Piłka nożna
Ostatni dzwonek dla Zagłębia?
W dwudziestej czwartej kolejce NICE 1 Ligi, GieKSa zmierzy się na stadionie w Katowicach z drużyną Zagłębia Sosnowiec. Mecz zostanie rozegrany w Wielką Sobotę (31.03.2017 roku) o godzinie 20:15. Spotkanie będzie transmitowane przez kanał Polsat Sport.
Zagłębie od momentu awansu na zaplecze ekstraklasy w sezonie 2015/16 zgłasza ekstraklasowe aspiracje. Najlepsze wyniki drużyna zza Brynicy osiągnęła właśnie w sezonie 2015/16, będąc beniaminkiem I – ligi zajęła trzecie miejsce w tabeli (strata jedenastu punktów do drugiej Wisły Płock) i awansowała do półfinału Pucharu Polski. W kolejnym sezonie drużyna ponownie zajęła trzecie miejsce, już tylko ze stratą jednego punktu do drugiego miejsca (Górnik Zabrze).
W trwającym sezonie Zagłębiu nie „idzie” tak dobrze jak wcześniej czyli na jesień w latach 2015 i 16. Wtedy Sosnowiczanie na „półmetku” (czyli po dziewiętnastu meczach) rozgrywek meldowali się na (znowu) trzeciej pozycji z identycznym dorobkiem trzydziestu trzech punktów. Po jesieni tego sezonu Zagłębie było na ósmym miejscu z zdobytymi dwudziestoma siedmioma punktami. Obecnie Zagłębie zajmuje dziewiątą pozycję (GieKSa na piątej pozycji) w tabeli z trzydziestoma jeden punktami (przy dwudziestu dwóch meczach) i jeżeli chce się włączyć do walki o Lotto Ekstraklasę to sobotni mecz jest z gatunku o sześć punktów.
W meczach wiosennych trwającego sezonu piłkarze z Sosnowca zagrali trzy mecze z czterech możliwych (przełożony został mecz z ostatniej kolejki z Rakowem ze względu na udział piłkarzy obu drużyn w meczach reprezentacji młodzieżowych). W rozegranych meczach Zagłębie kolejno wygrało, przegrało i zremisowało.
Na inaugurację tegorocznych meczy Zagłębie wygrało na wyjeździe z Pogonią Siedlce 1:0 (0:0). Sosnowiczanie praktycznie za wyjątkiem początku II połowy i jej końcowych minut przeważali na boisku, a ataki Pogoni kończyły się na dobrze zorganizowanej linii obrony gości. Strzelcem jedynej bramki był lider tabeli snajperów I ligi, Szymon Lewicki, który w tym meczu strzelił swoją jedenastą ligową bramkę w sezonie.
W kolejnym meczu, który został rozegrany na Stadionie Ludowym, gościem była drużyna lidera Miedzi Legnica. Przed tym meczem gospodarze mieli nadzieję na przedłużenie serii meczy bez przegranej do jedenastu, jednak tak się nie stało. Miedź wygrała zasłużenie 2:0 (1:0), nie pozostawiając praktycznie przez cały mecz złudzeń, która ekipa była lepsza w tym spotkaniu. Zagłębie w pierwszej połowie nie stworzyło praktycznie żadnego zagrożenia pod bramką Miedzianki, oddając zaledwie jeden celny strzał. W drugiej połowie gra piłkarzy zza Brynicy wyglądała nieco lepiej, ale to było zdecydowanie za mało na dobrze grającą Miedź.
Po meczu z Miedzią, Zagłębie próbowało zdobyć jeszcze trzy punkty przy „zielonym stoliku”, składając protest argumentując, że w meczu w drużynie z Legnicy nie grał młodzieżowiec. Z protestu nic nie wyszło, oprócz opinii, że działacze z Sosnowca nie znają przepisów dotyczących rozgrywek piłkarskich…
W ostatnim spotkaniu Zagłębie zagrało mecz w Niepołomicach z Puszczą. Spotkanie było rozgrywane na nie zmrożonym, ale przysypanym śniegiem boisku (pomimo kilku godzin odśnieżania). Drużyny nie stworzyły wielkiego widowiska, w pierwszej połowie optyczną przewagę posiadało Zagłębie, w drugiej Puszcza, a dobrych sytuacji do strzelenia bramki było mało. Mecz zakończył się remisem 1:1 (0:0).
