Kibice
Kibicowska historia GieKSy według TMK – część 2
Jeśli podobał Wam się poprzedni materiał, w którym rozpoczęliśmy prezentowanie wspomnień dotyczących naszej kibicowskiej historii przedstawianej na łamach miesięcznika „To My Kibice” to mamy dla Was dobrą informację – ostatnio skończyliśmy bowiem na 10 numerze z lipca 2002 roku, co oznacza, że przed nami jeszcze… 12 lat i 150 numerów! Zapraszamy zatem na kolejną część cyklu „Kibicowska historia GieKSy według TMK”.
Numer 11 to tylko małe wzmianki dotyczące kibiców GieKSy. Pierwsza z nich to opis… awantury, do jakiej doszło po turnieju kibiców GieKSy rozgrywanym w… Ustroniu! Natomiast druga wzmianka to zdjęcie Blaszoka podczas meczu z Legią.
Młodym gniewnym chłopakom idącym do szkoły we wrześniu 2002 roku z pewnością umilił czas kolejny, 12 numer TMK, a w nim szczegółowy opis naszego meczu z Widzewem, w którym niestety straciliśmy kawałek legendarnej flagi z buldogiem. Była za to dobra oprawa z sektorówkami, napisem ze styropianu i setkami serpentyn.
Jeśli są ludzie, którzy ze względu na wiarę w przesądność „13” nie zakupili październikowego TMK w 2002 roku, to z pewnością mają czego żałować! Numer 13 to dla GieKSiarzy kolejna ważna pozycja, oczywiście ze względu na obszerną relację z derbów z Ruchem. Ależ rewelacyjnie prezentował się wtedy sektor gości! Łezka się w oku kręci!
Jeśli tak samo jak my odczuliście przed chwilą niesamowitą dumę, sentyment i radość to niestety… musimy Was zmartwić. Bo choć listopadowy, 14 numer TMK był bardzo obszerny w treści i fotorelacje związane z GieKSą, to zaczyna się on od gorzkiej piguły, jaką wtedy musieliśmy wszyscy przełknąć. Prezentujemy ku przestrodze dla młodych kibiców, by nigdy przesadnie nie wierzyli w dobre intencje ‘sponsorów’ kręcących się wokół klubu.
W tym samym numerze znajdziemy też dwie świetne fotogalerie – z meczów z Legią oraz derbów z Zabrzańskim Górnikiem. To właśnie derbowe spotkanie było chyba jednym z najważniejszych w historii kibicowskiego ruchu na Bukowej. Świetna oprawa spotkania, pełny Blaszok, protest przeciwko dospelowi i ten niezapomniany młot uderzający w nazwę pseudosponsora. Zapamiętajcie też oprawy Górnika z tego spotkania, bowiem w którymś z kolejnych artykułów będziecie mogli zobaczyć, która z topowych ekip skserowała kartoniadę Górnika, robiąc ją praktycznie w takich samych rozmiarach i w tym samym miejscu na trybunie północnej
Numer 14 był również wyjątkowy pod jeszcze jednym względem – wtedy po raz pierwszy znaleźliśmy się na ostatniej stronie gazetki, na której zawsze prezentowane są najciekawsze zdjęcia
W numerze 15, kończącym rok 2002 nie znaleźliśmy żadnej wzmianki o GieKSie, dlatego szybko przeskakujemy do numeru 16, otwierającego rok 2003.
Mimo. Iż nie znajdziemy w nim żadnej długiej relacji, to jednak warto do tego numeru nawiązać, bowiem na piątym miejscu w klasyfikacji „TOP 10 Ultras 2002” znalazła się ekipa Net Fans GieKSy!
Lecimy dalej. Numer 17, rok 2003. Bardzo żałujemy, że relacja z meczu GKS-u z Polonią Warszawa zamykającego rundę jesienną to jedynie tych kilka zdjęć przedstawionych poniżej. Stadion wypełniony po brzegi, zwycięstwo 2-1 po golach Gajtkowskiego i Bojarskiego (swoją drogą – kapitalna radość Bojara po strzelonym golu, który z koszulką w dłoniach przebiegł chyba wzdłuż całego Blaszoka) i świętowanie na murawie wicelidera jesieni. Oj działo się…
„Numerową pełnoletniość” TMK osiągnęło w marcu 2003 roku, kiedy to wyszedł 18 numer. Po raz kolejny w symbolicznym czy też jubileuszowym wydaniu byliśmy obecni. Tym razem zaprezentowano podsumowanie całej, bardzo owocnej i ciekawej rundy w wykonaniu trójkolorowych.
