Piłka nożna Podcasty
[PODCAST] Ulga po Podbeskidziu, wojna w Chorzowie – Trójkolorowa połowa #14
Zapraszamy Was do odsłuchania czternastego odcinka podcastu „Trójkolorowa połowa”. GKS Katowice pewnie pokonał Podbeskidzie Bielsko-Biała, a szczególnie druga połowa mogła nam się wszystkim podobać. Oby była to oznaka tego, że kryzys już minął. Teraz czas na spotkanie w Chorzowie, gdzie będzie szansa na rehabilitację za jesienne derby i możliwość bezpośredniego spuszczenia Ruchu do drugiej ligi. O tych dwóch spotkaniach i innych tematach porozmawiali w podcaście Błażej i kosa. Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Z góry dzięki!
-> ogłosili nowy konkurs,
-> zastanawiali się, jak ocenić pierwszą połowę spotkania z Podbeskidziem,
-> ucieszyli się, że ze wszystkich zeszło ciśnienie,
-> docenili słowa trenera Paszulewicza o żołnierzach,
-> przywołali wypowiedź szkoleniowca o Foszmańczyku, Cerimagiciu i Plizdze z konferencji prasowej,
-> ucieszyli się z szybkich bramek dla GieKSy w porównaniu do poprzednich spotkań,
-> docenili świetne i szybkie zamknięcie spotkania,
-> pochwalili grę obronną naszej drużyny,
-> zastanawiali się, czy Mączyński uderzał, czy dośrodkowywał przy swojej bramce,
-> próbowali ocenić występ Volasa,
-> zastanawiali się, czy para bocznych obrońców (Słaby – Mączyński) jest optymalna,
-> analizowali wyniki w 30. kolejce pierwszej ligi,
-> spoglądali z zaciekawieniem na tabelę,
-> wymienili ciekawe spotkania w kolejnej kolejce naszej ligi,
-> ucieszyli się, że awans zależy jedynie od nas, a nikogo innego,
-> wysłuchali pierwszej płatnej reklamy w historii podcastu,
-> uznali, że mecz z Ruchem to taki, gdzie jak się nie da wygrać, to… trzeba wygrać,
-> polecili piłkarzom granie „wściekłych psów”,
-> zastanawiali się nad składem GieKSy,
-> analizowali kto zagra za Prokicia i jak będzie wyglądał środek pola,
-> wyrazili nadzieję, że w klubie wyciągnięto wnioski po jesiennych derbach,
-> zastanawiali się, czy spotkanie w Chorzowie nie skończy się walkowerem dla naszej drużyny,
-> nakazali spoglądać na mecz Tychów z Rakowem, gdzie aż pięciu zawodników zagrożonych jest absencją w meczu z nami,
-> zaprosili wszystkich na mecz z Tychami,
-> zastanawiali się, na jakiej dzielnicy powinien zapisać się na wyjazd do Grudziądza prezydent Krupa.
Podcast „Trójkolorowa połowa” możesz ściągnąć w formacie mp3 z poniższych linków:
-> odcinek #14 10.05.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #13 7.05.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #12 29.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #11 25.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo)
-> odcinek #10 22.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo)
-> odcinek #9 19.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #8 14.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #7 10.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #6 4.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #5 28.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #4 21.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #3 14.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #2 8.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #1 2.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo).
Trzy ostatnie odcinki podcastu „Trójkolorowa połowa” dostępne są także na naszym koncie w SoundCloud (kliknij tutaj).
Podcast „Trójkolorowa połowa” możesz odsłuchać także z poziomu strony GieKSa.pl klikając żółty przycisk w poniższych okienkach.
Felietony Piłka nożna
GieKSa nie pęka przed NIKIM
Za nami jakiś szalony czas, ostatni tydzień to było coś, co przyniosło nam taką dawkę emocji, że po prostu trzeba ochłonąć. Zaczęło się od euforii po golu w doliczonym czasie z Wisłą Płock, ale nawet to nie zapowiadało, na jakiej karuzeli znajdziemy się w następnych dniach. Po Rakowie myśleliśmy, że limit spektakularnego widowiska na jakiś czas wyczerpiemy. I przyszedł mecz w Poznaniu.
Sam zastanawiałem się, jak ten mecz będzie wyglądał. Opcje dla mnie były dwie – GieKSa na fali tego rozpędu znów zagra bardzo dobrze albo jednak ciśnienie po energetycznym i emocjonalnym meczu w Częstochowie spadnie, co ze 120 minutami w nogach przełoży się na to, że jednak dość gładko polegniemy. Jak się okazało, sprawdziła się ta pierwsza opcja.