Zagłębie w meczach wyjazdowych bardzo lubi remisować i z całej stawki drużyn grających na zapleczu Lotto Ekstraklasy ma najwięcej. Z jedenastu meczach rozegranych na boiskach przeciwników aż w sześciu spotkaniach padł remis, w dwóch meczach Zagłębie wygrało i w trzech przegrało.
Bramki: 11 – 14.
Trener Dariusz Dudek ma do dyspozycji wszystkich zawodników – po meczach młodzieżowych reprezentacji wracają do zespołu Sebastian Milewski i Tymoteusz Puchacz. Pierwszy z nich został zmieniony w przerwie meczu Niemcy – Polska, ze względu na ból pleców. Do składu wraca również pauzujący, za żółte kartki w meczu z Puszczą, Szymon Lewicki.
P.S. Korzystając z przerwy „reprezentacyjnej” Zagłębie rozegrało spotkanie sparingowe z Radomiakiem Radom w którym padł remis 1:1 (1:0). Mecz był wyrównany, według obserwatorów trochę lepsze wrażenie zostawił Radomiak. W meczu bramkę dla Sosnowiczan strzelił oczywiście Szymon Lewicki (wprawdzie z karnego, ale zawsze).
W tym spotkaniu wystąpił „wielki nieobecny” w wiosennych meczach Zagłębia – Żarko Udovicić, który chyba ma nie „po drodze” z dyrektorem sportowym klubu z Kresowej, Robertem Stankiem.
Stanek, w wywiadzie dla „Sportu”, mówił w następujących słowach o Żarko:
„Wszyscy wiemy, że Żarko wyrobił sobie dobrą markę. I na pewno dostanie swoją szansę. A potem… wszystko w jego nogach i głowie. Udowodnił już, że nogi ma szybkie. Do tego musi jednak dojść myślenie, czyli gra zespołowa i jego świadomość, że jest przede wszystkim obrońcą” .
Piłkarz odpowiada:
„Ja mam dostać szansę? Szansę w Sosnowcu dostałem już blisko dwa lata temu i uważam, że ją wykorzystałem. Szanuję wypowiedź dyrektora, ale bardziej mnie cieszy to, co mówią na mój temat kibice. W piłkę gra się w pierwszej kolejności dla nich, dopiero potem dla innych. Jestem jeszcze w takim wieku, że futbol nadal sprawia mi ogromną radość. Kibice to widzą i dlatego mnie lubią.”
P.S. 2. W spotkaniach w których Dudek i Paszulewicz prowadzili zespoły przeciwko sobie jest remis: po jednej wygranej 1:0, na boisku przeciwników, każdego z trenerów.
Z kolei Paszulewicz ma bardzo dobry wynik w meczach swojej drużyny (z Olimpią Grudziądz), przeciwko Zagłębiu: na pięć spotkań, cztery wygrane i jedna przegrana. Bramki: 13:7.
Felietony Piłka nożna
Betonowy Urban
Nie doczekaliśmy się powołania dla Bartka Nowaka. Nie wystarczy, że od samego początku sezonu wiążesz krawaty w tej lidze, indywidualnie piłkarsko jesteś jednym z najlepszych zawodników w ostatnich latach. Że masz liczby, jesteś równy, a twoja drużyna dzięki tobie co mecz ma gola.
Ani to, że potrafisz znaleźć taką mysią dziurę na zatłoczonym boisku i wykorzystać ją do ultraprecyzyjnego podania, że partnerowi wystarczy tylko dołożyć nogę. Że stałe fragmenty bijesz tak, że koledzy tylko dostawiają głowę i jest gol.
Nie, to panu Urbanowi nie wystarczy. Dlatego plecie banialuki o tym, jak to Bartek rozgrywa „znakomity sezon, znakomity. Ale to tylko polska ekstraklasa”. Chłopie, to po kiego grzyba ty w ogóle w ostatnim czasie się kilka razy pojawiałeś na Nowej Bukowej? Właśnie po to, żeby zobaczyć kapitalnego zawodnika i go nie powołać? A może po prostu chodziło o to, żeby poskubać słonecznik i obejrzeć meczyk?