Kwietniowy, 19 numer TMK to z kolei opis naszego wyjazdu na Widzew oraz fotogaleria z czeskiego klasyku – meczu Banika Ostrava ze Spartą Praga, na którym również jak zwykle byli obecni fani GieKSy.
20 numer „TMK” to znów… derby z Ruchem i niezapomniany wodospad, zaprezentowany na Blaszoku. Kilka stron dalej znalazło się też nasze zdjęcie z wyjazdu, a raczej najazdu na Szczakowiankę Jaworzno, występującą wtedy w ekstraklasie.
Na derbowym klasyku kończymy dzisiejszą porcję wspomnień. Zapraszamy już jutro, a wierzcie nam będzie się działo, bowiem przed nami powrót do meczów z Wisłą, Legią, Górnikiem oraz… pucharową rozgrywką z Cementarnicą Skopje! Zapraszamy!
Felietony Piłka nożna
Trudność w podejściu do średniawki
Aaaa qrwa jego mać…
To moja reakcja na gola Rakowa w doliczonym czasie gry w Gdańsku. Bo zaczynam pisać zaraz po. I tak, jak kolejka zaczęła się dobrze, bo Termalica wygrała w Lubinie, to potem pewnie lepszy byłby dla nas remis z Białymstoku, ale OCZYWIŚCIE Górnik musiał strzelić w doliczonym, lepszy byłby remis lub porażka Rakowa, ale OCZYWIŚCIE Raków musiał strzelić w doliczonym. I luj Bobcki strzelił, bo dwie drużyny się od nas oddaliły w tabeli.
Ktoś powie – trzeba było wygrać w Kielcach. No pewnie, że trzeba było, ale nie wygraliśmy. A nasze zdobywane punkty – zwłaszcza w tej fazie sezonu – mają taką samą wagę jak straty punktów przez przeciwników.
Przechodząc do naszego meczu. Nie wiem, jak to ugryźć szczerze mówiąc. Bo mam wrażenie, że Korona była do zdobytej bramki po prostu słaba. Potem się rozkręcili i w końcówce mogli strzelić zwycięskiego gola. Więc summa summarum remis jest sprawiedliwy. Bo gdy piszę, że Korona była słaba, to trzeba zaznaczyć, że my nie byliśmy jakoś specjalnie lepsi. Uważam, że do straconej bramki trochę lepsi byliśmy. Ale tylko trochę, to nie był jakiś wielce dobry mecz GKS Katowice. Był średni.
O ile defensywa tym razem dała radę i dopuściła do utraty tylko jednej bramki, to w ofensywie byliśmy bezbarwni. Niby kilka razy podeszliśmy pod bramkę przeciwnika, niby jakieś sytuacje się pojawiły, ale tym razem wykończenie czy ostatnie podanie były słabe. I tu mam pretensje do naszych zawodników, bo zalążki tych akcji były znowuż bardzo dobre. Naprawdę potrafimy pod to pole karne podchodzić i wszystko tkwi w tym, czy dobrze wykończymy akcję – najlepiej celnym strzałem. W poprzednich meczach wyglądało to kapitalnie. Tym razem – mizernie.
Znowu będę się czepiał. Bartka Nowaka. Znów nasz najlepszy zawodnik ligi, mając dobre sytuacje wyglądał, jakby chciał wykończyć czy zagrać ostatnie podanie „pięknie”. Czasem tej zabawy jest po prostu za dużo. Oczywiście te niekonwencjonalne zagrania dały kilka wspaniałych asyst. Ale jeśli chodzi o gole, to już tak nie było. Przecież z tej wyjątkowej techniki naprawdę idzie skorzystać, jednocześnie zachowując prostotę. Uderzyć po długim rogu temu Dziekońskiemu, gdy praktycznie cała bramka jest odsłonięta. Ewentualnie nawinąć przeciwnika i strzelić. Bartek wysoko zawiesił poprzeczkę, dlatego mam uwagi. Przecież on krawaty potrafi wiązać na tym boisku, ale w związku z tym zdarza mu się przedobrzyć.
