Piłka nożna
Noty i oceny za Miedź
Za nami ostatni mecz w tym sezonie i czeka nas zasłużona przerwa. Wygrana z Miedzią bardzo nas cieszy podobnie jak postawa niektórych zawodników w tym spotkaniu. Zobaczcie jak oceniliśmy poszczególnych piłkarzy
Sebastian Nowak – 6,5 – Nie miał zbyt wiele pracy. Praktycznie w pierwszej połowie jedyne co robił to wybijał piątki. W drugiej musiał się już trochę bardziej wykazać i zaprezentował jedną bardzo dobrą interwencję gdzie nogami wybił piłkę po strzale ( centrze?) zawodnika Miedzi. Dobry występ.
Adrian Frańczak – 5,5 – Nic wielkiego ze strony Adriana nie zobaczyliśmy. Fatalny strzał Goncerza zabrał mu asystę. W obronie bez większych błędów, w ataku parę prób wrzutek, które wybijali obrońcy.
Lukas Klemenz – 6,5 – Kolejny dobry mecz „katowickiego Boatenga”. Pewny w obronie, mocno stojący na nogach przy rywalach. Do tego wyczyszczone wszystkie centry rywali. Nie ma się do czego przyczepić a może być jeszcze lepiej w przyszłości.
Tomasz Midzierski – 6,5 – Również pewny mecz „Midziera”. Z byłymi kolegami poradził sobie bardzo dobrze. Nie było nerwowości jak we wcześniejszych spotkaniach być może dlatego, że z każdym meczem lepiej rozumieją się z Klemenzem.
Wojciech Słomka – 7- Kto wie czy nie największy wygrany tego spotkania. Zagrał bardzo dobre zawody na lewej stronie jeśli chodzi o grę w ataku. Udzielał się w ataku, umiał utrzymać piłkę a i parę zwodów na skrzydle pozwoliło mu ze spokojem ją rozgrywać. Zupełnie nie było widać, że nie grał pół roku. W obronie ciężko ocenić gdyż Miedź nie atakowała za często. Kto wie czy właśnie nie znaleźliśmy lewego obrońcy?
Paweł Mandrysz – 5 – Po formie z początków sezonu nie ma już śladu. Mandrysz kończy trzecią rundę w GieKSie i progresu nie widać niestety. Mało widoczny w spotkaniu, wydawało się, że ma jedną dobrą okazję na bramkę to oddał z 16 – stki strzał głową. Paweł musi mocno popracować nad tym by swoje możliwości szybkościowe lepiej wykorzystywać dla zespołu.
Łukasz Zejdler – 6 – Wielki mecz Zejdlera to nie był, ale krytyki nie będzie. Występ był solidny, udzielał się w ataku pozycyjnym, pomagał w doskoku do rywala. Zmieniony ze względu na uraz.
Rafał Kuliński – 6 – Kolejny występ Kulińskiego, który dobrze rokuje na przyszłość. Zawodnik nie bał się brać ciężaru gry na siebie, nie panikował z piłką przy nodze tylko rzucał na prawo i lewo swoje kapitalne crossy ( chyba było 6/6 ). Brakuje nam jedynie większego zdecydowania w akcjach ofensywnych by jeszcze szybciej grać do przodu, ale być może to przyjdzie z doświadczeniem.
Adrian Błąd – 6- Solidny mecz na pierwszoligowym poziomie Adriana. Kilka akcji przeczytanych przez rywali na skrzydle, kilka dobrych podań do kolegów. Zmarnowana 100% sytuacja gdzie trafił w słupek i druga na koniec kontry gdzie wybito mu piłkę z lini.
Andreja Prokic – 6 – W pierwszej połowie bardzo widoczny. Zarobił czerwoną kartkę dla rywala, miał jedną dobrą okazję, ale został zablokowany. W drugiej z każdą minutą coraz słabszy fizycznie i został zmieniony przez Cerimagica. Generalnie dobry mecz, ale brakuje bramek.
Wojciech Kędziora – 6,5 – Zrobił to czego oczekują od niego wszyscy czyli strzelił bramkę i to jest najważniejsze. Kolejna bramka, która daje nam trzy punkty a do tego czwarty mecz z rzędu z golem. Możemy tylko przyklasnąć za taką serię i bramki. In minus jak sam Kędziora przyznał – zmarnowane kilka innych okazji.
Grzegorz Goncerz – bez oceny – grał od 63 min – Mógł w tym meczu strzelić conajmniej jedną bramkę bo okazje były, zabrakło skuteczności. Pomagał w pressingu i obronie. Generalnie zmiana, która powinna dać nam więcej.
Armin Cerimagic – bez oceny – grał od 74 min – Wejście Armina miało uspokoić sytuację na boisku, ale nie udawało się tego zrobić. W efekcie ciągle graliśmy z kontry a w niej Cerimagic czuje się chyba średnio. Nic nie zawalił, niczego mocno na plus nie widzieliśmy. Bywały lepsze zmiany.
Peter Sulek – bez oceny – grał od 85 min – Zmienił Zejdlera i w krótkim występie parę razy spokojnie utrzymał piłkę gdy była taka potrzeba.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
anty grzyb
26 listopada 2017 at 11:01
Po jaka kurwe trzymamy tego Gonza? To jest ze szkoda dla nas i dla niego. Sulek chyba nacpany wlazl na boisko bo jak zaginiony w akcji I podstawowe pytanie dla czego dopiero teraz wpuszczono Słomke ? Zawodnik meczu jakby nie on i Bład to by zostało podawanie w obronie. Oczywiscie popełniał błedy ale był motorem napedowym. I niech ktoś powie ze Mandrysz to dobry trener. On wpuszcza Gonza Maczynskiego a takiego Słomke nawet na ławke nie posadził ja chopa pierwszy raz na oczy widziałem
zippo50
26 listopada 2017 at 11:08
Mandrysz może dobry trener ale taktyk do dupy
Greg
26 listopada 2017 at 12:21
Zgadzam sie z anty grzybem po formie Gonzo ani widu ani słychu słabiutko są 2 wyjścia albo go próbować na skrzydle bo w roli napastnika nie umi sie odnaleźć albo go sprzedać i wzmocnić pozycje napastnika jakimś młodym zawodnikiem zeby była większa konkurencja dla kedziory
stefano
26 listopada 2017 at 12:21
Słomka na pewno , jest wygranym , ale dlaczego tak późno ?to pokazuje ze Mandrysz boi się stawiac na młodych i zaryzykować , dodatkowo niektóre błęd personalne wkurwiaja wszystkich.
Z ocenami zgadzam się jak nigdy.
Najsłabszy Mandrysz , czemu nie gra Skrzecz ?
Maks
26 listopada 2017 at 15:51
Gonzo do Rozwoju…
Robert
27 listopada 2017 at 15:59
W pełni zgadzam się z kolegą anty grzyb. Sulek w 5 minut mógł nam ten mecz przegrać, 3 pierwsze kontakty to 3 straty, podania do nikogo, nie w tempo. Nie wierzę że nie ma na polskim rynku lepszego pomocnika niż ten pseudo piłkarz. Wojtek Slomka na zdecydowany plus, oby Mandrysz w końcu dał mu pograć bo chłopak się marnuje.
Co nie zmienia faktu że cała formacja ataku za ostatnie 15 min powinna dostać kosmiczna zjebe, bo to był pokaz niezdolności w ataku. Znowu nie potrafimy strzelić bramki z akcji. Trzeba modlić się o stały fragment gry w którym Kędziora dojdzie do piłki. Patologia!