Piłka nożna
Noty i opisy po Wiśle
GKS Katowice przegrał w Płocku 0:2 po słabym meczu. To pierwsza porażka GKS za kadencji Jerzego Brzęczka. Nie ma co rozdzierać szat, bo porażka może się zdarzyć (szkoda, że w takim meczu). Trzeba jednak sprawiedliwie ocenić naszych zawodników, a zagrali generalnie bardzo słabo.
Rafał Dobroliński – 4,5
Przy bramkach nie zawinił, ale grał bardzo niepewnie i nerwowo. Jak zwykle zwlekał z wybiciami, ale lepsze to niż podawanie do partnera, który jest opadnięty przez rywali na 16. metrze, przez co wsadza partnera na minę. Bardzo dziwne zachowanie, gdy rywal uderzał z połowy boiska – Rafał ma szczęście, że to nie wpadło, bo posypałyby się gromy.
Alan Czerwiński – 5
Taki sobie obrońcy, mógł troszkę lepiej dośrodkowywać, bo miał do tego okazję. Ale też nie było jakoś tragicznie.
Mateusz Kamiński – 5,5
Złe wybicie przy drugiej bramce, choć wyciągnął się na tyle mocno, że to chyba była jedyna możliwa opcja. Ponadto średni mecz, ani jakoś szczególnie zły, ale też niespecjalnie dobry.
Oliver Prażnovsky – 6
Poprawny mecz stopera, nic większego nie zawalił, kilka razy dobrze wyszedł spod pressingu, ale też zdarzył się 1-2 błędy.
Rafał Pietrzak – 3
Niech przemówi to, że trener zdjął Rafała już w przerwie. Chyba skończył się monopol zawodnika na grę w pierwszej jedenastce. Trudno się jednak dziwić, skoro w defensywie gra fatalnie, choć do tej pory uchodziło mu to płazem. W Płocku dawał się ogrywać rywalom, a pierwsza bramka padła po dwukrotnym przegraniu 1 na 1 w swojej strefie. Fatalne stałe fragmenty. Rafał weź się za siebie, a najlepiej graj tylko w pomocy.
Adrian Frańczak – 5
Trudno jednoznacznie ocenić występ zawodnika. Coś tam próbował z przodu, ale bez powodzenia większego. Był zamieszany w obie bramki, w których był za daleko od rywali, którzy oddawali strzały, a przy pierwszej zupełnie nie wziął pod uwagę strzelca.
Povilas Leimonas – 5
Bardzo przeciętny mecz. Być może mógł lepiej interweniować przy bramce, a podbijając piłkę zupełnie zmylił Dobrolińskiego. W ofensywie nic nie dał.
Łukasz Pielorz – 5,5
Również przeciętnie, ani ziębił, ani grzał, niewidoczny. Czasem nawet trudno ocenić zawodnika.
Bartosz Iwan – 3
Bardzo słabo, Bartek nie dał absolutnie nic zespołowi w ofensywie. Złe podania, złe rozprowadzanie akcji, błędy, brak takiego wigoru.
Paweł Szołtys – 4
Trochę się miotał, starał się, ale bez efektu. Fajnie, że decydował się na uderzenia z dystansu, choć trzeba jeszcze popracować nad siłą tych uderzeń.
Grzegorz Goncerz – 3
Bardzo słabo w wykonaniu Grzegorza. I o ile nieraz – częściej grywał lepiej, a czasem słabiej, to w tym meczu nieco irytował próbami technicznych, finezyjnych zagrań w sytuacjach, kiedy trzeba było grać prostą piłkę.
Filip Burkhardt (grał od 46. minuty) – 4,5
Nie wniósł wiele do ofensywy zespołu. Przy drugiej bramce mógł bardziej przykryć rywala, który był niedaleko. Słabo.
Maciej Bębenek (grał od 46. minuty) – 6
Rozruszał prawą stronę i ofensywę GKS, ale to nie było to. Mimo wszystko czekamy na niego od pierwszej minuty w Suwałkach. Kilka razy fajnie wyprowadził Alana Czerwińskiego.
Wojciech Trochim (grał od 60. minuty) – 5,5
Lepiej niż Iwan, starał się i walczył i również coś z tego mogło być. Niestety mimo chęci, czasem w rozegraniu zabrakło jakości. Szkoda, że ze dwa razy nie zobaczył wolnego Szołtysa na lewej stronie.
Piłka nożna
Hajduk lub Żilina rywalem GieKSy
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
Felietony Piłka nożna
GieKSa bawi się w Opalenicy
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Piłka nożna
Gabriel Kobylak 2028
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu


Mateo
15 listopada 2015 at 18:16
Shelu z calym szacunkiem ale co ty bierzesz??????Widzialem mecz Goncerz góra 2 Bebenek 3 moze Trochim sie staral to dalbym 3,5 Szoltys kurewa 1!!!Shellu 0!!!!
ula
16 listopada 2015 at 16:27
A Dobroliński powinien dostać 5 za to że dzięki nie mu nie stracilismy trzeciego gola,a leimonas zawsze musi coś spieprzyc,z sandecja strzelił samobója i dostał dwóję(jak dla mnie jedynka lub zero),ze stomilem litwin dostaje tyle samo co Dobro czyli cztery(dla mnie to jest komedia,kiedy litwin więcej spieprza,bo nawet nie umie mocniej podać do Prażnowskiego(gdyby lemoniada podał mocniej do praznowskiego,to olivier miałby dwie mozliwosci,albo wykopać piłkę za boisko,albo podać do dobrolinskiego tak,żeby Dobro mógł tą piłkę złapać)i ma taką samą ocenę,a pragnę zauważyć,że naprawdę Rafał o wiele wiecej robi,niz ten leimonas,może i jestem uprzedzona,co do litwina,ale nie moge pozwolić na to,żebys tak oceniał zawodników,a co do meczu z Wisła,no cóż kolejny wielbład leimonasa,który uderza tak,że piłka po rykoszecie,wpada do bramki bezradnego Rafała