Piłka nożna
Podsumowanie 23. kolejki
Można było się spodziewać niespodzianek w tej kolejce i rzeczywiście kilka spotkań zakończyło się prawdziwą sensacją. Sporo niedosytu mogą czuć kibice w Szczecinie, Gliwicach, Poznaniu i Bydgoszczy. Liga wydaje się teraz jeszcze bardziej wyrównana, co rzecz jasna czyni ją bardziej atrakcyjną dla widza. Dla nas najważniejsza informacja jest taka, że GieKSa odniosła pierwsze w tej rundzie zwycięstwo.
Piast Gliwice – KS Polkowice 1:1
Zaczęło się od razu sporą sensacją, bowiem Piast zaledwie zremisował u siebie z Polkowicami 1:1. Czyżby odezwały się demony z przeszłości i gliwiczanie znów wiosną zaprzepaszczą szanse na awans? Trochę za wcześnie ferować wyroki, jednak Piast sam sobie utrudnia sprawę.
Bogdanka Łęczna – Kolejarz Stróże 3:0
W Łęcznej do 70. minuty było bezbramkowo, jednak gospodarze zafundowali przyjezdnym ze Stróż zabójczą końcówkę, aplikując im 3 gole. Sędzia przedłużył mecz o 7 minut, a w 96. minucie drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę obejrzał piłkarz Kolejarza Maciej Kowalczyk. Bogdanka dzięki zwycięstwu awansowała na 5. miejsce w tabeli o 1 punkt wyprzedzając Kolejarza.
Wisła Płock – Ruch Radzionków 2:0
Wisła Płock pokonała świetnie spisujący się do tej pory Ruch Radzionków, a wszystko dzięki znakomitej końcówce. Gospodarze na prowadzenie wyszli dopiero w 86. minucie gry za sprawą Mosarta, a wynik ustalił w ostatniej minucie Sekulski.
Arka Gdynia – Olimpia Grudziądz 1:1
Niespełna 4 tysiące widzów zgromadził na trybunach mecz Arki Gdynia z Olimpią Grudziądz. Miejscowi rozegrali bardzo słabe zawody i zaledwie zremisowali 1:1. Jeżeli Arka marzy o awansie, to u siebie nie ma prawa tracić punktów, szczególnie z tak przeciętnym rywalem. Goście znad morza wrócą z pewnością z uśmiechem na twarzy, gdyż zdobyli ważny punkt w kontekście walki o utrzymanie 1. ligi dla Grudziądza.
GKS Katowice – Dolcan Ząbki 3:1
W Katowicach GieKSa nie bez problemów, ale jednak pokonała Dolcan. W drugiej połowie warunki atmosferyczne spowodowały, że na boisku rządził przypadek. Podopieczni Rafała Góraka szczególnie w drugiej połowie fragmentami grali ładną dla oka kombinacyjną piłkę. Ważne 3 punkty, które – miejmy nadzieję – dodadzą animuszu naszym graczom. Kiedyś zastanawiano się, co mogłoby być maskotką GieKSy? Dziś już wiemy – kaczka!
Zawisza Bydgoszcz – Flota Świnoujście 2:2
W Bydgoszczy 4 tysiące kibiców Zawiszy przeżyło sporego kalibru rozczarowanie. Gospodarze już do przerwy prowadzili z Flotą Świnoujście 2:0 po golach Wójcickiego i Masłowskiego, więc wydawało się, że jest już po zawodach. Goście z wypoczynkowej nadmorskiej miejscowości pokazali jednak charakter. Flota po przerwie trafiła dwa razy, a wyrównanie padło w 93. minucie spotkania.
Pogoń Szczecin – LKS Nieciecza 0:2
Mecz na szczycie w Szczecinie pomiędzy Pogonią, a LKS-em Nieciecza przyciągnął na trybuny ledwie 3,5 tys. widzów. Miejscowi fani mający nadzieję na powiększenie przewagi nad wiceliderem, opuszczali stadion w minorowych nastrojach. Pogoń poległa 0:2 i nad LKS-em ma już tylko punkcik przewagi. Natomiast Nieciecza pokazała, że o ekstraklasie myśli bardzo poważnie.
