Piłka nożna
Kolejka w cieniu klęski
Ósma kolejka PKO BP Ekstraklasy odbyła się w dniach 13-15 września 2024 roku. Zbiegła się ona w czasie z szalejącym nad południową Polską niżem genueńskim, przez co jeden z meczów – Śląska Wrocław i Stali Mielec został przełożony na wniosek gospodarzy, którzy chcieli w ten sposób okazać solidarność miastom, w których działają ich Fan Cluby i kluby partnerskie, a które ucierpiały na skutek powodzi. Kolejka odbywała się również pod hasłem „Stadiony bez barier”.
Ósma seria rozpoczęła się od meczu Motoru Lublin z Górnikiem Zabrze. Dość niespodziewanie, to gospodarze stwarzali sobie więcej sytuacji i jedną z nich wykorzystał Christopher Simon. Dwukrotnie po strzałach głową Samuel Mraz trafiał w słupek. Mecz zakończył się skromnym zwycięstwem lublinian, tym samym Motor zaliczył pierwsze domowe zwycięstwo w Ekstraklasie nie tylko w tym sezonie, ale także od ponad 32 lat.
W piątkowy wieczór meczowi GieKSy i Widzewa towarzyszyły bardzo obfite opady deszczu. Mimo tego obie drużyny stworzyły ciekawe widowisko. Szybko na prowadzenie wyszli łodzianie, po golu Rondića, jednak jeszcze przed przerwą piłkarze GieKSy strzelili dwie bramki. Dominowali oni też przez większość drugiej połowy, jednak w doliczonym czasie gry błąd obrońców wykorzystał Jakub Łukowski i precyzyjnym strzałem pokonał Dawida Kudłę, przez co mecz skończył się wynikiem remisowym.
W sobotę inna z drużyn również wywalczyła swoje pierwsze domowe zwycięstwo w Ekstraklasie, zachowując również pierwsze w tym sezonie czyste konto. Lechia Gdańsk rozegrała bardzo dobre spotkanie przeciwko Radomiakowi Radom, a po bramce, którą zdobył z rzutu karnego Camilo Mena mogła dopisać sobie trzy punkty. Sytuacja przed rzutem karnym sama w sobie była ciekawa, gdyż sędzia podjął pochopną decyzję o jego odgwizdaniu, bo pomimo faulu piłkarze Lechii zdołali umieścić piłkę w siatce. Co do meczu Cracovii i Pogoni to do końca nie było wiadomo, czy się odbędzie, gdyż murawa i jej okolice po ulewnych deszczach nie wyglądały ciekawie. Ostatecznie udało się ją doprowadzić do porządku i piłkarze mogli rozegrać to spotkanie. Obie drużyny stwarzały sobie dosyć dużo sytuacji bramkowych. Najpierw na prowadzenie wyszła Cracovia po bramce Maigaarda. W drugiej połowie Portowcy zdołali wyrównać. Finalnie w samej końcówce wrzutkę w pole karne wykorzystał Ghita i trzy punkty zostały w Krakowie. Sobotniego wieczoru aktualny lider Ekstraklasy – Lech Poznań podejmował Jagiellonię Białystok. Jagiellonia jednak nie uzna tego meczu za udany. Nie oddała w nim żadnego celnego strzału na bramkę, w dodatku w 39. minucie Dieguez za brutalne zatrzymanie Ishaka został ukarany czerwoną kartką. Finalnie mecz zakończył się wynikiem aż 5:0 dla Kolejorza. Jedną z bramek zdobył Filip Szymczak, natomiast gol Afonso Sousy był wyjątkowej urody.
W niedzielę Piast Gliwice zremisował 1:1 z Puszczą Niepołomice, dla której był to już piąty remis w obecnym sezonie, a Korona Kielce pewnie pokonała 2:0 Zagłębie Lubin, a oba gole padły po strzałach głową. Podopieczni Jacka Zielińskiego wyprzedzili tym samym swoich rywali w ligowej tabeli. Kolejkę kończył mecz Legii Warszawa i Rakowa Częstochowa. Początek był niemrawy, a oba zespoły zaczęły się rozkręcać dopiero pod koniec pierwszej połowy. Wtedy też, pierwszą i jak się później okazało, jedyną bramkę w meczu zdobył Jean Silva. W drugiej połowie oba zespoły również stworzyły po kilka dogodnych sytuacji, jednak piłkarze Marka Papszuna dowieźli wynik do końca i dalej zostają niepokonani w meczach wyjazdowych w bieżącym sezonie.
Motor Lublin – Górnik Zabrze 1:0
GKS Katowice – Widzew Łódź 2:2
Lechia Gdańsk – Radomiak Radom 1:0
Cracovia – Pogoń Szczecin 2:1
Lech Poznań – Jagiellonia Białystok 5:0
Piast Gliwice – Puszcza Niepołomice 1:1
Korona Kielce – Zagłębie Lubin 2:0
Legia Warszawa – Raków Częstochowa 0:1
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze