Dołącz do nas

Piłka nożna

Paszulewicz: Nieformalnie mam pseudonim „Kat”

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Po konferencji porozmawialiśmy z nowym  trenerem  GieKSy Jackiem Paszulewiczem. Poczytajcie, co miał do powiedzenia w pierwszym wywiadzie dla GieKSa.pl

Wspomniał Pan pytanie z maja tego roku na konferencji prasowej, w którym pytaliśmy Pana o chęć pracy w GieKSie. Wtedy był Pan zaskoczony. Czy równie był Pan zaskoczony po telefonie od dyrektora Bartnika? 

Jacek Paszulewicz: Nie ukrywam, że po zeszłym sezonie zapytań było dość sporo. Na pewno schlebia, że byłem doceniony przez klub i kibiców GieKSy. Taka jest jednak kolej rzeczy, że gdy zawodnicy dobrze grają, to i trener wypływa na szersze wody. Dla mnie największą nagrodą jako trenera było to, że tak wiele zawodników odeszło do lepszych klubów z Olimpii. Mnie w czerwcu nie udało się zmienić klubu na lepszy. Miałem umowę z prezesem Olimpii, iż w przypadku ekstraklasy będę mógł odejść. Taka propozycja przyszła, ale już po podpisaniu kontraktu w Grudziądzu. Być może tak miało być i liczę, że będzie to owocny czas. 

Które zadanie wydaje się trudniejsze. Awans w zeszłym sezonie z Olimpią, czy w tym z GieKSą? 

Na pewno, jeśli chodzi o potencjał czysto piłkarski, to GKS jest na wyższym poziomie. Piłkarze mają większe umiejętności piłkarskie. Natomiast w Olimpii nie było indywidualności, a był zespół, który udało się stworzyć. Byliśmy przysłowiową „Bandą z Grudziądza”. Liczę, że uda się to stworzyć w GieKSie. Myślę, że jesteśmy w stanie osiągnąć dużo, jeśli dołożymy do tego przygotowanie motoryczne, które jest moim „konikiem”. Pytanie jak zniosą to piłkarze, bo nie ukrywam, że zajdą drastyczne zmiany, jeśli chodzi o intensywność treningów.

Pytanie o piłkarzy właśnie. Czy poza nowymi zawodnikami możemy spodziewać się jakiś odejść? Czy rozmawiał Pan z dyrektorem Bartnikiem o sytuacji kadrowej? Np. Tomasz Mokwa miał odejść , bo nie grał, a teraz zmieni się trener.

Dla mnie najlepszym rozwiązaniem jest, bym mógł wybierać wśród jak największej liczby graczy. Niewskazane jest dla mnie teraz, byśmy pozbywali się zawodników. Być może po przygotowaniach i zmianie systemu grania okaże się, że ktoś jest daleki od grania i będzie chciał odejść. Ja z nikogo nie rezygnuje, zwykle boisko zweryfikuje umiejętności i podejście zawodników. Okres przygotowawczy zweryfikuje, którzy zawodnicy są w stanie przeżyć te tygodnie i kto dotrwa do obozu. Jeśli chodzi o zawodników do wzmocnień, to uważam, iż nie ma, co na szybko decydować. Potrzebujemy zawodników, którzy będą pasować do mojej koncepcji i systemu, jaki wprowadzimy. Jeśli ktoś ma być tylko uzupełnieniem, to nie ma opcji by trafił do GieKSy. Nie szukamy takich zawodników.

Wspomniał Pan o przygotowaniu jako ważnej rzeczy w Pana warsztacie. Z drugiej strony w Olimpii dużo kontuzji. Czy to można ze sobą łączyć? 

