Piłka nożna
Kocian, cztery zwycięstwa z rzędu i rekord frekwencji pod Klimczokiem…
Po przerwie związanej z meczami reprezentacji Polski, piłkarze GKS-u wracają na pierwszoligowe boisko. W „pechowej” trzynastej kolejce GieKSa zmierzy się w Bielsku – Białej z Podbeskidziem.
Rozpoczęcie meczu zaplanowano na sobotę 14 października 2017 roku na godzinę 17:45 – spotkanie będzie transmitowane przez kanał Polsat Sport.
W ostatnim czasie wśród kibiców TSP, oprócz wyników sportowych, sporo emocji budziła sprawa umowy z Jánem Kocianem. Kocian związał się z Podbeskidziem rok temu i w superlatywach mówił o pracy w Bielsku.
Parę dni przed startem bieżącej edycji rozgrywek NICE I Ligi Kocian miał wziąć udział w konferencji prasowej przed pierwszym meczem ligowego sezonu, ale nieoczekiwanie odwołał swój udział, a do klubu przesłał zwolnienie lekarskie. Parę dni później ogłosił, że chce rozwiązać kontrakt z winy klubu – nieoficjalnie mówiło się, że Słowak chciał za wszelką cenę utrzymać jednego z napastników Nermin Haskić – Szymon Lewicki. Działacze byli innego zdania: Haskić gra obecnie w MFK Ružomberok, a Lewicki w Zagłębiu.
W pierwszych trzech meczach sezonu drużynę prowadził drugi trener Dariusz Fornalak, jednak działacze z Bielska – Białej w połowie sierpnia zwolnili Fornalaka i do sztabu trenerskiego dołączył Adam Nocoń (na czas choroby Kociana).
Ostatecznie tydzień temu kontrakt z Jánem Kocianem udało się rozwiązać i przedłużyć umowę do końca tego sezonu z Noconiem.
Do tej pory Nocoń prowadził m.in. BKS Bielsko, GKS Tychy, Ruch Zdzieszowice czy Nadwiślan Góra.
Pod okiem Noconia, Górale rozegrali osiem ligowych spotkań, z czego pięć wygrali, jedno zremisowali i dwa przegrali. Dzięki tym wynikom Podbeskidzie wydobyło się z dołu tabeli, z przedostatniej pozycji, na szóstą. W ostatnich czterech meczach piłkarze z Bielska – Białej odnieśli same zwycięstwa z: Olimpią 3:0, Pogonią 2:0, Miedzią 2:0 i Puszczą 2:1. W tych meczach tylko raz Podbeskidzie występowało na wyjeździe, w Legnicy.
W meczu z Olimpią, Podbeskidzie rozpoczęło spotkanie bardzo nerwowo, niedokładnie. W pierwszej połowie Olimpia dostosowała się do poziomu TSP i oprócz strzelenia bramki przez Górali nie ma o czym pisać. Na początku drugiej połowy atakowali zawodnicy z Grudziądza jednak druga bramka strzelona przez Podbeskidzie odebrała im ochotę do gry. Konsekwencją przewagi Górali była piękna bramka zdobyta przez etatowego reprezentanta Łotwy Valērijsa Šabala na 3:0.
W następnym meczu u siebie, z Pogonią, TSP w siódmej minucie zdobyło bramkę i przez resztę meczu piłkarze z Bielska starali się kontrolować przebieg wydarzeń na boisku i oprócz dwóch – trzech sytuacji piłkarze Pogoni nie zdołali zaskoczyć (ale bezskutecznie) obrońców gospodarzy.
W ostatnim meczu w na bielskim stadionie, w spotkaniu z Puszczą, Podbeskidzie pod objęciu prowadzenia w 17 minucie spotkania, nie poszło za ciosem. Piłkarze TSP starali się grać bardziej defensywnie licząc na okazje w kontratakach. W zdobyciu drugiej bramki Podbeskidziu „pomógł” zawodnik Puszczy „wykładając” piłkę Łotyszowi Valērijsowi Šabali. Puszcza zdobyła kontaktowego gola osiem minut później, ale na wyrównanie nie starczyło czasu.
W drużynie Górali gra dwóch reprezentantów swoich państw (zresztą najskuteczniejsi w ekipie z Bielska – Białej) młodzieżowiec Paweł Tomczyk (czerty gole w lidze) oraz Łotysz Valērijs Šabala (dwa gole).
W meczu z GieKSą nie wystąpi ze względu na nadmiar żółtych kartek obrońca Bartosz Jaroch. Były zawodnik GieKSy – Damian Chmiel nie wrócił jeszcze do treningów, po zabiegu artroskopii stawu biodrowego i nie zobaczymy go na boisku.
Na konferencji przedmeczowej pomocnik Górali Łukasz Sierpina powiedział:
„…Na początku sezonu nie rozpieszczaliśmy swoich fanów, jednak teraz wydaje mi się, że poprzez swoją lepszą dyspozycję w ostatnich meczach możemy liczyć na jeszcze silniejszy doping z trybun w Bielsku. Teraz przyszła do nas świadomość, że każdy musi dawać na boisku z siebie sto procent i wszyscy musimy sobie wzajemnie pomagać. W zespole z pewnością widać bojowe nastawienie. W moim odczuciu jest to najsilniejszy rywal który przyjechał do Bielska do tej pory i musimy zagrać naprawdę dobre spotkanie aby zgarnąć trzy punkty. Uważam, że jeśli zagramy tak jak w ostatnich spotkaniach jest duża szansa na wygranie sobotniego meczu.”
P.S. Bilety na mecz z GieKSą sprzedają się bardzo dobrze – na czwartkowe popołudnie sprzedano blisko 8 500 wejściówek. Górale chcą pobić rekord frekwencji z jesieni ubiegłego roku, kiedy na trybunach meczu z Stalą Mielec zasiadło 8 752 widzów.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze