Piłka nożna
List otwarty kibica GKS ws. Wojciecha Kędziory
W dniu wczorajszym na naszą redakcyjną skrzynkę mailową przyszedł list kibica GKS Katowice – pana Juranda Filipowicza, który zdecydował się zająć stanowisko w sprawie zachowania Wojciecha Kędziory po strzelonej bramce w sobotnim meczu z Olimpią Grudziądz. Korespondencja ma charakter listu otwartego, dlatego prezentujemy go na naszych łamach, dodatkowo pan Jurand Filipowicz przesłał go do klubu – a konkretnie do prezesa Marcina Janickiego i dyrektora sportowego Tadeusza Bartnika.
Wczoraj na oficjalnej stronie GKS Katowice pojawił się wywiad z Wojciechem Kędziorą, w którym napastnik przeprosił za swoje zachowanie. Dla nas jako redakcji sprawa jest zamknięta, więc na ten moment nie będziemy już jej rozgrzebywać (choć zachowanie zawodnika wpisuje się w niekorzystny obraz całego roku), jednak cały czas wywołuje ona emocje u kibiców. Dodajmy, że poniższy list został przesłany do klubu jeszcze przed publikacją przeprosin.
Przy okazji informujemy, że nasze łamy są otwarte dla wszystkich, zarówno kibiców, jak i piłkarzy, trenerów czy działaczy. Nawet jeśli z naszej strony padają mocne słowa i krytykujemy cały dział sportowy, nie ma problemu, aby za pośrednictwem naszej strony głos mogła też zabrać… druga strona.
Poniżej prezentujemy treść listu.
Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.
Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.
Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak: Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.
Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak: To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.
Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.
Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.
Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak: Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.
Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak: Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.
Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak: Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.
Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.
Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak: Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.
Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.
Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.
Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.
GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.
Miniony tydzień był dla naszej redakcji bardzo pracowity. Dwa wyjazdowe mecze w ciągu kilku dni to operacja logistyczna i organizacyjna. Myślę jednak, że podołaliśmy. Wszystko w imię GieKSy. Zapraszamy do zobaczenia wyjazdów do Białegostoku i Krakowa okiem redakcji. A teraz mamy dwa tygodnie przerwy od piłki i czekamy na Wisłę Płock. Niech teraz koledzy z sekcji hokejowej przejmują pałeczkę, bo przed GieKSą bardzo ważne wyzwanie.
1. Białystok przekładany był dwa razy. Za trzecim w końcu mecz doszedł do skutku, ale wiadomo – że był to środek tygodnia, wtorek godzina dziewiętnasta. W związku z tym z redakcji pojechaliśmy we dwójkę: ja i Misiek, ale w samochodzie jechało nas pięciu.
2. Wyjazd z Katowic był gdzieś po dziesiątej. Ładna pogoda, to i droga mijała szybko. Na ten jeden z najdalszych wyjazdów w sezonie.
3. Po kilku godzinach byliśmy na Podlasiu. Czas mieliśmy tak dobry, jak chyba nigdy wcześniej, bo było nieco po piętnastej. Postanowiliśmy więc skierować swoje kroki do Gospody Podlaskiej, znanej nam z poprzedniego sezonu, a mi jeszcze dodatkowo z wyjazdu na ten niedoszły mecz w listopadzie.
4. Miejscówka godna polecenia – na samym Rynku. Zaparkowaliśmy jakimś cudem praktycznie tuż pod tym lokalem. Wówczas byliśmy w niedzielę, więc były tłumy. Teraz – w środku tygodnia o piętnastej – niemal pustki.
5. No to wzięliśmy się za solidne jedzenie. Ja zamówiłem rosół z pielmieni, mielone na patyku i kartacza, Patryk mega xxl schaboszczaka, a reszta ekipy placki. Było to solidne jadło przed meczem.
6. W samej knajpie sporo było ciekawych elementów, jak ta stara przymocowywana maszynka do mielenia czy… czerwona gitara. Czy obrazek z Samych Swoich. W sympatycznej atmosferze oczekiwaliśmy spotkania.