Na 8 kontuzji 7 były urazami mechanicznymi podczas gry. Były to typowe kontuzje piłkarskie, niektóre mocno pechowe. Problem jest gdzieś indziej: mianowicie w jaki sposób piłkarze dbają o siebie po treningu. W klubie zajmujemy im parę godzin, jeśli chodzi o treningi. Co robią podczas pozostałych, nie jesteśmy w stanie kontrolować. Dziś mogę tylko zapowiedzieć, że zawodnicy większość czasu powinni spędzać w gabinetach fizjoterapeutów, a nie spacerując po mieście lub galeriach. 

Czego możemy się spodziewać jeśli chodzi o przygotowania?

Na pewno będzie kształtowana wytrzymałość w pierwszym etapie przygotowań. Pierwsze dni obozu w Turcji będą najtrudniejszymi chwilami dla piłkarzy, bo częstotliwość treningów będzie duża. Nieformalnie mówią o mnie „Kat”, więc jest to jakaś wskazówka dla piłkarzy. Każdy będzie musiał zrobić wszystko, by to przetrwać, bo jeśli pojawią się urazy, to trzeba będzie nadrabiać zaległości, a to zaburza trochę funkcjonowanie zawodnika w drużynie. 

Jest jakaś lista zawodników do przyjścia? 

Na pewno mam w głowie taką listę zawodników, których widziałbym w klubie. Trzeba jednak zobaczyć, czym dysponujemy w klubie. Nie sztuką jest wydawać pieniądze i przepraszać za pomyłki. Jeśli mają być transfery, to musimy być do nich wszyscy przekonani.

Czy pokrywa się Pana lista z listą trenera Mandrysza? 

Nie znam listy trenera Mandrysza. 

Z Olimpią rozwiązał kontrakt Damian Ciechanowski. Czy to jest jeden z zawodników, których chce Pan sprowadzić? 

Na pewno nie. 

Pracował Pan z Lukasem Klemenzem. Ktoś jeszcze się przewinął? 

Adrian Frańczak jeszcze też z moją osobą pracował. Cieszę się, że będzie tutaj Lukas Klemenz, którego ściągnąłem z Bełchatowa. W rok zyskał bardzo dużo i jest wyróżniająca się postacią nawet całej ligi. 

Jeszcze dopytamy o postać profesora Jastrzębskiego, który ma współpracować z Panem. Na jakich zasadach będzie ta współpraca? 

Profesor współpracuje z różnymi uczelniami, prowadzi badania dla klubów. Współpraca jest stała, ale nie będzie polegać na tym, by był na każdym treningu. Będzie na kluczowych i będzie analizować nasze treningi. Większość treningów będzie prowadzona ze sport-testerami. Potem zajmiemy się analizą danych. Do tej pory udawało nam się podnieść bardzo wysoko parametry zawodnikom. 

Jak Pan zobrazuje styl, który chce Pan wprowadzić? 

By zobrazować, to przedstawię to tak. W Anglii czy Niemczech piłkarz pokonuje sprintem dystans 200-300 metrów więcej niż polski piłkarz. Przekładając to na mecz – skrzydłowy robi 10 akcji więcej i nęka 10 razy więcej swojego przeciwnika. Jeśli średnio piłkarz ma przy nodze piłkę przez minutę w meczu, to co robi przez resztę czasu? Ja wychodzę z założenia, że trzeba ciężko pracować, by w tej jednej minucie dać jakość. Nie interesuje mnie bardzo ładna gra, interesuje mnie skuteczna gra w defensywie i ofensywie. Defensywa ma dać mniej straconych bramek, a ofensywa więcej okazji do ich stworzenia. To wszystko jest bardzo proste. 

 

 

13 komentarzy
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy, jednakże zastrzega sobie prawo do ich cenzurowania lub usuwania.

