Piłka nożna
Noty i opisy po Arce
Mecz z Arką był tak beznamiętny, że ciężko opisywać i oceniać zawodników GKS. Jak zwykle zagrali bez ikry, bez zacięcia i Arka wygrała to spotkanie z palcem… w nosie. Nasi ofensywni zawodnicy znów przechodzili spotkanie, a defensywni nie radzili sobie z rywalami. Beznadzieja.
Łukasz Budziłek – 4
Przy straconych bramkach golkiper nie miał zbyt wiele do powiedzenia, wiadomo – pierwsza rzut karny, druga lob, trzecia po precyzyjnym strzale w długi róg. Ponadto praktycznie nie miał okazji do interwencji, coś tam łapał, ale efektownych parad praktycznie nie było.
Alan Czerwiński – 4
Spektakularnych błędów w obronie nie popełnił, natomiast zerowe było włączanie się do akcji ofensywnych. Zawodnik gdy próbuje coś rozegrać to traci piłkę, ale najczęściej po prostu wybiera mega asekuracyjne zagranie do stoperów.
Mateusz Kamiński – 2
Trzy stracone bramki obciążają konto obrońców, bezpośredni udział Kamyk miał zwłaszcza przy pierwszej bramce, gdyż sprokurował rzut karny i przy drugiej, gdzie nie dał rady upilnować Szwocha. Był bliski zdobycia gola w pierwszej połowie, ale po rzucie rożnym – kompletnie niepilnowany – trafił prosto w bramkarza. Bardzo zagubiony w defensywie, gdy rywale raz po raz rozklepywali naszą obronę
Adrian Jurkowski – 2,5
Kiepski mecz zawodnika, zawalił przy trzeciej bramce, był bardzo niepewny, a wyprowadzanie piłki w niektórych momentach było fatalne. Musi się jeszcze wiele uczyć.
Rafał Pietrzak – 3
Czasem można się zastanawiać, czy lewy obrońca w ogóle jest zainteresowany obroną. W tym spotkaniu nieraz jego stroną gdynianie przeprowadzali akcje, a Pietrzak gdzieś tam kilka metrów dalej truchtał sobie niezainteresowany. To nie tak powinno wyglądać…
Tomasz Wróbel – 2
Kolejny totalnie beznamiętny mecz pomocnika, biega po tym boisku zupełnie nie wiadomo w jakim celu, w ostatnim czasie kompletnie nic nie wnosi do gry zespołu. Ma jakieś tam pojedyncze momenty, jak niezły strzał z dystansu w pierwszej połowie, ale po za tym jest bardzo kiepsko. Beznadziejne i niechlujne zagranie w środku pola, po którym rywal strzelił bramkę na 2:0.
Sławomir Duda – 3
Powrócił do składu po pauzie kartkowej i zagrał tak jak cała drużyna – słabo. Wielkich błędów nie było, ale też kompletnie żadnych aktywów.
Grzegorz Fonfara – 2
Również nic nie wniósł w poczynania drużyny. Był tak samo przeciętny jak reszta kolegów z pomocy.
Przemysław Pitry – 2
Był na boisku. I na tym zakończmy opis jego udziału w tym spotkaniu…
Bartłomiej Chwalibogowski – 4
Mocno niewidoczny momentami, choć coś próbował rozegrać. Kompletnie bez efektów.
Grzegorz Goncerz – 4
Zawodnik ustawiony w ataku starał się jak zwykle, ale niewiele z tych starań wynikało. Być może był faulowany w polu karnym w pierwszej połowie. Niestety nie było żadnego zagrożenia z jego strony.
Rafał Figiel (grał od 59. minuty) – 3
Wszedł na pół godziny i nic nie wniósł do gry zespołu.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 68. minuty) – niesklas.
Nie dziwi, że ten zawodnik nie mieści się w składzie, choć tak naprawdę to całą drużynę można by było posadzić na ławce rezerwowych. Słabe wejście, choć w końcówce miał dobrą sytuację.
Paweł Szołtys – niesklas.
Drugi mecz w GKS Katowice młodego zawodnika. Nic nie zdziałał, ale akurat w jego przypadku cieszymy się, że dostał szansę gry.