7. Nadal mając jeszcze dużo czasu zrobiliśmy spacer po rynku. Weszliśmy do wielkiego kościoła – w zasadzie Bazyliki Mniejszej WNP. Imponujący obiekt. Można było się na chwilę wyciszyć przed nadchodzącym zgiełkiem.
8. Napis Białystok na kółkach, przesuwany jest. Pamiętam, że w listopadzie był w innym miejscu, teraz bliżej stricte Rynku. Rekwizyt popularny do robienia sobie przy nim zdjęć. O ile to można nazwać rekwizytem.
9. Wróciliśmy do samochodu i czas było zbierać się na stadion. Oczywiście – jak często to ostatnio bywa – na drodze widzieliśmy autobus z drużyną. Śmiesznie wyszło, bo robiłem zdjęcie jakiegoś grafa i coś zielonego mi przed nosem przejechało i przeszkodziło.
10. Wkrótce byliśmy pod stadionem. Przejechaliśmy skręt, więc musieliśmy go objechać, ale zaprowadziło nas to prosto do bramy wjazdowej, którą dobrze pamiętaliśmy w lutego i listopada poprzedniego roku. Samochód zostawiliśmy na parkingu i poszliśmy odebrać akredytacje.
11. Udaliśmy się na stadion, gdzie na wejściu przeszukuje się także dziennikarzy (rzadkość). I można było pobuszować po stadionie. Poszliśmy do stanowiska z klubowymi gadżetami, jednego, a później drugiego na VIP-ach. Do meczu pozostawało jeszcze sporo czasu, więc trybuny świeciły pustkami. A cały dzień był słoneczny, więc i temperatura była przystępna.
12. Potem przyszedł czas na herbatkę w sali konferencyjnej. Komentatorzy Canal Plus – Gabriel Rogaczewski i Tomasz Wieszczycki dywagowali, jak będzie wyglądać to spotkanie i wietrzyli – zgodnie z logiką ekstraklasy – przełamanie Jagiellonii.
13. Udaliśmy się na prasówkę, na dobrze nam znane miejsca. Stanowisko prasowe przyjemne, bez rewelacji, ale wystarczające. Jest dziurka na kable, solidny blat i… niepotrzebna szybka między blatami konkretnych stanowisk. W zamierzeniu służy oddzieleniu dziennikarzy, żeby mieli większy komfort. W praktyce – jest to utrudnienie w obserwacji meczu, bo głowa odruchowo tę szybę chce ominąć, patrząc na boisko. A widoczność? Bez zarzutu.
14. Przed meczem odbyła się uroczystość wręczenia trenerowi Siemieńcowi tablicy upamiętniającej jego 100 meczów w Jagiellonii. Kibice w Białymstoku go kochają. Skandują jego nazwisko często, skandowali i teraz. Trudno się dziwić.
15. Wkrótce rozpoczął się mecz. Gospodarze szybko objęli prowadzenie w sytuacji, w której nikt się tego nie spodziewał. Piłkarze o nazwisku Pozo mieli swój moment, dzień wcześniej Jose z Pogoni trafił dwa razy, teraz Alex tak odbił piłkę głową, że ta ku zaskoczeniu wszystkich wpadła do siatki.
16. Drugi raz pokonała nas legenda Jagi Taras Romanczuk. Piłkarz wiosną zeszłego roku strzelił zwycięskiego gola, teraz trafił do szatni, dając swojej drużynie prowadzenie 2:0.
17. Kibice Jagi bardzo głośno dopingowali, Katowiczanie na sektorze gości też odgryzali się, mimo, że byli w liczbie niemal czterokrotnie niższej niż w listopadzie na niedoszłym meczu.
18. Humor w przerwie był kiepski. Na szczęście można go było sobie poprawić na VIP-ach, gdzie było pyszne jedzonko. W sumie to można było tam zostać, ale zaraz była druga połowa. Co ciekawe, miejsce to miało klimat, jak dyskoteka, taka była gra świateł. Ciekawa opcja.
19. W drugiej połowie GKS dążył do zdobycia bramki. Gra wyglądała dużo lepiej. W końcu Erik Jirka trafił do siatki notując swoje pierwsze trafienie w barwach GieKSy. Na wyrównanie niestety nie starczyło czasu.
