Piłka nożna
Noty i opisy za Niecieczę
Sam mecz jako taki z Niecieczą nie był jakiś tragiczny w wykonaniu GKS Katowice. Ot w pierwszej połowie w miarę wyrównany, w drugiej już zdecydowanie piłkarsko Nieciecza była lepsza. Było też nieco więcej walki w wykonaniu naszego zespołu. Nadal jednak nie było gryzienia trawy, które po ostatnich meczach po prostu było niezbędne. Do tego pojawiły się znów koszmarne błędy w obronie, które – znów to napiszemy – nie przystoją amatorowi ze średnią sparwnością fizyczną. Dlatego sam mecz z Niecieczą jako taki nie uprawnia może do epitetów, których używają kibice, a także my – jako redakcja – natomiast całokształt twórczości nie został meczem z Niecieczą zamazany, tylko wzmocniony.
Antonin Bucek – 6
Normalmny, przeciętny mecz bramkarza. Nic specjalnie nie wybronił, no może poza jednym średnio groźnym strzałem z wolnego. Przy bramkach nie zawinił, może mieć tylko pretensje do swoich kiepskich obrońców, że dopuszczają do takich sytuacji.
Alan Czerwiński – 5,5
Zadziwiająco poprawny mecz Alana w obronie, kilka razy nieźle w destruckji. Oczywiście zawsze coś się musi przydarzyć temu zawodnikowi i tym razem to było jakieś kompletnie dziwaczne nieporozumienie z Cholerzyńskim, po którym rywal wbiegł między nich i wyszedł sam na sam. Ale przynajmniej bramki Alan nie zawalił, a to już coś. Dobre uruchomienie Ceglarza przy pierwszej bramce.
Mateusz Kamiński – 6
Napisalibyśmy, że to był bardzo dobry mecz Kamyka. Napisalibyśmy… Bo przez całe spotkanie czyścił jak należy i mogliśmy być zadowoleni z postawy zawodnika. Niestety w kluczowym momencie zawiódł. Dać się przeskoczyć mniejszemu o głowę rywalowi to lekki wstyd. Po tym uderzeniu była poprzeczka, a z dobitki bramka. Mimo wszystko z przebiegu meczu lekki plus. Podobnie jak za Chrobrego.
Kamil Cholerzyński – 2
Ustawiony na środku obrony i generalnie słabo. Ten zawodnik nie nadaje się na ten poziom. W drugiej lidze byłby może poprawny, w trzeciej nawet mógłby brylować. Jako stoper radził sobie niepewnie, jak nie wiedział co zrobić, to podbiegał do rywala i próbował (bezskutecznie) wygrać z nim główkę. Dwie koszmarne sprawy – wspomniane wyżej nieporozumienie z Czerwińskim, a także karygodne zachowanie przy drugiej bramce. Kamil – jak to ma w zwyczaju – olał sprawę, odpuścił, a rywal sobie strzelił do pustej bramki. W każdą kuriozalną sytuację pod naszą bramką zawodnik jest zamieszany. Jednym słowem – dramat.
Rafał Pietrzak – 4,5
Bardzo sprzeciętniał. Gra albo słabo, albo przeciętnie, wczoraj było to drugie. Nie do końca radzi sobie w defensywie, daje się ogrywać rywalom, jest niepewny. Strasznie niemrawy. Chyba mógł się lepiej zachować przy drugim golu w bocznym sektorze boiska. Miał lepszy moment w pierwszej połowie.
Krzysztof Wołkowicz – 5
Starał się coś zdziałać na skrzydle, ale tym razem bez efektu. Powinien próbować to, co ostatnio wychodziło mu najlepiej czyli celnych wrzutek na wysokiego Kujawę. Średni mecz.
Sławomir Duda – 4,5
Również przeciętny występ, jakiś taki nieobecny na boisku. Do tego popchnął rywala w szesnastce i był rzut karny. Anonimowy występ.
Przemysław Pitry – 5,5
Czasem coś próbuje, ma niezłe początki akcji, ale jakoś nie może tego dociągnąć do końca. Przydałoby się więcej strzałów, więcej akcji już w samym polu karnym lub tuż przed nim. Tego brakuje. Dobrze wywalczył raz piłkę przy linii końcowej i pokazał, że można przez chwilę walczyć. A jak przez chwilę, to czemu nie cały czas? Kilka prób z dystansu, ale be zagrożenia.
Grzegorz Goncerz – 6,5
Trzeci mecz ligowy i trzeci gol. Nawet jeśli Goncerzowi coś nie wychodzi, a miał kilka niedobrych zagrań w meczu typu podania do przeciwnika, to przynajmniej jest bardzo skuteczny i walczy. To jeden z niewielu zawodników, do którego nie można mieć żadnych pretensji i wszelkie mocne słowa typu „wypełniacz koszulki” – to nie do niego. Żal tylko Grzegorza, że jego strzelone bramki nie przekładają się na nic (poza golem z Widzewem).
Piotr Ceglarz – 5,5
Nie może ten zawodnik jakoś się przebić z dobrą grą. Dużo próbuje, ale niewiele mu wychodzi. Mocno szwankują pojedynki 1 na 1. Myśleliśmy, że będzie skuteczny i przebojowy, tego jak na razie nie ma – być może presja go zjada? Ale w końcu było coś na plus – asysta przy golu Goncerza. Jeśli ma grać słabo i zaliczać w każdym meczu asystę, to proszę bardzo.
Rafał Kujawa – 5
Sporo próbował, aktywny na początku meczu, miał nawet bardzo dobry strzał z przewrotki. Z czasem jednak było coraz słabiej, a w drugiej połowie już zupełnie nic nie wynikało z jego gry. Wymieniał się często z Goncerzem pozycjami. Czekamy na bramkę w Świnoujściu.
Michał Nawrot (grał od 76. minuty) – niesklas.
Wszedł na boisko na ostatni kwadrans, lecz nic nie wniósł do gry.
Aleksander Januszkiewicz (grał od 76. minuty) – niesklas.
Takich zawodników nam potrzeba. Wejdzie taki nieokrzesany młodzian, trochę jeździec bez głowy, ale jest w stanie jedną akcją stworzyć groźną sytuację podbramkową. Nie można zmarnować tego talentu i dać mu grać więcej. Alexa chyba jeszcze fizycznie nie stać na grę 90 minut, ale to niech gra przynajmniej jedną połowę.
Bartosz Sobotka (grał od 82. minuty) – niesklas.
Wszedł w końcówce i poza źle wykonanymi stałymi fragmentami niespecjalnie się wyróżnił.
Sezon 2024/2025 był naszym najlepszym w historii pod względem wyjazdów. W obecnym euforia grania w Ekstraklasie pomału opada, ale wyjazdowo dalej prezentujemy się dobrze. Zapraszamy do podsumowania naszych wojaży w rundzie jesiennej sezonu 2025/26.
Pierwszym naszym wyjazdem był Widzew, a w Łodzi byliśmy także w marcu tego samego roku. Na początku sierpnia pojechalismy w 853 GieKSiarzy, w tym 7 Banik Ostrava i 6 JKS Jarosław. Na tym meczu debiut zaliczyła flaga „Pozdrawiamy Nieobecnych GieKSiarzy – PNG PDW”.
Drugim wyjazdem, rozgrywanym w następnej kolejce po meczu w Łodzi, była Legia Warszawa. W niedzielny wieczór do stolicy wybrało się 734 Szaleńców z Bukowej, w tym 62 Górnik Zabrze i 3 JKS Jarosław.
Na koniec miesiąca rozegraliśmy w sobotni wieczór „Śląski klasyk”. W Zabrzu pojawilismy się w 4300 osób, tym 13 Banik Ostrava i 17 JKS Jarosław. Był to nasz najliczniejszy wyjazd w całej historii kibicowskiej GieKSy!
We wrześniu pojechaliśmy na mecz z Lechią, która była naszym ostatnim wyjazdem w poprzednim sezonie. Ostatecznie w piątek pojawiło się nas w Gdańsku 621, w tym 8 Banik Ostrava, 62 Górnik Zabrze 1 JKS Jarosław. Wśród naszego stałego oflagowania nie zabrakło płótna ŚP. Pisaka – w 23. rocznicę odejścia do Sektora Niebo.
Kolejnym wyjazdem, również w piątek, był Płock. Z Wisłą ostatni raz mierzyliśmy się w pierwszej lidze. Tym razem na wyjeździe obecnych było 582 GieKSiarzy, w tym 12 Banik Ostrava i 4 Górnik Zabrze.
