Piłka nożna
Noty i opisy po Pogoni
Mecz z Pogonią Szczecin dla nas wszystkich okazał się szczęśliwy. GieKSa wyeliminowała klub z ekstraklasy i zagra w kolejnej rundzie. Trener Jakub Dziółka zdecydował się dość mocno odmłodzić skład i okazało się to dobrym posunięciem. To nie oznacza jednak, że w przypadku poszczególnych zawodników z całej piętnastki było różowo (stąd umiarkowane noty). Radość, radością, ale gdyby Pogoń była skuteczniejsza, a my nie mielibyśmy w bramce Barana, to goście mogliby nas odprawić z bagażem i pięciu bramek… Najważniejsze jednak, że braki piłkarskie udało się nadrobić walką i znów to pokazało, że jest to klucz do sukcesu.
Krzysztof Baran – 9,5
Absolutny bohater meczu i ojciec zwycięstwa. Debiutant w GieKSie dał nam możliwość przeżywania wielkich emocji. Co prawda początek meczu nie był najpewniejszy, ale potem bronił jak w transie, wyjmując kilka stuprocentowych okazji gości i przy drugich tylu mając mnóstwo szczęścia, tak potrzebnego bramkarzowi. W konkursie rzutów karnych doprowadził do odwrócenia jego losów, broniąc dwie jedenastki. Występ niemal perfekcyjny.
Adrian Frańczak – 5,5
Średni mecz zawodnika. O ile w pierwszej połowie było jeszcze dobrze, to potem nie zawsze ogarniał w defensywie. Bezpośrednio co prawda nie miał winy przy groźnych sytuacjach Pogoni, ale często gdzieś tam był w pobliżu. W ofensywie praktycznie nieobecny.
Wojciech Lisowski – 4
Trochę tykająca bomba zegarowa, z mnóstwem szczęścia. Sporo błędów, po których rywale mieli znakomite sytuacje. Na dobrą sprawę, gdyby po jego błędach padły 2-3 bramki nikt nie mógłby się dziwić. Na plus pewne wykonanie ostatniego rzutu karnego.
Rafał Remisz – 5
Takiej ilości błędów jak Lisowski nie popełnił, ale również zdarzyły się wpadki. Ponadto dość średni mecz, bez kiksów.
Simon Kupec – 5,5
Pierwsze spotkanie od dawna i zdecydowanie lepiej niż na początku sezonu, ale z drugiej stronie paradoksalnie był winny utraty bramki. Przysnął i nie zdążył do nadbiegającego Drygasa. W kilku momentach również niepewnie. Ale ogólnie patrząc – nie było najgorzej.
Kacper Tabiś – 6
Ambicja była bardzo widoczna. Zwłaszcza w drugiej połowie, gdy łapały go skurcze, a mimo to dał jeszcze z siebie w jednej czy dwóch akcjach. Szkoda tego strzału na 2:0 z dystansu, z jednej strony mógł to lepiej rozegrać, z drugiej to uderzenie było naprawdę niezłe. Trzeba stawiać na młodych.
Bartłomiej Poczobut – 5
Nie był to wybitny mecz zawodnika. Nie czyścił tyle, ile byśmy wymagali, przy stałych fragmentach zdarzało mu się przegrać pojedynki. Spuścił z tonu mocno. Nie był to jakiś szczególnie zły mecz, ale jednak Pogoń miała tak dużą liczbę sytuacji, że trudno nie brać pod lupę defensywnego pomocnika.
Adrian Łyszczarz – 6
Młody zawodnik nie cieszył się zaufaniem trenerów wcześniej. Tym razem wszedł i po bardzo dobrym rajdzie wywalczył rzut karny. Grał w tym spotkaniu na tyle, ile potrafił i potem było widać już duże zmęczenie. Mimo to bardzo pewnie wykorzystał jedenastkę. Na plus.
Dominik Bronisławski – 5
Praca w środku boiska, bez rewelacji, bez jakiejś słabizny. Było średnio, ale wiemy, że zawodnika stać na więcej. I oby dostawał więcej szans.
David Anon – 5,5
Strzelony rzut karny i nic poza tym. Tak można ocenić występ Hiszpana.
Daniel Rumin – 5,5
Trochę wiatru, sporo ambicji, ale bez groźnych sytuacji do strzelenia gola. Na tle Śpiączki wyglądał jak profesor.
Tymoteusz Puchacz (grał od 60. minuty) – 6
Dobra zmiana ofensywna i słaba defensywna. Dał się objechać straszliwie na raz przed dośrodkowaniem poprzedzającym utratę bramki. Za to z przodu dawał bardzo dużo i ambitnie. Dzięki jego postawie przez spore momenty udawało się oddalić zagrożenie od naszego pola karnego. Należy go trzymać jak najdalej od naszej szesnastki, bo sieje zagrożenie, za to dać mu sporo możliwości gry z przodu – bo znowuż tam wiele może dobrego dać. Dobry karny.
Bartosz Śpiączka (grał od 64. minuty) – 3
Totalne nieporozumienie. Zawodnik wchodzi pół godziny przed końcem i ze swoim doświadczeniem oraz świeżymi siłami powinien dać oddech obrońcom, a i samemu popracować nad podwyższeniem wyniku. Tymczasem w jedynej sytuacji, która miał, po pierwsze wyglądał, jakby ciągnął tonę węgla, po drugie będąc sam na sam nie trafił w bramkę tylko w słupek. Dodatkowo zmarnowany rzut karny na początku konkursu jedenastek.
Wojciech Słomka (grał od 76. minuty) – 3,5
Kolejna słaba zmiana. Miał co najmniej kilka okazji, żeby przeprowadzić fajną akcję, ale ze swoimi umiejętnościami nie było to realne. Dodatkowo na początku swojej bytności na boisku był ogrywany przez przeciwników.
Damian Michalik (grał od 92. minuty) – niesklas.
Próbował odciążyć defensywę, ale nie wyglądało to specjalnie dobrze. Zwłaszcza sytuacja, w której wszedł w pole karne i podał prosto do bramkarza. Na plus – jedenastka.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Toczmek
27 września 2018 at 09:00
Na plus Michalika jeszcze wyjście i podanie do Śpiączki, gdzie ten właśnie trafił w słupek.
1964
27 września 2018 at 11:26
Owszem Kupec spóźnił się z kryciem przy bramce ale zobaczcie co robił Słomka!!!!!!!!!