20. GieKSa przegrała drugi mecz w Białymstoku i na razie to się układa tak, że u siebie GieKSa wygrywa – dwa razy, a na Podlasiu triumfuje Jaga. W tym sezonie czeka nas jeszcze mecz ligowy na Nowej Bukowej. Chcielibyśmy, by ta passa była podtrzymana.
21. Po meczu tradycyjna nagrywka i trzeba się było zbierać na konferencje prasową. Dziennikarze Jagiellonii wniebowzięci, cieszyli się. A my ze skwaszonymi minami robiliśmy swoje materiały, galerie itp.
22. Trener Górak starał się wyciągnąć pozytywy i była nimi dla niego ta druga połowa. Fakt, Katowiczanie nie załamali się dwubramkową stratą, tylko grali swoje i częściowo udało im się je odrobić.
23. Za to Adrian Siemieniec na moje pytanie o Puchar Polski zażartował, że teraz to oni są drudzy, skoro z nami przegrali. Nie tak szybko – Jaga będzie druga, jak GieKSa zdobędzie Puchar Polski. O tym wszyscy marzymy, a finalista pucharu przecież kiedyś w Europie występował, później zmieniono ten przepis.
24. Zostaliśmy jeszcze chwilę na sali i trzeba się było zbierać w długą podróż do Katowic. My tego wieczoru byliśmy niepocieszeni, ale co mieli powiedzieć kibice Bodo Glimt, którzy zaszli tak niesamowicie daleko w Lidze Mistrzów i w rewanżu ze Sportingiem roztrwonili trzybramkową przewagę z pierwszego meczu przegrywając 0:5.
25. Droga powrotna zajęła nam około pięć godzin. Myślałem, że będzie się dłużyć, tymczasem jakoś to przeleciało. W Katowicach byliśmy gdzieś przed czwartą. Trzeba było szybko iść spać, bo wkrótce miał nastać nowy dzień. A już w sobotę czekał nas mecz z Cracovią.
—-
26. Do Krakowa wybraliśmy się już w mocniejszym składzie, bo aż 5-osobowym. To znaczy 4 osoby z Katowic plus Marcin, który dotarł na własną rękę. Dzięki temu mogliście obejrzeć aż trzy fotogalerie z tego spotkania.
27. Dobrze, że po Białymstoku kolejny wyjazd był tak niedaleki. Można było i się wyspać, i potem w miarę wcześnie wrócić. Wyjeżdżaliśmy więc 11-12 zbierając osoby po drodze i ruszyliśmy do Małopolski. Oprócz wspomnianego Marcina pojechaliśmy w składzie: Werka, Flifen, Misiek i moja skromna osoba.
28. Pogoda była piękna, wiosenna. W samochodzie było co prawda nagrzane, natomiast na zewnątrz trochę chłodek był. Dawał się on potem we znaki – głównie w postaci wiatru – zarówno osobom na murawie, jak i nam – na koronie stadionu.
29. Droga przebiegła szybko i sprawnie. Godzinka i byliśmy w Krakowie. Zastanawialiśmy się, jak to będzie z tą całą „strefą czystego transportu”. Ale załatwiliśmy niezbędne pozwolenia i mogliśmy do centrum Krakowa wjechać.
30. Natrudziliśmy się, jeżeli chodzi o wjazd na obiekt. Nie wpuszczono nas na parking, mimo że w poprzednim sezonie zarówno na mecz z Cracovią, jak i Puszczą to miejsce parkingowe było dostępne. No nic, zaparkowaliśmy pod stadionem.
31. Potem zaczęła się jednak trochę farsa. Pierwsza rzecz – akredytacje. W poprzednim sezonie odbierało się je w jednej z budek/kas od strony ulicy Kałuży. I rzeczywiście, był napis akredytacje. Tyle, że pani powiedziała, że to są jakieś inne akredytacje. Cokolwiek to znaczy. A my mamy się kierować na drugą stronę stadionu – od ulicy Kraszewskiego.