Trener Rafał Górak mówi o tym, że jeśli chcemy być poważną drużyną, to nie możemy mieć wymówek, że gramy co trzy dni i jesteśmy zmęczeni. No niby tak, ale w Polsce… jesteśmy do tych wymówek przyzwyczajeni. Zresztą – niedaleko szukać – trener Łukasz Tomczyk po meczu Rakowa z Motorem właśnie na ten aspekt zwracał uwagę i po prostu narzekał.
A tu nagle pojawia się GieKSa, która nie dość, że właśnie zagrała tę dogrywkę, nie dość, że w najkrótszym możliwym odstępie meczów (czwartek – niedziela), nie dość, że przegrała, to jeszcze musiała jechać na daleki wyjazd do obecnego i z dużym prawdopodobieństwem przyszłego Mistrza Polski.
I ta GieKSa rozegrała przy Bułgarskiej kapitalne zawody. To już nie był taki mecz, jak w poprzednim sezonie w Poznaniu. Wtedy przegraliśmy gładko 0:2 i pocieszaliśmy się tym, że „wstydu nie było”. Jakże daleki jest to obraz od wczorajszego spotkania. Teraz katowiczanie nie byli skromnym beniaminkiem, który przyjeżdża z respektem i liczy, że uda się z tego terenu wywieźć jeden punkt i to najlepiej 0:0. Teraz to była drużyna, która przyjechała tam jak po swoje, grała wysoko, starała się nie dać zepchnąć do defensywy i momentami po prostu dyktować warunki. Lech był przed przerwą dość bezradny.
Jedyne czego nam brakowało to bramki. I długo to wyglądało tak jak mecze, które znaliśmy z tego sezonu – że GKS dominuje, ma nawet jakieś sytuacje, choć nie bardzo klarowne, ale gola zdobyć nie potrafi. Potem przeciwnik włącza swoją jakość ładuje jednego, dwa lub trzy gongi (Cracovia) i mamy po zawodach.
Na szczęście skuteczność jest ostatnio po naszej stronie. I Eman Marković strzelił piękną bramkę głową. Dopiero na powtórce zza bramki było widać, jak dobry był to strzał. Okupiony co prawda rozciętym łukiem brwiowym, bo zaraz po uderzeniu piłki, trafił Eman głową w Joela Pereirę, ale piękny był obrazek, jak jednocześnie nasz zawodnik krwawił i uśmiechał się z powodu zdobytego gola. Piłkarz od tych dwóch meczach gra tak, że za chwilę może stać się jednym z ulubieńców Nowej Bukowej.
W drugiej połowie oglądaliśmy wszystko co najlepsze i… najgorsze w wykonaniu GieKSy. Jak traciliśmy jesienią multum bramek do szatni, to teraz zaczynamy tracić gole zaraz po wyjściu na boisko. Dwa gole w Częstochowie teraz Kolejorz na ukłuł zaraz po przerwie. Koncentracja, panowie, koncentracja! Było w tym oczywiście sporo pecha, bo piłka poodbijała się tak, że trafiła Arka i wpadła do bramki. Ale z drugiej strony, każde wstrzelenie piłki w piąty metr to ryzyko, że takie zamieszanie powstanie i wyjdzie z tego gol. Nawiasem mówiąc to – jeśli dobrze liczę – siódmy gol samobójczy w tym sezonie. Dość absurdalna liczba.
Jak rządzi przypadek, widzieliśmy przy bramce Ilji Szkurina. Tam też po kapitalnym zagraniu Bartka Nowaka, Ilja próbował mijać przeciwnika, ale futbolówka odbiła się od pleców czy od głowy siedzącego rywala i Białorusin dopełnił formalności. Strasznie dziwny ten nasz Ilja, bo ostatnio gra coraz lepiej w środku boiska, dobrze zbiera te piłki i rozprowadza, potem w roli już stricte napastnika dość mocno psuje, a na koniec… strzela gola.
