Piłka nożna Podcasty
[PODCAST] Ulga po Podbeskidziu, wojna w Chorzowie – Trójkolorowa połowa #14
Zapraszamy Was do odsłuchania czternastego odcinka podcastu „Trójkolorowa połowa”. GKS Katowice pewnie pokonał Podbeskidzie Bielsko-Biała, a szczególnie druga połowa mogła nam się wszystkim podobać. Oby była to oznaka tego, że kryzys już minął. Teraz czas na spotkanie w Chorzowie, gdzie będzie szansa na rehabilitację za jesienne derby i możliwość bezpośredniego spuszczenia Ruchu do drugiej ligi. O tych dwóch spotkaniach i innych tematach porozmawiali w podcaście Błażej i kosa. Dajcie znać, jak Wam się podobał odcinek. Prosimy także o pomoc w wypromowaniu podcastu poprzez lajki, udostępnienia, oceny w aplikacjach itd. Z góry dzięki!
-> ogłosili nowy konkurs,
-> zastanawiali się, jak ocenić pierwszą połowę spotkania z Podbeskidziem,
-> ucieszyli się, że ze wszystkich zeszło ciśnienie,
-> docenili słowa trenera Paszulewicza o żołnierzach,
-> przywołali wypowiedź szkoleniowca o Foszmańczyku, Cerimagiciu i Plizdze z konferencji prasowej,
-> ucieszyli się z szybkich bramek dla GieKSy w porównaniu do poprzednich spotkań,
-> docenili świetne i szybkie zamknięcie spotkania,
-> pochwalili grę obronną naszej drużyny,
-> zastanawiali się, czy Mączyński uderzał, czy dośrodkowywał przy swojej bramce,
-> próbowali ocenić występ Volasa,
-> zastanawiali się, czy para bocznych obrońców (Słaby – Mączyński) jest optymalna,
-> analizowali wyniki w 30. kolejce pierwszej ligi,
-> spoglądali z zaciekawieniem na tabelę,
-> wymienili ciekawe spotkania w kolejnej kolejce naszej ligi,
-> ucieszyli się, że awans zależy jedynie od nas, a nikogo innego,
-> wysłuchali pierwszej płatnej reklamy w historii podcastu,
-> uznali, że mecz z Ruchem to taki, gdzie jak się nie da wygrać, to… trzeba wygrać,
-> polecili piłkarzom granie „wściekłych psów”,
-> zastanawiali się nad składem GieKSy,
-> analizowali kto zagra za Prokicia i jak będzie wyglądał środek pola,
-> wyrazili nadzieję, że w klubie wyciągnięto wnioski po jesiennych derbach,
-> zastanawiali się, czy spotkanie w Chorzowie nie skończy się walkowerem dla naszej drużyny,
-> nakazali spoglądać na mecz Tychów z Rakowem, gdzie aż pięciu zawodników zagrożonych jest absencją w meczu z nami,
-> zaprosili wszystkich na mecz z Tychami,
-> zastanawiali się, na jakiej dzielnicy powinien zapisać się na wyjazd do Grudziądza prezydent Krupa.
Podcast „Trójkolorowa połowa” możesz ściągnąć w formacie mp3 z poniższych linków:
-> odcinek #14 10.05.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #13 7.05.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #12 29.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #11 25.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo)
-> odcinek #10 22.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo)
-> odcinek #9 19.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #8 14.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #7 10.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #6 4.04.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #5 28.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #4 21.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #3 14.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #2 8.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo),
-> odcinek #1 2.03.2018 (kliknij tutaj, a pobieranie rozpocznie się samo).
Trzy ostatnie odcinki podcastu „Trójkolorowa połowa” dostępne są także na naszym koncie w SoundCloud (kliknij tutaj).
Podcast „Trójkolorowa połowa” możesz odsłuchać także z poziomu strony GieKSa.pl klikając żółty przycisk w poniższych okienkach.
Wspaniałe zakończenie weekendu! Piłkarze i sztab szkoleniowy GKS Katowice spotkali się dziś na Nowej Bukowej z kibicami GieKSy, aby razem świętować wielki powrót do europejskich pucharów po 23 latach. Zapraszamy do fotorelacji z tego wydarzenia.