32. Zaczęliśmy więc obchodzić stadion, przy czym rozdzieliliśmy się – Misiek i Werka poszli, a mnie z Flifenem zatrzymała kiełbasa. Mieliśmy ją w planie, ale skoro już przechodziliśmy obok grilla, stwierdziliśmy, że skonsumujemy ją teraz, żeby potem nie tracić czasu.
33. Kiełbaska solidna. Mogłaby być nieco bardziej przypieczona, ale była smaczna. Więc godnie. W atmosferze wiosennej, ładnej pogody i zbliżającego się meczu wuszcik zawsze na propsie.
34. Wracając do wspomnianej farsy. Zaczęliśmy ten stadion faktycznie obchodzić. To co się działo na ulicy Focha, czyli tej najgłówniejszej przy stadionie, wołało o pomstę do nieba. Najpierw przejeżdżały autokary, ale chyba opróżnione już z kibiców GieKSy. I policjant nie pozwolił przejść WZDŁUŻ stadionu. Tu był kordon. Potem drugi nie pozwalał przejść na drugą stronę ulicy. Musieliśmy czekać. Najlepsze jest to, że między jednym, a drugim kordonem na dwóch końcach tej krawędzi stadionu, normalnie chodzili sobie kibice.
35. W końcu przeszliśmy na drugą stronę, ale chcieliśmy też zahaczyć o sklep klubowy. Policjant znów nie pozwalał przejść, ale nagle ludzie zaczęli przechodzić i tyle.
36. Absurdalne jest to, że blokowali całościowo to miejsce, podczas gdy kompletnie nic się tam nie działo i nie było zagrożenia. Co oni wymyślili – nie wiem.
37. W sklepiku klubowym zakupiłem proporzec, to taka tradycja powoli. Warto mieć swoje prywatne muzeum. Jakiś gościu długo stał przy kasie, bo wysyłał kartkę do kogoś na świecie. Ciekawa i miła opcja.
38. W końcu dotarliśmy za siódme góry i siódme rzeki na ten drugi koniec stadionu. Była tam budka i akredytacje odebraliśmy. Skierowaliśmy się do bramy technicznej stadionu i weszliśmy na obiekt. Ufff.
39. Ostatecznie znów byliśmy bardzo długo przed meczem, więc te wszystkie perypetie nie spowodowały jakiegoś uszczerbku na naszym czasie i standardowych przygotowaniach do spotkania. Tyle dobrze.
40. Nieoczekiwanie weszliśmy bezpośrednio na salę konferencyjną. Przyznam, że jedną z lepszych. A już znakomite wrażenie robi ściana z proporczykami rywali Cracovii. Wygląda to po prostu przepięknie. To, jak udekorowane są niektóre sale konferencyjne, to mistrzostwo. Ogólnie – dużo stolików i siedzeń. Czysto, Schludnie. Bardzo przyjemnie.
41. Miejsce z powiedzmy cateringiem już nie przystaje do tej sali… To znowu jest jakieś brzydkie i miałkie. Dodatkowo herbata jest już gotowa w tych warnikach, a nie po prostu gorąca woda i że samemu można sobie zrobić herbkę. Dodam, że w przerwie podobno były jakieś kanapki, ale dziennikarze jak hieny rzucają się na nie zazwyczaj tak szybko, że jak ja przychodzę, to już nic nie ma.
42. Z naszej winy nie umieliśmy dostać się do miejsca, gdzie wchodzi się na media. Wchodziliśmy wszędzie, na jakieś vipy, do mixed zony. Próbowaliśmy bowiem przejść wnętrzem stadionu, a to było zgubne.
43. W końcu dotarliśmy do drzwi wejściowych i windą wjechaliśmy na górę. Później pokonywałem ten trakt kilkukrotnie, m.in. wybierając się znów poza stadion po nachosy, bo tej kiełby było nam za mało.
44. W końcu znaleźliśmy się na prasówce. Byłem tu w tym 2013 roku, kiedy GieKSa w przenikliwym zimnie (podobno) grała i przegrała. Rok temu nie dane mi było być świadkiem spektakularnej wygranej 4:3, jak i 6:0 z Puszczą. Miałem okazję natomiast oglądać poczynania Cracovii i Lecha.
