Felietony
Jedno słowo na temat sezonu
Jeden z forumowiczów na oficjalnym Forum GieKSy zaproponował, aby kibice w jednym słowie opisali sezon 2013/14 w wykonaniu piłkarzy GKS Katowice. Trudno dziwić się frustracji sympatyków naszego klubu oraz temu, że określenia były wyłącznie pejoratwyne. Okazuje się dodatkowo, że słownik języka polskiego (i nie tylko) zawiera niezliczoną ilość stwierdzeń, którymi można określić postawę „panów piłkarzy” w zakończonych już rozgrywkach. Napisalibyśmy, że szkoda klawiatury oraz strzępienia języka, ale z kronikarskiego obowiązku przytaczamy te lakoniczne, ale jednocześnie bardzo dużo mówiące, wyrazy nastrojów kibiców:
Rozczarowanie
Żenada
Profanacja
Wstyd
Oszustwo
Teatr
Dno
Hańba
Komedia
fRajeRstwo
Kalectwo
Skandal
Kompromitacja
No comments
Sabotaż
Patologia
Trzebabyćniezłymciulemżebytakzjebaćsezon
Porażka
Wyjebane
Bezczelność
Chujograjki
Te wszystkie słowa powinno się wydrukować kilku pseudopiłkarzom, którzy w tym sezonie nie skorzystali z zaszczytu jakim jest bycie piłkarzem GKS Katowice i zakpili sobie z kibiców. Powinni mieć koszulki z napisem – „byłem kopaczem drużyny, w sezonie, który – dzięki mnie – opisują następujące słowa”.
Rzadko kiedy wśród kibiców jest taka jednomyślność, jeśli chodzi o ocenę. A pierwsze słowa, które przychodzą do głowy to właśnie takie.
Tak więc z takim brzemieniem mamy nadzieję, że kilku „chujograjków” pożegnamy, a najlepiej, żeby ich stopa już nigdy nie postała na Bukowej. A piłkarzom pozostałym, którzy też grali beznadziejnie, ale wynikało to typowo z ich nie za dużych umiejętności, życzymy ich podniesnienia na następny sezon i aby bez brzemienia hamulcowych grali na miarę swoich możliwości. Wtedy nikt nie będzie używał taki słów jak powyżej, a w najgorszym przypadku napisze, że są po prostu słabi.
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Jutro przyjdzie nam się zmierzyć w jednym z najważniejszych pojedynków w nowej historii GieKSy. Równać się może z tym chyba tylko pojedynek z Arką w Gdyni, który choć co prawda był zwykłym pojedynkiem ligowym – to fakt grania w ostatniej kolejce i zależności pomiędzy wynikiem, a awansem jednej z tych drużyn sprawiał, że był to po prostu istny finał sezonu. Arka była wówczas jak Brazylia w 1950, kiedy to w finale na Maracanie wystarczał Kanarkom remis. GieKSa wcieliła się w rolę Urugwaju, który musiał wygrać. I wygrał.
Od tamtego czasu GieKSa gra z dobrym skutkiem w ekstraklasie. I mimo, że jest to „nasza Liga Mistrzów”, to jednak rozgrywamy w niej powszednie mecze ligowe. Fakt, że wiele z nich to są piłkarskie i kibicowskie święta, ale pod względem ważności – są one zwykłymi meczami w najbliższej lidze. Jutro czeka nas mecz niezwykły. Mecz decydujący o czymś, o czym jeszcze niedawno jedynie mogliśmy marzyć w jakichś iluzorycznych majakach. Teraz Katowiczanie stają przed realną szansą. Szansą gry na Stadionie Narodowym o jedno z dwóch najważniejszych trofeów w polskiej piłce.
Zadanie jawi się z jednej strony jako bardzo trudne. Zagramy w końcu z jedną z najlepszych drużyn w ekstraklasie, z ekipą, która świetnie sobie radziła w europejskich pucharach. Stworzony przez Marka Papszuna Raków, pokonując podobne szczeble co GKS, stał się niespodziewanie klubem i drużyną na regularne podium. Byli mistrzem i zdobywcą pucharu.