Nie wiem, co jeszcze miałby Nowak zrobić, żeby to powołanie dostać. Stanąć na (…) i zatańczyć breakdance’a?
Nie mówimy o zawodniku, który ma dobry miesiąc. Mówimy o piłkarzu, który od ponad pół roku tydzień w tydzień pokazuje naprawę bardzo wysoki poziom, przerastający na ten moment większość reprezentantów. I tak – można powiedzieć, że to tylko ekstraklasa. Tyle, że przecież po pierwsze nie jest to żadna ujma, a po drugie przez całe lata do polskiej kadry powoływane były te wszystkie Kapustki, Wszołki i inne piłkarskie wynalazki.
Mimo mojej całej sympatii do Grosika, to teraz mam pytanie, jakim prawe on jest w kadrze, a Nowak nie? Co niby takiego specjalnego robi Wiśniewski, żeby w tej kadrze się znajdować? Drągowski to co prawda bramkarz, ale… bramkarz, który na początku wiosny puszczał każdy celny strzał do bramki.
Jakim prawem w kadrze jest wiecznie kontuzjowany Moder, który poza jedną bramką strzeloną Anglii nie dał reprezentacji kompletnie nic? W czym lepsze są te wszystkie Rózgi czy Slisze? Poza tym, że – jak w przypadku tego ostatniego – przyklejony został do kadry niczym rzep i nie da się go odkleić. Jak mniemam, tylko dlatego, że grał w Legii, bo gdyby nie pograł kilka lat u Wojskowych, to pewnie nikt by w Polsce o nim nie pamiętał.
I tu nawet nie chodzi o to, że Bartosz Nowak miałby grać, wyjść w pierwszej jedenastce. To kwestia symboliki, sygnału dla piłkarskiej polski. Że to właśnie to powołanie pokazuje, że jak zawodnik przez tyle miesięcy gra nie tylko bardzo dobrze, ale wręcz kapitalnie, to logiczną nagrodę jest powołanie do reprezentacji Polski. Choć swoją drogą, uważam, że piłkarz w takiej formie realnie mógłby pomóc tej drużynie.
W mediach padały jeszcze od niektórych ekspertów argumenty typu, że Nowak nie powinien być powołany, bo „gdzie niby wcisnąć Nowaka?”. Tyle, że jak przez wiele lat do kadry były powoływane różne wynalazki, to nikt się o to nie pytał. To jest tak z dupy argument, że szkoda nawet strzępić języka.
Trudno nie odnieść wrażenia, że Urban ma po prostu mentalność typowo polskiego piłkarskiego betonu. Jak mu wszyscy truli, że powinien powołać Pietuszewskiego, to gadał jakieś swoje dziwne argumenty. Teraz w końcu powołał. O co najmniej jedno zgrupowanie za późno, ale dobrze, że w ogóle.
Pamiętam, jak kiedyś w szkole graliśmy trochę w piłkę ręczną. Zawsze byłem zwinny i w tę ręczną dobrze grałem. Przyszedł jakiś turniej międzyszkolny, nauczyciel WF wybrał zawodników do reprezentacji szkoły. Mnie nie „powołał” – bo według niego byłem za niski. Tak się wkurwiłem, że gdy na następnej lekcji graliśmy jakiś krótki mecz „niepowołani vs reprezentacja szkoły” moja drużyna wygrała 5:4, a ja strzeliłem wszystkie 5 bramek. Gdy potem nauczyciel wychodził z roboty, minął mnie tylko na korytarzu i rzucił „Michał, dobrze grałeś”. Pamiętam to do dziś. Widział najwidoczniej, jak mi zależy i że byłem zły. Ale decyzji nie zmienił. Więc gdzieś mógł sobie wsadzić swoje pochwały, tak jak gdzieś Urban może wsadzić swoje zdanie, że Nowak gra „niesamowity, sezon, niesamowity”.
Nie wiem, czy to jakiś osobisty uraz selekcjonera czy właśnie wspomniana betonowa mentalność rodem Zdziśków Kręcinów czy innych tzw. leśnych dziadków z PZPN. Fajnie, że trener taki zabawny, taki śmieszny i taki wyluzowany jest na swoich konferencjach, a nie bucowaty jak Czesiu Michniewicz. Ma jednak w sobie coś z tego PRL-owskiego betonu.