13 komentarzy

  1. Avatar photo

    Mecza

    11 stycznia 2018 at 17:23

    Skowronek mi się przypomniał

  2. Avatar photo

    Maks

    11 stycznia 2018 at 17:48

    Powodzenia Panie trenerze…jazda z tym żelowanym towarzystwem…

  3. Avatar photo

    kejta

    11 stycznia 2018 at 17:49

    Przyszedl Paszulewicz i nagle Goncerz bedzie kiwal wszystkich i ladowal po 2 bramy na mecz a Kaminski bedzie nie do przejscia haha juz to widze. Uwielbiam takie gadanie kim ja to nie jestem zobaczymy kto przetrwa i inne pierdoly. Tutaj Mandrysz nie pomogl ktory ma 30 lat doswiadczenia i kilka razy zrobil awans a co dopiero jakis mlody synek

  4. Avatar photo

    Cierpliwy

    11 stycznia 2018 at 18:34

    A Brosz w Zabrzu to miał doświadczenie sukcesy czy tylko postawił na młodych?

  5. Avatar photo

    kejta

    11 stycznia 2018 at 18:43

    Masz racje postawil na mlodych wiec Paszulewicz moze odniesc sukces tylko wtedy jak od I skladu odstawi Goncerz, Kaminskiego, Foszmanczyka i Nowaka ale to sie nigdy nie stanie wiec dalej bedzie to co bylo

  6. Avatar photo

    Berol

    11 stycznia 2018 at 18:49

    jak te pseudo gwiazdy zamiast pikniku bedą miały prawdziwe treningi to warto było….. za 2017 ja bym im dał Turcje …. plecak z kamieniami i nawet nie w parku a w góry bym wywiózł by pizdeczki pobiegały , za to plucie w ryj kibicom

  7. Avatar photo

    Maks

    11 stycznia 2018 at 19:12

    Berol- też wyżelowane cioty powinny jechać w Bieszczady,w sam środek lasów..

  8. Avatar photo

    Mecza

    11 stycznia 2018 at 20:36

    @Cierpliwy, kejta – chyba interesujecie się piłką od roku. Brosz to gościu który miał już większe sukcesy przed Górnikiem.

  9. Avatar photo

    kejta

    11 stycznia 2018 at 21:28

    Mecza interesuje sie tylko Gieksa nawet nie wiedzialem ze jakis Brosz Gornik trenuje :DD

  10. Avatar photo

    Dziadek

    12 stycznia 2018 at 00:39

    Podoba mi się ten trener. Twarde podejście i dobre prowadzenie się. A ten kto nie da rady niech w… jak najszybciej.

  11. Avatar photo

    Matti

    12 stycznia 2018 at 09:58

    Poniżej kilka cytatów z rozmowy z nowym trenerem GKS. A niech ich przeczołga wszystkich niech błagają o litość!!! Niech im znikną te głupie uśmieszki z twarzy a żeliki spłyną po włosach!

    „Pytanie jak zniosą to piłkarze, bo nie ukrywam, że zajdą drastyczne zmiany, jeśli chodzi o intensywność treningów.”

    „Jeśli ktoś ma być tylko uzupełnieniem, to nie ma opcji by trafił do GieKSy. Nie szukamy takich zawodników.”

    „Dziś mogę tylko zapowiedzieć, że zawodnicy większość czasu powinni spędzać w gabinetach fizjoterapeutów, a nie spacerując po mieście lub galeriach”

    „Okres przygotowawczy zweryfikuje, którzy zawodnicy są w stanie przeżyć te tygodnie i kto dotrwa do obozu”.

  12. Avatar photo

    MARCIN

    12 stycznia 2018 at 18:31

    Takiego trenera nam potrzeba bo te kopacze walą w ciula już za bardzo i za długo głupio się uśmiechają !

  13. Avatar photo

    Stary sympatyk

    14 stycznia 2018 at 15:28

    Niech sobie chlop ma pseudonim jaki chce! Chocby Darth Vader! Jak sie w Gieksie krzywo spojrzy na ktoregos z grajkow albo nie daj Boze zasugeruje by sie ktory przylozyl do treningu to dwa miesiace i juz chlopa w Gieksie nie ma. Wiec niech nie kozaczy zanim zobaczy bo moga go zwolnic od razu!