45. I co mogę powiedzieć… Prasówka ta jest doskonała. Widok – fenomenalny. Blaty, kapitalne. Jest prąd, jest internet. Wszystko, co potrzeba, by w komforcie relacjonować mecz. Nie ma co gadać, być może jest to najlepsza prasówka w Polsce. Jak i cały stadion – trzeba przyznać – jest doskonały.
46. Jeszcze przed meczem przeszedłem się górą, żeby obadać, czy czegoś ciekawego tam nie ma. Przyznam, że jak spojrzałem jak ultrałatwo jest dostać się na dach, to nie dziwię się, że kibice Widzewa to wykorzystali. Oczywiście oni mieli nieco trudniejszy dostęp, bo trybuna z sektorem gości jest wyższa. Ale wyszło bardzo ciekawie. Jakkolwiek sam nie jestem zwolennikiem akcji chuligańskich, to cała ta sytuacja była naprawdę oryginalna i zabawna.
47. Nie pozostawało nic, jak czekać na mecz. Kibice gości powoli zapełniali sektor, wkrótce zaczęli się też schodzić gospodarze. Czekało nas – mieliśmy nadzieję – ciekawe piłkarskie widowisko.
48. GieKSa dominowała w pierwszej połowie, ale nie umiała tego udokumentować bramką. Cracovia natomiast kompletnie nie zagroziła bramce Strączka.
49. Dodam tylko, że sporo się mówiło o podyktowanym karnym dla krakowian, w wyniku ręki Klemenza. Ogólnie jednak nie było to podnoszone jako jakiś wielki skandal. Lukas tę rękę wystawił i sędzia miał argumenty.
50. Brak czerwonej kartki dla Klicha na początku meczu to jednak duża pomyłka sędziego. Alfa i omega polskiego sędziowania, czyli Adam Lyczmański, orzekł, że powinna być czerwień.
51. Kibice obu drużyn głośno dopingowali. Ze strony kibiców Cracovii padały stwierdzenia, że GieKSa była jedną z najgłośniejszych ekip, jakie w ostatnich latach zawitały na Kałuży.
52. Mecz był ostatecznie totalnym paździerzem, ale GieKSa powinna go wygrać. Niestety nie była zbyt zdecydowana w ofensywie, a Cracovia wykorzystała jeden błąd i strzeliła bramkę.
53. Wierzyliśmy do końca, że wynik meczu ulegnie zmianie, ale niestety. Przegraliśmy to spotkanie i jak niepyszni opuszczaliśmy prasówkę udając się na konferencję.
54. Pamiętam czasy z pierwszej czy drugiej ligi, kiedy trener Górak był po niektórych meczach mocno zdenerwowany. W ekstraklasie sobie takiej sytuacji nie przypominam. Widać po mowie ciała i postawie szkoleniowca, kiedy jest wybitnie wk..iony, a jednocześnie stara się to opanować. W trakcie konferencji gdy był zobowiązany odpowiadać na pytania, musiał robić dobrą minę do złej gry i włączać trochę dyplomacji, więc ten odczuwalny w atmosferze poziom napięcia nieco spadł.
55. Luka Elsner coraz lepiej mówi po polsku. Po konferencji zażartował sobie do dziennikarzy Cracovii: „To może na piwko?”. Ogólnie sympatyczny człowiek, choć ostatnio też mu nerwy puściły, gdy chciał odchodzić z Cracovii.
56. Oczywiście dziennikarze Cracovii szczęśliwi i z ulgą. Były śmiechy i śpiewki pod nosem. Ale też dało się wyczuć trochę sarkazmu w zdaniach, że teraz idą na puchary. Tutaj nie było widać typowo widzewskiej napinki.
57. Wszystkim się spieszyło, więc mieliśmy plan zaraz po konfie zbierać się do domu i w aucie robić materiały. Stracił się jednak gdzieś Flifen, więc udało nam się je dokończyć na sali.
58. Wynikła z tego przedziwna sytuacja, bo Flifen niby czekał na wywiad, a my mieliśmy informację, że autokar z piłkarzami już wyjeżdża nie tylko ze stadionu, ale i z Krakowa. Zastanawialiśmy się, czy Filip podczas wywiadu po prostu nie zauważył, że wszedł z piłkarzami do środka i odjechał w siną dal. Dodatkowo nie było z nim kontaktu.
59. Postanowiliśmy się zebrać i ruszyć do auta. Okazało się, że wywiad jest w toku. Jak to możliwe? Ano Mateusz Wdowiak został w Krakowie i to jego złapał nasz reporter. Dlatego tak śmiesznie wyszło.
60. Ruszyliśmy niepocieszeni do Katowic. Tyle dobrze, że po takim meczu nie czekała nas długa podróż powrotna. W Katowicach byliśmy około 19:30.
61. Teraz przerwa reprezentacyjna. Trzymamy kciuki za awans reprezentacji Polski do Mistrzostw Świata. Wygrać z Albanią, pokonać Shehu, a potem finał. Do boju Polska!
62. A za dwa tygodnie gramy z Wisłą Płock. I jak teraz mieliśmy trochę oddechu, to pojedynek z piłkarzami Mariusza Misiury będzie znów mega ważnym starciem.
Wielkolud
7 listopada 2017 at 18:41
Chore czego ludzie nie wymyslom. Napewno dluzej kibicuje niz ten pan i nigdy z igly nierobili widel. Taki pan kibic zeby jeszcze do dobra klubu dolewac oliwy do ognia. A ciekawe czy pan jest taki czysty nieubliza zawodnikom itd.
Jony
7 listopada 2017 at 22:10
Lewy tez uciszal kibiców jak po nim jechali ze w reprezentacji nie strzela. Co się dziwić Kedziorze jak słyszy kur.y w stosunku do swojej osoby.
rafal84
7 listopada 2017 at 22:32
zgodze sie z listem. nie porownujmy lewego z kedziora, ktory jeszcze nie zagral u nas dobrego spotkania. jakie to go poniosly emocje? to ze wyszedl mu strzal? mysle ze tak nie celowal. bramka przepiekna ale za postawe w meczu, jak i w rundzie oddaje prawde o kedziorze. jest emerytem i tyle
Johny
8 listopada 2017 at 07:50
To ze jest emerytem to prawda. Ale emeryt tez człowiek i emocje mogły wziąć górę. Gra teraz w Katowicach i na razie się to nie zmieni (przynajmniej do grudnia) a my zamiast na te ostatnie mecze zmobilizować piłkarzy, żeby jak najwiecej punktów zebrali, zajmujemy się jakimis aferkami. Przeprosił? przeprosił.. to niech teraz skupia się na następnym meczu i tyle w tym temacie.
m.k siemce
8 listopada 2017 at 08:11
Kędziora lekko przegioł to fakt no ale ciśnienie po przegranych meczach derbowych jest wielkie i kurde pewnie na nich też / kto kiedykolwiek groł choćby na placu to wie /. Przeprosił i po temacie. Lepiej popatrzmy na siebie czyli frekwencja. Jo kurde rozumia Derby pełny stadion ale co było przed ruchem – raczej mało bo to z soboty to już TRAGEDIA.
Mecza
8 listopada 2017 at 08:13
Gdzie szacunek do piłkarza w naszych barwach? Gwizdy są dopuszczalne ale nie wyzwiska. Ktoś kiedyś napisał tutaj na forum że to kibice muszą się zastanowić nad sobą i to dzięki nim tkwimy w tym bagnie tyle lat. Panie Jurandzie, zatrzymywać kibiców? Takich co ubliżają? Jednak frekwencja jest nadal za duża. Prędzej awans zrobimy gdy będzie tylko 500 ludzi chodziło. Nie słyszałem wszystkiego bo na drugim sektorze siedziałem. Pamiętam tylko że wszyscy bili brawo po bramce. Kędziora powinien być odporny na chamskie zaczepki ale zrobił głupotę, przeprosił i koniec.
jo
8 listopada 2017 at 08:56
Mecza. Ja tam nie słyszałem, żeby było jakieś ubliżanie. Moze gdzies 2-3 osoby sie wyrwały i to nie w jego kierunku. Wiecej nie slyszalem (choc fakt, siedziale. na gorze) . Ten paluch mnie zaskoczył bo cieszylem sie po bramce (rzadkiej urody)a tu taki zonk. A tej padaki po odpuszonych derbach niechce nikt oglądać. Jak byles na meczu to wiesz jak to wygladalo.
