Piłka nożna Prasówka
Gospodarze walczą o przełamanie złej passy. Media przed meczem Dolcan-GKS
Zapraszamy do przeczytania fragmentów opinii mass mediów na temat dzisiejszego meczu Dolcan Ząbki – GKS Katowice.
sportowefakty.pl – Z myślą o przyszłym sezonie
Ząbczanie i katowiczanie o nic już nie walczą w tym sezonie, trenerzy mogą więc ostatnie mecze wykorzystać jako początek przygotowań do nowych rozgrywek. Z pewnością obie drużyny potrzebują zmian.
[…] Dolcan Ząbki serią czterech zwycięstw na początku rundy wiosennej zapewnił sobie utrzymanie, jednak potem piłkarze trenera Dariusza Dźwigały zanotowali drastyczny zjazd formy. Udało się zwyciężyć tylko ze słabą w tym sezonie Pogonią Siedlce, a ostatnie trzy spotkania to trzy porażki i bilans bramek 0:6.
[…] W Katowicach z kolei kiedyś ukłuto hasło „ekstraklasa albo śmierć”. Mija kolejny sezon, awansu wciąż nie ma, klub jednak nie myśli umierać, a nawet idzie w coraz lepszą stronę. „Ważny epizod w drodze ku normalności. Jest licencja!” – wpis o takim tytule na stronie kibiców „Gieksy” informuje o tym, że katowiczanie już w pierwszym terminie otrzymali licencję na kolejny sezon.
Jeszcze nie tak dawno czterokrotny wicemistrz Polski był na skraju upadku, koło klubu kręcił się Ireneusz Król, jednak ten biznesmen ostatecznie przyczynił się do degrengolady innego zasłużonego polskiego klubu. Teraz organizacyjnie GKS Katowice jest już na poziomie minimum pierwszoligowym, trzeba tylko zbudować zespół, który powalczy o awans.
Łatwo powiedzieć, zwłaszcza że jeszcze nie wiadomo, kto poprowadzi klub w przyszłym sezonie. Obecnie trenerem jest zasłużony Piotr Piekarczyk, jednak działacze od nowego sezonu będą chcieli zatrudnić szkoleniowca, który zbuduje zespół na ekstraklasę. Mecz w Ząbkach może być jednym ze sprawdzianów, których piłkarzy należy uwzględnić w tym projekcie.
ekstraklasa.net – Gospodarze walczą o przełamanie złej passy
[…] Kiedy Dolcan fenomenalnie (biorąc pod uwagę jesienne wyniki zespołu) rozpoczął wiosnę, wydawało się, że będzie w stanie na stałe przebić się do ścisłej ligowej czołówki, choć oczywiście nikt nie miał na myśli miejsc gwarantujących awans do Ekstraklasy. Tymczasem po kilku dobrych meczach Dolcan wyraźnie spuścił z tonu – kiedy można było myśleć, że styl drużyny rozwija się we właściwym kierunku, przychodziły gorsze wyniki i gra, która nie wyglądała tak obiecują jak wcześniej. Ostatnio z ząbkowską ekipą dzieje się coś całkowicie katastrofalnego. Trzy poprzednie mecze to trzy porażki, które w podwarszawskiej miejscowości zostały przyjęte z pewnym niedowierzaniem.
[…] W ostatnich meczach w moim zespole coś pękło. Brakuje zawodnikom werwy. Nasze porażki siedzą im bardzo w głowach. Nie mam do nikogo żadnych zastrzeżeń jeśli chodzi o zaangażowanie. W końcowych fazach sfera psychiczna z niewiadomych przyczyn jest problemem – komentował po ostatnim meczu Dariusz Dźwigała.
To, co drażni jego oraz pozostałą część sztabu szkoleniowego, to proste, często niewymuszone błędy, które kończą się groźnymi sytuacjami dla rywali, a w konsekwencji również bramkami. I spadkiem w ligowej tabeli. Dolcan – który na koniec sezonu chciałby zając pozycję tuż za podium – jest aktualnie dopiero dziesiąty i o poprawienie tej pozycji wcale nie będzie łatwo.
sportslaski.pl – Ząbki trudne do zdobycia, ale Dolcan jest bez formy
GKS Katowice – nawet mimo porażki ze Stomilem Olsztyn – jest w niezłej formie.
[…] Dolcan u siebie przegrał tylko dwa mecze. Teraz jest jednak dobra okazja do zdobycia Ząbek bowiem dzisiejszy rywal GieKSy nie jest w najlepszej formie – przegrał ostatnie trzy mecze w stosunku 0-2.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
Irishman
20 maja 2015 at 10:41
Ciekawe komu Orzech w miejsce Pitrego powierzy kierowanie grą drużyny?
Wróci do składu Bętkowski, a może Duda albo Cholerzyński? – oby jednak ta pierwsza opcja. Znalezienie kogoś odpowiedniego na tą pozycję to moim zdaniem jeden z kluczy do tego, aby zbudować silną drużynę na następny sezon. Kiedy na początku swojej przygody u nas robił to świetnie Pitry, wszystko zmierzało w dobrym kierunku. Niestety w pewnym momencie przestał dawać redę. Mimo wszystko to pożyteczny piłkarz ale tylko i wyłącznie w ataku, który potrafi ładnie, inteligentnie rozprowadzić. Kiedy każe mu się jednak robić za „spielmachera” i biegać od pola karnego do pola karnego to po pewnym czasie „wysiada” kondycyjnie i zaczyna zwalniać akcje, podejmuje złe decyzje, niecelnie podaje albo strzela.
Drugą pozycją, która od dawna u nas kuleje to prawa obrona. Tu też będzie sobie można w dzisiejszym meczu (przy absencji Frańczaka) poeksperymentować. Sęk tylko w tym, że tui nie ma za bardzo pola manewru. Najgorszym wyjściem byłoby chyba wycofać na tą pozycję Czerwińskiego! Już lepiej pokombinować z Cholerzyńskim albo Pielorzem.
Trzeci orzech do zgryzienia ma trener w ataku. Goncerz wystrzelał się na jesień i znowu mamy tu problem.