Kurz już lekko opadł. Wczoraj na Nowej Bukowej świętowaliśmy i już samo to wydarzenie było czymś szczególnym. Kibice w liczbie kilku tysięcy pojawili się na stadionie, aby podziękować drużynie za ten kapitalny sezon. Organizacyjnie i eventowo wyszło top. Fajnie, konkretnie, bez zbędnego przedłużania. Były też stoiska gastronomiczne i atrakcje. Zarówno zagorzali kibice, jak i całe rodziny mogły spędzić tę ciepłą, słoneczną majową niedzielę relaksując się i świętując sukces.
Dziś mamy już nowy tydzień. Część naszej ekipy pojedzie na galę Canal Plus, gdzie – mamy nadzieję – kilka nagród nasi ludzie otrzymają. Rafał Strączek, Arek Jędrych, Bartek Nowak, Rafał Górak – są w nominacjach i liczymy na to, że nagrody wpadną w ich ręce. Faworytem do tytułu Piłkarza Sezonu jest Bartek i oby tak się stało, bo byłoby to niesamowite wyróżnienie dla naszego zawodnika.
Wróćmy jednak do soboty. Przyznam szczerze, że stresowałem się jak nigdy. To znaczy pierwszy stres mnie złapał tydzień wcześniej, bo gdy Colak strzelił dla Legii bramkę w doliczonym czasie gry w Gdańsku – zaczęły się dla nas ciężary. Wówczas ze złości cisnąłem jakąś koszulką o ziemię i cały wieczór miałem zepsuty. Bo wyjściowo mieliśmy się oglądać tylko na Zagłębie Lubin, a jego zwycięstwo w Białymstoku było przecież stosunkowo mało prawdopodobne. Wygrana Legii w Gdańsku spowodowała, że w Szczecinie MUSIELIŚMY zremisować, by Warszawianie nas nie dogonili. Bo w takie cuda, że Legia nie wygra z Motorem nie było co wierzyć.
W samym tygodniu ten stres nieco opadł. Wiadomo, życie się toczyło, praca i różne inne sprawy. Jednak w sobotę rano po pobudce emocje znowu wróciły. Ten dzień był jak egzamin. To nie był mecz jak jeden z wielu – w środku sezonu, że z mniejszymi lub większymi emocjami, ale względnie na luzie do niego podchodzisz. Wiadomo, że mieliśmy kilka takich kluczowych spotkań, głównie w Pucharze Polski. Mieliśmy kilka mega ważnych meczów, gdy znajdowaliśmy się tuż nad lub tuż pod kreską. Jesienny Motor czy chociażby pierwszy mecz w tym roku w Lubinie. Mecz z Rakowem w półfinale Pucharu Polski to był już wielki bonus tej pięknej przygody. I oczywiście żal było braku awansu do finału, ale zaszliśmy tak daleko, że i tak byliśmy zadowoleni. Mecz w Szczecinie miał innego rodzaju rangę. Graliśmy o coś więcej niż tylko super wrażenie wynikające z zajęcia takiego czy innego miejsca w tabeli. Graliśmy o realny cel, którym była przepustka do Europy. Dodatkowo ten cel był tak bliski, bo przecież wystarczyło zremisować, co praktycznie dałoby grę w europejskich pucharach.
A puchary to było wielkie marzenie nas wszystkich. To jest wyjście poza Polskę, poza nasze uniwersum krajowe. To trochę egzotyka, poznanie czegoś nowego, a jeśli się powiedzie – wejście na europejskie salony.
No i najpierw była ta długa i mozolna droga do Szczecina. Tam oczywiście zahaczyliśmy o znaną nam knajpkę z poprzedniego sezonu (więcej w PS). No i pojechaliśmy na mecz. Gdy już byłem na stadionie i usadowiłem się na miejscu na prasówce, czułem, jak stres robi się coraz większy. Zaraz miał się rozpocząć ten decydujący mecz. Zero przyjemności, maksimum skupienia. Oraz nadziei i wiary. To jest ten moment, którego osoba nie do końca zaangażowana nigdy nie zrozumie. Nie chcę tu oczywiście dzielić kibiców na takich i takich, no ale… tak się kibice dzielą. Są te słynne pikniki, które są bardzo potrzebne klubowi. I dla mnie to określenie „piknik” nie jest pejoratywne. To jest specyfika, a nie ocena. To są właśnie te rodziny z dziećmi, kibice, którzy na przykład pojawili się dopiero po otwarciu stadionu, którzy chcą, żeby GKS wygrywał, ale raczej traktują kibicowanie w kategorii relaksu i przyjemności. łapali modę na GKS. Piękna sprawa, też bym tak czasem chciał, ale chyba bym tak nie umiał.
