Piłka nożna
Noty i opisy po Arce
Mecz z Arką był tak beznamiętny, że ciężko opisywać i oceniać zawodników GKS. Jak zwykle zagrali bez ikry, bez zacięcia i Arka wygrała to spotkanie z palcem… w nosie. Nasi ofensywni zawodnicy znów przechodzili spotkanie, a defensywni nie radzili sobie z rywalami. Beznadzieja.
Łukasz Budziłek – 4
Przy straconych bramkach golkiper nie miał zbyt wiele do powiedzenia, wiadomo – pierwsza rzut karny, druga lob, trzecia po precyzyjnym strzale w długi róg. Ponadto praktycznie nie miał okazji do interwencji, coś tam łapał, ale efektownych parad praktycznie nie było.
Alan Czerwiński – 4
Spektakularnych błędów w obronie nie popełnił, natomiast zerowe było włączanie się do akcji ofensywnych. Zawodnik gdy próbuje coś rozegrać to traci piłkę, ale najczęściej po prostu wybiera mega asekuracyjne zagranie do stoperów.
Mateusz Kamiński – 2
Trzy stracone bramki obciążają konto obrońców, bezpośredni udział Kamyk miał zwłaszcza przy pierwszej bramce, gdyż sprokurował rzut karny i przy drugiej, gdzie nie dał rady upilnować Szwocha. Był bliski zdobycia gola w pierwszej połowie, ale po rzucie rożnym – kompletnie niepilnowany – trafił prosto w bramkarza. Bardzo zagubiony w defensywie, gdy rywale raz po raz rozklepywali naszą obronę
Adrian Jurkowski – 2,5
Kiepski mecz zawodnika, zawalił przy trzeciej bramce, był bardzo niepewny, a wyprowadzanie piłki w niektórych momentach było fatalne. Musi się jeszcze wiele uczyć.
Rafał Pietrzak – 3
Czasem można się zastanawiać, czy lewy obrońca w ogóle jest zainteresowany obroną. W tym spotkaniu nieraz jego stroną gdynianie przeprowadzali akcje, a Pietrzak gdzieś tam kilka metrów dalej truchtał sobie niezainteresowany. To nie tak powinno wyglądać…
Tomasz Wróbel – 2
Kolejny totalnie beznamiętny mecz pomocnika, biega po tym boisku zupełnie nie wiadomo w jakim celu, w ostatnim czasie kompletnie nic nie wnosi do gry zespołu. Ma jakieś tam pojedyncze momenty, jak niezły strzał z dystansu w pierwszej połowie, ale po za tym jest bardzo kiepsko. Beznadziejne i niechlujne zagranie w środku pola, po którym rywal strzelił bramkę na 2:0.
Sławomir Duda – 3
Powrócił do składu po pauzie kartkowej i zagrał tak jak cała drużyna – słabo. Wielkich błędów nie było, ale też kompletnie żadnych aktywów.
Grzegorz Fonfara – 2
Również nic nie wniósł w poczynania drużyny. Był tak samo przeciętny jak reszta kolegów z pomocy.
Przemysław Pitry – 2
Był na boisku. I na tym zakończmy opis jego udziału w tym spotkaniu…
Bartłomiej Chwalibogowski – 4
Mocno niewidoczny momentami, choć coś próbował rozegrać. Kompletnie bez efektów.
Grzegorz Goncerz – 4
Zawodnik ustawiony w ataku starał się jak zwykle, ale niewiele z tych starań wynikało. Być może był faulowany w polu karnym w pierwszej połowie. Niestety nie było żadnego zagrożenia z jego strony.
Rafał Figiel (grał od 59. minuty) – 3
Wszedł na pół godziny i nic nie wniósł do gry zespołu.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 68. minuty) – niesklas.
Nie dziwi, że ten zawodnik nie mieści się w składzie, choć tak naprawdę to całą drużynę można by było posadzić na ławce rezerwowych. Słabe wejście, choć w końcówce miał dobrą sytuację.
Paweł Szołtys – niesklas.