Odpowiedz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Felietony Piłka nożna

„Jesteś tak piękna, jak gol w 90. minucie”

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Mam wrażenie, że pięknie mi się ułożyło spotkanie GieKSy z Wisłą Płock po felietonie przedmeczowym. Tam pisałem o tym, jak to wiele aspektów w piłce odgrywa rolę, a nie tylko to, że optycznie wyglądasz lepiej. W piłce trzeba przewagę po prostu udokumentować, a nade wszystko – jeśli ją masz – nie przegrać meczu. Inaczej diabli wszystko biorą. Tak było w meczu w Krakowie, tak było w spotkaniu Szwecja – Polska. I tak mogło być wczoraj. Ale jak mawiał klasyk – zadecydowały detale. I brak piłkarskiej nonszalancji. Co też jest kluczowe.

Wisła nie była łatwym przeciwnikiem. Powiedziałbym nawet, że piłkarze Mariusza Misiury zagrali naprawdę dobry mecz. Bez fajerwerków, ale bardzo solidny. Na remis mogło wystarczyć, bo było bardzo blisko. Przy splocie kilku okoliczności, mogło się to zakończyć nawet zwycięstwem Płocczan, bo swoje sytuacje – i to bardzo dobre – przecież mieli.

I to był taki jeden z moich ulubionych rodzajów meczów, a także takich, po którym bardzo często wszyscy wokół płaczą, że „byliśmy lepsi, a przegraliśmy”. Mowa o typowym meczu na remis, który remisem się nie kończy – tylko zwycięstwem jednej ze stron. Kiedy decyduje szczegół, moment, łut szczęścia. GieKSa i Wisła miały zupełnie inny pomysł na ten mecz, ale oba te pomysły były dobre. Wisła schowana, defensywna, ale żelaźnie realizująca swój plan, natomiast nie grająca w żadnym wypadku „obrony Częstochowy”. I Katowiczanie, grający swój atak pozycyjny i próbujący, próbujący – z uporem i w nieskończoność…

Obie drużyny miały swoje znakomite sytuacje. To Łukasz Sekulski trafił w słupek, to Bartek Nowak robił wkrętkę jak Adam Kucz na Benfice, to w końcówce Wiktor Nowak miał swoją piłkę meczową, a wcześniej po dośrodkowaniu Mateusza Wdowiaka, Mijusković tak odbił piłkę, że ta również odbiła się od słupka. No jak nic – tu każdy mógł wygrać i tak naprawdę zarówno zwycięstwo Wisły byłoby zasłużone, jak i nasz triumf. I remis tak samo.

Grunt właśnie, żeby takie mecze przeciągnąć na swoją korzyść. A jeśli nie to przynajmniej zremisować. Tego nam czasem brakowało. Ale nie tym razem.

Naprawdę Wisła była ciężka do sforsowania. Nie popełniali błędów, byli bardzo dobrze zdyscyplinowani i naprawdę realizowali te swoje założenia świetnie. Wiadomo – można powiedzieć, że lepsza drużyna niż GKS znalazłaby szybciej sposób na Rafała Leszczyńskiego i spółkę. Ale z perspektywy ekstraklasy był to defensywnie świetny mecz. I naprawdę należy się w związku z tym uznanie dla naszych zawodników, że walczyli do końca o tę bramkę i wywalczyli.

Niesamowite jest to, że w akcji tej brało udział czterech z pięciu obrońców. Wywalczył piłkę kapitan. Odegrał do Wasyla. Te przerzucił wszerz pola karnego do Borjy. Ten kapitalnie piętą zagrał do Bartka Nowaka, a potem już było wstrzelenie do Lukasa i gol. Naprawdę wielkie słowa uznania dla naszego Hiszpana, że zagrał po piłkarsku, a nie na aferę, podając do lepiej ustawionego Bartka. Wcześniej – po wprowadzeniu Galana i Emana Markovića – ta dwójka próbowała, próbowała, ale trochę bili głową w płocki mur. W końcu Borja dał efekt – wymierny efekt.