Bartek zapytany przy okazji meczu z Jagą przez Kubę Jeleńskiego o kadrę powiedział, że „jak dostanie powołanie to będzie najszczęśliwszy, a jak nie dostanie – to też będzie najszczęśliwszy”. Chciałbym, żeby tak było, bo nie tylko na boisku, ale i poza nim pokazuje, że to jest po prostu znakomity facet, skromny, a jeśli chodzi o grę – piekielnie dobry.
Od lat nie było w Katowicach piłkarza, który doczekałby się skandowania swojego nazwiska nie przy okazji gola czy dopingowania bramkarza przy rzucie karnym. Kibiców GieKSy niełatwo zachwycić. A Bartek to usłyszał po hat-tricku z Wisłą Płock, słyszał to po zmianie w Lubinie oraz przed meczem z Lechią, gdy dostawał nagrodę Piłkarza Miesiąca.
Osobiście nie mam nic do trenera Urbana. Choć uważam, że był przehajpowany jeśli chodzi o wybór na stanowisko selekcjonera, to z drugiej strony z polskich szkoleniowców nie było nikogo specjalnie lepszego. Jeśli chodzi o Górnik – uważam, że skandalem było zwolnienie go. Osobiście go w sumie nawet lubię.
Ale tu mnie wkurwił niemożebnie. Swoim uporem, swoim sztywnym trzymaniem się nie wiadomo czego.
Grosika powołał kuźwa jego mać…
Oczywiście to nie jest sprawa życia i śmierci. Życzę polskiej reprezentacji bardzo dobrych meczów barażowych i awansu na Mundial. Nie widzę powodu, dlaczego nie miałby się tak stać – ostatecznie poziom tej kadry jest dobry, więc nic nie stoi na przeszkodzie, choć – jeśli przejdziemy Albanię – to finał na wyjeździe ze Szwecją czy Ukrainą będzie wyrównany. Szanse oceniam 50/50, no może lekko na korzyść Polaków.
A za Bartka niesamowicie trzymamy kciuki. To piękne, że dożyliśmy czasów, kiedy piłkarz potrafi tak zachwycać i rozkochać w sobie katowicką publiczność. Tak jak napisałem, Bartek robi dobrą minę do złej gry, ale nie wierzę, że gdzieś go wewnętrznie to nie zabolało. Masz poczucie, że jesteś aktualnie jednym z najlepszych polskich piłkarzy, jeśli chodzi o formę i musisz obejść się smakiem. Życzyłbym sobie, żeby zawodnik wyszedł z tego po prostu silniejszy. I jak nie w kadrze, to w GieKSie miał swoje momenty radości.
A Panu Panie Urban zacytuję słowa piosenki:
„W domach z betonu nie ma wolnej miłości”
…
Felietony Piłka nożna
Plusy i minusy po Lechii
GieKSa pokonała Lechię Gdańsk 2:0 i dopisała kolejne zwycięstwo w lidze. Zapraszam na plusy i minusy.
Plusy:
+ Bartosz Nowak
Dobre wyjście z piłką już w pierwszej minucie, wywalczony rzut wolny, z którego zaczęła się akcja bramkowa, świetne wyprowadzenie przy golu Wdowiaka i podanie do Szkurina przy drugim trafieniu. Do tego dośrodkowania po stałych fragmentach i ciągła aktywność przez cały mecz.
+ Rafał Strączek
Kluczowa interwencja w 20. minucie po strzale z wolnego Zhelizko, który był zupełnie niepilnowany. Gdyby ta piłka wpadła, mecz mógłby potoczyć się inaczej. Do tego pewne wyjście w 69. minucie i spokojne łapanie w końcówce pierwszej połowy.
+ Skuteczność przy niskim posiadaniu
38% posiadania piłki i prowadzenie 1:0 po pierwszej połowie mówi samo za siebie. Lechia więcej kreowała, ale to my byliśmy konkretniejsi. Warto zauważyć też to, że znowu strzeliliśmy bramkę prawie, że do szatni.
Minusy:
– Zmarnowane okazje
Nowak nie wykorzystał błędu bramkarza Lechii, który zagrał mu piłkę dosłownie w nogi. Do tego zmarnowana szybka kontra w 32. minucie. Przy lepszym wykończeniu wynik mógł być wyższy dużo wcześniej.