Co do drugiego gola dla Lecha, to przyznam na chłodno, że nie mam pretensji. Oczywiście można powiedzieć, że poszliśmy za bardzo do przodu, że zabrakło asekuracji. Ale tak naprawdę z tego typu sytuacji gol pada raz na sto. Przecież mieliśmy zawodników z tyłu, natomiast Lech świetnie rozegrał tę akcję prostopadłym podaniem. Ale nadal to nie było bardzo duże zagrożenie. Zadecydowało niebywale dobre wykończenie Hakansa. Gdyby on nie zdecydował się na uderzenie z tej niełatwej pozycji, to uważam, że na 90 procent odebralibyśmy piłkę, a już na pewno zdążylibyśmy wrócić – innych piłkarzy Lecha też przecież jeszcze nie było.
Ale GKS dalej cisnął i wcisnął tę trzecią bramkę. Sektor gości znów był w euforii. I tutaj mam pretensje do naszych zawodników, że po minucie stracili znów gola. No nie można tak łatwo wypuszczać prowadzenia.
W końcówce też z jednej strony momentami było nieźle, nie broniliśmy się dramatycznie przez cały doliczony czas, potrafiliśmy oddalić, a Bartek miał nawet szansę na czwartego gola. Z drugiej strony – no muszę to powiedzieć, czasem niefrasobliwość Bartka może być brzemienna w skutkach, bo po zdarzają mu się ostatnio głupie straty, po których rywale przeprowadzają groźne kontry. Nasz pomocnik to ekstraklasowy artysta, ale czasem bym ten artyzm odłożył na rzecz rozwagi. Oczywiście Bartek nie byłby sobą, gdyby nie dał w tym meczu jakiejś liczby, a była to wspomniana asysta do Szkurina.
Swoją robotę zrobił też Rafał Strączek. Interwencja z końcówki pierwszej połowy, ale zwłaszcza dwie kapitalne obrony w doliczonym czasie gry drugiej, uchroniły nas przed fatalnymi nastrojami po końcowym gwizdku sędziego. Bo gdybyśmy strzelili w dwóch meczach na wyjeździe siedem bramek mocnym rywalom i oba te mecze przegrali, to przecież to byłby jakiś dramat. A tak, wywalczyliśmy zasłużony punkt na boisku Mistrza Polski.
Wspomnijmy oczywiście też o Sebastianie Milewski i Damianie Rasaku, bo wykonali oni znakomitą robotę w środku pola i w głównej mierze dzięki nim obraz gry wyglądał tak, jak wyglądał. Graliśmy pressingiem, wysoko, odbieraliśmy piłki. Potem można było je rozgrywać. Dodam jeszcze, że jak raz na jakiś czas zacentruje w starym stylu Alan, to nie ma co zbierać. Piękna asysta do Emana. No i zadebiutował Marius Olsen i jak na debiut wyszło to całkiem, całkiem.
Pozostał niedosyt po tym meczu, bo jednak GKS trzykrotnie prowadził i trzy razy to prowadzenie tracił. Marzyliśmy o wielkim zwycięstwie, ale to się nie ziściło. Natomiast, jakkolwiek nie powiem, że porażka była wkalkulowana w tym meczu, to dopisany punkt jest lekkim bonusem do naszego dorobku ligowego.
Jednak patrząc długofalowo, ten mecz pokazał coś innego. Ten i w Częstochowie. Że GKS to już ekstraklasowa drużyna pełną gębą, ale do tego jeszcze być może taką z górnej połówki tabeli. Bo jechać sobie na takie wyjazdy i po prostu normalnie grać, prowadzić tę grę, być wysoko na boisku, to nie jest oczywistość. Są drużyny, które właśnie za podwójną gardą się chowają i czekają na 1-2 okazje w meczu do kontry. Pewnie czasem i tak trzeba zagrać. Ale GKS patrzy na silne i słabe strony przeciwników. Skoro Cracovia czy Lechia potrafiły Lecha zdominować przy Bułgarskiej, to nasi trenerzy wyszli pewnie z założenia, że czemu i my nie mamy.
Z drugiej strony w drugiej połowie Lech pokazał jednak ofensywną klasę. Kilka akcji rozegrali świetnych. My też mamy czasem trochę brak szczęścia, że jednak nasi przeciwnicy się budzą i zaczyna im wiele rzeczy wychodzić. Kolejorz uważam, że po przerwie był bardzo groźny. Zresztą te trzy bramki strzelił. Nie bez powodu.
Piękną mamy tę drużynę, szaloną, dającą tyle emocji. Mnóstwo radości po strzelonych bramkach, dużo wkurzenia po traconych. Nad tym drugim aspektem trzeba popracować. Ale z dwojga, wolę 3:3 czy 4:4, w których zespół gra pięknie, walczy, gryzie tę trawę i jest niezłomny, a przy okazji traci gole niż 1:1 czy 0:0 po bezbarwnym, słabym meczu.
