Przed nadchodzącym turniejem przygotowaliśmy we współpracy z zagranicznymi redakcjami cykl „okiem rywalek”, który przybliża sylwetki pozostałych drużyn w turnieju kwalifikacyjnym do Ligi Mistrzyń, odbywającym się w Słowenii.

O zespole BIIK Shymkent, z którym zmierzymy się w pierwszym meczu turnieju, krajowym futbolu i oczekiwaniach na ten turniej opowiedział nam redaktor naczelny serwisu Sports24.kz, Adil Saptayev (Instagram, Tiktok), któremu bardzo dziękujemy za poświęcony czas.

Jak na przestrzeni lat wyglądał zespół kobiecej piłki BIIK Shymkent?
Adil Saptayev: BIIK-Shymkent jest, bez wyolbrzymiania, wizytówką kobiecej piłki w Kazachstanie. Zespół został założony w roku 2009 i od tego czasu zmienił się w prawdziwą maszynę. Wystarczy sobie wyobrazić: 13 tytułów mistrzowskich i seria dziesięciu złotych medali pod rząd! W Lidze Mistrzyń zespół mierzył się z gigantami, takimi jak Verona i PSG. Choć siła zespołu była nie do porównania, BIIK zdołał przedostać się do 1/16. Dla Kazachstanu to była wielkie wydarzenie i powód do dumy w całym kraju.

Jak wygląda struktura klubu – ośrodki szkoleniowe, kadra i popularność w porównaniu do innych krajowych rywali?
Klub ma swój ośrodek w miejscowości Shymkent, ze stadionem o pojemności 3.000. Dla kobiecej piłki w Kazachstanie to bardzo dobre warunki. Co najważniejsze, BIIK ma drugi zespół, w którym rozwijają się młodsze zawodniczki. W innych miastach kobiece drużyny często polegają jedynie na „entuzjazmie”, a tutaj został zbudowany prawdziwy system. Nie jest to więc niespodzianką, że najlepsze piłkarki w kraju występują właśnie w BIIK Shymkent.

Jak drużyna radzi sobie na krajowym podwórku?
W skrócie – BIIK nie zostawia nikomu najmniejszych szans. W tylko sześciu spotkaniach zdobył aż 44 bramki! Mecze z outsiderami tabeli kończą się wynikami iście hokejowymi: 12-0, 16-0. Pokazuje to oczywiście różnicę poziomów, ale też uwypukla dobrą formę zespołu.

Czy rywalizacja w lidze jest zacięta?
Szczerze mówiąc, rozgrywki w Kazachstanie nadal nie są wyrównane. Są kluby jak Okzhetpes, Tomiris-Turan, ale BIIK całkowicie nad nimi góruje. Dla porównania: po sześciu meczach BIIK ma bilans bramkowy +39, podczas gdy najbliższa drużyna w tabeli celebruje zwycięstwa „na noże”, z kategorii wyników 2:1. Ta różnica jest nie tylko problemem, ale jest wyzwaniem dla całej ligi.

Dominacja zespołu uwydatnia problemy strukturalne: budżety, infrastrukturę, głębię szkolenia i ścieżki, którymi mogłyby podążać młodsze zawodniczki. Obecnym zadaniem ligi jest podniesienie standardów wśród słabszych zespołów, nie tylko podziwianie sukcesów najmocniejszych. Oznacza to więcej inwestycji w akademie, kursy trenerskie, lepsza opieka medyczna i fizjoterapia, bardziej przemyślany scouting i dłuższy, nastawiony na większą rywalizację kalendarz. Dodając do tego bardziej przejrzyste inicjatywy federacji – dofinansowania na rozwój młodzieży, wymogi dotyczące infrastruktury, być może politykę transferów zagranicznych – zaczęlibyśmy tworzyć prawdziwą konkurencję w lidze. Jeśli inne kluby również nastawią się na projekt długofalowy i nie będą żyć chwilą, liga stanie się bardziej konkurencyjna i wszyscy – także BIIK – zyskają na bardziej wymagającej, jakościowej piłce.

Gulnara Gabelia ma naprawdę pokaźne statystyki. Jaka jest jej rola w drużynie? Kto jest liderem w szatni?
Gulnara Gabelia to prawdziwa ikona. Gra w piłkę od ponad 20 lat i jest jedną z najbardziej doświadczonych piłkarek w kraju. Liderka i postać, która utrzymuje zespół na powierzchni w trudnych chwilach. Jednak to nie tylko kwestia jednej zawodniczki, BIIK zawsze miał wyróżniające się napastniczki – choćby Racheal Kundananji, która zdobyła 30 bramek w jednym sezonie! Dzisiaj zagraniczne piłkarski z Afryki i Karaibów grają pierwsze skrzypce w ataku, jednak Gabelia pozostaje sercem zespołu.