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Po meczu Jagiellonia – GKS wypowiedzieli się trenerzy obu drużyn – Adrian Siemieniec i Rafał Górak. Poniżej główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Mecz jest przegrany i nikt z nas nie jest szczęśliwy. Wydaje mi się jednak, że warto o paru rzeczach opowiedzieć. Zdecydowanie wiedzieliśmy, że przyjeżdżamy do bardzo rozdrażnionej, bo ostatnie wyniki nie były najlepsze i brakowało zwycięstw, Jagiellonii, wiec spodziewaliśmy się bardzo zdeterminowanego i pozytywnie nakręconego przeciwnika i tak też było. Samej jakości piłkarskiej jest masę w Jagiellonii, więc jeśli oni są dobrze zregenerowani, mają dobre flow, to przeciwnik ma dużo problemów.
Straciliśmy dwie bramki w pierwszej połowie i kluczowa była przerwa, bo można było się rozlecieć i przegrać wyższym wynikiem, a to nie buduje i zawsze w głowie zostaje, jeśli przegrasz wyżej. Jestem zbudowany całą drugą płową, tą energią, z jaką wyszliśmy na drugą połowie, bo wydaje mi się, że naprawdę można było z przyjemnością patrzeć na odrabiający GKS Katowice, na dążący najpierw do zdobycia pierwszej bramki, która byłaby momentem zwarcia wyniku i szukalibyśmy tej drugiej. Za późno padła ta bramka i zabrakło nam trochę czasu. Nie chodzi o to, że chcę powiedzieć, że wynik remisowy byłby sprawiedliwy. Chodzi mi o to, że jestem zbudowany postawą zespołu w drugiej połowie. Bardzo dobrze przepracowaliśmy przerwę i drużyna zagrała tak, jakbym sobie tego życzył w momencie, kiedy na boisku utytułowanego, ogranego w pucharach bardzo mocnego rywala moglibyśmy nie dać rady. Drużyna bardzo dobrze wyciągnęła wnioski, bardzo dobrze weszła w drugą połowę, szukaliśmy sytuacji do zdobycia bramki kontaktowej. Tak się stało, ale zabrakło czasu. Gratuluję zwycięstwa gospodarzom, zasłużone, natomiast ja jestem pełen optymizmu po tym meczu i mogę swojej drużynie pogratulować. Wiadomo, że każdy chce punktować i wygrywać, to by było najlepsze. Dzisiaj nam zabrakło. Będziemy się dalej starać i pracować, przed nami kolejne spotkanie.
Adrian Siemieniec (trener Jagiellonii Białystok):
Rozpocznę od podziękowań i gratulacji dla zespołu za zwycięstwo bardzo ważne, w bardzo ważnym momencie. Również podziękowania dla naszych kibiców i całego stadionu, bo miałem wrażenie, że dzisiaj byliśmy skonsolidowani i stadion niósł drużynę. Potrzebowaliśmy tego i to było czuć, że wszyscy pragniemy tego zwycięstwa. Cieszę się, że możemy się z tego cieszyć. Na pewno miałem pierwsze odczucie, w pierwszej i po pierwszej połowie, że wróciliśmy jako drużyna i mam nadzieję, że ten mecz będzie początkiem tego, że będziemy dalej się tak prezentować, szczególnie jak w pierwszej połowie. Choć z perspektywy poświęcenia, pracowitości i determinacji cały mecz był na wysokim poziomie. W pierwszej połowie graliśmy bardzo dobrze, bramka na 2:0 była kluczowa, mimo to, że wcześniej mieliśmy sytuacje, bo Jesus uderzał czy Bartek Mazurek. Bo w drugiej połowie po zmianach GKS miał więcej inicjatywy z piłką, ten mecz wyglądał z naszej strony inaczej, więc staraliśmy się kontrolować grę bez piłki, więcej się wybronić, do tego potrzebowaliśmy poświęcenia. Wygraliśmy z bardzo dobrą drużyną, która jest w świetnej dyspozycji – do tej pory przegrała tylko jedno spotkanie, a wygrała trzy z rzędu. Czuć było ich pewność siebie i że są w dobrej dyspozycji. Tym bardziej cieszę się, że wygraliśmy to niełatwe z perspektywy ostatnich wyników spotkania. Tym bardziej ważne jest, żebyśmy trzymali konsekwentnie poziom i podnosili go, bo w sobotę kolejny mecz u siebie i chcemy zakończyć ten mecz przed przerwą na kadrę w dobry sposób.
