Piłka nożna
Noty i opisy po Zawiszy
Postawę zespołu w meczu z Zawiszą można podzielić na dwie połowy – i to nie dwie połowy meczu, a raczej okres z Pitrym w składzie i po jego zejściu. Niestety od 55. minuty GKS stracił na jakości ofensywnej i nawet po utracie bramki miał spory problem ze stworzeniem sobie sytuacji. Oceniając mecz całościowo – GKS nie dał rady zespołowi z ekstraklasy i to było widać. Skutkuje to też obniżeniem not, mimo że zwłaszcza przed przerwą, nasz zespół mógł się podobać.
Łukasz Budziłek – 6,5
Poprawny mecz, dwie bardzo dobre instynktowne interwencje – raz po strzale, raz po próbie lobowania przez rywala. Przy bramce na żywo wydawało się, że owszem mógł się lepiej zachować, ale petarda Petasza była potężna. Po obejrzeniu tego gola na video widać jednak, że golkiper jest spóźniony z interwencją i piłka śmignęła mu pod rękawicą, a nie musiała.
Alan Czerwiński – 5,5
Średni mecz zawodnika, kilka razy dał się ograć, dwójka Ziajka-Petasz często próbowała wymanewrować prawego obrońcę GieKSy. Takimi meczami może nabrać doświadczenia, ale widać, że musi się jeszcze wiele uczyć. Na plus jak zawsze ostatnio – ambicja oraz próby akcji skrzydłami.
Mateusz Kamiński – 6,5
Niezły mecz stopera, Zawisza nie stworzył sobie wielu klarownych sytuacji, tak żeby Budziłek musiał często interweniować – częste ofiarne interwencje na koniec doprowadzały, że kończyło się na przykład na rzucie rożnym. Kamyk mógł powtórzyć swój wyczyn z kwietnia, kiedy to strzelił bramkę Zawiszy po rzucie rożnym, ale tym razem trochę zabrakło.
Adrian Jurkowski – 6
Solidnie, ale momentami, jak rywale przyspieszyli był nieco zagubiony. Większych błędów jednak nie popełnił, ale przydałoby się trochę więcej spokoju. Na plus dojścia do piłki przy stałych fragmentach. Prędzej czy później ten zawodnik w końcu strzeli gola.
Bartłomiej Chwalibogowski – 5,5
Zastąpił Rafała Pietrzaka na skrzydle i spisał się przeciętnie. Również z jego strony padło kilka dośrodkowań lub próbował się przedostać w pole karne Wójcicki. Nie było źle, ale do zachwytów daleko.
Rafał Figiel – 6
Zawodnik zawiesił sobie wysoko poprzeczkę i na razie nie może jej dosięgnąć. To co się podoba, to to, że bierze na siebie odpowiedzialność za grę, próbuje odważnych zagrań. Na razie jednak wychodzą mu one ze średnim skutkiem. Ostatnio dostaje szanse od trenera Moskala, czas przekuć to w większą efektywność.
Sławomir Duda – 5
Pomocnik trochę niemrawy, to nie ten Duda z początku pobytu w GieKSie. Wiele jego zagrań jest nacechowanych ryzykiem straty. Zawodnik musi powoli wziąć się w garść, aby nie popaść w przeciętność, bo umiejętności ma.
Kamil Cholerzyński – 5,5
Trudno jednoznacznie ocenić tego zawodnika, zaliczył kilka dość prostych strat, które na tym poziomie nie powinny mieć miejsca, ale miał też na koncie kilka przechwytów. Dobrze rozpoczynał akcje, ale gdy było bliżej bramki, momentami się gubił.
Przemysław Pitry – 7
Do momentu pobytu na boisku GKS stwarzał sobie i miał sytuacje bramkowe, a akcje ofensywne były dobre. Niestety po zejściu gra ofensywna straciła bardzo dużo na jakości, do tego stopnia, że katowiczanie nie potrafili sobie stworzyć dobrych sytuacji. Sam zaliczył dobry strzał z daleka, obroniony przez Kaczmarka, dobrze też dośrodkował na głowę Zielińskiego. Tak jak rok temu z Okocimskim, tak i teraz było widać jak na dłoni, że bez Pitrego ciężko się gra GKS w ofensywie.
Tomasz Wróbel – 6
Również wysoko zawiesił poprzeczkę – dobrymi meczami, ale i pojedynczymi zagraniami (asysta z Arką, dwa gole z Dolcanem, asysta z Puszczą). Dlatego kibice właśnie tyle od niego wymagają. Tym razem było nieco słabiej, wydawało się, że po zejściu Pitrego Wróbel pociągnie drużynę do dalszych ataków. Tym razem bezskutecznie.
Michał Zieliński – 4,5
Dostał niespodziewanie szansę od początku i zawiódł. Cofał się do linii pomocy po piłkę, ale generalnie miał problem z utrzymaniem się przy niej, notował też niecelne podania. Jedna dobra sytuacja, po dośrodkowaniu Pitrego, ale źle złożył się do strzału głową. Słabiutko.
Janusz Gancarczyk (grał od 55. minuty) – 6
Wszedł za Pitrego i starał się. Był jednym z tych zawodników, którzy mogli coś podziałać w atakach, ale Januszowi ciągle brakuje „czegoś”. Ma szybkość, potrafi wygrywać pojedynki na skrzydle, ale ciągle w GKS nie może odpalić. W jednym momencie przedarł się w pole karne z prawej strony, ale podanie nie zakończyło się uderzeniem. Po jego faulu Zawisza miał rzut wolny, po którym Petasz strzelił bramkę.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 68. minuty) – niesklas.
Miał 20 minut na pokazanie się, ale nie rozruszał znacząco naszego zespołu. Zawodnik balansuje pomiędzy boiskiem, a ławką, ale lepiej gra od początku meczów. Gdy wchodzi z ławki, nie potrafi rozruszać gry naszego zespołu.
Arkadiusz Kowalczyk (grał od 81. minuty) – niesklas.
Po raz pierwszy od dawna na boisku. Kilka razy przy piłce, ale bez efektów.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
tomay
17 października 2013 at 13:16
Zieliński nawet nie nadaje się na II ligę czas szukać dobrego napastnika
gieksiarz
17 października 2013 at 16:30
tak szczerze powiedziawszy to wolalbym zeby zamiast tego zielinskiego wystawil mlodego SZOLTYSIKA BO by zlapal mlody jakies doswiadczenie a moze by mu sie udalo cos wywalczyc bo by chcial sie pokazac. PAnie prezesie pan Zielinski out w zime bo takich grajkow jak on to w katowickiej A klasie mamy w 3 i dupe jak i nie lepszych.