroń (61. Kujawa) – A. Kowalczyk (82. Sobotka).
Olimpia: Wróbel – Pisarczuk, Mazurkiewicz (46. Kryszak), Staniek, Woźniak – Łabędzki, Kłus, (85. Smoliński) Frańczak, Gawęcki (63. Cieśliński), Rogalski – Ruszkul.
Ż. kartki: Gawęcki – Pietroń, Chwalibogowski, Kowalczyk, Fonfara, Czerwiński
Sędzia: Artur Ciecierski (Warszawa).
Relacji radiowej LIVE z tego meczu możecie słuchać tutaj.
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Jutro przyjdzie nam się zmierzyć w jednym z najważniejszych pojedynków w nowej historii GieKSy. Równać się może z tym chyba tylko pojedynek z Arką w Gdyni, który choć co prawda był zwykłym pojedynkiem ligowym – to fakt grania w ostatniej kolejce i zależności pomiędzy wynikiem, a awansem jednej z tych drużyn sprawiał, że był to po prostu istny finał sezonu. Arka była wówczas jak Brazylia w 1950, kiedy to w finale na Maracanie wystarczał Kanarkom remis. GieKSa wcieliła się w rolę Urugwaju, który musiał wygrać. I wygrał.
Od tamtego czasu GieKSa gra z dobrym skutkiem w ekstraklasie. I mimo, że jest to „nasza Liga Mistrzów”, to jednak rozgrywamy w niej powszednie mecze ligowe. Fakt, że wiele z nich to są piłkarskie i kibicowskie święta, ale pod względem ważności – są one zwykłymi meczami w najbliższej lidze. Jutro czeka nas mecz niezwykły. Mecz decydujący o czymś, o czym jeszcze niedawno jedynie mogliśmy marzyć w jakichś iluzorycznych majakach. Teraz Katowiczanie stają przed realną szansą. Szansą gry na Stadionie Narodowym o jedno z dwóch najważniejszych trofeów w polskiej piłce.
Zadanie jawi się z jednej strony jako bardzo trudne. Zagramy w końcu z jedną z najlepszych drużyn w ekstraklasie, z ekipą, która świetnie sobie radziła w europejskich pucharach. Stworzony przez Marka Papszuna Raków, pokonując podobne szczeble co GKS, stał się niespodziewanie klubem i drużyną na regularne podium. Byli mistrzem i zdobywcą pucharu.
Z drugiej strony jednak patrząc na ostatnią formę Rakowa, nie jest to drużyna nie do pokonania. Dalej ma bardzo dobrych zawodników, ale coś w tym zespole na wiosnę nie gra. Drużyna nie punktuje należycie, gra jest niemrawa. Na ten moment trener Tomczyk nie wniósł do tego zespołu czegoś mocnego i widocznego. Zadanie po Marku Papszunie miał trudne, ale mimo wszystko – Raków gra przeciętnie.
Dlatego jakbym miał zakwalifikować ten mecz, to powiedziałbym, że Raków jest faworytem, ale nie murowanym. Dałbym w szansach takie 65-35. Pamiętajmy też, że może być remis, a o wszystkim mogą decydować rzuty karne.
Od czasu awansu do ekstraklasy z Rakowem rozegraliśmy cztery mecze, z czego trzy przegraliśmy po 0:1. Nie był to jednak jakieś bardzo słabe spotkania w wykonaniu GieKSy. Najsłabszy był chyba mecz z 1. kolejki obecnego sezonu na Nowej Bukowej. Ale już w poprzednim sezonie u siebie i w grudniu w bieżącym na wyjeździe – to był już spotkania, które porażkami wcale się zakończyć nie musiały.
No dali nam przykład Katowiczanie, jak w Częstochowie zwyciężać mamy, w poprzednim sezonie. Po bardzo dobrym meczu GieKSa wygrała wówczas przy Limanowskiego 2:1. A Raków przecież wtedy był w dużo lepszej formie.
Mamy nadzieję, że zespół już się oswoił z meczami na wyjeździe z wielkimi. Dotychczas wyjąwszy wspomniany mecz z Rakowem, przegrywaliśmy. Na Legii, Lechu czy Jadze. Czas ten trend odwrócić, a szansa ku temu jest bardzo dobra, bo oprócz Rakowa, za chwilę gramy przecież przy Bułgarskiej.
Półfinał Pucharu Polski… Brzmi jak marzenie. Na razie nie ma co myśleć, co dalej. Trzeba się mocno skupić na czwartkowym meczu i po prostu realizować swój plan jak najlepiej. GieKSa to potrafi – pokazała to z Wisłą Płock. Niezależnie czy jest to oddanie piłki czy gra z nią. Ważne, żeby taktyka była dobrze dobrana i realizowana.
Ostatnim raz na tym szczeblu graliśmy 22 lata temu. Ponad dwie dekady. Tyle czasu nie znaczyliśmy nic w Pucharze Polski. Teraz GieKSa jest w najlepszej czwórce. Z nadzieją na więcej.