Dla mnie ta identyfikacja z klubem, coś tak mocno wpojonego, wiąże się z tym, że porażki przeżywam boleśnie, a zwycięstwa euforycznie. Nawet jeśli przez jakiś czas emocjonalnie zdystansowałem się – to raczej w formie mechanizmu obronnego, żeby już tak nie cierpieć, a nie jakiejś chęci odejścia. Bo odejść się nie da. Jak 30 lat temu GieKSa pojawiła się w moim sercu i głowie, tak zostanie już na zawsze. To jest jeden z głównych aspektów życia.
Czekałem więc z niepokojem na pierwszy gwizdek, no i on wybrzmiał. Liczyłem na dobrą grę GKS i to, że wynik będzie korzystny. Oczywiście sama dobra gra go nie gwarantowała. Tak to jest w piłce, że gdy dwie wyrównane drużyny grają, to prawdopodobieństwo rozkłada się w jakiś określony sposób. I nawet jeśli na to, że GKS nie przegra szanse wynosiłyby 60-70% to wcale by mnie to nie uspokajało.
Pierwsza połowa… załamała mnie. Zamiast drużyny walczącej o marzenia widziałem zespół bezradny. Jak wydawało mi się, że nie da się zagrać gorzej niż pierwsza połowa z Piastem, tak… dało się jak najbardziej. I to jest ta nasza kochana, ale czasem niesforna GieKSa, która potrafi zagrać świetne zawody przeciw najlepszym zespołom w Polsce, ale czasem prezentuje nam taką kaszanę, że nie ma co zbierać. To co mnie czasem jeszcze wkurza to to, że przeciwnicy jakoś dziwnie potrafią przeciw nam się mobilizować i nagle przypominają się, jak się gra w piłkę. Tak było i w przypadku Pogoni. Od początku Szczecinianie cisnęli i wszelkie teorie, że się podłożą widać było, że nie mają racji bytu. Grali szybko, stworzyli kilka sytuacji i byliśmy w bardzo poważnych opałach.
W końcu stało się nieuniknione – straciliśmy bramkę. Gol sytuacyjny, raczej taki, jakie strzelamy, a nie tracimy, bo po wyrzucie z autu. Za chwilę dostaliśmy informację, że Legia strzeliła i zrobiło się bardzo źle. Do końca pierwszej połowy nie zdziałaliśmy nic. Zero strzałów, xG równe 0. Niezrozumiała była to niemoc.
Wiary nie traciłem, choć czułem, że jesteśmy w ciężkiej sytuacji. Tu już nie mieliśmy bronić – musieliśmy gonić. Co z tą grą było trudne. Ale GKS wielokrotnie po przerwie się budził i wyglądało to lepiej. Pozostawało mieć nadzieję, że tak będzie i tym razem.
I rzeczywiście gra się trochę poprawiła, choć dalej nie był to wybitny mecz. Natomiast Pogoń trochę stonowała, a GKS zaczął atakować i kilka sytuacji sobie wykreował. Mateusz Wdowiak miał setkę, ale strzelił tuż obok słupka. Lukas Klemenz trafił w poprzeczkę. Bartek Nowak główkował pięknie, ale Kamiński wyciągnął to spod poprzeczki. Minuty mijały, trenerzy robili zmiany.
No i zamarliśmy. Portowcy wyprowadzili akcję, po której strzelili drugiego gola. Stadion w euforii. My w rozpaczy. Miałem jednak wrażenie, że jest spalony – ale w początkowej fazie tej akcji, znaczy w okolicach środka boiska. Liczyłem, że sędzia podniesie rękę, więc od razu na niego popatrzyłem. Ludzie jeszcze byli w amoku, z trybun rozległ się tyfon i triumfalna melodia, ale ja już widziałem, że ręka arbitra Sylwestrzaka jest w górze. Czułem więc, że kamień spadł mi z serca. Jak później się okazało, spalony był też w sytuacji samego strzału w polu karnym, gdzie później wybitą piłkę dobijał Kamil Grosicki. O tym już nie wiedziałem i nie wiem, który moment był VAR-owany. W telewizji tej pierwszej sytuacji – gdy Grosik jest na spalony niemal na środku boiska – nie widać. Ja natomiast byłem na żywo przekonany, że ofsajd jest. Któryś z naszych zawodników leżał na murawie i nie wiedział, że gol nie został uznany. Drugi podszedł do niego i mówi – wstawaj.
