Piłka nożna
Noty i opisy za mecz z Miedzią
W meczu z Miedzią piłkarze GKS nie zagrał jakoś fatalnie czy szczególnie źle, ale nie była to też taka postawa jak w poprzednich spotkaniach. O utracie bramek zadecydował błąd w kryciu i pech, druga bramka była konsekwencją kontry. Linia obrony nie spisała się w tym meczu najlepiej, natomiast z przodu – mimo inicjatywy w drugiej połowie – nie było jakichś bardzo groźnych sytuacji.
Maciej Wierzbicki – 6
Wierzba puścił dwie bramki przy których nie miał większych szans. Przy pierwszej zawinili bardziej obrońcy, druga to rzut karny. Ponadto kilka niezłych interwencji i bardzo dobra w sytuacji sam na sam z Zakrzewskim.
Alan Czerwiński – 5
Przy pierwszej bramce krył Łobodzińskiego, ale ten go po prostu przechytrzył. Ponadto kilka razy z jego strony były dośrodkowania w nasze pole karne. Nie za dobry mecz.
Adrian Napierała – 6
Bezpośredniego udziału przy straconych bramkach nie miał. W końcówce natomiast mocno udzielał się w ofensywie i nawet oddał dwa celne strzały.
Damian Kaciczak – 4,5
Zawodnik przy dwóch straconych bramkach nie zrobił nic, aby nie dopuścić do ich utraty. O ile w pierwsze sytuacji piłka nie była w jego rejonie, a rywale byli dobrze pokryci przez innych zawodników, to przy drugiej widać było, że zawodnik w ogóle nie wie co ma zrobić, czy zaasekurować Pitrego, czy przypilnować wolnego zawodnika Miedzi w polu karnym. Efekt był taki, że nie zrobił nic, tylko przykrył powietrze.
Bartosz Sobotka – 4,5
Lepiej wypadł w meczu z Tychami na pomocy. W spotkaniu z Miedzią nie miał jakichś kiksów, faktem jednak jest, że zupełnie nie radził sobie choćby z Madejskim i z jego strony było największe zagrożenie dla Miedzi – trwało to przez końcowe 20 minut pierwszej połowy. W przerwie trener zdjął zawodnika z boiska.
Arkadiusz Kowalczyk – 5,5
Był aktywny, nawet miał sytuacje bramkowe, ale tym razem nieco słabszy występ. Mimo to warto na zawodnika stawiać, robi dużo wiatru, a gdy jest w formie, są z tego wymierne efekty.
Grzegorz Fonfara – 6
Sporo niezłych stałych fragmentów gry, potrafił też dośrodkować z akcji. W pierwszej połowie bardzo dobrze odebrał piłkę na 18. metrze i podał do Kowalczyka. Szkoda rzutu wolnego z 17 metrów – z tej odległości nie strzela się technicznie nad murem!
Krzysztof Wołkowicz – 4
Duża ilość strat, prostych technicznych błędów. Widzieliśmy Wołka w dużo lepszej dyspozycji, a wyglądało, jakby okres, w którym pauzował za kartki przespał. Jedynie jeden dobry strzał w boczną siatkę (po rykoszecie). Ponadto słabo.
Przemysław Pitry – 5,5
To nie był ten Pitry z poprzednich meczów. U niego jednak jest tak, że nawet jak gra słabiej to oddaje sporo strzałów i jest aktywny. Tym razem były jednak albo blokowane, albo w środek bramki. No i sprokurował rzut karny, co lekko obniża mu notę.
Bartłomiej Chwalibogowski – 5
Niezłe dośrodkowania z wolnych, ale jeśli chodzi o grę to bez większego zagrożenia. Zawodnik chyba gra lepiej, gdy wchodzi na podmęczonego przeciwnika. W drugiej połowie wychodził do przodu z obrony.
Rafał Kujawa – 5,5
Po raz kolejny czarna robota i… tylko tyle. Ciągle nie możemy doczekać się gola czy asysty (ostatnio z Polonią). W każdym meczu ma jakieś 2 sytuacje strzeleckie, ale do siatki trafić nie potrafi. W tym meczu najbliżej był po strzale w poprzeczkę.
Grzegorz Goncerz (grał od 46. do 50. minuty) – niesklas.