WIERNY
8 listopada 2017 at 09:34
No i zaczęło się bronienie tych patałachów, widać jak wy „obiektywni” jesteście. Tu żeby się coś zmieniło trzeba zmiany myślenia wielu kibiców. Wy sami tolerujecie, że was w konia robią juz od lat.
zygzak makkłin
8 listopada 2017 at 11:10
fajny list, popieram w 100%, a konsekwencją powinno być rozwiązanie kontraktu. Nie godzę się na grę w ukochanych barwach takiego dziadygi.
Qbic
8 listopada 2017 at 11:24
Zapomnieliscie już o akcji „cała GieKSa razem”? Przyniosło to jakiś efekt? Byli glaskani a i tak chu*a grali, to co się dziwić że ludzie po nich teraz jadą. A jak nie radzi sobie z presja trybun to buty na kołek niech zawiesi i zajmie się czymś innym.
Robert
8 listopada 2017 at 11:31
Ręce opadają jak czytam co ludzie tutaj piszą.. Ciśnienie było w GieKSie… OD ZAWSZE ! Każdy grajek, który tu przychodzi o tym wie, jak ktoś jest za słaby psychicznie to droga wolna, rozwiązać kontrakt i dać miejsce wychowankom, co to jest w ogole za straregia budowania drużyny na ekstraklase żeby w ataku stawiać na 37 letniego chłopa ?! I do ilu ma grać ? 45 jak Milla ? 3 razy w tym sezonie przegrywamy derby (mówie MY bo jesteśmy GieKSą razem z tymi pseudo piłkarzynami, czy sie komuś to podoba czy nie) w tym najważniejsze od kilku sezonów z Ruchem, styl tych porażek pokazuje że nie tylko słowa AWANS nie można używać w Katowicach bo wkłady do koszulek srają pod siebie i nie potrafią piłki kopnąć ale od tego sezonu słowa DERBY też już nie. O tym że to są słabi psychicznie ludzie powiedział Mandrysz, wspomniał że pracują z konkretną osobą i że wyniki są jakie są ale nie powie nic więcej, to chyba jasne, że sie po prostu nie nadają. To że Wojciech Kędziora zrobił to co zrobił, pokazuje co wkłady do koszulek mają w głowach i jak traktują kibiców i samą markę. Ten klub dzięki takim zawodnikom jest gdzie jest. Ale jaki zarząd taki pomysł na drużyne. Jak ktoś nie widzi w zachowaniu Kędziory problemu bo przeprosił to widocznie lubi jak sie mu pluje w twarz przez sezon z okładem bo zawsze może powiedzeć że padał deszcz.
stefano
8 listopada 2017 at 11:36
Oby więcej takich listów , a może wtedy zmieni się podejście władz do klubu . Niestety ale wkłady pokazały niejednokrotnie jak maja wyjebane na Nas kibiców a zarazem sponsorów klubu.
