Piłka nożna
Noty i opisy po Błękitnych
Mecz GieKSy z Błękitnymi był fatalnym widowiskiem dla kibiców. Na boisku nie działo się praktycznie nic, nasza drużyna nie oddała w całym meczu celnego strzału na bramkę rywali. W obronie prosiliśmy się o bramkę, na szczęście przeciwnik był tak słaby, że nie zdołał jej zdobyć. Poniżej oceny za to spotkanie.
Bartosz Mrozek – 6,0
Najmniej zastrzeżeń, jak ostatnio w dobrej formie. Obronił trudny strzał po ziemi, który z naszej perspektywy leciał prosto do bramki idealnie przy słupku. Oprócz tego katastrofalny błąd, kiedy piłka przeleciała mu pod nogą po podaniu od obrońcy, na szczęście nie stał w świetle bramki.
Zbigniew Wojciechowski – 2,0
W drugiej połowie kilkukrotnie poszedł na gazie i próbował się pokazywać do gry i wprowadzić trochę dynamiki, niestety bez efektu. Większość meczu na swoim ostatnim miernym poziomie. Trener robi mu krzywdę, że nie daje mu meczu odpoczynku.
Arkadiusz Jędrych – 3,0
Próba strzału głową obok słupka na plus. To koniec pozytywów, masa niedokładności, po jednym fatalnym podaniu pod nogi rywali byliśmy blisko straty bramki. Bardzo słaby mecz.
Grzegorz Janiszewski – 4,0
Ciężko zrozumieć niektóre decyzje Grzegorza, czasem w prostych sytuacjach decyduje się na walkę z trzema rywalami, będąc praktycznie ostatnim… Na szczęście nic z tego negatywnego nie wynikło, bo jakoś finalnie ratował sytuację. Pomagali mu w tym przeciwnicy, którzy byli naprawdę bardzo słabi w ataku. Przynajmniej czasem próbował trudniejszych zagrań.
Grzegorz Rogala – 3,0
Rogala razem z Wojciechowskim nie zaliczą tego spotkania do dobrych, chociaż Grzegorz wychodził wyżej i częściej był przy piłce z okazją do dośrodkowania, dzięki Urynowiczowi, który dogrywał mu piłki do przodu.
Marcin Urynowicz – 4,0
Odnosiłem wrażenie, że jest nielicznym, który schodzi po piłkę i zagrywa do przodu. Miał jedną fatalną piłkę z tyłu, na szczęście Mrozek był czujny na przedpolu. Marcin musi grać w następnym meczu, bo daje nadzieję na wyszarpanie wyniku.
Rafał Figiel – 1,5
Pan piłka do tyłu. Coraz bardziej przekonujemy się do stwierdzenia, że kiedy Figiel jest na boisku, reszta drużyny nie gra na swoim poziomie i albo to on nie potrafi się wkomponować w ustawienie, albo jego nie chcą wkomponować. Obowiązkowa ława w końcu.
Dominik Kościelniak – 3,0
Murawa w Stargardzie temu zawodnikowi ewidentnie przeszkadzała. Wielokrotnie po podaniu chciał się zabrać na szybkości z piłką, a ta podskakując, spowalniała go na tyle, że nie był w stanie stworzyć sobie przewagi. Zdecydowanie za mało wspierał Woźniaka z przodu.
Adrian Błąd – 4,5
Najbardziej zaangażowany w grę nasz zawodnik. Biegał wszędzie i mocno starał się wyciągnąć coś z tego meczu więcej niż aspiracje trenera na 1 punkt. Poprawił dośrodkowania, jedyne co mieliśmy w tym meczu, to właśnie po jego dośrodkowaniach.
Krystian Sanocki – 2,5
Dużo wiatru, za mało wsparcia dla Woźniaka. Za dużo niezrozumienia z Wojciechowskim
Arkadiusz Woźniak – 1,5
Dziwna decyzja trenera. Wziął i wrzucił Woźniaka na szpicę na długie piłki, gdzie nawet jak wygrywał pojedynki główkowe, to koledzy mu w ogóle nie pomagali. Zostawiony sam na pastwę losu. Bezproduktywny, pierwszy raz drużyna nie oddała celnego strzału na bramkę rywala w całym meczu. Rywala, który stracił w tym sezonie 60 bramek.
Filip Kozłowski (grał od 63. minuty) – bez oceny
Fatalne wejście, nic nie pomógł. Kilka razy zagrał z rywalem na plecach, ale to cień zawodnika z zeszłej rundy.
Patryk Grychtolik (grał od 80. minuty) – bez oceny
Parę wejść na agresji, przez co mieliśmy piłkę pod polem karnym rywali. Dawać go od początku!
Bartosz Jaroszek (grał od 86. minuty) – bez oceny
Nie miał czasu i okazji czegokolwiek zmienić. Rywale sami gubili piłkę, więc w odbiorze trochę powalczył, ale dużego wysiłku włożyć w to nie musiał.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
KaTe
12 maja 2021 at 12:39
Wychodzi na to, że wystawianie Figla i Wojciechowskiego to – sabotaż
Łukasz Z.
12 maja 2021 at 13:01
Grychtolik za Wojciechowskiego, Pavlas za Rogale, Szwedzik za Woźniaka czy Kozłowskiego! Skoro są bez formy to i tak gorzej nie będzie. To co oni wyprawiają od kilku spotkań każe sądzić, że dobrze wybrani i dopasowani juniorzy Gieksy nie byliby gorsi. Niestety wychodzą lata kupowania ” wielkich graczy” zamiast stawiania na swoich! Przykre to wszystko.
Zory_Trzy_Kolory
12 maja 2021 at 14:01
Podziwiam Was redaktorzy i wszyscy, którzy oddajecie temu klubowi kawał serca, nie mówiąc o czasie i pieniądzach. W GKS, ale również w Urzędzie Miasta na samej górze od lat jest patologia i naprawdę wielu ludzi, kiedyś bardzo zaangażowanych, odchodzi. To jest dramat, klub jest sukcesywnie niszczony od lat. Przydałaby się konkretna lustracja, osądzenie winnych, a jeśli się nie da, rozpoczęcie od nowa, gdzieś w B klasie. Ale jako GieKSa i z GieKSiarskim charakterem! Jeżeli my wciąż będziemy tylko pisać na forach i dalej jeździć za tym klubem i go utrzymywać, to nic się nie poprawi. Nigdy. Bez nas to gówno się nie skończy.
Pozdrawiam wszystkich GieKSiarzy!