Byliśmy już totalnie przemeblowani, Arek i Lukas gdzieś tam szaleli w ataku, Adrian na stoperze. Pomieszanie z poplątaniem.
Nie byliśmy jeszcze pogrzebani. Ale czasu było coraz mniej, Powoli kończył się ten regulaminowy. Przerw trochę było i zastanawiałem się, ile doliczy sędzia. Myślałem o sześciu. Dostaliśmy aż osiem. Nadal mnóstwo czasu.
Problem polegał na tym, że atak atakiem, ale bez ręki grał Rafał Strączek. Po którejś interwencji znów mu się odezwał bark i widać było, jak cierpi z bólu. Potem znów padł na murawę. W szale trener Górak kazał mu wstawać i grać, sam Rafał też odesłał fizjoterapeutów, którzy wbiegli na murawę. Było naprawdę nerwowo.
Szczerze mówiąc nie widziałem dobrze tej interwencji Kamińskiego. Znaczy nie byłem pewien, czy to ręce czy klatka, a już tym bardziej, czy było to poza polem karnym. Zdziwiłem się więc, że sędzia znów coś sprawdza na VAR, bo nie miałem pojęcia co, usłyszałem, że tę potencjalną rękę. Pojawił się promyk nadziei. Zaraz sędzia skierował się w stronę bramkarza i już wiedziałem, że to będzie czerwona kartka. Pogoń dokonała pięć zmian? Chyba tak! Jeszcze patrzę w swoje składy i liczę zmiany gospodarzy. Liczę: raz, dwa, trzy, cztery, pięć. Jest! Będzie musiał wejść zawodnik z pola. Więc trzeba zrobić wszystko, by na naszą bramkę z jednorękim Strączkiem nie strzelano, a sami musimy po prostu uderzać na bramkę przeciwnika, ile wlezie.
Padło na Cuića. Napastnika, który strzelił nam gola w pierwszej połowie.
Dobra, z tym „ile wlezie” to przesadziłem. Trzeba dobrze i rozsądnie rozegrać akcję, żeby jako taką pozycję do strzału sobie wyrobić. Nic na hurra. Musimy dojść do okazji, żeby móc oddać celny strzał na bramkę, a to nie musi być takie łatwe. Najpierw rzut wolny po ręce Kamińskiego. Bartek Nowak trafia w mur, potem tracimy piłkę. Nic z tego. Kibice Pogoni w euforii, złapanie piłki i wykop Ciuića fetują niesamowitą wrzawą. Minuty upływają, choć ta przerwa z czerwoną kartką była długa.
W końcu odzyskaliśmy którąś piłkę pod naszym polem karnym i rozprowadziliśmy akcję. Kapitalnie zachował się Borja, który podprowadził piłkę i podał do niepilnowanego Marcela. Świetnie pokazywał się Mateusz Wdowiak, ale jednak były Portowiec zdecydował się na strzał. Dokładnie tak, jak należy. Z szesnastu metrów trzeba uderzyć mocno, gdy w bramce nie stoi w bramkarz.
Piłka wpadła do siatki! GOL! EUFORIA na ławce, sektorze gości, najmniejsza chyba… na boisku. Nasi zawodnicy tym razem wytrawni, cieszą się tak, by spowolnić tę grę i schłodzić rozgrzane głowy wszystkich.
Ja sam wyskakuję z radości na tej prasówce. Zazwyczaj powiem pod nosem „jest”, jakiś lekki gest radości wykonam. Tutaj nie umiałem się pohamować, więc po prostu zacząłem skakać z tej euforii. Coś co wydawało się tak nierealne, żeby w takich okolicznościach wyrównać, stało się faktem. Scenariusz nieprawdopodobny. Teraz pozostawało to tylko utrzymać. Te kilka minut. Pogoń na szczęście już nie atakowała, no i przecież grała w osłabieniu. Jeszcze chwilkę…
Koniec! GieKSa remisuje, nie przegrywa ósmego meczu i zapewnia sobie miejsce w pucharach. Ławka wyskakuje z radości, kibice w ekstazie, GKS Katowice osiąga historyczny sukces.