Ale tak jak napisałem – cała ofensywa była jakaś niemrawa. Ilja znów zmarnował jedną kapitalną sytuację. I czasem sam już nie wiem, co sądzić o tym zawodniku. Bo mało strzela goli i sporo sytuacji marnuje. Znów doceniam jego pracę w środku boiska, przy rozegraniu. Z Koroną choćby kapitalnie wypuścił Nowaka. Z Motorem też miał wielki udział przy rozprowadzeniu akcji bramkowej. Ale tak jak mówię, nie mam uwag co do gry w środku boiska. Problem pojawiał się przed i w polu karnym.
Korona w tym czasie frustrowała raz po raz swoich kibiców. Psioczyli oni dość mocno na piłkarzy. Kielczanie raz po raz bowiem tracili piłki i nie potrafili rozegrać dobrej ofensywnej akcji zakończonej strzałem. Nie wyglądali jak swoja wersja z jesieni.
Cieszy kolejny gol Arkadiusza Jędrycha. Capitano – wzorem Radomiaka – asystował sam sobie od słupka. Chyba lubi halówkę i grę od bandy. Po raz kolejny trafił do siatki i myśleliśmy, że ten gol da nam zwycięstwo, a najlepiej gdybyśmy potem strzelili drugą bramkę.
Patrząc na to z drugiej strony, to znów trzeba powiedzieć, że stara GieKSa taki mecz by przegrała w końcówce. Można powiedzieć, że w Krakowie – z mega słabą Cracovią – nie ugraliśmy nawet punktów. Aż tak słaba jak Pasy Korona wczoraj nie była. Więc remis na wyjeździe z solidną drużyną z ekstraklasy oczywiście nie jest złym wynikiem. Oczywiście należy wziąć pod uwagę też nasze osłabienia kadrowe. Przecież nie było Strączka, Klemenza, Kowalczyka, Galana, Zrelaka. Trener musi odkrywać i dostosowywać szerszą kadrę. I znowuż jak na to, że mamy tyle osłabień – wyniki są bardzo w porządku.
Tylko ten niedosyt. Naprawdę można było w tym spotkaniu ugrać więcej i poprawić swoją sytuację w tabeli dopisując trzy punkty. Tak dopisujemy jeden. Co oczywiście też jest zdobyczą. Każdy punkt jest na wagę złota.
Po tej fatalnej porażce z Cracovią GieKSa rozegrała cztery mecze – dwukrotnie u siebie wygrywając i dwa razy remisując na wyjeździe. Ostatecznie jest to układ bardzo dobry. Grając w taki sposób przez cały sezon zdobywa się 68 punktów. W obecnych rozgrywkach wystarczyłoby do mistrzostwa. Ostatecznie więc ostatnia tzw. forma katowiczan jest bardzo dobra.
Każdy był po tym meczu niepocieszony. Jacek Zieliński – znany ze swojego marudzącego tonu – tak właśnie trochę pomarudził na konferencji prasowej. Rafał Górak też nie był przeszczęśliwy, ale też mówił, żeby nie utyskiwać aż tak bardzo na ten remis. No i te nastroje szkoleniowców chyba oddają, to co widzieliśmy w Kielcach. Każdy był trochę rozczarowany po tym remisie, a jednocześnie wiedział, że można było ten mecz przegrać. Więc nie narzekam aż tak bardzo, ale trochę narzekam.
Patrząc teraz na perspektywę gry w pucharach – myślę, że Raków i Górnik znajdą się w czwórce. Jeśli tak, to piąte miejsce da przepustkę do Europy, bo obie ekipy zagrają w finale Pucharu Polski w najbliższą sobotę. Wychodzi więc na to, że o to piąte miejsce w pucharach rywalizować będzie GieKSa, Wisła Płock i Zagłębie. Lubinianie dali ciała z ekipą z Niecieczy i wygląda jakby spuchli, choć lekceważyć ich nie można. Dzisiaj z zapartym tchem będziemy obserwować mecz Wisła – Radomiak i musimy kibicować gościom – od wyniku tego spotkania będzie zależeć bardzo, bardzo wiele. Natomiast żadna z wymienionych trzech drużyn kompletu punktów raczej nie zdobędzie, więc trzeba zminimalizować punktowe straty. Na plus jest to, że i z Zagłębiem, i z Płockiem mamy lepsze bilanse bezpośrednie.