Drugi mecz w GKS Katowice młodego zawodnika. Nic nie zdziałał, ale akurat w jego przypadku cieszymy się, że dostał szansę gry.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
wnc emigracja
13 kwietnia 2014 at 13:21
Połowę wypierdolić z kadry, a druga połowa zespołu zapierdalać na treningach. Moskal został, niech zrobi z nimi porządek!
johann
13 kwietnia 2014 at 13:33
Kolejna szopka Moskala. Chciał wstrząsnąć zespołem (nawet to powiedział przed kamerą: „Chcę wstrząsnąć zespołem”), tyle tylko, że już dziś wrócił na fotel trenera. To musiał być pieroński wstrząs. Pewnie wszyscy wyfryzowani w kolorowych butach odwołali wizyty u kosmetyczki i płaczą.
To jest skład, który się nadaje na paradę równości, a nie na boisko. Moskal powinien iść z przodu z tęczową flagą. Nie zdziwiłbym się, gdyby w ostatnim meczu w rundzie osobiście wyskoczył w lakierkach i tym swoim futerku na boisko i strzelił, po asyście Kamińskiego, samobója.
mariusz
13 kwietnia 2014 at 13:40
Podoba mi sie ze nie przyjeto dymisji trenera dajac mu tym samym znak sygnal ze to on rzadzi druzyna a nie na odwrot, teraz oczekuje odwaznych ruchow takich jak zastapienie tych ktorzy nam przynosza wstyd mlodzikami ktorzy jak im sie oieca kontrakt na nowy sezon za pdobra prace do konca tego, to beda zapieprzac ze tylko trawa bedzie leciec z murawy a tym samym oni zyskaja doswiadczenie a my chetnych i gotowych do walki o najwyzsze cele zawodnikow mariusz
Basia
13 kwietnia 2014 at 13:56
johann,nie wysłuchałeś dokładnie wypowiedzi Moskala i sorry,ale pierdolisz głupoty.
johann
13 kwietnia 2014 at 18:29
Bez wulgarnych wstawek Basia. Jak widać myślenie to nie jest twoja mocna strona, więc wybaczam. Jeżeli robisz chłopakom makijaż i strzyżesz ich przed meczem to nawet przepraszam.
Sprawa jest prosta: Gdyby Kazek był po kursie socjotechniki dla początkujących to wiedziałby, że jeżeli chce się wstrząsnąć zespołem to nie staje się przed kamerą i nie mówi, że za moment będzie się wstrząsało zespołem. Dziecinada. I ten rumieniec jak paniena – na szczęście nie umie kłamać. Ryba psuje się od głowy. Jeżeli Pitry mówi, że trzeba „zapier..” i gryźć trawę a wygląda po meczu jakby wrócił z wakacji, to znak, że kupiliśmy karnety na kabaret. Shellu dał mu 2 i ja się z tym w 100% zgadzam. Był na boisku, dreptał, i tyle. Panowie, nie bądźmy naiwni, przecież 11 chłopa nie zapomniało przez zimę jak się gra w piłkę. Oni grają do dobrze rozpisanego scenariusza. Mają biznes gdzieś i tyle, snują się jak cienie. A Moskal powie po kolejnej przegranej: „chciałem się zwijać, ale mi ich żal, więc zostałem”. I będzie heca do końca sezonu.
johann
13 kwietnia 2014 at 18:55
I jeszcze jedno: Garnek odsunięty od składu, jedyny gość któremu chciało się grać – sieknął w końcu dwa gole z Bełchatowem. Pewnie przypadek? A może nie pasował do scenarusza tej farsy? Może trzeba strzelić dwa gole tak jak Kamiński, żeby mieć pewne miejsce w składzie? ŻENUA
banik12
13 kwietnia 2014 at 21:16
Budziłek 2,reszta 0,a Kamiński w ogóle mniej niż zero
krzysiek
13 kwietnia 2014 at 22:03
kamiński i jurkowski grali jak jakieś ciepłe braciszki – ja do Ciebie, Ty do mnie żebyś się nie obraził. nie wiem co ten kamyk robi na tym trowniku. niech se gościu sam odpuści bo jest darymny. może się nadaje ale na okręgowo a nie na 1 liga.