Felietony
Marazm czy lepsze czasy?
Kiedy wyjeżdżam z rodziną na wakacje, staram się spędzać czas właśnie z jej członkami, ograniczając telewizję i internet. Ten problem pojawił się oczywiście wraz z wiekiem, jako dzieciak nie miałem w ogóle potrzeby korzystania z tego typu elektroniki (w przeciwieństwie do „tej dzisiejszej młodzieży”).
Wyjątkiem było pamiętne lato 2012 roku, kiedy na skutek działań Centrozapu/Ideonu, pomysłów fuzji z Polonią Warszawa itd. zagrożona była egzystencja GieKSy. Zaniepokojenie losami ukochanej drużyny oraz ciągłe zmiany sytuacji spowodowały, że przy stronie i forum spędzałem bite godziny, nie mając z tego powodu najmniejszych wyrzutów sumienia – te pojawiały się wyłącznie z powodu nieobecności w Katowicach. Pamiętam zażarte dyskusje zarówno na otwartym forum GieKSy, jak i na podforum dla członków SK 1964, gdzie użytkownicy prześcigali się w pomysłach na zaradzenie trudnej sytuacji. Poza pretensjami ze strony rodziny i ówczesnej dziewczyny pamiętam też, że sytuacja była naprawdę groźna, a zgłoszenie w ŚZNP drużyny pod nazwą GKS 1964 Katowice uświadamiało, że kolejny start – tym razem już całkiem od zera (od B-klasy) – jest jednym z realnych scenariuszy.
GieKSy w potrzebie nie zostawili, naturalnie, kibice, ale nie zostawiło jej tez miasto. Dzięki decyzjom Rady Miasta i Prezydenta, GKS wystartował w lidze, co było szczęśliwym zakończeniem okresu niepewności. Symbolicznym końcem tych wszystkich perypetii był rozgrywany w połowie sierpnia mecz z Cracovią. Wszyscy zapewne pamiętają wyrównanie Wołkowicza w końcówce spotkania, szaloną radość i konferencję Rafała Góraka chwalącego kibiców („dwunasty zawodnik jest na najwyższym poziomie, teraz trzeba dobrać jedenastu”) i nawołującego do „robienia pełną parą w Katowicach dużej piłki”.
Jest lato 2015 roku, znów plany związane z odpoczynkiem od internetu i znów… pretensje. Tym razem zasiedziałem się na kilka godzin przy laptopie w związku z konferencją Prezydentów Krupy i Mikuły, którzy ogłosili plany oparcia sportu zawodowego w mieście na najbardziej rozpoznawalnej marce, a więc na uczynieniu z GKS-u Katowice klubu wielosekcyjnego. Czy to naprawdę początek „robienia pełną parą w Katowicach dużego sportu”? Oby! Wakacyjne otoczenie i czytanie kolejnych tekstów o przyszłości GieKSy sprawiły, że na bieżące deklaracje spojrzałem właśnie przez pryzmat tego, co działo się u nas 3 lata temu. Patrząc z takiej perspektywy widzę, jak wielką drogę przeszliśmy w tym czasie. Oto władze miasta stawiają w centrum zainteresowania i ambitnych planów GKS Katowice. Nie musimy już drżeć o to, jak rządzący Katowicami zachowają się w momencie zagrożenia, bo swoimi deklaracjami sprawiają, że wiara w to, że taki moment w ogóle w najbliższych latach nie nadejdzie, jest uzasadniona. Oczami wyobraźni widzimy rywalizujących w Plus Lidze siatkarzy w trójkolorowych barwach i nawiązujących do swoich najlepszych tradycji katowickich hokeistów, a nie, jak 3 lata temu, grające w Ekstraklasie KP Katowice i tułającą się po niskich ligach prawdziwą GieKSę.
Nie wiadomo, co wyjdzie z ambitnych planów Katowic, a wątpliwości są czymś oczywistym. Jednak nastawienie i jasno wyrażona wola władz miasta (i to kilka lat przed wyborami!) sprawiają, że spokojnie i z uśmiechem wyłączam laptopa i idę na spacer, rozmyślać o lepszych czasach. Są przesłanki by sądzić, że one właśnie nadchodzą…
17.05.2026 Katowice
GKS Katowice – Jagiellonia Białystok 2:2
Bramki: Nowak (3), Galan (78) – Vital (31), Pululu (56-k)
GKS: Strączek – Wasielewski, Czerwiński, Jędrych, Olsen (90. Klemenz), Galan (90. Jirka) – Kowalczyk, Milewski (65. Rasak), Nowak, Marković (65. Wędrychowski) – Zrel’ák (65. Szkurin).
Jagiellonia: Abramowicz – Wojtuszek, Vital, Kobayashi, Montoia, Pozo (76. Jóźwiak), Kozłowski (90. Nahuel), Lozano (63. Mazurek), Imaz, Szmyt, Pululu (63. Bazdar).
Ż.kartki: Wasielewski, Jędrych, Galan, Olsen
Cz.kartki:
Sędzia: Paweł Raczkowski (Warszawa)
Widzów: 14651
Ostatni mecz w tym sezonie na Nowej Bukowej GieKSa zremisowała z Jagiellonią Białystok 2:2. Zapraszamy do fotorelacji z Areny Katowice.
Przed spotkaniem z Jagiellonią Białystok miała miejsce konferencja, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz bramkarz Rafał Strączek.
Michał Kajzerek: Witam wszystkich bardzo serdecznie na konferencji przed meczem 33. kolejki z Jagiellonią Białystok. Wszystkie bilety sprzedane, dlatego apelujemy o przekazanie/odsprzedanie biletów przez kibiców nie mogących przyjść na mecz, aby jak najwięcej pojawiło się nas na arenie.
