Piłka nożna
Noty i oceny za Miedź
Za nami ostatni mecz w tym sezonie i czeka nas zasłużona przerwa. Wygrana z Miedzią bardzo nas cieszy podobnie jak postawa niektórych zawodników w tym spotkaniu. Zobaczcie jak oceniliśmy poszczególnych piłkarzy
Sebastian Nowak – 6,5 – Nie miał zbyt wiele pracy. Praktycznie w pierwszej połowie jedyne co robił to wybijał piątki. W drugiej musiał się już trochę bardziej wykazać i zaprezentował jedną bardzo dobrą interwencję gdzie nogami wybił piłkę po strzale ( centrze?) zawodnika Miedzi. Dobry występ.
Adrian Frańczak – 5,5 – Nic wielkiego ze strony Adriana nie zobaczyliśmy. Fatalny strzał Goncerza zabrał mu asystę. W obronie bez większych błędów, w ataku parę prób wrzutek, które wybijali obrońcy.
Lukas Klemenz – 6,5 – Kolejny dobry mecz „katowickiego Boatenga”. Pewny w obronie, mocno stojący na nogach przy rywalach. Do tego wyczyszczone wszystkie centry rywali. Nie ma się do czego przyczepić a może być jeszcze lepiej w przyszłości.
Tomasz Midzierski – 6,5 – Również pewny mecz „Midziera”. Z byłymi kolegami poradził sobie bardzo dobrze. Nie było nerwowości jak we wcześniejszych spotkaniach być może dlatego, że z każdym meczem lepiej rozumieją się z Klemenzem.
Wojciech Słomka – 7- Kto wie czy nie największy wygrany tego spotkania. Zagrał bardzo dobre zawody na lewej stronie jeśli chodzi o grę w ataku. Udzielał się w ataku, umiał utrzymać piłkę a i parę zwodów na skrzydle pozwoliło mu ze spokojem ją rozgrywać. Zupełnie nie było widać, że nie grał pół roku. W obronie ciężko ocenić gdyż Miedź nie atakowała za często. Kto wie czy właśnie nie znaleźliśmy lewego obrońcy?
Paweł Mandrysz – 5 – Po formie z początków sezonu nie ma już śladu. Mandrysz kończy trzecią rundę w GieKSie i progresu nie widać niestety. Mało widoczny w spotkaniu, wydawało się, że ma jedną dobrą okazję na bramkę to oddał z 16 – stki strzał głową. Paweł musi mocno popracować nad tym by swoje możliwości szybkościowe lepiej wykorzystywać dla zespołu.
Łukasz Zejdler – 6 – Wielki mecz Zejdlera to nie był, ale krytyki nie będzie. Występ był solidny, udzielał się w ataku pozycyjnym, pomagał w doskoku do rywala. Zmieniony ze względu na uraz.
Rafał Kuliński – 6 – Kolejny występ Kulińskiego, który dobrze rokuje na przyszłość. Zawodnik nie bał się brać ciężaru gry na siebie, nie panikował z piłką przy nodze tylko rzucał na prawo i lewo swoje kapitalne crossy ( chyba było 6/6 ). Brakuje nam jedynie większego zdecydowania w akcjach ofensywnych by jeszcze szybciej grać do przodu, ale być może to przyjdzie z doświadczeniem.
Adrian Błąd – 6- Solidny mecz na pierwszoligowym poziomie Adriana. Kilka akcji przeczytanych przez rywali na skrzydle, kilka dobrych podań do kolegów. Zmarnowana 100% sytuacja gdzie trafił w słupek i druga na koniec kontry gdzie wybito mu piłkę z lini.
Andreja Prokic – 6 – W pierwszej połowie bardzo widoczny. Zarobił czerwoną kartkę dla rywala, miał jedną dobrą okazję, ale został zablokowany. W drugiej z każdą minutą coraz słabszy fizycznie i został zmieniony przez Cerimagica. Generalnie dobry mecz, ale brakuje bramek.
Wojciech Kędziora – 6,5 – Zrobił to czego oczekują od niego wszyscy czyli strzelił bramkę i to jest najważniejsze. Kolejna bramka, która daje nam trzy punkty a do tego czwarty mecz z rzędu z golem. Możemy tylko przyklasnąć za taką serię i bramki. In minus jak sam Kędziora przyznał – zmarnowane kilka innych okazji.
Grzegorz Goncerz – bez oceny – grał od 63 min – Mógł w tym meczu strzelić conajmniej jedną bramkę bo okazje były, zabrakło skuteczności. Pomagał w pressingu i obronie. Generalnie zmiana, która powinna dać nam więcej.
Armin Cerimagic – bez oceny – grał od 74 min – Wejście Armina miało uspokoić sytuację na boisku, ale nie udawało się tego zrobić. W efekcie ciągle graliśmy z kontry a w niej Cerimagic czuje się chyba średnio. Nic nie zawalił, niczego mocno na plus nie widzieliśmy. Bywały lepsze zmiany.
Peter Sulek – bez oceny – grał od 85 min – Zmienił Zejdlera i w krótkim występie parę razy spokojnie utrzymał piłkę gdy była taka potrzeba.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
anty grzyb
26 listopada 2017 at 11:01
Po jaka kurwe trzymamy tego Gonza? To jest ze szkoda dla nas i dla niego. Sulek chyba nacpany wlazl na boisko bo jak zaginiony w akcji I podstawowe pytanie dla czego dopiero teraz wpuszczono Słomke ? Zawodnik meczu jakby nie on i Bład to by zostało podawanie w obronie. Oczywiscie popełniał błedy ale był motorem napedowym. I niech ktoś powie ze Mandrysz to dobry trener. On wpuszcza Gonza Maczynskiego a takiego Słomke nawet na ławke nie posadził ja chopa pierwszy raz na oczy widziałem
zippo50
26 listopada 2017 at 11:08
Mandrysz może dobry trener ale taktyk do dupy
Greg
26 listopada 2017 at 12:21
Zgadzam sie z anty grzybem po formie Gonzo ani widu ani słychu słabiutko są 2 wyjścia albo go próbować na skrzydle bo w roli napastnika nie umi sie odnaleźć albo go sprzedać i wzmocnić pozycje napastnika jakimś młodym zawodnikiem zeby była większa konkurencja dla kedziory
stefano
26 listopada 2017 at 12:21
Słomka na pewno , jest wygranym , ale dlaczego tak późno ?to pokazuje ze Mandrysz boi się stawiac na młodych i zaryzykować , dodatkowo niektóre błęd personalne wkurwiaja wszystkich.
Z ocenami zgadzam się jak nigdy.
Najsłabszy Mandrysz , czemu nie gra Skrzecz ?
Maks
26 listopada 2017 at 15:51
Gonzo do Rozwoju…
Robert
27 listopada 2017 at 15:59
W pełni zgadzam się z kolegą anty grzyb. Sulek w 5 minut mógł nam ten mecz przegrać, 3 pierwsze kontakty to 3 straty, podania do nikogo, nie w tempo. Nie wierzę że nie ma na polskim rynku lepszego pomocnika niż ten pseudo piłkarz. Wojtek Slomka na zdecydowany plus, oby Mandrysz w końcu dał mu pograć bo chłopak się marnuje.
Co nie zmienia faktu że cała formacja ataku za ostatnie 15 min powinna dostać kosmiczna zjebe, bo to był pokaz niezdolności w ataku. Znowu nie potrafimy strzelić bramki z akcji. Trzeba modlić się o stały fragment gry w którym Kędziora dojdzie do piłki. Patologia!