Spójrzmy też na to tak – jeśli rywale są na tyle mocni, że potrafią nam strzelić trzy czy cztery bramki, to dobrze, że przynajmniej jesteśmy taką samą liczbą na to odpowiedzieć. Bo przecież moglibyśmy z Lechem przegrać 0:3, a z Rakowem 0:4. I odbiór byłby zgoła odmienny.
Ostatecznie rezultat tego „dwumeczu” jest dla nas minimalnie dobry. Odpadliśmy z Pucharu Polski i zanotowaliśmy „tylko” remis w meczu ligowym. Ale to „tylko”, to jednak bardzo dużo. Zwłaszcza patrząc, jak ten mecz wyglądał. Poza rezultatami liczą się inne rzeczy – te wspomniane powyżej.
Czekamy na Motor. Już w piątek kolejne wyzwanie, wracamy na Nową Bukową po dwóch tygodniach, choć patrząc na te dwa ostatnie mecze mamy wrażenie, że minął z miesiąc. GKS dostarcza emocji i niezapomnianych wrażeń. I o to nam wszystkim chodzi.
Kibice GieKSy mieli okazję spotkać się z hokeistami na Arenie Katowice. Nasza drużyna w przeciągu pięciu lat zdobyła dwa złote i trzy srebrne medale. Zapraszamy do fotorelacji.
Felietony Piłka nożna
21 sekund mistrzowskich akcji
Muszę sobie na mecze GieKSy brać jakieś wiaderko ze środkami uspokajającymi. Bo nie strzymię inaczej. Te mecze mnie tak dużo kosztują, że siwych włosów na głowie przybywa. Mecz z Motorem, w kontekście poprzednich, kosztował mnie energetycznie i nerwowo tak mocno, że po końcowym gwizdku czułem bardziej ulgę niż jakąś euforię po zwycięstwie. I w sumie mogę się zastanowić – dlaczego, skoro GieKSa tak cisnęła w drugiej połowie.
No właśnie chyba dlatego, że znów włączyła mi się obawa o to, że nie utrzymamy wyniku i wypuścimy – pewne wydawałoby się po pierwszej połowie – zwycięstwo. Chyba byłbym spokojniejszy, gdyby… mecz był spokojniejszy i bardziej wyrównany. Że raz my, raz oni, a dużo gry odbywałoby się w środku boiska. A tak z każdą niewykorzystaną sytuacją GieKSy po przerwie narastał we mnie niepokój, że w jakiś głupi sposób damy sobie wcisnąć coś w końcówce. Tym bardziej, że nasze okazje były coraz lepsze, takie – że trudno było uwierzyć, że ta cholerna piłka nie chce do siatki wpaść. No i Motor swoje wypady w pewnych fazach meczu robił i kotłowało się pod naszą bramką.
Ogólnie uważam, że to był kapitalny mecz GieKSy. W ofensywie znakomity. Pierwsza połowa to wręcz był koncert. Udokumentowany trzema bramkami i to jakimi – pierwszy gol to wiadomo, świetny strzał Markovića po stałym fragmencie, ale dwie kolejne bramki to było rozklepanie obrony rywala. Niemal jak w grze komputerowej. Przy golu na 2:1 od momentu przejęcia piłki w szybkim rozegraniu wzięło udział 7 (siedmiu!) zawodników. Nie mówimy tu o stoperach grających między sobą. Mówimy o każdym konkretnym dotknięciu, które rozwija akcję – aż do bramki. Marković, Wasyl, Milewski, Rasak, Szkurin, Czerwiński, Nowak, zaliczali asysty drugiego, trzeciego, czwartego itd. stopnia, tak, że Bartek – który zrobił kapitalny ruch do piłki – mógł tylko przystawić stopę. Drugi gol to akcja: Kudła, Jędrych, Klemenz, Szkurin, Marković, Czerwiński, Jirka, Wasielewski i Eman strzela do pustej bramki. W obu sytuacjach na przetransportowanie piłki przez tylu zawodników, nasz zespół potrzebował po 21 sekund. To jest absolutne mistrzostwo i do bólu wykorzystanie ofensywnego potencjału każdego, kogo tylko się da. Po prostu znakomite.
