Piłka nożna
GKS Tychy: zróbmy sobie prezent na urodziny
W najbliższą niedzielę wczesnym popołudniem GieKSa zmierzy się na wyjeździe z GKS-em Tychy. Gospodarze spotkania 20 kwietnia obchodzili 52. rocznicę powstania klubu i bez wątpienia będzie to okazja, by zagrać na 200 procent.
Działacze z Tychów kolejny sezon nie potrafią znaleźć sposobu na awans do ekstraklasy. Dwa sezony wstecz wydawało się, że sukces jest tuż, tuż. Drużyna Artura Derbina zajęła trzecie miejsce w tabeli (do bezpośredniego awansu zabrakło trzech punktów) i musiała wziąć udział w meczu półfinałowym baraży. Przeciwnikiem na własnym stadionie był Górnik Łęczna, a GKS był zdecydowanym faworytem. Tyszanie, już w trzeciej minucie objęli prowadzenie i przez następne dwa kwadranse dyktowali warunki na boisku. Pod koniec pierwszej połowy Górnik otrząsnął się z przewagi i zaczął poważniej zagrażać bramce gospodarzy. Goście udokumentowali rosnącą przewagę zdobyciem wyrównującej bramki na trzy minuty przed końcem meczu. Dogrywka nie zmieniła rezultatu – w rzutach karnych lepszy okazał się Górnik…
Przed następnym sezonie mówiono, że drużyna z Tychów będzie mocno walczyć o bezpośredni awans. Po słabszym początku sezonu zespół zaczął lepiej punktować i przez większą część sezonu drużyna zajmowała pozycję barażową lub tuż poniżej. W drugiej połowie marca 2022 roku przyszedł kryzys: tyszanie przegrali trzy kolejne mecze z drużynami walczącymi również o awans (z Chrobrym, Widzewem i Arką) i działacze z Edukacji postanowili zwolnić charyzmatycznego Artura Derbina. Nic to nie dało i ostatecznie GKS zajął dwunaste miejsce.
W trwającym sezonie zespół z Tychów przez większość rozegranych rund raczej spoglądał do tyłu, starając się utrzymać bezpieczny dystans nad miejscami spadkowymi. W drugiej połowie marca, przed przerwą reprezentacyjną, po przegranej z Sandecją 2:3, zwolniono trenera Dominika Nowaka. Tymczasowo drużynę prowadził (w jednym meczu, wygranym z Resovią 1:0) znany z występów w GieKSie, obecny asystent trenera Przemysław Pitry. Ostatecznie w dwóch ostatnich spotkaniach zespół prowadził Dariusz Banasik, w których po jednym razie zremisował (z Arką 2:2) i przegrał (z Odrą 0:3). Po dobrych opiniach za spotkanie z Arką, tyszanie, za mecz z Odrą otrzymali fatalne opinie.
Obecnie niedzielni rywale sąsiadują ze sobą w tabeli, GieKSa ma trzy punkty przewagi nad Tychami, które zebrały ich trzydzieści jeden. Na ten dorobek złożyło się osiem zwycięstw, siedem remisów i aż dwanaście porażek. Pod względem liczby przegranych spotkań GKS Tychy zajmuje ex æquo (z Sandecją) czwarte miejsce od końca w tabeli. Za Sandecją i Tychami jest Skra z szesnastoma przegranymi meczami oraz Chojniczanka i Odra, które przegrały po czternaście meczów. Dwadzieścia punktów tyszanie zdobyli w spotkaniach na Edukacji (po cztery zwycięstwa i remisy oraz pięć porażek, bramki 22-19). Pod względem strzelonych przeciwnikom bramek Tychy plasują na siódmej pozycji (40 zdobytych bramek), gorzej jest pod względem straconych – 43, co powoduje, że GKS zajmuje trzecią lokatę od końca (na ostatnim miejscu jest Chrobry z 46 straconymi bramkami, następna Chojniczanka straciła ich 44).
Najskuteczniejszymi zawodnikami w drużynie z Tychów jest Mateusz Czyżycki wraz ze znanym z występów w GieKSie, Krzysztofem Wołkowiczem, którzy zdobyli po siedem bramek. Następny na liście snajperów jest Wiktor Żytek, który zanotował pięć trafień. Wołkowicz jest również jednym z liderów pod względem najlepszych dogrywających, razem z Hiszpanem Antonio Domínguez, zanotowali po pięć ostatnich podań każdy. Następny na tej liście jest Daniel Rumin (oczywiście również znany z meczy w GieKSie) – cztery ostatnie podania.
W drużynie Dariusza Banasika, w meczu z GieKSą na pewno nie zobaczymy młodzieżowego obrońcy Krzysztofa Machowskiego, który w ostatnim spotkaniu z Odrą zobaczył czwarty żółty kartonik. Z kolei wspomniani Wołkowicz i Żytek, po przymusowej absencji z powodu kartek, będą mogli wrócić do składu.
W szerokiej kadrze piłkarsko-trenerskiej zespołu z Tychów oprócz wspomnianych Wołkowicza, Rumina i Pitrego znajdują się również: obrońca Kamil Szymura (piłkarz GieKSy na wiosnę 2012 roku, ostatni występ na boisku jesienią ubiegłego roku), asystent trenera Michał Farkaš (występował w GieKSie w sezonach 2011-13) oraz trener bramkarzy Andrzej Bledzewski (w GieKSie również jako trener bramkarzy w latach 2018-20), i to także powody do mega mobilizacji…
Piłka nożna
Hajduk lub Żilina rywalem GieKSy
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
Felietony Piłka nożna
GieKSa bawi się w Opalenicy
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Piłka nożna
Gabriel Kobylak 2028
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu


dzbanek
21 kwietnia 2023 at 14:53
…czyli tak jak w waszym podcaście na Spotify, gra u nich połowa Gieksy.
🙂