Ja sam nie widziałem, w co ręce włożyć. Tu zmieniłem tytuł live na „Mamy to!”, tu wrzucam na FB, zaraz nagrywam filmiki z radości. Ręce trzęsą mi się z emocji, przecież dopiero co byliśmy w piłkarskim piekle i nagle znaleźliśmy się w niebie. Niesamowita radość.
Tak jak pisałem w którymś felietonie – były takie mecze, po których nawet nie czułem jakiejś wielkiej radości, bo byłem tak wypruty nerwowo i emocjonalnie. Wówczas czułem raczej ulgę. Tym razem było inaczej. To była czysta, niezmącona radość. Autentycznie byłem przeszczęśliwy każdą komórką ciała.
Tu mnie jakiś dziennikarz ze Szczecina zaczepił, tu znajome twarze, równie radosne jak ja trybunach, na VIP-ach. Mamy to – po 23 latach GieKSa wraca na europejskie boiska.
Nie puszczały mnie te emocje długo. Oczywiście nagrywkę swoją tradycyjną zrobiłem, a w końcu udałem się na salkę konferencyjną. Tam spotkałem tę naszą i nie naszą katowicką ekipę, naszych fotografów, chłopaków z oficjalnej, pofatygował się też Kacper Janoszka, dziennikarz Sportu. Były piąteczki i radość. Gdzieś tam w tle też podśmiechujki, takie wiadomo nie prima sort, bo ktoś do tych pucharów awansował, a ktoś nie. Cóż, kibicowanie bywa nieco małostkowe, nikt nam tego zabronić nie może.
Bardzo się to wszystko przeciągało, długo czekaliśmy na trenerów. Był czas, żeby sobie odpalić fragmenty z Multiligi i zobaczyć na podzielonym ekranie, jak Marcel strzela gola dla GieKSy i jak reagują na to przy Łazienkowskiej. Był czas, żeby emocje opadły, ale opaść nie chciały. W końcu pojawił się trener i konferencja się rozpoczęła.
Mały prztyczek oczywiście dam, jednocześnie znów doceniając nas wszystkich, skromnych chłopaków z Katowic. Byliśmy oczywiście zadowoleni i było to po nas widać, ale naprawdę byliśmy na tej salce stonowani i po prostu wręcz cicho się zachowywaliśmy. Już sobie wyobraziłem, gdyby tam w takich okolicznościach byli „dziennikarze Widzewa” czy „dziennikarze Arki”. Podejrzewam, że ich zajebistość i narcystyczne ego roz…bałoby tę salkę w drobny mak. Byłoby pieprzenie o swoje wspaniałości i że w ogóle Liga Mistrzów, żarty, żarciki i tysiącprocentowy poziom kumatości. Boże, jak ja sobie przypominam te uniwersa, to żenadometr wywala mi poza skale.
Kilka pytań do trenera, już trochę innych, trochę bardziej na luzie, niekoniecznie merytorycznych. Widać było, że Rafał Górak też jest wzruszony, przecież to dla niego kolejny sukces w trenerskiej karierze, ale sukces większy niż taki zwykły, bo od podstaw stworzony i mający swoją kontynuację – najpierw był awans, potem super sezon i spokojne utrzymanie, a teraz puchary. Wszystko stworzone od zera. Absolutnego zera.
Popracowaliśmy jeszcze na salce. Fotografowie wrzucili galerię, ja konferencję, w międzyczasie Flifen zbierał wywiady. W końcu się ogarnęliśmy i ruszyliśmy do samochodu. Radośni i szczęśliwi. Nie zabrakło śpiewów w aucie. Czekała nas długa podróż do domu.
To był bardzo emocjonujący i ekscytujący dzień. Wiedzieliśmy, że musimy osiągnąć konkretny wynik, ale nikt z nas nie spodziewał się, że stanie się to w takich okolicznościach. W 97. minucie. Że obie drużyny na koniec będą grały praktycznie bez bramkarzy. Że otworzy nam się taka szansa.
Było blisko, żebyśmy wracali z nosem spuszczonym na kwintę. Wracaliśmy w wielkiej radości.
W piłce każdy klub ma czasem taką sytuację, że przechyla swoją szalę w doliczonym czasie gry. Każdy klub też mecze w taki sposób przegrywa. To jest czysta statystyka, grając dziesiątki czy setki meczów – coś takiego co jakiś czas się musi przydarzyć. Nie jest natomiast dane każdemu, żeby taki gol decydował o sukcesie czy klęsce w całym sezonie. To dotyka tylko niektórych. I niesamowite jest to, że my doświadczyliśmy tak potężnej klęski, gdy Witan nam strzelał gola w ostatniej minucie ostatniej kolejki. A teraz los nam oddał i to my na sam koniec, w tym horrorze okazaliśmy się zwycięzcami. To jest unikatowe doświadczenie. Coś, co w naszych kibicowskich sercach pozostanie już na zawsze.