Przyglądając się bliżej, Gabelia reprezentuje coś więcej niż długowieczność – jest uosobieniem ciągłości. W zespole, który nieustannie odmienia swoją ofensywną część szybkimi piłkarkami z zagranicy, jest zawsze pewnym punktem, wokół której buduje się tożsamość zespołu. Jej przywódczość jest kluczowa w spotkaniach, w których potrzebne są zarówno umiejętności, jak dyscyplina i odpowiednie nastawienie mentalne.

W tym samym czasie sukces zespołu zawsze polegał na dwóch aspektach: sprowadzaniu klasowych napastniczek i podnoszeniu jakości z przodu, przy jednoczesnym podleganiu na doświadczonych zawodniczkach z regionu jak Gabelia, które zapewnią stabilność, doświadczenie i kulturę gry. To połączenie międzynarodowej siły ognia i rodzimego trzonu jest dokładnie tym, co pozwala zespołowi nie tylko wygrywać, ale dominować rok po roku.

Jakie są mocne i słabe strony zespołu?
Najmocniejszą bronią jest ofensywa. Nawet jeśli uda ci się powstrzymać jedną napastniczkę, dwie już wykorzystują okazję i są gotowe do zdobycia gola. Problemem jest jednak głębia składu. Jeśli naraz wypadnie kilka kluczowych zawodniczek, różnica w grze staje się zauważalna.

Jaki styl gry prezentuje BIIK Shymkent?
Fani kochają taki futbol: dużo akcji ofensywnych, wysoki pressing, szybkie fazy przejściowe do ataku. To nie jest drużyna z tych, które marnują czas. Wręcz przeciwnie, nie przestają strzelać aż do ostatniego gwizdka.

Jak wygląda sytuacja kadry piłkarskiej? Jaki jest pomysł na budowę drużyny?
Model budowania zespołu polega na dynamicznych, przebojowych napastniczkach, które rozciągają defensywę i naciskają wysoko na rywala. Środowisko składa się ze stabilnej myśli szkoleniowej, niezłej infrastruktury i małej szatni. To pozwala szybko zaadaptować się nowym postaciom, więc ich wpływ na zespół jest natychmiastowy. Tak samo ważne jest to, że nowe nabytki z zagranicy podnoszą intensywność treningów i poprzeczkę dla całej drużyny, przyspieszając rozwój lokalnych zawodniczek. Balans jest jasny: zagraniczne snajperki zapewniają cotygodniowe rezultaty, a rodzimy trzon zespołu, któremu przewodzą prawdziwe weteranki, utrzymuje w zespole jedność i wytrwałość przez cały sezon.

Jaka atmosfera panuje na trybunach podczas spotkań?
Kobieca piłka zostaje oczywiście daleko za męskim futbolem w kwestii frekwencji kibiców. Na mecze przychodzi około 50-100 fanów. Atmosfera jest jednak bardzo przyjemna, a pojawiający się na trybunach naprawdę wspierają swój zespół, znając każdą piłkarkę z nazwiska. Dla Shymkentu BIIK stał się „ich własną” drużyną i da się to zauważyć.

Jak rozwija się kobieca piłka w Kazachstanie? Czy gra w Lidze Mistrzyń buduje większą popularność?
To dopiero początek. Owszem, kobiecy futbol nadal jest tutaj niszowy, ale udział w Lidze Mistrzyń naprawdę nakręca zainteresowanie. Gdy ludzie widzą Kazachstanki grające przeciwko PSG, zainteresowanie od razu rośnie. Coraz więcej i więcej młodych dziewczyn chce dołączyć do akademii piłkarskich.

Rozgrywki są rozgrywane w systemie wiosna-jesień. Czy to pomaga w osiąganiu sukcesów na arenie międzynarodowej?
To praktyczne rozwiązanie: latem, gdy rozgrywki europejskie mają miejsce, BIIK już jest w rytmie meczowym. Inne zespoły europejskie dopiero wracają z wakacji, gdy w Kazachstanie jest środek sezonu i to czasem pomaga punktować.

Jakie są cele na nadchodzący turniej?
Każdego roku cel jest taki sam – dotrzeć najdalej, jak to możliwe. Docelowo jest to oczywiście faza ligowa. Dla nas byłoby to historyczne osiągnięcie.

Jak postrzegana jest polska Ekstraliga i reprezentacja w waszym kraju?
W Kazachstanie jest doskonale wiadome, że piłka kobieca w Polsce znacznie szybciej się rozwija. Ekstraliga jest postrzegana jako mocna i zbilansowana liga, bez wielkiego przeskoku między liderkami i zespołami środka stawki, którą widzimy u siebie. Drużyna narodowa jest postrzegana jako dobrze zorganizowana i zdyscyplinowana. W Kazachstanie czasem wskazujemy Polskę jako przykład pokazujący, jak kobieca piłka może się systematycznie rozwijać.