Świat się nie zawali, jeśli GieKSa do pucharów nie wejdzie. Przecież jeszcze niedawno walczyliśmy o utrzymanie. Ale nie ma się co oszukiwać, matematyka mówi, że udział w Europie jest po prostu realny. Jeśli na przykład GieKSa zdobyłaby w ostatnich czterech kolejkach 7-8 punktów, to gra w eliminacjach Ligi Konferencji będzie bardzo możliwa. To jest bonus, szansa, która się nadarza. I grzechem byłoby nie powalczyć.
Jest jednak jeden warunek. Z Termalicą za tydzień trzeba bezwzględnie wygrać. Jakkolwiek nie jest to typowy outsider prezentujący się beznadziejnie, to jednak jest to ostatnia drużyna ligi, którą będziemy podejmować. W kolejnych trzech spotkaniach o punkty będzie dużo trudniej. Trzeba więc sobie ustawić sytuację tak, żeby z 47 punktami startować do trzech ostatnich kolejek.
Galeria Kibice Piłka nożna
Kibicowskie święto w Kielcach
Zapraszamy do galerii z Kielc, gdzie GieKSa podzieliła się punktami z Koroną. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Piłka nożna Wywiady
Jędrych: Stempel mocnej wiary
Po wygranym meczu z Termalicą porozmawialiśmy z kapitanem GieKSy Arkadiuszem Jędrychem, który podkreślił znaczenie procesu i stabilności w klubie dla osiągania sukcesów, a także docenił doping ponad 13 tysięcy fanów.
Wszystko w porządku po tych dwóch sytuacjach?
Arkadiusz Jędrych: Tak. Trochę mi gdzieś wygięło nogę, później dostałem w brzuch, ale na gorąco myślę, że tak. Wiadomo, adrenalina jeszcze musi opaść i wtedy zobaczymy. Na tę chwilę wszystko jest okej i mam nadzieję, że jutro i pojutrze także wszystko będzie dobrze.
Po takich szalonych spotkaniach chyba już możecie powiedzieć, że pojawiają się myśli o europejskich pucharach?
Wiadomo, mając na koncie 47 punktów, czemu mamy nie marzyć? Tak to na razie zostawię.
Eman Marković dzisiaj dwukrotnie przekroczył prędkość przy tych trafieniach.
Jesteśmy świadomi, że Eman w miarę upływu sezonu czuje się coraz lepiej. Zresztą chyba nie tylko my, ale wszyscy, którzy chodzą i oglądają te mecze widzą, że w Emanie drzemią naprawdę ogromne możliwości. Pokusiłbym się wręcz o to, że on jeszcze swoich maksymalnych umiejętności nie pokazał. Zostały nam trzy mecze i życzmy sobie, żeby tymi swoimi wartościami nas jeszcze pozytywnie zaskoczył.
Przyszedłeś do GieKSy w trudnym momencie, wtedy zaraz spadek i druga liga, a niedługo mogą być puchary. Dla ciebie to też długa droga?
Nie da się ukryć, że moja droga w GKS-ie była dosyć kręta. Na chwilę obecną powtarzam, że ja mam takie podejście do tego wszystkiego: to, co się teraz dzieje wokół GieKSy to stempel mocnej wiary w to wszystko, w ten proces w którym tkwimy. Mamy nadzieję, że ten proces dalej będzie się napędzał, rozwijał i wszyscy ludzie wokół GKS-u będą tak ukierunkowani na Klub, na pomaganie, tak jak widzieliśmy dzisiaj na trybunach. Nie idzie o tym nie wspomnieć, jak stanęliśmy sobie chwilę przed meczem, to te trybuny powodują ciarki na całym ciele. Dwunasty zawodnik miał wpływ na to, że wygraliśmy dziś tak okazale.


















Najnowsze komentarze