Dłużyła się ta podróż bardzo. Śledziłem, co tam w necie na nasz temat piszą. A gdy po piątej wróciłem do domu, to zamiast pójść spać, zaparzyłem herbatkę i siedziałem jeszcze godzinę i oglądałem fragmenty Multiligi z kluczowymi momentami. Człowiek naprawdę jest chory psychicznie. Chory na punkcie swojego klubu.
Ten sezon doświadczył nas kilkoma bardzo trudnymi momentami. Stracony gol w doliczonym czasie gry przy Łazienkowskiej czy porażka w karnych z Rakowem. Straszna frustracja po meczu z Cracovią. Żal po Arce. Sama inauguracja sezonu bardzo słaba – punkt w dwóch meczach. Trochę tego było. Ale dużo więcej było momentów radosnych. Takich, że wracaliśmy z meczu i byliśmy bardzo zadowoleni. Gol Marcela i końcowy gwizdek to była wisienka na torcie.
Teraz nadszedł czas odpoczynku. Będziemy śledzić różne newsy dotyczące GieKSy. Terminarzowe czy transferowe. W połowie czerwca zasiądziemy z wielką ciekawością do internetu czy gdzie tam to losowanie będzie można śledzić. I zobaczymy gdzie nas wywieje. Czy do dalekiego Kazachstanu, a może po sąsiedzku Słowacja? A może Bałkany? Będzie to bardzo, bardzo ekscytujące.
Ale na razie odpoczywajmy. Zobaczymy jeszcze sobie baraże, żeby poznać komplet uczestników ekstraklasy w przyszłym sezonie. Oczywiście z naszym udziałem. Bo GieKSa już nie jest w ekstraklasie na dorobku. GieKSa jest z ekstraklasą zrośnięta. Jesteśmy jedną z twarzy najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce. Nadajemy jej kolorytu – rodzinną postawą, kultem pracy, niesamowitą determinacją i widowiskową grą. GieKSa robi wszystko, by na nowo stać się marką. Solidną marką piłkarską. I wygląda na to, że już za chwilę to stanie się rzeczywistością.
Zapraszamy do drugiej galerii ze Szczecina. GieKSa, po szalonej końcówce, zremisowała z Pogonią 1:1 i dostała się do europejskich pucharów. Zdjęcia zrobił dla Was Misiek.
Sponsorzy1 godzinę temu
Mówią, że nie da się obejrzeć wszystkiego na tym turnieju?
Piłka nożna1 dzień temu
Szymon Bartlewicz pierwszym transferem GieKSy
Hokej1 dzień temu
Nowe umowy dla młodzieży
Hokej2 dni temu
Potwierdzone kolejne odejścia
Hokej2 dni temu
1964
10 maja 2018 at 13:46
Błażej dalej o stomilu!Graliśmy z Bielskiem!:)Z ruchem do przodu 3-1.Volas.
Mecza
10 maja 2018 at 15:20
Dobrze, że bez naszych kibiców. Byłaby obawa, że w momencie dobrego wyniku dla GKS, Ruch zacząłby dymić i prowokować. Mecz zostałby przerwany i z pewnością zostalibyśmy w to wciągnięci. Na koniec by się okazało, że dwustronny walkower. Stronie przeciwnej by to odpowiadało.
Piotrek
10 maja 2018 at 16:16
2:0 dla GieKSy, Volas
Mecza
10 maja 2018 at 17:29
Pewnie składem znowu Paszul zaskoczy ale w sobotę nie będzie piłki tylko młócka. Znowu wojownicy potrzebni a z młodzieżowców Mandrysz ma najwięcej determinacji. Za Prokicia powinien Goncerz zagrać. W 1 lidze trzeba dużo i szybko biegać dlatego nie widzę Fosy albo Plizgi ale jeśli miałbym wybierać to Plizga. Wszyscy zakładają gładką wygraną ale to derby, dlatego Ruch wygrał w Katowicach i nie jest bez szans. Tutaj znowu determinacja wygra (jak wczoraj) i wydaje mi się że Ruch będzie miał większą. Nie mamy umiejętności aby takie mecze wygrywać bez walki mniejszej niż przeciwnik. Nie typuję wyniku ale porażka mnie nie zdziwi. Rola trenera aby podtrzymać mobilizację. Trzeba wyjść z nastawieniem że gramy w Legnicy czy w Chojnicach a nie w Olsztynie… Tak, tak nie pomyliłem się pisząc Olsztyn bo dla większości piłkarzy GKS ten mecz jest taki sam jak w Olsztynie, oni nie rozumieją i nie czują klimatu. Nasi grają jak trzeba coś udowodnić a jak już są „kimś” przegrywają mentalnie.
Radek
10 maja 2018 at 17:41
4:1. Goncerz
Radek
10 maja 2018 at 17:42
Oczywiście 4:1 dla nas …
Mecza
10 maja 2018 at 18:14
Wie ktoś gdzie można sprawdzić tabele wiosny? Wyświetlają się jakieś starocie.
mariusjno
10 maja 2018 at 18:17
0-2 GKS
kosa
10 maja 2018 at 21:21
@Mecza na 90minut możesz sobie wygenerować sam. Klikasz I liga -> statystyki -> ustawiasz swoje daty.
Mecza
10 maja 2018 at 22:03
@dzięki kosa, dziennie zaglądam na 90 ale statystyk nie oglądam zazwyczaj. Dzisiaj jedynie chciałem sobie przypomnieć jak daleko rok temu byliśmy od ex. Teoretycznie bliżej niż teraz na dziś. Właśnie magazyn skończył się na Polsacie, fajnie że Paszul nie przyjął zaproszenia. Abramowicz był. Co do trenera to przypomina Nawałkę, jest robota do wykonania a media kiedyś tam.
kris
11 maja 2018 at 00:25
Pewne info,smrody extra sie mobilizują na mecz z nami ale pod tym względem że jak z nami będą przegrywać to ich piłkarzyki wpie…ol dostaną i będą wydu..iać do szatni bez koszulek i spodenek za brak motywacji w tym i poprzednich meczach,jednym słowem ma byc wija..żeby tylko nasi w tym nie ucierpieli…
Marek
11 maja 2018 at 00:49
ruch 0:4 GIEKSA pierwsza bramka: Błąd
z daleka
11 maja 2018 at 03:41
rUCH CHORZOW:GKS KATOWICE 1:1 ……
Mecza
11 maja 2018 at 09:12
3:0, walkower dla GKS
Josef
11 maja 2018 at 09:21
0-5 pierwsza bramka Volas!
Oktaw
11 maja 2018 at 10:15
4:1 dla naszych, Volas
stefano
11 maja 2018 at 11:09
2-0 do Nas , Bład .
Reklama godna derbów !!!
Przesłanie do wszystkich na sobote
JAK SIE NIE DA WYGRAC MECZU , TO TRZEBA GO WYGRAC!!!
Jazda z kurwami !!!
Irishman
11 maja 2018 at 12:03
Mówicie, że jakbyśmy wcześniej wygrali, to inaczej ocenialibyśmy I połowę meczu z Podbeskidziem. No ale jak to, przecież powinniśmy ocenić to co widzimy i tyle. 🙂
No tylko, że my właśnie często patrzymy na mecze, na drużynę tak „po kibicowsku”, no bo w końcu kibicami jesteśmy. No i stąd inaczej odbieramy mecze niż trenerzy czy piłkarze, inaczej je komentujemy. Nasz najpopularniejszy zarzut, często nietrafiony to brak zaangażowania – sam się do tego też przyznaję! Tymczasem niekiedy to tylko tak wygląda, a wynika np. z taktyki, czy po prostu ze zmęczenia.
Drugi nasz „grzech” to brak cierpliwości – szczególnie nasz, GieKSiarzy, którzy od kilkunastu lat tęsknimy za ekstraklasą. Często skreślamy za szybko piłkarzy – sztandarowym przykładem powinien tu być Czerwiński. Albo wydaje nam się, że wystarczy pozyskać świetnego trenera, kilka gwiazd i NATYCHMIAST mecze będą się same wygrywać. Albo, że np. jak ktoś przychodzi z Ex, to z miejsca musi zrobić różnice i to nawet bez względu czy we wcześniejszym klubie grał, czy siedział na ławce albo na trybunach.