Gerard
8 listopada 2017 at 11:37
Jak ktoś mówi że nikt nie ubliżał Kędziorze i innym zawodnikom, to chyba był na innym meczu tyle ku%$, patałachów, wkładów, chu@#$ i innych to już dawno nie słyszałem. A potem się ktoś żali że go uciszał bo on wydał pieniądze i przyszedł wspierać drużynę, kibicować…dopingu było zero a obrzucanie wszystkich wkoło ku%$#@ i ch*&*& to nie doping…
AntyGrzyb
8 listopada 2017 at 14:09
Ludzie zastanówcie sie czego wy chcecie?! Chcecie kolejne nascie lat tkwić w pierwszej lidze czy chcecie świetować awans i chodzic na mecze z najlepszymi w naszej ekstraklasie? Jaki my kibice mamy inny sposób aby okazać swoje wkurwienie na nieporadnść trenera i tych wkładów do koszulek? Chodze na wszystkie spotkania z zarzadem klubu piłkarzami i zawsze słysze ze nic wiecej sie nie da zrobic takie sa kontrakty i takie są wymagania piłkarzy jak chcemy mieć tych najlepezych. Nie jestem za tym aby zwalniać po kilku nieudanych spotkaniach ale w połowie sezonu powinniśmy tym którzy nie są w stanie spełniac naszych oczekiwań musimy podziekować. Stadion to nie teatr i jeśli sie komuś nie podoba moje słownictwo jak jestem wkurwiony to niech on krzyczy patałachy słabousze a ja bede sprawe nazywał po imieniu ciule bez ambicji i umiejetnosci przez pomyłke lub z jakiegoś układu zatrudnieni w gieksie. Tak było jak miałem 8 lat i tak jest teraz jak mam 45
Mecza
8 listopada 2017 at 15:23
Czepiacie się Kędziory lat 36 ale to nie jego wina że jest najlepszym napastnikiem w kadrze. Jestem przekonany że przychodził jako uzupełnienie aby czasem wejść na 10-15 minut aby pomóc. Pierwszym wyborem miał być Lebedyński, Yunis, Prokić a dopiero później Kędziora, Goncerz. Wyszło jak wyszło, po części wina Motały (słaby Yunis)i przypadku (gdyby Brzęczek nie został trenerem Płocka Lebedyński u nas by grał)
fridek
8 listopada 2017 at 15:39
Brawo dla pana Filipowicza. Popieram go w 100%
grillmaster
8 listopada 2017 at 16:02
Weź mamlasie nie płacz.
tomassi
8 listopada 2017 at 18:55
Oczywiście że list trafiony w stu procentach.
Tak samo jak Robert i AntyGrzyb.
Dość już tej błazenady i tych pajacy!!!
I jeszcze śmie uciszać kibiców i to tych którzy mimo tego całego bagna,
spieprzonych derbów jednych i drugich chciało się przyjść i zapłacić
bo przecież tej pseudogry nie ogląda się za darmo.
To jest chamstwo. A za takowe ma zapłacić i basta!
Wywalić go. I to już i tak za późno,miał wylecieć z hukiem w poniedziałek rano. Dla przykładu i nauczki dla innych „wkładów”.
dziadek
9 listopada 2017 at 13:10
Ja na Gekse chodze od zawsze(jestem troszeczke starszy niz Gieksa)kiedys unas gralo chociaz paru chopcow ze Slaska,teraz to ewenement oni nie sa przywiazani do barw klubu,traktuja klub jak miejsce pracy(biznes) ile sieda to chca wyrwac jak najwiecej kasy.Niema sentymentow,czasy sie zmienily.Ale to my jestesmy jejich pracodawcami jak nie bedzie kibicow to nie bedzie sponsorow.Wescie sie wrescie za granie.GIEKSA to my.
AntyGrzyb
9 listopada 2017 at 15:03
Cziwi mnie mocno milczenie klubu. Oni chcą to zamiść pod dywan ale my tego nie możemy tak zostawić. Wszyscy my i redakcja Nieoficjalnej oraz Jurand musimy żadać odpowiefzi. My mamy swoj sposób więc klub chcąc uniknąć kolejnego spalenia psychicznego grajków musi sie ustosunkować
WIERNY
9 listopada 2017 at 18:11
A mnie nie dziwi bo tu od lat tak jest, brak prawdziwych charakterów. Ważne są śniadanka biznesowe i filmiki propagandowe…
tomassi
11 listopada 2017 at 09:53
To jest właśnie sprawa która pokazuje wszystko:
zamiecione i cisza, nikt się nie wychyla
aż do następnego wała którego nam zafundują panowie piłkarze bez honoru
I tak jest od lat
I właśnie dlatego jesteśmy gdzie jesteśmy