Zawodnik dobrze wchodził w mecz, gdy nagle bez piłki padł na murawę. Miejmy nadzieję, że kolejna kontuzja nie będzie trwała tak długo, ale wyglądało to bardzo nieciekawie. Trzymaj się Gonzo!
Michal Farkas (grał od 50. minuty) – 5,5
Na prawej pomocy zagrał z konieczności i nieźle się spisał. Kilka wrzutek, nie bał się odpowiedzialności, kilka razy uderzył z dystansu – szkoda, że niecelnie. Efektów z jego gry niestety nie było, ale spisał się całkiem poprawnie.
Igrzyska Śmierci, jak określił rundę wiosenną trener Motoru Lubin, zbliżają się wielkimi krokami. Za niecałe 30 dni GieKSa będzie już po pierwszym spotkaniu ligowym i miejmy nadzieję, że będziemy do tego meczu bardzo dobrze przygotowani. Runda jesienna to jedna wielka sinusoida – od nieudanego początku, przez niezłe mecze w środku, dobrą końcówkę i słabiutkie wykończenie akcji w Częstochowie. A to wszystko przeplatane świetnymi występami w Pucharze Polski.
Liga na wiosnę nie wybaczy błędów, drużyny będą chciały unikać spadku i kto wie, czy nie będziemy świadkami jednego z najciekawszych pod względem dramaturgii sezonu w Ekstraklasie od wielu lat. W grze GieKSy było sporo do poprawy, a ja postanowiłem się pochylić nad tymi najważniejszymi i przygotowałem dla trenera Rafała Góraka małą ściągawkę.
Co do poprawy?
OBRONA – błędów w obronie Ekstraklasa nie wybacza i przekonaliśmy się o tym wiele razy w tym sezonie. GieKSa pod koniec rundy odnalazła swój rytm, a kulminacją był występ przeciwko Pogoni Szczecin. Zagraliśmy wtedy kapitalnie w defensywie i jeśli chcemy myśleć o utrzymaniu, to takie spotkania muszą nam się zdarzać częściej. Potrzeba większego zgrania, automatyzmów i przede wszystkim wyczulenia na niechlujne zagrania przy rozegraniu piłki.
GALAN – z przyjemnością się patrzy na tego zawodnika i jego panowanie z piłką. Kolejny raz Hiszpan jest w czołówce wygranych pojedynków, ale…. nie mogę znieść jednego w grze Hiszpana. Borja stanowczo za dużo aktorzy na boisku – przewracanie się, machanie do sędziego, wieczne pretensje o nieodgwizdane faule. GieKSa to zespół, który słynął z waleczności, nie ma tu miejsca na udawanie i pretensje. Życzę sobie, byś na wiosnę stał się naszym kolejnym zakapiorem, który pokaże nam trochę hiszpańskiej magii na boisku. Nie chcę aktora na boisku, ale – zachowując proporcję – katowickiego Sergio Ramosa. Trenerze – czas troszkę odmienić Borję i jego styl gry.
STAŁE FRAGMENTY GRY – ze stałymi fragmentami gry GieKSa miała problem w tym sezonie. Nieco został on przykryty przez świetne strzały z rzutów wolnych Bartosza Nowaka oraz spotkanie z Arką, w którym funkcjonowały one znakomicie. Może jeszcze rzut rożny na Motorze przy golu Zrelaka wyszedł świetnie. Problem w tym, że ogólnie brakuje nam goli ze stałych fragmentów. Czasem wydaje mi się, że nasze rzuty wolne są za bardzo przekombinowane, a czasem zbyt proste do rozczytania (cała liga już wie, że będzie wrzutka na długi słupek, wyblok jednego z obrońców i próba zgrania w pole karne przez drugiego).
Jak już mamy rzut rożny, to niewiele z niego wynikało i zamiast kombinować z wystawieniem piłki na woleje z 16 metra, przydałaby się mocna centra w pole karne – wzorem niech będzie gol Radka Dejmka ze spotkania z Resovią w Rzeszowie (2:2). Trener Górak, Adi Błąd czy Arek Jędrych na pewno będą pamiętać tego gola.