Pochwalić też należy Rafała Strączka. Był czujny, skoncentrowany i bezbłędny. Naprawdę wyrasta z niego – w GieKSie – świetny bramkarz i ostoja zespołu. Dawał też spokój w końcówce. Miałem nawet wrażenie, że spowalnia nieco grę, bo końcówka ze strony Wisły była bardzo żwawa i goście chcieli grać o zwycięstwo.

Co się działo po tym golu… euforia. Ja sam byłem przekonany, że będzie 0:0. Bo po prostu GieKSa rzadko strzela zwycięskiego gola w doliczonym czasie. A już żeby to był gol na 1:0, to trzeba się cofnąć do wygranego z Lechią Gdańsk meczu w pierwszej lidze. Ale w ostatnich wielu latach to są totalnie incydentalne sprawy. Choć oczywiście doliczony czas gry – na 2:1 czy 3:2 dawał nam tak potrzebne punkty do awansu.

Ten stadion odleciał. Rok temu otwieraliśmy Nową Bukową spektakularnie, golem Filipa Szymczaka w 100. minucie meczu z Górnikiem Zabrze. Przez te 12 miesięcy obiekt ten przeżył tyle, co Bukowa przez wiele lat razem wziętych. Tyleż emocji, tyle świąt piłkarskich i zwycięstw z uznanymi markami. Pokonywaliśmy dwa razy Górnik, dwa razy Widzew, Jagiellonię, Pogoń, Lechię. Poległy już tu Arka, Cracovia, Radomiak, Korona. Lech świętował remis, który dawał im nadzieję na mistrzostwo. Do tego awanse w Pucharze Polski, masa wybuchów radości i świętowania po meczu pod Blaszokiem. Ogrom szczęścia po tych wielu latach na peryferiach piłki.

Nie mogła to być lepsza Wielka Sobota z tak spektakularnym zakończeniem meczu. Nic tak nie smakuje jak zwycięstwo w doliczonym.

Patrząc z perspektywy ostatniego czasu remis nie byłby zbyt dobrym wynikiem. Bo poprzednie dwa mecze przegraliśmy. Jeden punkt w trzech meczach i zaraz perspektywa wyjazdu do Poznania – to by było dość kiepsko. A tak wróciliśmy na zwycięską ścieżkę i znów doskoczyliśmy do czołówki, oddalając się od dołu tabeli. A z racji tego, że sezon wkracza w finalną fazę – jest to coś kapitalnego.

Wedle moich założeń – GieKSa przekroczyła liczbę punktów potrzebną do utrzymania – 38 oczek. Jednak sezon jest tak specyficzny, że rzeczywiście wyjątkowo chyba trzeba założyć 40. Jeśli tak, to do końca sezonu wystarczy bilans 0-1-6. Do zrobienia. Tym bardziej, że punkty punktami, ale liczy się też liczba drużyn, która jest pod nami.

I teraz uwaga – po 27 meczach rok temu mieliśmy 36 punktów, dzisiaj 39. Nasze bramki to było 35-36, dzisiaj 36-35. Można więc powiedzieć, że na ten moment „przeskoczyliśmy” poprzedni sezon, choć po następnej kolejce może to się znów zrównać. Nieważne. Ważne jest to, że po początkowym fatalnym okresie rozgrywek (4 kolejki) GieKSa się otrząsnęła i cała reszta sezonu jest bardzo dobra. Wyjąwszy ten początek – GieKSa punktuje niemal na poziomie lidera ekstraklasy!

Ciekawa jest też tabela ekstraklasy od początku poprzedniego sezonu. Wyobraźcie sobie, że zeszłoroczny beniaminek GKS Katowice od startu poprzednich rozgrywek zajmuje szóste miejsce! Wygraliśmy już 26 ekstraklasowych spotkań. Chyba nikt, absolutnie nikt nie spodziewał się, że po awansie nasz zespół będzie miał takie statystyki. Przecież rok temu mieliśmy zlecieć z hukiem. W tym bez huku, ale jednak też. A tu wielkanocne jajco. GieKSa jest po prostu zwykłym ekstraklasowiczem, który ostatecznie – wychodzi na to – o utrzymanie martwić się specjalnie nie musi.