Polonia Bytom – Olimpia Elbląg 3:2
Dziś w Bytomiu Polonia walczyła o życie z czerwoną latarnią ligi Olimpią Elbląg. Po dramatycznym spotkaniu gospodarze wygrali, 3:2 mimo, że od 66. minuty grali w osłabieniu po drugiej żółtej kartce dla Wojciecha Wilczyńskiego. Do tego momentu Polonia prowadziła spokojnie 2:0, jednak już 60 sekund później było 2:1. Goście z Elbląga złapali wiatr w żagle i doprowadzili do remisu po trafieniu w 79. minucie Tomasza Chałasa. Kiedy wydawało się, że gospodarze są już na kolanach, znakomitą akcję zapoczątkował Wojtków, piłka przez Hermesa trafiła do Maliszewskiego, a ten ustalił wynik meczu na 3:2. W 89. minucie czerwoną kartką został ukarany piłkarz gości Adam Banasiak strzelec gola na 2:1. Bardzo ważne zwycięstwo bytomian, natomiast dla Elbląga oznacza to praktycznie degradację. Olimpia do bezpiecznego miejsca traci już 11 punktów.
Warta Poznań – Sandecja Nowy Sącz 1:2
Kolejkę kończył mecz Warty z Sandecją. Gospodarze, mimo że byli faworytem, nie wykorzystali atutu własnego boiska i przegrali 1:2. Tym samym podopieczni trenera Moskala na 6 punktów odskoczyli od strefy spadkowej. Sandecja pokonała przed tygodniem lidera ze Szczecina, więc jak widać jest w dobrej formie. Warta od 78. minuty grała w osłabieniu, gdyż za drugą żółtą kartkę z boiska wyleciał Łukasz Jasiński. Sandecja już w środę 4 kwietnia zagra kolejny mecz ligowy, z Piastem w Gliwicach.
W 23. kolejce padło 29 bramek, co jest bardzo dobrym wynikiem. Najwięcej – 5 bramek – oglądali kibice w Bytomiu. Nie brakowało niespodzianek. W tej serii spotkań odnotowaliśmy 4 wygrane gospodarzy, 2 zwycięstwa gości i 3 remisy.
Dziś o 14:00 w szwajcarskim Nyonie odbędzie się losowanie drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Konferencji. Własnie poznaliśmy sześciu potencjalnych rywali GKS Katowice.
GieKSa została przydzielona do grupy 5, w której jest rozstawiona. Na tym etapie wylosować możemy jeden z poniższych klubów: FK Panevėžys (Litwa), przegranego z pary pierwszej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy HNK Hajduk Split (Chorwacja) – MŠK Žilina (Słowacja), ŁNZ Cherkasy (Ukraina), Zimbru Kiszyniów (Mołdawia) lub Auda Ķekava (Łotwa).
ŁNZ Czeraksy swoje mecze ma rozgrywać na stadionie Wisły Płock.
Mecze drugiej rundy kwalifikacyjnej zostaną rozegrane w czwartki – 23 i 30 lipca.
GKS Katowice w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji trafił na przegranego z pary I rundy eliminacji Ligi Europy – Hajduk Split/MSK Żilina.
Mecze tej rundy odbędą się 23 i 30 lipca.
Pierwsze spotkanie GieKSa rozegra na wyjeździe.
W zakończonym sezonie Hajduk zajął drugie miejsce w lidze chorwackiej z dorobkiem 68 punktów w 36 meczach, na który złożyło się 20 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek (bramki: 61-36)
MSK Żilina natomiast zajęła w lidze słowackiej miejsce czwarte, zdobywając 52 punkty w 32 meczach – 15 zwycięstw, 7 remisów i 10 porażek (bramki: 59-41). Zespół zdobył również Puchar Słowacji w finale pokonując Koszyce 3:1.
No i panie, dwie kolejki Mundialu za nami, a nawet i kawałek trzeciej. Oczy całego świata zwrócone są na Amerykę, gdzie rywalizują ci najlepsi, średni, słabi i beznadziejny. Brylują jak na razie największe gwiazdy światowego futbolu. Mbappe, Haaland, Kane (w pierwszym meczu), Vini. Oni pokazują, że naprawdę są najlepsi. Dowożą. I zapowiadają już od początku, że te mistrzostwa będą ich. Nawet ten nieszczęsny Cristiano po pierwszym bardzo słabym meczu, w drugim już swojego gola strzelił i zagrał bardzo dobrze. Świetnie spisuje się Francja, Argentyna czy Norwegia. Naprawdę dają radę Niemcy z Denisem Undavem. Rzeczona Portugalia i Hiszpania po wtopach w pierwszych spotkaniach dały dalej pokaz siły. Świetnie spisuje się Japonia, która naprawdę może zajść daleko.
Nie brakuje też wielkich rozczarowań. Na przykład zawsze niegroźny Urugwaj, takim jest i tym razem. Od kilku dekad to przerost formy nad treścią, podobnie jak postać Marcelo Bielsy, który chyba zjada swój własny ogon. Miał podymić Ekwador, ale tak naprawdę już dziś z hukiem może zakończyć się jego przygoda, chyba że sprawią sensację z Niemcami. Skompromitowali się Czesi. Dała ciała Korea, która czeka na rozstrzygnięcia innych grup i dozę szczęścia.
Odrodziło się niespodziewanie RPA, które przecież grało fatalnie w pierwszych dwóch meczach, a z Koreą właśnie zaprezentowali się z bardzo dobrej strony i nie z trzeciego, a z drugiego miejsca awansowali do dalszych gier. Mamy też te maskotki, ale jak się okazuje nie jako dostarczycieli punktów. Curaçao potrafiło zdobyć punkt z Ekwadorem, ale furorę zrobiła Republika Zielonego Przylądka, która zremisowała z dwoma byłymi mistrzami świata, w tym z Urugwajem po naprawdę spektakularnej grze. Mamy Ghanę, która co prawda gra lekki antyfutbol, ale cztery punkty już zainkasowała.
„Nasi” z ekstraklasy nie notują dobrego turnieju. Amir Al-Ammari i Hussein Ali zaliczyli solidne wtopy. Paulsen z Lechii nie grał, ale jego Nowa Zelandia też jest na wylocie z turnieju, choć sprawiła niespodziankę remisem z Iranem. Kapuadi cieszył się z remisu z ekipą CR7, ale z Kolumbią jego DR Konga zagrało beznamiętnie i przegrało. Samed Bażdar za to zaliczył kawałek meczu z Kanadą, a jego Bośnia awansowała do fazy pucharowej. Cały czas żałuję, że kontuzję odniósł Ali i nie wspomaga Iranu, a przecież w takim meczu jak z Belgią i grze w przewadze byłby jak znalazł dla tej zmagającej się z wieloma przeciwnościami reprezentacji.
To wszystko dzieje się dobrych kilka tysięcy kilometrów stąd. Kilkaset kilometrów od Katowic natomiast mają miejsce również wydarzenia bardzo ważne. GKS Katowice przebywa obecnie na zgrupowaniu w Opalenicy i dzisiaj właśnie rozegrał swój pierwszy mecz sparingowy.
Przyznam szczerze, że coś mało mi tej piłki najwidoczniej. Na ten moment obejrzałem wszystkie mecze Mundialu. Łatwe to nie jest, zwłaszcza jeśli chodzi o pojedynki o piątej czy szóstej rano. Nieraz oko leciało. Nieraz zaczynało mi się coś śnić niemal mając otwarte oczy. Ich zamknięcie na kilka sekund to było potężne ryzyko przeoczenia. Ale wytrwałem. I oby udało się dociągnąć to do końca, bo Mundial to wyjątkowa impreza.
No ale ileż można czekać do wieczora, do kolejnych meczów. Akurat sobie buszowałem po YouTubie i zobaczyłem, że zaraz zaczyna się transmisja LIVE ze sparingu ze Świtem Szczecin. Idealnie. W końcu będzie można pooglądać piłeczkę w jeszcze lepszym wydaniu niż ta od Infantino.