Małą rysą na pierwszej połowie była bramka Czubaka. W innej sytuacji Dawid Kudła kapitalnie wybronił sytuację sam na sam. Wydawało się, że możemy być spokojni. Ale oddajmy też Czubakowi, że tak uderzyć spoza światła bramki to też duży kunszt.
Niestety w defensywie GieKSa znów zagrała GieKSę, czyli w głupi sposób straciła gola i to znów zaraz po przerwie. Trener porównał to wznowienie naszego bramkarza do tego, co zrobił Kamil Grabara ze Szwecją. Podobnie jak wtedy, bramka padła nie od razu – coś tam Polsce udało się odbudować. Ale zamęt jaki powstał, miał swoje konsekwencje kilkadziesiąt sekund później. Tutaj Dawid Kudła nie tylko się pospieszył – przede wszystkim źle wyrzucił piłkę, po nie poturlał jej po ziemi, tylko podał do Alana takimi koziołkami. Przy pressingu rywala Alanowi udało się opanować co prawdą tę piłkę, ale widać już było, że ten zamęt się pojawił. Potem był bardzo duży błąd Damiana Rasaka, wejście w pole karne, a tam już zamieszanie i gol.
I nie mieliśmy już dwubramkowej przewagi, tylko jednobramkową. Znów wynik był na styk. GieKSa chyba zreflektowała się, że nie ma co schodzić zbyt nisko i dawać Motorowi grać. Dlatego przez sporą część drugiej połowy Katowiczanie przycisnęli tak niesamowicie mocno, grali tak agresywnym pressingiem na połowie przeciwnika, że co chwilę na 30-40. metrze odbierali rywalowi piłki, a w skrajnym przypadku nawet… tuż przed polem bramkowym. Mieliśmy swoje sytuacje, wejścia w pole karne, strzały, sytuacje sam na sam – i nic. Sama gra – pomijając wykończenie – była doskonała. No ale właśnie – tak jak pisałem niedawno – na koniec liczą się bramki. Tych w drugiej połowie nie było i musieliśmy drżeć o wynik do samego końca.
Oczywiście można mieć pretensje o ten brak skuteczności, ale to, że GieKSa znów doszła do tylu sytuacji jest naprawdę optymistyczne i zadowalające. Gdyby skuteczność była na poziomie sprzed przerwy, Motor dostałby szóstkę. A przecież nie można powiedzieć, żeby lublinianie grali jakiś szczególnie zły mecz.
Ale dociągnęliśmy. Ostatecznie nie daliśmy Motorowi wbić drugiego gola. Zaliczka z pierwszej połowy wystarczyła do zwycięstwa. To też trzeba umieć. GKS bardzo zasłużenie to spotkanie wygrał.
To co mnie cieszy, to fakt, że GKS poszedł za falą tych poprzednich meczów. Ta intensywność w grze, agresja, to w dużej mierze klucz do sukcesu. Oczywiście podparte jest to dobrą taktyką i techniką. Naprawdę pięknie momentami gramy piłką. A niektórzy zawodnicy zaskakują. Sebastian Milewski wiadomo jak dobry jest na wiosnę, ale to jedno „zawrócenie”, które zrobił zostawiając za sobą dwóch przeciwników to był majstersztyk. Bartek Nowak znów dał liczbę, tym razem nie asystę, a gola. A Eman? Eman, co Ty robisz? Ten zawodnik jeszcze tak chwilę pogra i poleci na Mundial. Niech tam Haaland szepnie trenerowi Norwegów na ucho coś o swoim kumplu. Ależ by to była historia. No cóż, pomarzyć zawsze można. Wtedy na Mundialu wszyscy bylibyśmy Norwegami.
Nie wiem, co mu się stało. Wcześniej przecież nawet nie miał miejsca, a jak wchodził to nic nie dawał. Teraz w trzech meczach ma pięć bramek i asystę. W końcu też trafił na Nowej Bukowej i kibice mogli głośno wykrzyczeć jego nazwisko. A nieco zestresowany zawodnik pouczony przez Alana mógł krzyknąć do Blaszoka „Kto wygrał mecz?”.
Nie chcę opisywać każdego zawodnika, ale bardzo spodobała mi się postawa Marcela Wędrychowskiego po wejściu. Dał to, czego od niego oczekiwaliśmy. Jego szybkość i żwawość była jak znalazł do utrzymania piłki z dala od naszej bramki w końcówce meczu. Bardzo dobre wejście. No i mimo tego błędu Dawida Kudły chcę powiedzieć, że ta interwencja w końcówce pierwszej połowy była mega ważna, a w drugiej też kilkukrotnie pewnie wyłapywał piłki po strzałach czy dośrodkowaniach piłkarzy Motoru.
Wygraliśmy i zdominowaliśmy przeciwnika naprawdę trudnego i niewdzięcznego. Lublinianie nie przegrali wcześniej siedmiu meczów i tracili bardzo mało bramek. Motor spokojnie powinien się utrzymać i być może będzie w górnej połowie tabeli. Mateusz Stolarski robi dobrą robotę.
W ogóle te mecze z Motorem są bardzo obfite w bramki. Oprócz spotkania z Bukowej zakończonego wynikiem 0:0, potem mieliśmy – porażkę 2:3 i zwycięstwo 5:2 w Lublinie, no i teraz 3:2 dla nas na Nowej Bukowej. Bardzo emocjonujące spotkania.
Za chwilę wejdziemy w decydującą fazę sezonu. Do końca pozostaje pięć kolejek. Pięć kolejek, w których można bardzo dużo ugrać.
W poprzednim sezonie w tym momencie, czyli po 29 meczach, GKS miał o jeden punkt mniej. Można więc powiedzieć, że regularność jest zachowana. I także rozkręcanie się na wiosnę. Śmieszne jest to, że rok temu właśnie za chwilę byliśmy matematycznie utrzymani, co teraz nie jest jeszcze pewne, a z drugiej strony o obecnie bardzo realnych pucharach wtedy nikt nie myślał, bo czołówka ligi już dawno odjechała. Niezły paradoks.
No ale właśnie, o co walczy GieKSa? Statystycznie i matematycznie nie ma ani jednego powodu, żeby nie twierdzić, że nie są to puchary. A co z tego wyjdzie, czas pokaże. Czy GKS będzie w stanie utrzymać ten poziom punktowania (7 punktów w ostatnich 3 meczach). Przecież przegraliśmy w Krakowie, co zdarzyć się nie musiało (no, może poza logiką ligi), ale gdybyśmy tam wygrali lub utrzymali z Lechem, to jeszcze byśmy się bili o mistrza. Co przecież formalnie też nie jest wykluczone i nie zdziwiłbym się…
Marzyć więc możemy, choć nie ma co się podniecać. Sposób funkcjonowania tej drużyny i jej rozwój daje duży spokój. Oczywiście okupiony wspomnianymi siwymi włosami w trakcie samych meczów. Ale trend jest bardzo, bardzo dobry. Więc niech zespół robi dokładnie to samo, co dotychczas, tylko… troszkę poprawi defensywę. Wtedy naprawdę na koniec sezonu będziemy szczęśliwi.
Komentatorzy w Canal Plus – Piotr Laboga i Kamil Kosowski – znów wczoraj rozpływali się nad tym meczem. GieKSa zyskuje sympatię w całej Polsce, właśnie z tego sposobu gry, z tej radości dla oka, a jednocześnie efektywności. Nie da się tej drużyny nie lubić, choć czasem irytuje niemożebnie. I taką drużynę chcę.


1964
10 maja 2018 at 13:46
Błażej dalej o stomilu!Graliśmy z Bielskiem!:)Z ruchem do przodu 3-1.Volas.
Mecza
10 maja 2018 at 15:20
Dobrze, że bez naszych kibiców. Byłaby obawa, że w momencie dobrego wyniku dla GKS, Ruch zacząłby dymić i prowokować. Mecz zostałby przerwany i z pewnością zostalibyśmy w to wciągnięci. Na koniec by się okazało, że dwustronny walkower. Stronie przeciwnej by to odpowiadało.
Piotrek
10 maja 2018 at 16:16
2:0 dla GieKSy, Volas
Mecza
10 maja 2018 at 17:29
Pewnie składem znowu Paszul zaskoczy ale w sobotę nie będzie piłki tylko młócka. Znowu wojownicy potrzebni a z młodzieżowców Mandrysz ma najwięcej determinacji. Za Prokicia powinien Goncerz zagrać. W 1 lidze trzeba dużo i szybko biegać dlatego nie widzę Fosy albo Plizgi ale jeśli miałbym wybierać to Plizga. Wszyscy zakładają gładką wygraną ale to derby, dlatego Ruch wygrał w Katowicach i nie jest bez szans. Tutaj znowu determinacja wygra (jak wczoraj) i wydaje mi się że Ruch będzie miał większą. Nie mamy umiejętności aby takie mecze wygrywać bez walki mniejszej niż przeciwnik. Nie typuję wyniku ale porażka mnie nie zdziwi. Rola trenera aby podtrzymać mobilizację. Trzeba wyjść z nastawieniem że gramy w Legnicy czy w Chojnicach a nie w Olsztynie… Tak, tak nie pomyliłem się pisząc Olsztyn bo dla większości piłkarzy GKS ten mecz jest taki sam jak w Olsztynie, oni nie rozumieją i nie czują klimatu. Nasi grają jak trzeba coś udowodnić a jak już są „kimś” przegrywają mentalnie.
