Piłka nożna kobiet
Łodzianki odprawione do domu bez punktów
W ostatnim jesiennym pojedynku przy Bukowej GieKSa zmierzyła się z SMS-em Łódź. Mecz zakończył się wynikiem 1:0, zatem katowiczanki po rundzie jesiennej tracą 3 punkty do liderek ze Szczecina.
Już w pierwszej minucie Trójkolorowe otrzymały rzut wolny po świetnym zastawieniu się Dżesiki Jaszek, która była faulowana. Łodzianki przy stałym fragmencie gry zastosowały manewr wybiegnięcia z pola karnego, łapiąc wszystkie uKOCHane na spalonym. Z dystansu swojego szczęścia próbowała Nadia Krezyman, ale na Kindze Seweryn nie zrobiło to żadnego wrażenia. Początek spotkania to nieustanne przepychanki w środku pola, odbiory z jednej i drugiej strony, nisko schodzące „dziewiątki” wymuszające podania progresywne. W 7. minucie aktywna Dżesika Jaszek mogła cieszyć się z pięknej bramki! Napastniczka urwała się lewym skrzydłem i otrzymała podanie od Anity Turkiewicz, bezproblemowo minęła obrończynię i wpakowała futbolówkę do siatki obok bezradnej Moniki Sowalskiej. Chwilę później blisko utraty bramki było przez… zespół odpowiedzialny za stan murawy. Pole bramkowe Seweryn wyglądało niczym kartoflisko, co spowodowało jej upadek przy wybiciu piłki, na szczęście bez konsekwencji. Dużo problemów Annie Konkol przysparzała Krezyman, która potwierdziła swoją wysoką formę. W naszym polu karnym przy rzucie rożnym Jaszek wyskoczyła najwyżej – zdecydowanie to był jej mecz. Kolejny rzut rożny dla SMS-u to kapitalna interwencja Seweryn, która miała słuszne pretensje do koleżanek. Jakże blisko kolejnego gola było w 28. minucie… Jaszek wywalczyła piłkę pomimo trzyosobowej obstawy, Julia Włodarczyk wypuściła Konkol prawą flanką, a po jej wrzutce obrończyni niemalże pokonała własną golkiperkę, piłka minęła słupek o centymetry. Blisko dobicia piłki w ostatniej chwili była Włodarczyk, jednak zdołała trafić tylko w boczną siatkę. Kolejną dobrą okazję do zdobycia bramki miała Anita Turkiewicz po przerzucie Tkaczyk. Nicola Brzeczek przepuściła piłkę, zostawiając Anicie wolną przestrzeń, niestety ta huknęła nad poprzeczką. Po początkowym entuzjastycznym stylu SMS-u nic nie pozostało w trzecim kwadransie. Zupełnie się pogubiły, nie dostając żadnej okazji na rozegranie od świetnie zorganizowanej GieKSy, jedynie Krezyman wlewała odrobinę optymizmu w serca niewielkiej grupy najzagorzalszych kibiców gości. Niemal wszystkie piłki w środku pola zbierały nasze zawodniczki, a z tyłu tercet defensywny stworzył zaporę nie do przejścia.
Na drugą połowę nie wyszła Dżesika Jaszek, mocno poturbowana przez przeciwniczki. Świetnie z bramki wyszła Seweryn, naprawiając nieudane wybicie piłki Anity Turkiewicz. Kto z drużyny przyjezdnej grał główną rolę w akcjach po zmianie stron? Oczywiście Nadia Krezyman. To właśnie ona naciskała Anitę Turkiewicz, a minutę później próbowała przedryblować Marlenę Hajduk. Turkiewicz kiepsko weszła w drugą połowę, popełniając kilka błędów w okolicach własnej szesnastki. Technicznie uderzyła przy słupku Karolina Bednarz, po otrzymaniu świetnego przerzutu od Tkaczyk, niestety uczyniła to zbyt lekko. Minutę później po wrzutce Konkol ponownie blisko było bramki samobójczej, gdy obrończyni wybiła piłkę spod nóg Brzęczek, a futbolówka niemalże wtoczyła się do siatki, zatrzymana przez „kartoflisko”. Kolejny strzał, którego autorki ze strony łodzianek można łatwo się domyśleć, bez wysiłku obroniła Seweryn, jednak przyjezdne zdecydowanie zbyt łatwo kreowały sobie okazje. Bez Jaszek brakowało Trójkolorowym agresji, a to pozwalało SMS-owi na rozwinięcie skrzydeł. Końcówka meczu to festiwal niecelnych podań z obu stron, co zupełnie zgasiło atmosferę na trybunach. Wejście smoka zanotowała Klaudia Maciejko, po kombinacyjnym rzucie wolnym posyłając bombę w stronę Seweryn, która zdołała sparować ten strzał. Na sam koniec jeszcze Turkiewicz mogła podwyższyć wynik po dobrym podaniu prostopadłym Słowińskiej, niestety strzał został przyblokowany i skończyło się rzutem rożnym.
18.11.2023, Katowice
GKS Katowice – UKS SMS Łódź 1:0 (1:0)
Bramki: Jaszek (8).
GKS Katowice: Seweryn – Tkaczyk, Olszewska, Hajduk – Konkol (89. Grzegorczyk), Słowińska, Nieciąg, Turkiewicz – Włodarczyk (89. Kulig), Jaszek (46. Bednarz), Brzęczek (82. Misztal).
SMS Łódź: Sowalska, Stasiak, Grzybowska (76. Gąsieniec), Dąbrowska, Domin, Majda (82. Maciejko), Filipczak (71. Kolis), Krezyman, Sokołowska, Balcerzak, Zieniewicz.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze