Piłka nożna
O dobry początek wiosny, przed zimą, jesienną porą, wśród letniej atmosfery trybun
Piłkarze GKS Katowice wykonali 50% planu. Wicemistrzostwo jesieni i 31 punktów na półmetku ligi to solidny kapitał przed rundą rewanżową. A początek piłkarskiej wiosny rozpocznie się już jutro. GieKSa podejmie zespół, który nie zaznał jeszcze smaku zwycięstwa przy Bukowej i tę tradycję katowiccy zawodnicy mają zamiar podtrzymać w rywalizacji z Flotą Świnoujście.
W ubiegłą sobotę katowiczanie chcieli zrehabilitować się w konfrontacji z Wisłą Płock za kompromitującą porażkę z Tychami. Cel został w pełni osiągnięty. Jednobramkowe zwycięstwo nad drużyną z czołówki tabeli potwierdziło absolutną dominację na własnym boisku oraz pozwoliło na zakończenie rundy jesiennej na 2. miejscu, tracąc jedynie 1 „oczko” do liderującego Górnika Łęczna. Gol Grzegorza Fonfary był ozdobą spotkania, które było prowadzone pod dyktando GKS. Katowiczanie raz za razem stwarzali sobie dogodne okazje do podwyższenia prowadzenia, skutecznie przy tym powstrzymując zapędy „Nafciarzy”, którzy zadbali o spokojny wieczór w bramce dla Łukasza Budziłka. Piłkarze GKS Katowice mają ogromną szansę, by przed końcem roku w bieżącym sezonie wywalczyć 9-te zwycięstwo na 10 możliwych w Katowicach, bowiem w sobotnie popołudnie zmierzą się z Flotą Świnoujście – drużyną plasującą się w strefie spadkowej.
Flota Świnoujście – w przeciwieństwie do GKS Katowice – może spisać rok 2013 na straty. Niewywalczony awans do T-Mobile Ekstraklasy w poprzednim sezonie (mimo długiego okresu przewodzenia w tabeli Pierwszej Ligi) i 15. pozycja w obecnych rozgrywkach to dla kibiców z województwa zachodniopomorskiego koszmar. Świnoujścianie rundę jesienną zakończyli w strefie spadkowej i nic nie zapowiada poprawę podczas jutrzejszej inauguracji rundy wiosennej, rozgrywanej awansem. „Biało-Niebiescy” zgromadzili jedynie 18 punktów, mając niekorzystny bilans bramkowy w stosunku 13:20. To jak w głębokim dołku są przyjezdni niech świadczy fakt, iż ostatnie zwycięstwo odnieśli… w 9 kolejce (2:0 z Chojniczanką Chojnice). Flota – obok Stomilu Olsztyn i OKS Brzesko – jest najczęściej przegrywającym zespołem na wyjazdach. Z ośmiu rozegranych spotkań na obcych boiskach, aż 5 z nich zakończyło się porażką. Goście musieli przełknąć gorycz porażki w Gdyni (0:3 z Arką), Ząbkach (1:2 z Dolcanem), Grudziądzu (0:2 z Olimpią), Olsztynie (1:3 ze Stomilem) oraz Płocku (0:1 z Wisłą). Radość z wygranych przypadła w Legnicy (2:1 z Miedzią) i Niepołomicach (1:0 z Puszczą). Natomiast jedyny podział punktów Flota zanotowała w ostatniej kolejce w Brzesku z OKS. Jest to o tyle bolesna strata 2 punktów, bowiem gola na wagę remisu piłkarze ze Świnoujścia stracili w doliczonym czasie gry. Jaki to jest dyshonor wiedzieć o tym powinni piłkarze GieKSy, tracąc bramkę z tym samym przeciwnikiem w podobnych okolicznościach, tyle że w spotkaniu rozgrywanym w ramach 3. kolejki.
Kadra podopiecznych Bogusława Baniaka składa się z kilku doświadczonych zawodników, którzy mają doświadczenie na boiskach T-Mobile Ekstraklasy. Przede wszystkim bramkę Floty strzeże Szymon Gąsiński, w przeszłości grający w najwyższej klasie rozgrywkowej w Zagłębiu Sosnowiec, Polonii Bytom oraz Cracovii Kraków. Formacja defensywna składa się z zawodników z ciekawą przeszłością. Pierwszym z nich jest Maciej Mysiak, który wiosnę 2005 roku spędził w… GKS Katowice. Defensor furory przy Bukowej nie zrobił – jedynie 7 meczów w zespole i spadek z Ekstraklasy nie wystawia najlepszej noty zawodnikowi. Mysiak jest jedynym piłkarzem wyspiarzy, który będzie pauzował z powodu kontuzji. Kapitanem świnoujskiej drużyny jest Michał Stasiak. 32-letni środkowy obrońca ma za sobą 204 występy w najwyższej klasie rozgrywkowej. W barwach lubińskiego Zagłębia zdobył Mistrzostwo Polski (sezon 2006/2007) oraz Superpuchar Polski (2007/2008). Stoper ma za sobą również 3 epizody w Reprezentacji Polski, lecz było to dekadę temu. Na osobną uwagę zasługuje prawy obrońca Radosław Jasiński. Zawodnik słynie… z dalekiego wyrzutu z autu, czym nie raz zaskakiwał w wygranej przez Flotę potyczce z „Trójkolorowymi” 1:0. Wówczas strzelcem jedynego gola był Marek Opałacz, nominalny lewy obrońca. 29-latek jest najczęściej karanym piłkarzem „Biało-Niebieskich”. 6 żółtych i 2 czerwone kartki w 14 spotkaniach to bilans jakim się przedstawia były gracz Górnika Polkowice. Pomimo ostatniej czerwonej kartki z OKS Brzesko, w konsekwencji za dwie żółte, autor trafienia z inauguracji sezonu będzie do dyspozycji trenera Baniaka. O sile drugiej linii stanowi najlepszy strzelec Floty, Krzysztof Bodziony. Były zawodnik Podbeskidzia strzelił w bieżących rozgrywkach 4 gole. Drugim istotnym pomocnikiem jest Rafał Grzelak. Skrzydłowy mający za sobą występy m.in. w MSV Duisburg, Boavista Porto i Steaua Bukareszt, rozegrał we wszystkich spotkaniach rundy jesiennej, których nie okrasił ani jedną bramką. Niska pozycja gości jest wynikiem w głównej mierze nieskutecznością napastników. Charles Uchenna Nwaogu – król strzelców Pierwszej Ligi z sezonu 2010/2011 (20 goli) – w tym sezonie jedynie dwukrotnie pokonał bramkarzy rywali. Pozostali „stranieri” również zawodzą. Ensar Arifović raz wpisał się na listę strzelców, a Christian Nnamani pozostaje z zerowym dorobkiem bramkowym.
Katowiczanie stoją przed szansą wyrównania rachunków za kiepski start w Świnoujściu i zdobycia kompletu punktów przed własną publicznością, którzy tego dnia mają wypełnić trybuny po brzegi. W tym roku, za sprawą 2 goli Denissa Rakelsa, GieKSa zdołała pokonać jutrzejszego przeciwnika 2:0. Wygrana z przeciwnikiem z północnych rejonów Polski w kapitalny sposób zakończyłby bogaty w zwycięstwa rok 2013, który zaczął się wraz z pierwszym meczem w Łodzi z ŁKS (1:0 po trafieniu Sławomira Dudy), a zakończyłby się jutro w Katowicach przy wsparciu fanatycznie dopingujących kibiców katowickiego GKS. Oby sobotnia wygrana przyczyniła się do awansu na pozycję lidera, by w przyszłym roku skutecznie wybronić tę pozycję i po ostatnim gwizdku w sezonie móc cieszyć się z upragnionego awansu do Ekstraklasy.