Z drugiej strony jednak patrząc na ostatnią formę Rakowa, nie jest to drużyna nie do pokonania. Dalej ma bardzo dobrych zawodników, ale coś w tym zespole na wiosnę nie gra. Drużyna nie punktuje należycie, gra jest niemrawa. Na ten moment trener Tomczyk nie wniósł do tego zespołu czegoś mocnego i widocznego. Zadanie po Marku Papszunie miał trudne, ale mimo wszystko – Raków gra przeciętnie.
Dlatego jakbym miał zakwalifikować ten mecz, to powiedziałbym, że Raków jest faworytem, ale nie murowanym. Dałbym w szansach takie 65-35. Pamiętajmy też, że może być remis, a o wszystkim mogą decydować rzuty karne.
Od czasu awansu do ekstraklasy z Rakowem rozegraliśmy cztery mecze, z czego trzy przegraliśmy po 0:1. Nie był to jednak jakieś bardzo słabe spotkania w wykonaniu GieKSy. Najsłabszy był chyba mecz z 1. kolejki obecnego sezonu na Nowej Bukowej. Ale już w poprzednim sezonie u siebie i w grudniu w bieżącym na wyjeździe – to był już spotkania, które porażkami wcale się zakończyć nie musiały.
No dali nam przykład Katowiczanie, jak w Częstochowie zwyciężać mamy, w poprzednim sezonie. Po bardzo dobrym meczu GieKSa wygrała wówczas przy Limanowskiego 2:1. A Raków przecież wtedy był w dużo lepszej formie.
Mamy nadzieję, że zespół już się oswoił z meczami na wyjeździe z wielkimi. Dotychczas wyjąwszy wspomniany mecz z Rakowem, przegrywaliśmy. Na Legii, Lechu czy Jadze. Czas ten trend odwrócić, a szansa ku temu jest bardzo dobra, bo oprócz Rakowa, za chwilę gramy przecież przy Bułgarskiej.
Półfinał Pucharu Polski… Brzmi jak marzenie. Na razie nie ma co myśleć, co dalej. Trzeba się mocno skupić na czwartkowym meczu i po prostu realizować swój plan jak najlepiej. GieKSa to potrafi – pokazała to z Wisłą Płock. Niezależnie czy jest to oddanie piłki czy gra z nią. Ważne, żeby taktyka była dobrze dobrana i realizowana.
Ostatnim raz na tym szczeblu graliśmy 22 lata temu. Ponad dwie dekady. Tyle czasu nie znaczyliśmy nic w Pucharze Polski. Teraz GieKSa jest w najlepszej czwórce. Z nadzieją na więcej.
Kibice GieKSy mieli okazję spotkać się z hokeistami na Arenie Katowice. Nasza drużyna w przeciągu pięciu lat zdobyła dwa złote i trzy srebrne medale. Zapraszamy do fotorelacji.
Piłka nożna kobiet14 godzin temu
Hmirova prowadzi zespół do finału
Klub1 dzień temu
Tygodniowy przegląd mediów: Czas na półfinał(y)
Piłka nożna1 dzień temu
Czołówka nie zwalnia, dół się pogrąża
Piłka nożna2 dni temu
Klemenz: Dużo się działo
Piłka nożna2 dni temu
Opinie z social mediów po Motorze
Piłka nożna2 tygodnie temu
Osłabiony Raków przed meczem z GieKSą
Felietony2 tygodnie temu
„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”
Felietony2 tygodnie temu
Czy możemy narzekać na najlepszą drużynę ostatnich pięciu lat?
Piłka nożna3 tygodnie temu
Górak: Powrót króla na złote miejsce
Felietony1 tydzień temu
Alex
9 czerwca 2014 at 13:37
Niech wypierdalają do C-klasy to tam będą gwiazdami
bonzo
9 czerwca 2014 at 17:32
Komiczny jest ten wszechobecny ból dupy.
Może i hamulcowi dołożyli swoje 3 grosze, ale tak właściwie to trzeba było być pierdolniętym albo z zagłębia żeby liczyć na awans. Klub biedny aż żal dupę ściska, zakaz transferowy, brak sponsora, kasa z miasta się kończy… a propaganda sukcesu na 50-lecie trwa w najlepsze.