Naszej drużynie należą się wielkie brawa za wczorajszy mecz. Wyrwali to zwycięstwo konsekwentnym dążeniem do zdobycia bramki. Wierzyli do ostatnich sekund i na pół minuty przed końcem dopięli swego. Właśnie o to chodzi w piłce. Żeby z uporem dążyć do końca. Ale jest jeszcze ten aspekt rozwagi. Tu nie było szaleństwa i pójścia na hurra, tak żeby nadziać się na zabójczą kontrę. Tu było zabezpieczenie tyłów. I opracowany stały fragment – z nutką (?) improwizacji Galana. A potem wybuch radości.

Teraz chwila odpoczynku. Niech (jutro) o punkty walczą inni. Będziemy śledzić wyniki i jak to się układa w tabeli. A już w czwartek czeka nas wielkie święto i gra o marzenia. To będzie mecz szczególny, najważniejsze spotkanie od czasu awansu do ekstraklasy. GieKSa walczy o trofeum. O wyjazd na Narodowy. O marzenia.

Wesołych Świąt!

PS Chciałbym też wyrazić uznanie dla gości, bo Łukasz Sekulski, który trafił w słupek nie machał rękami i nie rozpaczał, tylko z kulturką wziął kępkę trawy, ułożył ją na miejsce i przyklepał. A trener Misiura po meczu na konferencji z klasą złożył wszystkim świąteczne życzenia. Po przegranym w takich okolicznościach meczu. Brawo.

Kontynuuj czytanie

Piłka nożna

Górak: Powrót króla na złote miejsce

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

Przed meczem z Wisłą Płock odbyła się konferencja prasowa, w której udział wzięli trener Rafał Górak oraz Damian Rasak.

Michał Kajzerek: Spotkanie odbędzie się w sobotę o 12:15, a o godzinie 11:00 w kościele nieopodal stadionu będzie miało miejsce święcenie pokarmów.

Dla wielu piłkarzy mecze przeciwko byłym zespołom to dodatkowe emocje.
Damian Rasak:
Wiadomo, spędziłem tam wiele czasu i dużo fajnych momentów. Grałem szalony mecz w Zabrzu, z moja bramką i dobrym występem.

Jak pan scharakteryzuje rywala?
Rafał Górak:
To bardzo solidny zespół w tym sezonie. Długo byli liderem, zdajemy sobie sprawę, że to bardzo dobrze ułożona drużyna i mają dużo atutów. Wracamy do grania po przerwie, to lubimy najbardziej i nie możemy się już doczekać. W najbliższych dniach będzie się działo bardzo dużo.

Poproszę o ocenę dyspozycji rywala, kryzys już za nimi?
To trzeba by spytać trenera Wisły. Ten sezon jest specyficzny, można mieć serię zwycięstw i nagle jej nie mieć. Zawodnicy Wisły sobie ostatnio z tym poradzili i są już na 5. miejscu w tabeli. Mamy trzy punkty straty, to wszystko świadczy o tej tabeli.

Pana zespół był chwalony po dwóch porażkach, teraz dodatkowa presja na zwycięstwo?
Przed każdym meczem trzeba czuć presję, żeby to wszystko miało sens. Mamy taką wewnętrzną odpowiedzialność na tym stadionie, żeby dobrze się zaprezentować przed naszymi kibicami. Mimo, że te dwa mecze nie przyniosły nam tego, czego byśmy chcieli, jestem zadowolony z gry. Bardzo prosimy o doping, zaangażowanie na trybunach, żeby to był taki świąteczny nastrój i nam to pomogło.