Po dwóch piątkach z rzędu przyszedł… kolejny piątek na wyjeździe. Rywalem był Motor Lublin, z którym wzajemnie „odwiedzamy się” od trzeciego poziomu rozgrykowego. W sektorze gości pojawiło się 477 fanatyków, w tym 1 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. W drodzie powrotnej zrobiliśmy postój w Domostawie, gdzie znajduje się pomnik autorstwa śp. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź Wołyńska”. Oddaliśmy w tym miejscu hołd pomordowanym Polakom, składając wieniec, odpalając race na tle naszej narodowej flagi oraz odśpiewując hymn Polski.
Kolejny wyjazd wypadł… we wtorek. Los skrzyżował nas z ŁKS w Pucharze Polski. Ostatni raz byliśmy na tym stadionie (zupełnie niepodobnym do obecnego) w 2010 roku, bo choć w sezonie 2011/2012, 2012/2013, 2018/2019, 2021/2022 i 2022/2023 graliśmy na wyjazdach z ŁKS, to za każdym razem „coś” przeszkadzało w obecności kibiców GieKSy (zakazy stadionowe, remonty stadionu itd.). Po 15 latach pojawiliśmy się w 507 osób, w tym 11 Banik Ostrava, 4 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław.
I znowu piątek… Tym razem w Niecieczy, w której w ostatnich latach często bywaliśmy. Pojawiliśmy się w 427 osób, w tym 2 Górnik Zabrze i 2 JKS Jarosław. Tym samym zakończyliśmy maraton pięciu wyjazdów z rzędu w tygodniu roboczym.
Pod koniec listopada graliśmy z Jagiellonią w Białymstoku. Na niedzielną eskapadę zdecydowało się 1022 GieKSiarzy, w tym 6 Banik Ostrava i 22 Górnik Zabrze. Jest to nasz nowy rekord wyjazdowy na Jadze, niestety z racji stanu murawy mecz nie doszedł do skutku.
Ostatnim, a zarazem najbliższym, wyjazdem w rundzie jesiennej była Częstochowa. Na niedzielnym spotkaniu z Rakowem obecnych było 356 GieKSiarzy, w tym 2 Górnik Zabrze i 1 JKS Jarosław. Na meczu z naszej strony świecidełka i transparent „Wesołych świąt”.
W trakcie tego maratonu wyjazdowego nie zabrakło wsparcia dla naszych zgód oraz układowiczów.
GieKSiarze w liczbach: 53 (Warszawa), 65 (Wiedeń) oraz 32 (Celje) wspierali Banik w europejskich pucharach. W Ostrawie bylismy w 300 osób na meczu z Legią Warszawa. Na każdym meczu Banika, który nie kolidował z GieKSą, nasza reprezentacja regularnie wspierała Przyjaciół.
Reprezentantów GieKSy nie zabrakło również na wszystkich meczach kadry, w tym na wyjazdach z Litwą i Maltą, gdzie obecnych było nas odpowiednio 14 i 31.
Z aktywności patriotycznej to pojawiliśmy się na Marsz Niepodległości oraz standardowo pod kopalnią KWK Wujek, oddając hołd poległym Górnikom w dniu 44. rocznicy pacyfikacji, a obecny na oficjalnych uroczystościach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki otrzymał od naszej delegacji szal antykomuna oraz zaproszenie na wiosenny mecz z Lechią Gdańsk.
Po świętach Bożego Narodzenia w Krynicy-Zdroju został rozegrany półfinał Pucharu Polski w hokeja na lodzie, a naszym rywalem było Zagłębie Sosnowiec. Na wyjazd wybrało się 317 GieKSiarzy, w tym 50 Banik Ostrava i 1 JKS Jarosław. Niestety zgodnie z tradycją nasi hokeiści przegrali. Zagłębie dostało większą trybunę za bramką i zawitało w 500 osób, ze wsparciem Slavii Praga, Sparty Brodnica, Czuwaju Przemyśl, MKS-u Radymno, Legii Warszawa, Beskidu Andrychów oraz Olimpii Elbląg. Można powiedzieć, że to nowy rekord – na meczu hokeja pojawiło się ponad… 10 ekip, w tym dwie czeskie bandy.
Do zobaczenia na szlaku GieKSiarze!
Część materiałów została zaczerpnięta ze strony www.GzG64.pl – najlepszej kroniki kibiców GieKSy.
GKS Katowice, po rzutach karnych, przegrał z Herning Blue Fox w meczu o brązowy medal Pucharu Kontynentalnego. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Już w czwartek nasi hokeiści rozpoczną rywalizację w Pucharze Kontynentalnym.
Obecna edycja nieco różni się od poprzednich, ponieważ zrezygnowano z drugiej rundy tych rozgrywek, rozszerzając zmagania finałowe. W finałowym turnieju rywalizować będzie sześć zespołów podzielonych na dwie grupy. Los sprawił, że naszymi rywalami będzie łotewska drużyna HK Mogo, a także gospodarze – Nottingham Panthers. Drugą grupę stanowią Duńczycy z Herning, francuskie Angers oraz Torpedo z dalekiego Kazachstanu. Każda z drużyn rozegra po trzy spotkania, dwa w grupie oraz „finałowe” o konkretne miejsce w zależności od wywalczonego miejsca w grupie.
My swoje zmagania rozpoczynamy w czwartek szesnastego stycznia, co ważne tym razem obyło się bez zamieszania z wizami czy pozwoleniami o pracę. W pełnym składzie przystąpimy do gry w drugim dniu turnieju. Wobec tego obie drużyny będą rozgrywać z nami swoje drugie mecze. O to, z jakim celem na Wyspy Brytyjskie wybrała się nasza drużyna, zapytaliśmy Patryka Wronkę: „Przyjeżdżamy po zwycięstwo – to jest nasz cel. Cieszymy się, że tutaj jesteśmy i jest to troszkę też odskocznia od codzienności od tej naszej ligi i fajne doświadczenie, które patrząc do przodu co nas czeka, przyniesie wiele dobrego.”
Na pierwszy ogień pójdą hokeiści HK Mogo. Drużyna, która swoje mecze rozgrywa w Rydze na co dzień występuje w rodzimej Optibet Hokeja Liga, a poprzednie dwa sezony zakończyła mistrzostwem. Obecnie jest liderem rozgrywek z punktem przewagi nad gościnnie grającym w tamtejszej lidze Kyiv Capitals. Sama pozycja w tabeli niczemu nie przesądza, bo pierwsze cztery zespoły dzielą raptem 4 punkty, a nasi rywali mają o mecz lub dwa więcej spotkań. Natomiast na duże uznanie zasługuje seria kolejnych wygranych spotkań, która rozpoczęła się 25 października. Łotysze przeszli suchą stopą przez kolejne czternaście spotkań, zaliczając przy tym trzy shot outy. Swoje zmagania w Pucharze Kontynentalnym rozpoczęli od poprzedniej rundy, która w połowie listopada rozegrana została we francuskim Angers. Mogo mimo rozpoczęcia turnieju porażką 4-6 w meczu z gospodarzami, finalnie awansowali dalej po wygranych z Cortiną 3-0 i węgierskim Gyergyoi 6-2. Liderem tego zespołu zdecydowanie jest Deivids Sarkanis, doświadczony hokeista zdobył w tym sezonie 36 pkt i góruje zdecydowanie zarówno w liczbie asyst (19) jak i goli (17). Kolejnymi znaczącymi graczami są: Kaspars Ziemins (28 pkt – 14G, 14A) oraz Janis Zemitis (27 pkt – 10G, 17A). Dostępu do bramki broni głównie Karlis Mezsargs (skuteczność 0.926% – 17 spotkań), a zastępuje go Rudolfs Lazdins (skuteczność 0.902- 7 spotkań) co ciekawe zespole występują tylko rodzimi zawodnicy.