Kibice GieKSy mieli okazję spotkać się z hokeistami na Arenie Katowice. Nasza drużyna w przeciągu pięciu lat zdobyła dwa złote i trzy srebrne medale. Zapraszamy do fotorelacji.
Piłka nożna kobiet14 godzin temu
Hmirova prowadzi zespół do finału
Klub1 dzień temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna1 dzień temu
Czołówka nie zwalnia, dół się pogrąża
Piłka nożna2 dni temu
Klemenz: Dużo się działo
Piłka nożna2 dni temu
Opinie z social mediów po Motorze
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
N.K.W.D.
3 listopada 2012 at 17:11
PITrY HATrICK DZIŚ 🙂
KOko
3 listopada 2012 at 19:00
Ja pierdole. Jak można sobie dać wbić gola w 95 minucie, jeszcze bramkarz strzelił…
gmoch
3 listopada 2012 at 19:33
frajerska koncówka w naszym wykonaniu
MAJCK
3 listopada 2012 at 20:07
DOBRY I JEDEN PUNKT.
SĘDZIA ŻENADA
Pszczyna
3 listopada 2012 at 20:34
mom nadzieja ze tu nikt nie pojedzie po chlopakach albo trenerowi bo zagrali fajny mecz takie zeczy sie zdarzaja z stomilem 3pkt i bedzie git
GurnySlunsk
3 listopada 2012 at 20:44
Dobry Mecz a sedzia … (!!!) GKS KATOWICE !
gmoch
3 listopada 2012 at 21:04
ale bardzo dużo ludzi było -prawie pełny stadion
fjodor
3 listopada 2012 at 21:18
Bramek nie ma, widocznie Shellu też dopiero dochodzi do siebie…
markus
3 listopada 2012 at 21:25
Tak szczerze to oprócz Pitrego to w tym ataku niema kto grać, tyle co tam było sytuacji w polu karnym Olimpii to powinna być spokojnie trójeczka – ale cóz mamy zawodników jakich mamy. Sędzia to już inna historia, facet robił chyba wszystko żeby ta Olimpia strzeliła tego gola, myślę że PZPN powinien wyciągnąć wnioski z pracy swoich pracowników, ale co można wymagać od instytucji gdzie rządzi tylko korupcja. GieKSa sama sobie winna ze dała dupy w taki sposób z taką drużyną. Takie mecze sie wygrywa.
Shellu
3 listopada 2012 at 21:33
Fjodor, bramki już niedługo będą, Seba nad tym pracuje 😉
Natomiast ja nadal nie mogę uwierzyć…
Starzik
3 listopada 2012 at 21:59
Piłkarze pokazali, ze im zalezy (ambicja i walka). My jak na nasze obecne warunki bdb frewkencja. Oby tak dalyj chopy !!!. Tak trzimac. Ta druzyna moze przegac z kozdym, ale i wygrac…kilka wzmocnien po zniesieniu zakazu i do przodka ino. Szkoda wielka, no cóż cufal miała ta cała olimpia. Mom ino nadzieja, ze ci co byli wróca zas a moze i wezma jeszcze kogos ze soba. Katowice i Górny Slonsk stac na to !!! Nalezy nam sie nazot ekstraklasa, pokazmy to miastu i ewentualnym sponsorom !!!
irus
3 listopada 2012 at 22:01
co duzo pisac nasi zawodnicy po raz kolejny dali dowod ze zawod ktory wykonuja jest im obcy jak mozna sie tak zachowac w koncowce meczu szkoda
Ubot
4 listopada 2012 at 00:23
Do irus – „jest im obcy” jak Twoja znajomosc piłki nożnej…
GieKSiorz z niymiec
4 listopada 2012 at 00:23
Szkoda ,bylo tak blisko !!!!!SUPER DOPING JAK ZA DOWNYCH LOT !!!YNO GieKSa
engineer
4 listopada 2012 at 00:26
Po co ich chwalicie? Jaki świetny mecz? Nie potrafią wykorzystać 100% okazji to nie ma nic dziwnego, że przegrywają z jakimś Okocimskim a z Olimpią tracą bramkę na do widzenia i trener mówi, że jest zadowolony jak cholera! Czyli, ze Stomilem, który teoretycznie jest gorszy można rzucić monetą. Muszą nastąpić SPORE zmiany w GieKSie – przecież ci kopacze pomylili zawody.