Tacy jak my się do E-klasy NIE NADAJĄ.
kazik
9 czerwca 2014 at 19:49
kurwa mac ten sezon do dupy dzieki tym grajkom bez charakteru patologia
johann
9 czerwca 2014 at 22:11
Pytanie brzmi: dlaczego nagle PRZESTALI grać. Na jesieni wszystko szło w dobrym kierunku. Teraz pod lupę trzeba wziąć pięknego Cygana i atrakcyjnego Kazimierza. Ten pierwszy, jeżeli chce zrobić rewolucję (czyt. wymienić cały skład), to najwyraźniej ma problemy z obsługą kalkulatora. A drugi fandzoli bzdety na konferencjach a zawodników rozstawia tak, jakby pierwszy raz w życiu widział boisko.
cigan
9 czerwca 2014 at 22:44
shellu ale ty tępa dzida jesteś. Z czym do ludzi chłopcy kasę za grudzień 2013 dopiero dostali a ty o awansie myslisz……. bez dalszego komentarza…Amen
ON1964
9 czerwca 2014 at 23:45
shellu jakim ty debilem jesteś to brak słów! idioto , tutaj nie ma na wypłaty, pół roku zawodnikom się nie płaci, pracownikom klubu też się nie płaci a ty o awansie mówisz !! zobacz kretnynie jakie druzyny awansowały w poprzednich latach i jaka była ich kondycja finansowa ! odejdą najlepsi zawodnicy i w nastepnym sezonie spadek albo walka o utrzymanie !!!! jak tak bedzie to za to twoje pisanie spotkam cie i dostaniesz w morde ! bo dokładasz swoje trzy grosze to tej chujowej rundy !!! pajacu
Shellu
10 czerwca 2014 at 06:27
A teraz cigan i ON1964 powiedzcie, ktorymi jestescie pilkarzami, albo rodzinami ktorych pilkarzy…
Bo watpie zeby widzac co sie dzieje na wiosne jakiekolwiek kibic by jeszcze ich bronil. Dodatkowo agresja wypowiedzi swiadczy ze strasznie was to dotyka osobiscie.
griszag
10 czerwca 2014 at 08:00
czyli się przyznają, że z powodu zaległości finansowych olali rundę wiosenną 🙂
bigor
10 czerwca 2014 at 08:10
sprawa prosta, nie sianka nie ma granka, a Cygan mówi że płaci ok, ale zapomniał dodać że ostatnio to w grudniu…
Shellu
10 czerwca 2014 at 08:31
W takiej sytuacji to sie po prostu rozwiazuje kontrakt z winy klubu, a nie wychodzi na boisko zeby udawac ze sie gra, a po meczu cos pierdolic o walce i o tym ze chcielismy, ale nam nie wyszlo i nie wiemy dlaczego…
grisza
10 czerwca 2014 at 13:19
Wypłaty nie ma od grudnia, a Fonfara nowe auto kupuje? Ja mu nie żałuję, ale nie pierdolcie, że do garnka nie ma co włożyć.
Marik
10 czerwca 2014 at 15:26
DO: -ON1964 -cigan;
Ale Kase piłkarze zaległą będą chcieli tak ? ZA NIE WYKONANIE SWOJEJ PRACY ?
Nie bronię tutaj działaczy, ale jak chcieli być fair to powinni grać, bo kasa prędzej czy później w całości trafi, a za granie przeciwko i olewanie swojej pracy teraz nie powinni dostać „zaległych?” wypłat, bo nie WYPRACOWALI SOBIE ICH
Bartolo
10 czerwca 2014 at 20:37
Ciekaw jestem,czy któryś z grajków zdobędzie się na odwagę,by powiedzieć jak było.Bo te ich wymówki dlaczego tak kiepsko grają to tylko ciężko wkurwiają ludzi.Który zdobędzie się na odwagę?Pokaże jaja?Nie przedłużono kontraktów na kolejny sezon Gancarczykowi i Ciku,dwóm najambitniejszym piłkarzom-nie pasują do układanki kłamcy cYGANA-WON do izraela obrzydliwcze
wnc emigracja
10 czerwca 2014 at 20:58
Shellu, sprawdzaj może IP komentarzy… bo na pewno jakiś % to chorzowskie kuRwichonki… Ja rozumumiem zażenowanie tą stytuacją, sam jestem wkurwiony… ale wiele postów śmierdzi defetyzmem.
Pozdrawiam!