Kolejnym naszym rywalem będą gospodarze – Pantery z Nottingham. Anglicy również zajmują pierwszą lokatę w Brytyjskiej Elite League. Poprzedni sezon zakończyli wyraźną porażką (0-4) w finale play-off z Belfast Giants. W tabeli obecnych rozgrywek również jest ciasno w czołówce tabeli i sytuacja będzie się wyjaśniać do końca rozgrywek. Historia poprzednich spotkań nie jest już taka okazała jak u bałtyckich rywali, bo jeszcze 10 stycznia przydarzyła się porażka z vice liderem z Belfastu (1-4). Tonu zespołowi nadają hokeiści zza oceanu, którzy zdobyli do tego pory po 31 pkt – Ross Armour (15G, 16A) i Tim Doherty (7G, 24A). Zawodników, którzy ciągną zespół do przodu jest więcej, bo ponad 20 pkt zdobyło ich łącznie sześciu. O zabezpieczenie tyłów dba Amerykańsko – kanadyjski duet bramkarzy Jason Grande (skuteczność 0.911% – 13 spotkań) i Kevin Carr (skuteczność 0.912% – 17 spotkań). Do Pucharu Kontynentalnego przystępują dopiero od trzeciej rundy, a w przeciwieństwie do pierwszego rywala katowiczan, Pantery to spora mieszanka hokeistów z Kanady i USA, a w zespole występują także Szwedzi, Węgier i oczywiście Brytyjczycy.
Zapytany o skalę trudności napastnik stwierdził: „Jeżeli chodzi o przeciwników, to ciężko stwierdzić kto będzie najtrudniejszym. Myślę, że będzie to wyrównany turniej, a o zwycięstwie będą decydowały małe rzeczy – tak zwane detale.”
Miejscem zmagań będzie Motorpoint Arena mieszcząca 10 000 widzów, z tym lodowiskiem dobre wspomnienia mają na pewno Bartosz Fraszko, Grzegorz Pasiut i Patryk Wronka, co też potwierdza ten ostatni: „To lodowisko już chyba na zawsze będzie miało same dobre skojarzenia, bo przecież awans do Elity tutaj robiliśmy jako reprezentacja, więc liczę, że dalej będzie dla nas szczęśliwe.” Życzyć należy, by równie dobre wspomnienia przywiozła reszta naszej drużyny niezależnie od narodowości. Natomiast wyżej wymienionemu tercetowi życzymy formy godnej legendy Robin Hooda – wszak to symbol tego miasta.
Kibicom, którzy wybierają się do Anglii, życzymy wyśmienitej zabawy i wielu okazji do świętowania!
15.01.2026 (czwartek, 20:00) GKS Katowice – HK Mogo
16.01.2026 (piątek, 20:00) Nottingham Panthers – GKS Katowice
Tom
18 sierpnia 2014 at 11:36
Bartosz Sobotka (grał od 82. minuty) – niesklas.
Wszedł w końcówce i poza źle wykonanymi stałymi fragmentami niespecjalnie się wyróżnił.
czemu zawsze tak niesprawiedliwie?
wlazł na 15 minut i coś się działo….
dobra centra przy wyjściu ze swej połowy i zgranie głową Kujawy do Goncerza który wychodzi na 1na1 -szybka decyzja celna wrzutka +++
stałe fragmenty źle wykonane ??4 razy centrował i 4 razy się kotłowało przed bramką…..może nie spadła bal idealnie na głowe ale przynajmniej centry dolatywały tam gdzie trzeba… nie jak w początkowej fazie meczu..w obronie nie zjebał nic
pytam się czemu zawsze tak ostro???
antek1964
18 sierpnia 2014 at 13:29
Kurwa czas zejść na ziemie Mamy przecietny zespół klub jest biedny Przełom lat 80 i 90 już nie wróci basta Przyjaciół poznaje się w biedzie Fanatyków też Zacisnąć zęby i wspierać nasz klub INO GieKSa z KATOWIC
wyszo
18 sierpnia 2014 at 15:59
moze dlatego ze dzien wczesniej imprezowal ?
Jonny
18 sierpnia 2014 at 16:10
a oceniamy go piłkarsko czy prywatnie?
Tom dobrze mówi. Wlazł na 15 min i zrobił więcej zamieszania niż inni przez cały mecz.
hup
18 sierpnia 2014 at 17:37
Kujawa rownież dał z siebie wiele na boisku, w mojej ocenie walczył z przodu więcej niż Grzesiu Goncerz, nie „panikowal” przyjmujac piłke, malo strat i całkiem niezły przegląd gry, często wychodził pressingiem, ale nie było partnerów, którzy by mu pomogli to wiadomo jak to się skonczy.
Przy 6,5 dla Goncerza (bo strzelil bramke), 5 dla Kujawy to zdecydowanie Za malo.
Sobotka pewnie dlatego tak ostro bo po domówce sobotniej 😛