Radek
10 maja 2018 at 17:41
4:1. Goncerz
Radek
10 maja 2018 at 17:42
Oczywiście 4:1 dla nas …
Mecza
10 maja 2018 at 18:14
Wie ktoś gdzie można sprawdzić tabele wiosny? Wyświetlają się jakieś starocie.
mariusjno
10 maja 2018 at 18:17
0-2 GKS
kosa
10 maja 2018 at 21:21
@Mecza na 90minut możesz sobie wygenerować sam. Klikasz I liga -> statystyki -> ustawiasz swoje daty.
Mecza
10 maja 2018 at 22:03
@dzięki kosa, dziennie zaglądam na 90 ale statystyk nie oglądam zazwyczaj. Dzisiaj jedynie chciałem sobie przypomnieć jak daleko rok temu byliśmy od ex. Teoretycznie bliżej niż teraz na dziś. Właśnie magazyn skończył się na Polsacie, fajnie że Paszul nie przyjął zaproszenia. Abramowicz był. Co do trenera to przypomina Nawałkę, jest robota do wykonania a media kiedyś tam.
kris
11 maja 2018 at 00:25
Pewne info,smrody extra sie mobilizują na mecz z nami ale pod tym względem że jak z nami będą przegrywać to ich piłkarzyki wpie…ol dostaną i będą wydu..iać do szatni bez koszulek i spodenek za brak motywacji w tym i poprzednich meczach,jednym słowem ma byc wija..żeby tylko nasi w tym nie ucierpieli…
Marek
11 maja 2018 at 00:49
ruch 0:4 GIEKSA pierwsza bramka: Błąd
z daleka
11 maja 2018 at 03:41
rUCH CHORZOW:GKS KATOWICE 1:1 ……
Mecza
11 maja 2018 at 09:12
3:0, walkower dla GKS
Josef
11 maja 2018 at 09:21
0-5 pierwsza bramka Volas!
Oktaw
11 maja 2018 at 10:15
4:1 dla naszych, Volas
stefano
11 maja 2018 at 11:09
2-0 do Nas , Bład .
Reklama godna derbów !!!
Przesłanie do wszystkich na sobote
JAK SIE NIE DA WYGRAC MECZU , TO TRZEBA GO WYGRAC!!!
Jazda z kurwami !!!
Irishman
11 maja 2018 at 12:03
Mówicie, że jakbyśmy wcześniej wygrali, to inaczej ocenialibyśmy I połowę meczu z Podbeskidziem. No ale jak to, przecież powinniśmy ocenić to co widzimy i tyle. 🙂
No tylko, że my właśnie często patrzymy na mecze, na drużynę tak „po kibicowsku”, no bo w końcu kibicami jesteśmy. No i stąd inaczej odbieramy mecze niż trenerzy czy piłkarze, inaczej je komentujemy. Nasz najpopularniejszy zarzut, często nietrafiony to brak zaangażowania – sam się do tego też przyznaję! Tymczasem niekiedy to tylko tak wygląda, a wynika np. z taktyki, czy po prostu ze zmęczenia.
Drugi nasz „grzech” to brak cierpliwości – szczególnie nasz, GieKSiarzy, którzy od kilkunastu lat tęsknimy za ekstraklasą. Często skreślamy za szybko piłkarzy – sztandarowym przykładem powinien tu być Czerwiński. Albo wydaje nam się, że wystarczy pozyskać świetnego trenera, kilka gwiazd i NATYCHMIAST mecze będą się same wygrywać. Albo, że np. jak ktoś przychodzi z Ex, to z miejsca musi zrobić różnice i to nawet bez względu czy we wcześniejszym klubie grał, czy siedział na ławce albo na trybunach.