GKS Katowice – Flota Świnoujście, 23 listopada, godz. 17:00.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
GKS Katowice zdecydował się na transfer definitywny Gabriela Kobylaka z Legii Waszawa. 24-letni bramkarz podpisał z nami umowę do końca czerwca 2028 roku. Kontrakt zawiera opcję przedłużenia o kolejny sezon.
Kobylak występował w podkarpackich drużynach młodzieżowych (Zgoda Zarszyn, Orzeł Bażanówka, Ekoball Sanok i Karpaty Krosno). W 2018 roku trafił do Legii, gdzie najpierw grał w rezerwach a następnie został wypożyczony do Puszczy Niepołomice (2020-22) oraz Radomiaka Radom (2022/23 i wiosna 2024). Po sezonie 2023/24 wrócił do Legii Warszawa, ale nie przebił się na stałe do pierwszej jedenastki. Ze stołeczną drużyną zdobył Puchar i SuperPuchar Polski.
W ostatnim sezonie wystąpił w 8 spotkaniach (6 w rezerwach Legii w III lidze, 1 w Lidze Konferencji i 1 w Pucharze Polski). Na poziomie Ekstraklasy ma rozegrane 47 spotkań, a na jej zapleczu – 50. Ma także skromne doświadczenie pucharowe – wystąpił w 6 meczach w Lidze Konferencji (w tym 1 w eliminacjach).
Życzymy powodzenia w naszych barwach!
Foto: GKSKatowice.eu
Ostatnie dni i minuty przyniosły garść nowych informacji z obozu hokejowej GieKSy.
Roczny kontrakt podpisał dobrze znany nam już Pontus Englund. Ofensywnie usposobiony obrońca grał w GKS-ie już w sezonie 2024/25. Rosły Szwed zanotował wówczas 21 oczek w 39 meczach sezonu zasadniczego za 9 goli i 12 asyst, a w 17 starciach fazy play-off dorzucił 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Później przeniósł się do Grenoble występującego we francuskiej Ligue Magnus, a tam łącznie w 58 spotkaniach zdobył 8 goli i zanotował 21 asyst. Teraz jednak już po roku przerwy wraca do Katowic. Witamy ponownie!
Z drużyną pożegnali się natomiast Travis Verveda i Zack Hoffman. Pierwszy spędził w Katowicach 2 sezony, oba zakończone zdobyciem srebrnego medalu. O ile solidnie punktował w rozgrywkach zasadniczych, gdyż w pierwszym roku było to 14, a w drugim 16 oczek, tak nie potrafił tego przełożyć na faze play-off, gdzie najpierw zdobył 3 punkty, a w tym roku 4. Łącznie w barwach GieKSy wystąpił 122 razy. Hoffman natomiast dołączył do GKS-u przed minionym sezonem. W 60 meczach zdobył 3 gole i zanotował 14 asyst. Dziękujemy obu za grę w naszym klubie i życzymy powodzenia w dalszej karierze.
Poznaliśmy także plan przedsezonowych sparingów. 1 sierpnia drużyna spotka się w komplecie na testy, a 2 dni później pierwszy raz wyjdą wspólnie na lód. Tak natomiast prezentuje się lista naszych sparingów:
13 sierpnia: Unia Oświęcim (wyjazd)
15 sierpnia: Unia Oświęcim (Jantor)
18 sierpnia: HK Poprad (wyjazd)
20 sierpnia: HK Poprad (Jantor)
28 sierpnia: Lausitzer Fuchse (Weisswasser)
29 sierpnia: Rostock Piranhas (Weisswasser)
4 września: HC Presov (Liptovsky Mikulas)
5 września: HK 32 Liptovsky Mikulas lub Budapeszt (Liptovsky Mikulas)
10 września: HC RT Torax Poruba (wyjazd)
Najnowsze komentarze