Czego trener się spodziewa pod kątem tego meczu? O wielką rzecz walczą także piłkarki.
Rafał Górak: Kobiety mają pierwszeństwo, więc zacznijmy od nich. Trzymamy kciuki, liczymy na następne trofea i medale w gablocie. Piękna sprawa, fajnie, że udało się to przenieść bliżej. Trzymamy kciuki bardzo mocno. My mamy swoje sprawy do załatwienia, musimy się koncentrować na spotkaniu z Jagiellonią – godzinę przed finałem mamy trening. My z racji tego, gdzie jesteśmy w tabeli, po prostu musimy być jak najlepiej przygotowani do rywala trudnego, wymagającego. Mieliśmy okazję się już spotkać w tym roku, graliśmy bardzo dobrze momentami. Jeśli zagramy tak przez cały mecz, zawiesimy poprzeczkę bardzo wysoko.
Zostałeś nominowany do nagrody dla najlepszego bramkarza sezonu.
Rafał Strączek: To duża sprawa, jest to dla mnie ogromne wydarzenie. Cieszę się, że ta praca została doceniona.
Wczoraj Jagiellonia grała w rytmie niejako europejskich pucharów.
Rafał Górak: Drużyna grająca w środę nie czuje żadnego zmęczenia, jest wystarczająco czasu do niedzieli na regenerację. Dla Jagiellonii wypadł bardzo ważny zawodnik, doświadczony. Trener Siemieniec ma w kim jednak wybierać.
Raków nie wykorzystał sytuacji, ale stłamsił Jagiellonię.
Było widać duży napór Rakowa, brakowało bramki. To też świadczy o jakimś braku. Jagiellonia wygrała zasłużenie, nie ma co dyskutować.
Mówicie o szansie na awans do pucharów?
Rafał Strączek: Mamy świadomość tego, że zostały dwa mecze i jakie miejsce zajmujemy. Ta liga jest mega szalona, różnice między miejscami są bardzo małe. Patrzymy w górę i robimy wszystko, by zająć jak najwyższe miejsce.
Była obawa po powrocie?
Trzy mecze, bark mi doskwierał. W miarę szybko to wyleczyłem i dałem znać trenerowi, że dobrze się czuję.
Spodziewaliście się, że tak blisko będzie do podium?
Nikt o takich rzeczach nawet w Katowicach nie myślał. Tym bardziej się cieszymy z takiej okazji, spinamy się wszyscy w szatni, motywujemy. Musimy poświęcić całych siebie, by osiągnąć jak najlepszy wynik.
W Gliwicach nie grał Klemenz.
Rafał Górak: Lukas dzisiaj zaczyna proces treningowy, będziemy się zastanawiać, czy wróci w niedzielę. Pozostali zawodnicy, poza Paluszkiem i Trepką, są do mojej dyspozycji.
Jak oglądasz takie mecze z nadchodzącym rywalem?
Rafał Strączek: Podchodzę trochę zawodowo, trochę jednak na spokojnie. Staram się patrzeć na zachowania zawodników, poruszanie systemowe. Fajnie, że grali wczoraj, można się przypatrzeć i wyciągnąć więcej wniosków.
Jest presja na zwycięstwo?
Rafał Górak: To nie presja, że chcemy wygrać. Chcemy podjąć rywalizację sportową. Od kilkunastu dni nie ma biletów, to daje do myślenia. Wczoraj z zawodnikami i zawodniczkami mieliśmy wielką imprezę, radosne dzieci, kobiety i mężczyźni. To jest wyzwanie, żeby tym ludziom zrobić fajny dzień. Po tym ile otrzymaliśmy od nich miłych słów… Zawodnicy byli pod wrażeniem. Ludzie kupują koszulki z ich nazwiskami, potem jeszcze chcą ich autograf. Dawno tego nie było, to niesamowite.
Odczuwacie mentalne zmęczenie na finiszu sezonu?
Nie będziemy się porównywać ze słowami piłkarzy Jagiellonii, oni mają swoje problemy. My w ogóle nie jesteśmy zmęczeni, na pewno każdy w jakiś sposób o wakacjach marzy. Zawodnicy się realizują, doskonale zdają sobie sprawę, że teraz czas świetnej, ciężkiej roboty.
Motywować drużyny nie trzeba, a trzeba im mówić, by cieszyli się grą?
Jest pula do zdobycia. Sześć punktów załatwi nam wszystko – będziemy grać w europejskich pucharach, taka jest prawda. Nie ma co kalkulować, przemotywowywać. Oni wypracowali to miejsce, wielu z nich nigdy tam nie grało. Dzisiaj mogą w nich zagrać, nie ma mowy o wakacjach, o zmęczeniu. Nie wolno się też presować, trzeba się radować. Musimy wykonywać nasze zadania taktyczne, pokazać momenty i błyski – wtedy będzie mnóstwo zabawy.
Jest pomysł na wymóg Polaków w kadrze, jak pan na to patrzy?
Wszystko, co związane z limitami, zaczyna mi się to robić niezgodne z tym, jak lubię żyć. To jakbym kazał dzieciom uczyć się polskiego, mówić po angielsku, a przy śniadaniu po francusku. To w klubie powinniśmy brać odpowiedzialność za to, jak one wyglądają. Ja swoją ideę mam i wiem, od jakich piłkarzy zyskujemy najwięcej. Wiem, co dają nasi piłkarze, chcę, by szatnia mówiła w języku polskim. Ja sam się uczę języka angielskiego, mam deficyty, ale jesteśmy u siebie.
Najnowsze komentarze