Piłka nożna
Noty i opisy po Sandecji
Ten mecz był bardzo średni w wykonaniu piłkarzy GieKSy. Nie było dobrze, ale też nie było bardzo źle. Niektórzy zawodnicy wyróżnili się pozytywnie na tle innych, inni zawiedli. Oto jak zagrali poszczególni piłkarze we wczorajszym spotkaniu.
Łukasz Budziłek – 7
Gdzieś tam przydarzył się jakiś drobny błąd, ale dużo wyłapanych dobrze dośrodkowań i górnych piłek. Dość pewny występ, ale też soczystych strzałów Sandecji nie było. Ale cudowna interwencja w pierwszej połowie przy wolnym, gdzie ktoś tuż przed bramką trącił piłkę, a golkiper jeszcze ją sparował na róg.
Alan Czerwiński – 3
Tragedia i totalna katastrofa. Gdyby to jeszcze chodziło o złą technikę to jeszcze byłoby do przełknięcia, ale przede wszystkim było mnóstwo niezrozumiałych błędów w ustawieniu. Sandecja hasała sobie na swoim lewym skrzydle jak chciała, bardzo często naszego zawodnika po prostu nie było na boisku, tak jakby zszedł do szatni. Dodatkowo Alan zapędzał się do akcji ofensywnych (bez skutku), a zaraz szła kontra – oczywiście jego stroną z mnóstwem wolnego miejsca dla rywala. Zupełnie nietrafiony pomysł z wystawieniem go na tej pozycji, zresztą na jesieni w obronie też grał słabo. Alan to dobry zawodnik – ale na pozycji pomocnika, bez jakichś specjalnych (oprócz asekuracji) zadań defensywnych.
Mateusz Kamiński – 6,5
Normalny mecz stopera, kilka prób zaangażowania się do przodu. Bez większych błędów. Raz co prawda zabrakło go na środku obrony i rywal prawie strzelił gola, ale rozgrzeszamy stopera, bo pobiegł asekurować prawego obrońcę, którego zabrakło na swojej pozycji.
Adrian Napierała – 6,5
Podobnie jak Kamyk, swoją robotę wykonał. Jakichś super interwencji nie miał, ale Sandecja mimo że atakowała co jakiś czas, do strzałów jakoś często nie dochodziła.
Bartłomiej Chwalibogowski – 6,5
Dobry mecz Bartka. Aktywny, udzielał się mocno w ofensywie, dobrze współpracował z Rakelsem. Kilka naprawdę dobrych wejść i prób odbiorów na szybkości. Druga połowa słabsza i jeden poważny błąd w defensywie, po którym Sandecja miała dobrą sytuację.
Krzysztof Wołkowicz – 5
Przeciętny występ zawodnika, nic wielkiego nie zawalił, ale też nie pomógł w ofensywie. Wymagamy dużo więcej.
Sławomir Duda – 5,5
Trudno ocenić mecz tego zawodnika. Dobre momenty, przeplatał słabszymi. Udziela się w defensywie, jak i w ofensywie, ale bez większego skutku. Średni występ.
Grzegorz Fonfara – 5,5
Także mimo że defensywny pomocnik, próbował się dużo angażować w ofensywę, ale bez większych efektów. Był nawet w stosunkowo niezłych sytuacjach podbramkowych, ale szybsi byli obrońcy. Generalnie bardzo przeciętnie, choć zaliczył kilka niezłych otwierających akcje podań.
Przemysław Pitry – 4,5
Kolejny słaby mecz. Dużo strat, a w kluczowych monetach słabe podania, np. to do Rakelsa w drugiej połowie, gdzie można było wyprowadzić Łotysza sam na sam, a podanie było za plecy. Pomocnik jest zadziwiająco momentami powolny. To zawodnik doświadczony, z takim potencjałem, a w tej rundzie niestety rozmienia go na drobne…
Deniss Rakels – 6
Na lewej pomocy po raz pierwszy i nawet nienajgorszy występ. Zabrakło co prawda efektywności, ale sam pomysł z Łotyszem na tej pozycji nie wydaje się zły. Miał kilka szybkich akcji, może nie do końca dobre wybory (zejścia do środka zamiast grania do wychodzącego na obieg Chwalibogowskiego). Ale to jest do dopracowania. W końcówce na szpicy, ale nie doczekał się dobrych podań, choć był bliski gola po podaniu Gancarczyka. Mimo wszystko jakoś trudno uwierzyć, że Deniss na dłużej zagości na tej pozycji.
Jewhen Radionow – 5
Od początku na szpicy, starał się w pierwszej połowie, w drugiej już niewidoczny. Ogólnie nic wielkiego nie pokazał, a w pierwszej połowie miał dobrą sytuację, ale chyba myślał, że jest na spalonym. Dość słabo wypadł fizycznie.
Janusz Gancarczyk (grał od 46. minuty) – 5,5
Dużo niedokładności, a szkoda, bo miał dużo dobrych pomysłów. Prawie zaliczył asystę przy podaniu do Rakesa. Miał na koncie jednak nieco strat. Nadal trudno zdefiniować tego zawodnika, ale wydaje się, że przy większej koncentracji i dokładności naprawdę jest w stanie pomóc GieKSie.
Arkadiusz Kowalczyk (grał od 64. minuty) – niesklas.
Wszedł w drugiej połowie i narobił sporo wiatru ze strzałami włącznie. Dobra zmiana, ale czy Arek jest w stanie utrzymać taką dyspozycję przez cały mecz?
Grzegorz Goncerz (grał od 82. minuty) – niesklas.
Wszedł w końcówce za Fonfarę, zajął jego pozycję i próbował kilka razy pograć pressingiem. Bez efektów.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Jurkens
5 maja 2013 at 17:38
Co ten Arkadiusz Kowalczyk ma jeszcze zrobić aby wreszcie trener dał mu do zrozumienia, że mu ufa. Kowal potrzebuje aby Klub na niego postawił, dał mu to odczuć. Wtedy będzie grał jeszcze lepiej! To najsprytniejszy piłkarz GKSu. Trochę tylko za mało egoistyczny! On podaje ale jemu taki Rakels czy Pitry praktycznie nigdy nie podali na strzał.
fjodor
5 maja 2013 at 18:32
Sheeelluuuuu…. a ja dalej upierdliwie swoje…. Ty wiesz co 🙂