Podsumowanie:
2:0 z Lechią i trzy punkty w lidze. Pierwsza połowa wyrównana, Lechia miała więcej z gry, ale to my byliśmy konkretniejsi. Druga połowa to sprawniejsze zarządzanie wynikiem, choć nie bez nerwowych momentów.
GieKSiarz
Piłka nożna
Górak: To nasz bardzo szczęśliwy dzień
Na pomeczowej konferencji pojawili się trenerzy obu drużyn – Rafał Górak i John Carver. Poniżej spisane główne wypowiedzi szkoleniowców, a na dole zapis całej konferencji prasowej w wersji audio.
John Carver (trener Lechii Gdańsk):
Ten mecz miał dwie połowy. Mam na myśli różnicę, między połowami, bo w pierwszej połowie byliśmy w dobrej formie i stworzyliśmy 1-2 klarowne sytuacje, ale druga połowa była skrajnie przeciwna. Mecz wygrała drużyna lepsza i jest to trudne do zaakceptowania. Musieliśmy dokonać kilku zmian w naszym zespole, szczególnie w przerwie dokonaliśmy zmiany Rodina, jedynego doświadczonego zawodnika w naszej obronie, który dostał w żebra i miał problemy z oddychaniem. Jak się traci takiego zawodnika, to ma to duży wpływ na nasz zespół. W mojej opinii graliśmy za bardzo bezpiecznie w ataku, bez ryzyka, bez prób zagrania w pole karne. Gratulujemy trenerowi GKS-u, lepsza drużyna wygrała. Musimy się podnieść, bo mamy dziewięć meczów do końca.
Rafał Górak (trener GKS Katowice):
Zdawaliśmy sobie sprawę z siły przeciwnika, bo startowali z dyskomfortem minus pięciu punktów. Wyobrażam sobie tę trudność, jednocześnie kapitalnie Lechia z tego wyszła. Strzelili do dzisiaj 49 bramek, więc wiedzieliśmy, że musimy się mieć na baczności. Oczywiście można dywagować na temat składu, ale przecież jedna i druga strona była w jakiś sposób nie tyle osłabiona, ale jednak absencje po jednej i po drugiej stronie były.
Widzieliśmy więc mecz, w której rywal próbował w pierwszej połowie nas zepchnąć – trochę przy wrzutach z autu za nisko się ustawialiśmy. W związku z tym, było parę niebezpiecznych prób rywali zza pola karnego, staraliśmy to skorygować w przerwie, żeby stanąć wyżej i kiedy przeciwnik nie rzuca z autu długiej piłki, nie możemy być tak nisko w polu karnym – zneutralizowaliśmy to i dzięki temu się to trochę oddaliło.
Zawodnicy wykonali kupę mrówczej pracy. Nie dość, że orali, to wykonywali zadania taktyczne, że jestem zadowolony. A mieliśmy przecież trochę przebudowanych rzeczy – cała linia obrony była wywrócona do góry nogami. Każdy zdał egzamin na piątkę. I to mnie bardzo cieszy, że jesteśmy gotowi na to, że w perspektywie natłoku meczów, kapela, którą mamy jest szeroka i mocna. To jest klucz, by budować trening i atmosferę, a zawodnicy się też sami dobrze nakręcają. Każdy z nich czuje ważność tego momentu. Zdobyliśmy strasznie ważne punkty, u siebie, na zero z tyłu z Lechią. To są rzeczy, które budują. I to tyle o meczu, bo już w głowie mam to, co będzie się działo we wtorek.
W wielosekcyjnej GieKSie dużo się dzieje, mocno czekamy na półfinały i Jackowi Płachcie będziemy bardzo mocno trzymać kciuki w rywalizacji z Unią Oświęcim. Mam nadzieję, że kolejne finały przed nami. Dziewczyny również grają w Pucharze Polski – wygrały w Warszawie, a dzisiaj w Krakowie – gratuluję trenerce, gratuluję dziewczynom. Mam ogromną frajdę, że pracuję w tym wielosekcyjnym klubie i naprawdę trzymam za wszystkich kciuki. To jest dzisiaj nasz bardzo szczęśliwy dzień.


Najnowsze komentarze