Dlatego też nie wiem, czy o ile Frańczak jest do gry, to nie powinnismy zagrać w obronie w zestawieniu Frańczak-Klemenz-Słaby-Mączyński. W meczy z Bytovią Słaby momentami nieźle czyścił na środku obrony, znacznie lepiej niż na boku. Tymczasem, Midzierski, jest poza grą od kilku miesięcy i może mieć problemy z „czuciem” piłki pod presją. Myślę też, że Volas, który coraz częściej grywa powinien być z meczu na mecz lepszy.
Natomiast za Prokicia zdecydowanie postawiłbym na Plizgę. Nawet jeśli to jest typ zawodnika, który nie jest typem walczaka, to jestem pewien, że AKURAT W TYM MECZY będzie walczył za dwóch! Poza tym Goncerz, ma tu też coś do udowodnienia!
Co do wyniku, to znając chorzowskich zgadzam się z @Mecza, że przy naszym prowadzeniu ten mecz… może się nie zakończyć na boisku, tylko walkowerem 3:0. Stawiam, że do momentu jego zakończenia (przerwania) będzie 3:1 dla nas. Pierwszą bramkę chorzowscy strzelą sobie sami, a kolejne dwie Volas i Goncerz.
PołudnioweK-ce
11 maja 2018 at 15:17
100% zgody..niestety nie wygramy tego meczu na boisku ponieważ przy naszym prowadzeniu mecz zostanie przerwany.Nie wierze w to że będzie inaczej, no chyba że zostawią sobie tą „fete” na mecz z gorolami..ale raczej wątpie żeby się jutro powstrzymali.Tak czy inaczej dajmy im jutro powody do delikatnie mówiąc nie najlepszego nastroju..Do Boju GKS!
MarcinS
11 maja 2018 at 18:30
0:1, Błąd
Mecza
11 maja 2018 at 19:08
Nie lubię teorii spiskowych (może jestem naiwny)ale właśnie odsłuchałem audycję poniżej wklejoną. Warto posłuchać bo jest też Cygan i Błąd. Wywiad z zawodnikiem Chrobrego który mówi że z kolegą z szatni kibicują Chojniczance, bo tam przechodzi/przechodzą po sezonie. Ponoć odstawiony przez Nicińskiego od składu ale co to za teksty skoro Chrobry gra mecz z nimi jeszcze. Inny wątek Sosnowiec rok temu miał odległość dwóch meczów do EX i grając w niedzielę o 12 w Głogowie stoperzy balowali w sobotnią noc. Dzisiaj też słyszałem że Piast odpuścił mecz z Lechią, aby mieć pewną wygraną ze Śląskiem w następnej kolejce. Spółdzielnia spuszcza Termalikę i Sandecje, no chyba że Ci zrobią coś ekstra.
Mecza
11 maja 2018 at 19:08
https://soundcloud.com/weszlofm/kto-z-1-ligi-awansuje-do-ekstraklasy-iwan-szczygielski-stanowski
Mecza
11 maja 2018 at 19:22
Sędziowie już są ok, jak się mylą to dlatego że popełnili błąd a nie dlatego, że ktoś im kazał lub komuś kibicują. Piłkarze mogą kręcić jeśli im się to opłaca. Wszyscy ponoć chcą GKS w EX. Kto wie… Nie będę wymieniał potencjalnych zależności aby plan nie legł w gruzach bo już teraz mnie nie interesuje jakim sposobem wyszarpiemy ten awans, najważniejsze aby oficjalnie na boisku. Chcę zaznaczyć, że w tym sezonie żaden sędzia nas nie faworyzował.
Berol
11 maja 2018 at 21:16
1-0 dla nas brama np Błąd , przerwany mecz zadyma walkower pogrzeb kurew całkowity niech zdychaja za lata cwaniactwa ,bajkopisarstwa i dupienia do faji i ok:) tak mi sie wydaje że ten szpil sie zakonczy .Gwózdz do trumny i zatanczmy na tym pogrzebie 🙂
Adam W
12 maja 2018 at 07:10
3-0 dla Gieksy.Adrian Błąd Hattrick.Pokaże swoje „uszy” brudnej publice, a z okolic Bukowej będzie płynęło głośne ” spaaadacie oooo spadacie ooooooo!!!!”
CIAWA
12 maja 2018 at 12:04
Błąd i 2-1 dla GIEKSY.
karo
12 maja 2018 at 17:13
1.2 Błąd
koza
12 maja 2018 at 17:14
0.3 Volas