Piłka nożna
Noty i opisy po Zawiszy
Postawę zespołu w meczu z Zawiszą można podzielić na dwie połowy – i to nie dwie połowy meczu, a raczej okres z Pitrym w składzie i po jego zejściu. Niestety od 55. minuty GKS stracił na jakości ofensywnej i nawet po utracie bramki miał spory problem ze stworzeniem sobie sytuacji. Oceniając mecz całościowo – GKS nie dał rady zespołowi z ekstraklasy i to było widać. Skutkuje to też obniżeniem not, mimo że zwłaszcza przed przerwą, nasz zespół mógł się podobać.
Łukasz Budziłek – 6,5
Poprawny mecz, dwie bardzo dobre instynktowne interwencje – raz po strzale, raz po próbie lobowania przez rywala. Przy bramce na żywo wydawało się, że owszem mógł się lepiej zachować, ale petarda Petasza była potężna. Po obejrzeniu tego gola na video widać jednak, że golkiper jest spóźniony z interwencją i piłka śmignęła mu pod rękawicą, a nie musiała.
Alan Czerwiński – 5,5
Średni mecz zawodnika, kilka razy dał się ograć, dwójka Ziajka-Petasz często próbowała wymanewrować prawego obrońcę GieKSy. Takimi meczami może nabrać doświadczenia, ale widać, że musi się jeszcze wiele uczyć. Na plus jak zawsze ostatnio – ambicja oraz próby akcji skrzydłami.
Mateusz Kamiński – 6,5
Niezły mecz stopera, Zawisza nie stworzył sobie wielu klarownych sytuacji, tak żeby Budziłek musiał często interweniować – częste ofiarne interwencje na koniec doprowadzały, że kończyło się na przykład na rzucie rożnym. Kamyk mógł powtórzyć swój wyczyn z kwietnia, kiedy to strzelił bramkę Zawiszy po rzucie rożnym, ale tym razem trochę zabrakło.
Adrian Jurkowski – 6
Solidnie, ale momentami, jak rywale przyspieszyli był nieco zagubiony. Większych błędów jednak nie popełnił, ale przydałoby się trochę więcej spokoju. Na plus dojścia do piłki przy stałych fragmentach. Prędzej czy później ten zawodnik w końcu strzeli gola.
Bartłomiej Chwalibogowski – 5,5
Zastąpił Rafała Pietrzaka na skrzydle i spisał się przeciętnie. Również z jego strony padło kilka dośrodkowań lub próbował się przedostać w pole karne Wójcicki. Nie było źle, ale do zachwytów daleko.
Rafał Figiel – 6
Zawodnik zawiesił sobie wysoko poprzeczkę i na razie nie może jej dosięgnąć. To co się podoba, to to, że bierze na siebie odpowiedzialność za grę, próbuje odważnych zagrań. Na razie jednak wychodzą mu one ze średnim skutkiem. Ostatnio dostaje szanse od trenera Moskala, czas przekuć to w większą efektywność.
Sławomir Duda – 5
Pomocnik trochę niemrawy, to nie ten Duda z początku pobytu w GieKSie. Wiele jego zagrań jest nacechowanych ryzykiem straty. Zawodnik musi powoli wziąć się w garść, aby nie popaść w przeciętność, bo umiejętności ma.
Kamil Cholerzyński – 5,5
Trudno jednoznacznie ocenić tego zawodnika, zaliczył kilka dość prostych strat, które na tym poziomie nie powinny mieć miejsca, ale miał też na koncie kilka przechwytów. Dobrze rozpoczynał akcje, ale gdy było bliżej bramki, momentami się gubił.
Przemysław Pitry – 7
Do momentu pobytu na boisku GKS stwarzał sobie i miał sytuacje bramkowe, a akcje ofensywne były dobre. Niestety po zejściu gra ofensywna straciła bardzo dużo na jakości, do tego stopnia, że katowiczanie nie potrafili sobie stworzyć dobrych sytuacji. Sam zaliczył dobry strzał z daleka, obroniony przez Kaczmarka, dobrze też dośrodkował na głowę Zielińskiego. Tak jak rok temu z Okocimskim, tak i teraz było widać jak na dłoni, że bez Pitrego ciężko się gra GKS w ofensywie.
Tomasz Wróbel – 6
Również wysoko zawiesił poprzeczkę – dobrymi meczami, ale i pojedynczymi zagraniami (asysta z Arką, dwa gole z Dolcanem, asysta z Puszczą). Dlatego kibice właśnie tyle od niego wymagają. Tym razem było nieco słabiej, wydawało się, że po zejściu Pitrego Wróbel pociągnie drużynę do dalszych ataków. Tym razem bezskutecznie.
Michał Zieliński – 4,5
Dostał niespodziewanie szansę od początku i zawiódł. Cofał się do linii pomocy po piłkę, ale generalnie miał problem z utrzymaniem się przy niej, notował też niecelne podania. Jedna dobra sytuacja, po dośrodkowaniu Pitrego, ale źle złożył się do strzału głową. Słabiutko.
Janusz Gancarczyk (grał od 55. minuty) – 6
Wszedł za Pitrego i starał się. Był jednym z tych zawodników, którzy mogli coś podziałać w atakach, ale Januszowi ciągle brakuje „czegoś”. Ma szybkość, potrafi wygrywać pojedynki na skrzydle, ale ciągle w GKS nie może odpalić. W jednym momencie przedarł się w pole karne z prawej strony, ale podanie nie zakończyło się uderzeniem. Po jego faulu Zawisza miał rzut wolny, po którym Petasz strzelił bramkę.
Krzysztof Wołkowicz (grał od 68. minuty) – niesklas.
Miał 20 minut na pokazanie się, ale nie rozruszał znacząco naszego zespołu. Zawodnik balansuje pomiędzy boiskiem, a ławką, ale lepiej gra od początku meczów. Gdy wchodzi z ławki, nie potrafi rozruszać gry naszego zespołu.
Arkadiusz Kowalczyk (grał od 81. minuty) – niesklas.
Po raz pierwszy od dawna na boisku. Kilka razy przy piłce, ale bez efektów.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
tomay
17 października 2013 at 13:16
Zieliński nawet nie nadaje się na II ligę czas szukać dobrego napastnika
gieksiarz
17 października 2013 at 16:30
tak szczerze powiedziawszy to wolalbym zeby zamiast tego zielinskiego wystawil mlodego SZOLTYSIKA BO by zlapal mlody jakies doswiadczenie a moze by mu sie udalo cos wywalczyc bo by chcial sie pokazac. PAnie prezesie pan Zielinski out w zime bo takich grajkow jak on to w katowickiej A klasie mamy w 3 i dupe jak i nie lepszych.