Zapraszamy do drugiej galerii z Krakowa, gdzie losy spotkania rozstrzygnęły się z jedenastu metrów. GKS Katowice po zaciętej walce wraca do Katowic bez punktów. Zdjęcia przygotowała dla Was Werka.
wnc emigracja
13 kwietnia 2014 at 13:21
Połowę wypierdolić z kadry, a druga połowa zespołu zapierdalać na treningach. Moskal został, niech zrobi z nimi porządek!
johann
13 kwietnia 2014 at 13:33
Kolejna szopka Moskala. Chciał wstrząsnąć zespołem (nawet to powiedział przed kamerą: „Chcę wstrząsnąć zespołem”), tyle tylko, że już dziś wrócił na fotel trenera. To musiał być pieroński wstrząs. Pewnie wszyscy wyfryzowani w kolorowych butach odwołali wizyty u kosmetyczki i płaczą.
To jest skład, który się nadaje na paradę równości, a nie na boisko. Moskal powinien iść z przodu z tęczową flagą. Nie zdziwiłbym się, gdyby w ostatnim meczu w rundzie osobiście wyskoczył w lakierkach i tym swoim futerku na boisko i strzelił, po asyście Kamińskiego, samobója.
mariusz
13 kwietnia 2014 at 13:40
Podoba mi sie ze nie przyjeto dymisji trenera dajac mu tym samym znak sygnal ze to on rzadzi druzyna a nie na odwrot, teraz oczekuje odwaznych ruchow takich jak zastapienie tych ktorzy nam przynosza wstyd mlodzikami ktorzy jak im sie oieca kontrakt na nowy sezon za pdobra prace do konca tego, to beda zapieprzac ze tylko trawa bedzie leciec z murawy a tym samym oni zyskaja doswiadczenie a my chetnych i gotowych do walki o najwyzsze cele zawodnikow mariusz
Basia
13 kwietnia 2014 at 13:56
johann,nie wysłuchałeś dokładnie wypowiedzi Moskala i sorry,ale pierdolisz głupoty.
johann
13 kwietnia 2014 at 18:29
Bez wulgarnych wstawek Basia. Jak widać myślenie to nie jest twoja mocna strona, więc wybaczam. Jeżeli robisz chłopakom makijaż i strzyżesz ich przed meczem to nawet przepraszam.
Sprawa jest prosta: Gdyby Kazek był po kursie socjotechniki dla początkujących to wiedziałby, że jeżeli chce się wstrząsnąć zespołem to nie staje się przed kamerą i nie mówi, że za moment będzie się wstrząsało zespołem. Dziecinada. I ten rumieniec jak paniena – na szczęście nie umie kłamać. Ryba psuje się od głowy. Jeżeli Pitry mówi, że trzeba „zapier..” i gryźć trawę a wygląda po meczu jakby wrócił z wakacji, to znak, że kupiliśmy karnety na kabaret. Shellu dał mu 2 i ja się z tym w 100% zgadzam. Był na boisku, dreptał, i tyle. Panowie, nie bądźmy naiwni, przecież 11 chłopa nie zapomniało przez zimę jak się gra w piłkę. Oni grają do dobrze rozpisanego scenariusza. Mają biznes gdzieś i tyle, snują się jak cienie. A Moskal powie po kolejnej przegranej: „chciałem się zwijać, ale mi ich żal, więc zostałem”. I będzie heca do końca sezonu.
johann
13 kwietnia 2014 at 18:55
I jeszcze jedno: Garnek odsunięty od składu, jedyny gość któremu chciało się grać – sieknął w końcu dwa gole z Bełchatowem. Pewnie przypadek? A może nie pasował do scenarusza tej farsy? Może trzeba strzelić dwa gole tak jak Kamiński, żeby mieć pewne miejsce w składzie? ŻENUA
banik12
13 kwietnia 2014 at 21:16
Budziłek 2,reszta 0,a Kamiński w ogóle mniej niż zero
krzysiek
13 kwietnia 2014 at 22:03
kamiński i jurkowski grali jak jakieś ciepłe braciszki – ja do Ciebie, Ty do mnie żebyś się nie obraził. nie wiem co ten kamyk robi na tym trowniku. niech se gościu sam odpuści bo jest darymny. może się nadaje ale na okręgowo a nie na 1 liga.