Trener Górak u redaktora Ćwiąkały przywołał świetnie rozegrany stały fragment gry ze spotkania z Błękitnymi w II lidze. Wszystko tam super zagrało, ale jak popatrzymy na to na chłodno, to poziom skomplikowania tego wykonania rożnego był naprawdę duży. Czasem większa prostota, czasem popatrzenie na to, co było w przeszłości, może dać lepsze efekty. Sugeruję spojrzeć na rozegranie od gwizdka przez PSG i gol Mbappe czy też na rzut wolny Szwecji z MŚ w 1994 roku w spotkaniu z Rumunią i gol Brolina. Można również spojrzeć na rzut wolny Argentyny w spotkaniu z Anglią z 1998. To są po prostu klasyki, które powinniśmy spróbować skopiować w tak prostych sytuacjach. Apeluję o większą prostotę trenerze.
Brakuje również rzutów karnych, które mogłyby ustawić nam spotkanie. Statystycznie jesteśmy coraz bliżej, ale tak się składa, że na Arenie Katowice nie mieliśmy jeszcze ani jednego rzutu karnego, a i na wyjazdach jakby ich mniej ostatnio. Warto się temu przyjrzeć, dlaczego tych karnych mamy tak mało i co można z tym zrobić.
MNIEJ EKSPERYMENTÓW – runda wiosenna nie wybaczy eksperymentów. Musimy być przygotowani a zawodnicy wiedzieć, co mają robić. To nie będzie czas na to, by testować Grzegorza Rogalę na stoperze, nie będzie to również czas, by stawiać w ataku na Rosołka, rotacje w środku pola również mogą nam nie dać dużo dobrego. Przed trenerem ciężkie zadanie, by w te niecałe 30 dni przygotować zespół do tego, by wiedział, co ma robić na boisku, a jednocześnie dobrze reagować na to, co nieprzewidywalne.
TRANSFERY – tutaj już kamień do ogródka dyrektora sportowego. Rynek w oknie zimowym ciężki, ale GieKSa nie może zostać w tyle pod tym względem. Pokusa będzie pewnie duża, by dać zaufać ekipie, którą zmontowano latem, ale jeśli ja widzę jeszcze małe braki kadrowe, to tym bardziej powinni widzieć je dyrektor sportowy oraz sztab szkoleniowy. Liczę na wzmocnienia składu przed jedną z najważniejszych rund dla GieKSy. Liczę, że uda się wyłowić ciekawych zawodników, którzy będą wzmocnieniem.
Zapraszamy do pierwszej galerii z Superbet Spodek Super Cup 2026. Turniej wygrała Reprezentacja Polski Socca, która w finale pokonała Wieczystą Kraków, a ostatnie miejsce na podium wywalczył ROW Rybnik. Autorem zdjęć jest Misiek.
Mateusz Wdowiak dołączył do naszej drużyny na zasadzie transferu definitywnego. 29-latek związał się z GieKSą umową do 30 czerwca 2027 roku.
Wdowiak jest pomocnikiem – może grać jako „10” oraz wahadłowy. W poprzedniej rundzie reprezentował Zagłębie Lubin. W barwach tej drużyny wystąpił łącznie w 73 spotkaniach, strzelił 9 bramek oraz zaliczył 6 asyst. W tym sezonie wystąpił w 12 meczach (11 Ekstraklasa, 1 Puchar Polski).
Na wcześniejszym etapie kariery reprezentował Cracovię, z którą był związany od najmłodszych lat. W barwach „Pasów” zaliczył 152 spotkania, strzelając 13 bramek i notując 23 asysty. Z ekipą z Krakowa świętował zdobycie Pucharu Polski, strzelając decydującą bramkę w finale.
Po dobrych występach po zawodnika sięgnął Raków Częstochowa, a dla Wdowiaka nastał najlepszy okres w karierze. Z ekipą z Częstochowy zdobył: Mistrzostwo Polski, Puchar Polski (dwukrotnie) oraz Superpuchar (również dwa razy). W Rakowie wystąpił w 98 spotkań, strzelając 17 bramek i zaliczając 7 asyst.
Nowy zawodnik wkrótce dołączy do drużyny przebywającej na zgrupowaniu w Turcji. Życzymy mu wszystkiego, co najlepsze w naszych barwach!
Najnowsze komentarze