I jak się okazało, niekoniecznie jest to żart. Oglądanie tego meczu kontrolnego to była istna przyjemność. Polot, z jakim grała GieKSa, ten luz, ten ciąg na bramkę był naprawdę imponujący. Raz po raz nasz zespół stwarzał sobie sytuacje i zamieniał je na gole. Ale jakie to były bramki, jakaż to była uroda! Bartek Wolski zabawił się w Bartka Wolskiego i w swoim stylu zdobył gola z 16 metrów. Borja to nie wiem czy specjalnie tak podbijał czy co, ale wyszedł bardzo efektowny lob. Wykończenie Ilji w sytuacji sam na sam też było godne najlepszych napastników. Zresztą Ilja ustrzelił hat-tricka i to bardzo cieszy. Niech chłopak nabiera tej pewności właśnie w finalizacji, bo to co często było widać na wiosnę – to że szukał idealnej pozycji do uderzenia, podczas gdy można to było robić wcześniej. Każdy gol – nawet w sparingu – ma dawać zawodnikowi pewność i przekonanie, że po prostu trzeba próbować, a trafienia przyjdą. Cały ten sparing wyglądał jak zabawa z piłką radosnych ludzi.
Wiadomo, że to tylko sparing i jak mawiał klasyk, do wyników sparingów nie ma co przykładać wagi. Choć mam jednak wrażenie, że to twierdzenie ma swoją jedną stronę „bardziej”. Mianowicie taką, że słabe wyniki w sparingach nie przekładają się później na ewentualną słabą grę w lidze (choć przecież czasem się przekładają). Ale myślę jednak, że dobra postawa i wyniki w sparingach mogą bardzo mocno podziałać pozytywnie – przede wszystkim w kwestii psychologicznej.
Nie zapominajmy, że przychodzą do nas nowi zawodnicy. I jeśli taki rzeczony Bartek Wolski w swoim debiucie wygrywa 7:0 i strzela gola, to przecież może sobie pomyśleć „kurde, ale fajnie trafiłem”, podjarać się i może być z tego wielki pożytek. A Pau Resta podpisał dziś kontrakt i dokładnie to samo. Chodzi o to, żeby te tryby się naoliwiały, a mechanizmy nakręcały. O to ma też zadbać Dawid Szwarga, który nieoczekiwanie wzmocnił sztab szkoleniowy. Witamy z powrotem!
Zgrupowanie, Opalenica, był Klimczok, jest dobra atmosfera. Na razie idzie bardzo dobrze. Jeszcze Olek Paluszek się wyleczył i jest na obozie. Nie ma co oczywiście popadać w euforię, ale warunki początkowe nadchodzącego sezonu wyglądają bardzo dobrze. Jeszcze mamy w perspektywie te puchary i Żilinę lub Hajduka. I inaugurację ligi w Krakowie. Z każdym tygodniem, z każdym dniem będziemy się nakręcać coraz bardziej.
Cieszy to, że trener mówi, że nie chcą poprzestać na jednej rundzie. Cieszy to, że mówi, że lepiej grać co trzy dni, a nie co tydzień. Widać, że nie używa i nie chce używać żadnych wymówek, tylko po pierwsze – ciężko pracować, ale kurde – no nie da się nie odczuć, że jest podjarany, jak i my jesteśmy. GieKSa to przygoda, teraz kolorowa, choć przez wiele lat była szara, bura i ponura. Teraz jest pięknie.
Czekamy więc, co przyniosą następne dni, będziemy obserwować relacje z obozu, kolejne doniesienia o ewentualnie jeszcze jakichś wzmocnieniach, no i następne sparingi. Do pierwszego meczu pozostaje już niespełna miesiąc. Zleci. A 9 i 16 lipca zasiądziemy – kto wie może przed streamami – i będziemy z wypiekami na twarzy obserwować poczynania Słowaków z Chorwatami. I patrzeć na tych, którzy są… słabsi.
PS Myśleliście, że o czymś zapomniałem? Nie ma tak dobrze. Leo Messi to absolutny Bóg Futbolu. Wspomniany na początku felietonu panteon gwiazd to jedno. Ale osobny jest Leo. Przyjechać na Mundial, mając już na koncie tytuł Mistrza Świata i w wieku 39 lat strzelić pięć bramek w dwóch meczach? Do tego są to wszystkie bramki zespołu. To się wymyka ze wszystkiego. Leo naprawdę przekracza coraz to kolejne limity i zdrowy rozsądek. Teraz to można zastanawiać się, czy nie pobije niemożliwego do pobicia rekordu, czyli 13 bramek Just’a Fontaine’a w jednym turnieju. Droga do tego daleka, ale zrobił taki początek, że w ogóle można to rozpatrywać. Także do boju Leo. Vamos!
Najnowsze komentarze