Zaadaptowałeś się już w GieKSie?
Damian Rasak:
Starałem się. Sztab określa zadania, których muszę się trzymać. Są one określone bardzo indywidualnie, ja się muszę do nich dostosować. Wiem, czego trener ode mnie oczekuje – mieliśmy wiele rozmów. Moim zadaniem jest jak najlepiej moją rolę wypełniać, dostałem już kilka szans. Mam nadzieję, że dobrą grą odpłacę się za zaufanie i kolejne szanse. Najważniejsze jest dobro zespołu, a ostatnio przyszły dwie porażki, nie do końca zasłużone. Wisła się podniosła, miała swój dołek, ale to my mam nadzieję w sobotę te trzy punkty zdobędziemy.

Jak wygląda sytuacja Mateusza Kowalczyka?
Rafał Górak:
Naderwanie mięśnia dwugłowego, dwa-trzy tygodnie – to zależy od zawodnika, jak to będzie wyglądało. Przyglądamy się temu i podejmiemy decyzję.

Co dał ci wyjazd do Ujpestu? Coś się zmieniło?
Damian Rasak:
Nie było mnie tylko rok, ale Ekstraklasa się zmieniła, coraz lepsze pieniądze są wydawane. Kolejny krok do przodu w mojej przygodzie. Wyjazd dał mi kolejne doświadczenie, spojrzenie na inną stronę piłki. Inna liga, ciężka do grania, ale wracam do lepszej ligi niż liga węgierska. Cieszę się, że mogłem do GKS-u trafić i jestem dumny, że klub wykazał zainteresowanie. Szybko się wszystko rozwinęło i tutaj przyszedłem, więc super. Nie jestem zaskoczony, bo oglądałem Ekstraklasę, ale postęp tych rozgrywek jest budujący.

Twój transfer z Górnika stał się mocno publiczny.
Zostało pokazane dosyć dużo, oczywiście to oglądałem. Nic tam od ukrycia nie mieliśmy, więc dla kibiców to było fajne pokazanie, jak zakulisowe rozmowy i smaczki wyglądają. Osobiście uważam, że to pozytywne i fajne emocje wywołało.

Łatwo skupić się na pojedynczych zadaniach, gdy za chwilę mecz pucharowy?
Rafał Górak:
Największą sztuką jest skoncentrować się na tym, co najbliższe. Nawet chyba kosztem świąt będziemy myśleć o meczu w Częstochowie. Koncentrujemy się na meczu z Wisłą.

Reszta zespołu jest do dyspozycji?
W zasadzie tak, nawet Adam już dochodzi do siebie po urazie. Nie ma tych poważniejszych urazów, Alan Bród i Mateusz Marzec wrócili do pełnych obciążeń.

Coś udało się po węgiersku nauczyć?
Damian Rasak: Śmiałem się, że to język podobny do niczego. Chyba najtrudniejszy na świecie, nie ma co tu czarować. Podstawy jakieś poznałem, typu dzień dobry i dziękuję. Nie będę mówił, że się uczyłem, bo tak nie było. Mieliśmy szatnię anglojęzyczną, język angielski obowiązywał na odprawach i przemowach. Żadnej bariery językowej nie było.

Rafał Górak: Chciałbym nadmienić, że wręczałem nagrodę Wydarzenia Roku 2025 na tegorocznej gali Złotych Buków, a teraz hokeiści nakręcają nas pozytywną energią. Odwrócili losy półfinału, pokazali charakter. Trzymamy kciuki – w tamtym roku przegraliśmy z Tychami w finale, ale nie zaczynaliśmy u siebie. Chłopakom życzymy Powrotu Króla na swoje złote miejsce.

Kontynuuj czytanie

Galeria Hokej

Hokeiści dotrzymali danego słowa!

Avatar photo

Opublikowany

dnia

Przez

GieKSa wygrała siódmy mecz półfinałów play-off THL. W finale nasi hokeiści zmierzą się z GKS-em Tychy. Zapraszamy do fotorelacji z Satelity.

Kontynuuj czytanie

Zobacz również

Made with by Cysiu & Stęga