jarek
4 listopada 2012 at 01:00
Pierwsza połowa dla GieKSy chociaz były 2 poprzeczki dla Olimpii. 2 połowa dla Olimpii chociaz mielismy kilka kontr po których przy odrobinie szczęscia mogły paść bramki .Szkoda tej bramki w ostatniej sekundzie meczu no ale cóz zagraliśmy za bardzo asekuracyjnie w 2 w połowie. Nie było źle jak tak dalej pójdzie to w przyszłym sezonie jesteśmy w estraklasie i wtedy pokażemy pokarzemy chorzowskim co to jest doping na meczu:) Bo to co oni pokazali w WDŚ to szkoda mówić … U nas jest lepiej jak gramy z Tychami ,okocimskim czy z nawet z Olimpią:)) hehe
Starzik
4 listopada 2012 at 07:18
@ engineer A ty chopie duts ino narzekasz. Przeca wszyscy srednio ogarnieci wiedza, ze ta druzyna nie mIała przygotowan do tego sezonu, jest którka ławka, od 2 lot graja prawie jedni i ci sami…To jest ekipa na 2 liga tako jest prowda btutalna. Nie ma tu nikogo na miare ex…Mi chodzi, ze od kilku szpilów zaczeli groc ambitniej i walczą…to nie som zodne gwiazdy, cudów nie wymagajmy. Mogemy ino wymagac. Walki, aMBICJI i Poswiecenia na boisku. BADZMY REALISTAMI. I powtórze co ponizej. KATOWICE NAZOT DO EKSTRAKLASY !!!, a MY KIBICE pokazmy miastu i potencjalnym sponsorom ta frewkencja, ze WARTO, ZE SA TU KIBICE, GEIKSA TO POTENCJAŁ. INO TO MOGEMY ZROBIC !
Starzik
4 listopada 2012 at 07:21
sorki za kijową literówke. GIEKSA – MY KIBICE, MOMY POTENCJAŁ !!! Trza docierać do ludzi wszelkimi sposobami.
engineer
4 listopada 2012 at 11:07
@Starzik może i narzekam ale chyba mam powody? Nie dalej jak 2 lata temu udzielił się niektórym hurra optymizm (nie wolno było krytykować) i wszyscy się napalali na ekstraklasę, ha nawet wyszły koszulki „ekstraklasa albo śmierć” – zakończyło się wstydem. Rozważmy to co napisałeś: ZAWODNICY – takie drużyny jak Flota, Olimpia nie mają żadnych znanych grajków a leją wszystkich, Tychy mają młodzież w składzie i grają przyzwoicie – da się?
FUNDUSZE – w tamtym roku taki Radzionków kompletnie bez kasy, z długami bez wzmocnień zajął spokojną środkową pozycję, nasza „ekstraklasa albo śmierć” w tym czasie liczyła na przeciwników bo sama wywalczyć utrzymania nie potrafiła. W tym samym czasie znienawidzony ruch Chorzów – bez kasy, bez znanych zawodników zdobywa wicemistrza kraju – da się?
PRZYGOTOWANIE DO SEZONU – sory, że to wspominama ale muszę : Polonia Warszawa jakie miała przygotowania do sezonu? do samego końca nie wiedzieli czy w ogóle będą grali.
Dzisiaj widzimy, kluby bez potencjału a grają przyzwoicie a my co mamy, żenującą grę zawodników i wręcz absurdalne wypowiedzi trenera (jest zadowolony) i mamy się z tego cieszyć? bo zdobyli 1pkt. z „klasową” drużyną Olimpia Grudziądz
Wkurzam się Starzik bo patrze w koło i widzę, że się da a u nas znowu się nie da a wszyscy tłumaczą to na różne sposoby dlaczego nie wyszło: bo Irek, bo długi, bo nie płacą, bo mało kibiców, bo miasto nic nie robi, nie nie było czasu się przygotować
obiektywny
5 listopada 2012 at 13:18
Jak czytam niektóre komentarze to zastanawiam się czy ktoś, aby nie za bardzo jest zaślepiony swoją drużyną. Ludzie ..ogarnijcie się trochę Olimpia w pierwszych 45 minutach stworzyła sobie dogodniejsze sytuacje niż GKS Katowice przez cały mecz! Co z tego, że był okres optycznej przewagi, skoro praktycznie NIC z tego nie wynikało. To Olimpia miała poprzeczkę z 2-3 metrów, kolejną poprzeczkę, gdzie bramkarz tylko patrzył czy wpada, kolejno zablokowana przez obrońce piłka która szła po długim prawym rogu bramkarza. A w drugiej części pudła z 8 metrów prawie na pustą też nie widzieliści?? Co do karnego i nieuznanje bramki to tez zdania sa podzielone…ja nie bedę tego oceniał. Trochę OBIEKTYWIZMU! Kolejna sprawa…cytuję „…Olimpia nie mają żadnych znanych grajków”. Przepraszam a kogo Wy macie???? Olimpia Grudziądz to żadna klasowa druzyna, nigdy nie było tu tradycji piłkarskich…ale w obecnym sezonie ma naprawdę bardzo dobra druzynę personalnie. A nazwiska Ciesliński, Szczot, Ruszkul, Kłus, Łabędzki, Smoliński nic wam nie mówią? Powtarzam ..trochę obiektywnego spojrzenia.