Dlatego też nie wiem, czy o ile Frańczak jest do gry, to nie powinnismy zagrać w obronie w zestawieniu Frańczak-Klemenz-Słaby-Mączyński. W meczy z Bytovią Słaby momentami nieźle czyścił na środku obrony, znacznie lepiej niż na boku. Tymczasem, Midzierski, jest poza grą od kilku miesięcy i może mieć problemy z „czuciem” piłki pod presją. Myślę też, że Volas, który coraz częściej grywa powinien być z meczu na mecz lepszy.
Natomiast za Prokicia zdecydowanie postawiłbym na Plizgę. Nawet jeśli to jest typ zawodnika, który nie jest typem walczaka, to jestem pewien, że AKURAT W TYM MECZY będzie walczył za dwóch! Poza tym Goncerz, ma tu też coś do udowodnienia!
Co do wyniku, to znając chorzowskich zgadzam się z @Mecza, że przy naszym prowadzeniu ten mecz… może się nie zakończyć na boisku, tylko walkowerem 3:0. Stawiam, że do momentu jego zakończenia (przerwania) będzie 3:1 dla nas. Pierwszą bramkę chorzowscy strzelą sobie sami, a kolejne dwie Volas i Goncerz.
PołudnioweK-ce
11 maja 2018 at 15:17
100% zgody..niestety nie wygramy tego meczu na boisku ponieważ przy naszym prowadzeniu mecz zostanie przerwany.Nie wierze w to że będzie inaczej, no chyba że zostawią sobie tą „fete” na mecz z gorolami..ale raczej wątpie żeby się jutro powstrzymali.Tak czy inaczej dajmy im jutro powody do delikatnie mówiąc nie najlepszego nastroju..Do Boju GKS!
MarcinS
11 maja 2018 at 18:30
0:1, Błąd
Mecza
11 maja 2018 at 19:08
Nie lubię teorii spiskowych (może jestem naiwny)ale właśnie odsłuchałem audycję poniżej wklejoną. Warto posłuchać bo jest też Cygan i Błąd. Wywiad z zawodnikiem Chrobrego który mówi że z kolegą z szatni kibicują Chojniczance, bo tam przechodzi/przechodzą po sezonie. Ponoć odstawiony przez Nicińskiego od składu ale co to za teksty skoro Chrobry gra mecz z nimi jeszcze. Inny wątek Sosnowiec rok temu miał odległość dwóch meczów do EX i grając w niedzielę o 12 w Głogowie stoperzy balowali w sobotnią noc. Dzisiaj też słyszałem że Piast odpuścił mecz z Lechią, aby mieć pewną wygraną ze Śląskiem w następnej kolejce. Spółdzielnia spuszcza Termalikę i Sandecje, no chyba że Ci zrobią coś ekstra.
Mecza
11 maja 2018 at 19:08
https://soundcloud.com/weszlofm/kto-z-1-ligi-awansuje-do-ekstraklasy-iwan-szczygielski-stanowski
Mecza
11 maja 2018 at 19:22
Sędziowie już są ok, jak się mylą to dlatego że popełnili błąd a nie dlatego, że ktoś im kazał lub komuś kibicują. Piłkarze mogą kręcić jeśli im się to opłaca. Wszyscy ponoć chcą GKS w EX. Kto wie… Nie będę wymieniał potencjalnych zależności aby plan nie legł w gruzach bo już teraz mnie nie interesuje jakim sposobem wyszarpiemy ten awans, najważniejsze aby oficjalnie na boisku. Chcę zaznaczyć, że w tym sezonie żaden sędzia nas nie faworyzował.
Berol
11 maja 2018 at 21:16
1-0 dla nas brama np Błąd , przerwany mecz zadyma walkower pogrzeb kurew całkowity niech zdychaja za lata cwaniactwa ,bajkopisarstwa i dupienia do faji i ok:) tak mi sie wydaje że ten szpil sie zakonczy .Gwózdz do trumny i zatanczmy na tym pogrzebie 🙂
Adam W
12 maja 2018 at 07:10
3-0 dla Gieksy.Adrian Błąd Hattrick.Pokaże swoje „uszy” brudnej publice, a z okolic Bukowej będzie płynęło głośne ” spaaadacie oooo spadacie ooooooo!!!!”
CIAWA
12 maja 2018 at 12:04
Błąd i 2-1 dla GIEKSY.
karo
12 maja 2018 at 17:13
1.2 Błąd
koza
12 maja 2018 at 17:14
0.3 Volas