W meczu z Wisłą Płock do bramki w trakcie drugiej połowy wszedł Jacek Gorczyca. Z naszym golkiperem rozmawialiśmy po spotkaniu.

Dość niespodziewanie wskoczyłeś do bramki, ale zagrałeś dobrze. Czujesz, że jesteś w formie?

Czy niespodziewanie… Trzeba się spodziewać takich sytuacji, bo po to się trenuje i siedzi na tej ławce, żeby w każdym momencie być gotowym do wejścia. Wszedłem na boisko i można powiedzieć, że największy stres miałem przy strzale Petasza – siedzą w głowie sytuacje z przeszłości [Petasz strzelał naszemu bramkarzowi gole z rzutów wolnych – przyp. red.].

Było kilka sytuacji, w których musiałeś dość daleko wychodzić na przedpole.

Wiadomo, graliśmy trójką obrońców, wysoko i tak się ułożyła sytuacja na boisku.

Pewnie dobrze wiesz, co czuje Witold Sabela, gdyż w GKS sam byłeś dwukrotnie ukarany za domniemane ręki poza polem karnym. Jak sytuacja z Witkiem wyglądała z ławki?

Nie widziałem dobrze tej sytuacji, było to dość daleko i pod słońce. Usłyszałem tylko gwizdek sędziego i już wiedziałem, że muszę się przebierać.

Historia zatoczyła pewne koło – w Grudziądzu nieszczęśliwie odniosłeś kontuzję, po czym straciłeś miejsce w składzie, a teraz możesz je odzyskać.

Ja pomimo tego, że nie grałem, siedziałem na ławce albo nawet będąc poza kadrą meczową – robiłem swoje. Jestem z tym klubem związany, a dodatkowo kilku trenerów mnie nauczyło, że trzeba być cierpliwym, a swoją szansę zawsze się dostanie. Za trenera Stawowego jeszcze tydzień przed meczem z Dolcanem Ząbki byłem trzecim bramkarzem, w ciągu tygodnia sytuacja się zmieniła i broniłem w 17 meczach całej rundy. Bramkarz musi być przygotowany na każdą sytuację.

Z czego wynikała słaba postawa GKS w tym meczu?

Nie mnie to oceniać. Mecz nam się nie ułożył, choć mogło tak być, bo na początku trafiliśmy w słupek, a potem przydarzyła się przypadkowa kontra. Nawet w dziesiątkę mieliśmy kilka sytuacji, ale piłka nie wpadła do bramki.

Będziecie potrafili zachować spokój, bo widmo spadku znów zajrzało w oczy GieKSie? Jak wygląda szatnia po takim meczu?

Tu nie ma prawa być żadnego załamania, bo jakbym coś takiego zauważył, to sam osobiście wyrwę głowę. Musi natomiast być mocne wkurwienie, a potem trzeba podnieść głowy do góry i walczyć. Musimy utrzymać ten klub na poziomie pierwszej ligi, aby móc myśleć o lepszych czasach dla GKS.

Miałeś trochę obaw mając przed sobą bardzo młodych zawodników w obronie?

Nie miało to żadnego znaczenia. Jest nas 25 w kadrze i każdy zawodnik po to trenuje, po to walczy, żeby zagrać. W pełni mam zaufanie do każdego zawodnika, każdy – zarówno piłkarze jak i trener – chcą jak najlepiej.

Nas zaskoczyło niepojawienie się w składzie dotychczasowego kapitana – Jacka Kowalczyka.

To jest decyzja trenera, którą trzeba uszanować. Ja przypominam sobie swoją sytuację z początków, kiedy byłem kapitanem. Za trenera Nawałki na tydzień zostałem przesunięty do rezerw, a gdy wróciłem, trener mnie zrobił właśnie kapitanem i byłem nim przez dwa lata.